YÂ İLÂHÎ, BİZE SEVDİR YÜCE PEYGAMBERİNİ…

ŞAİR : MECNUN (İbrahim Hakkı UZUN ) ibrahimhakki@gmail.com Lutfeden kalplere sevdâ ve muhabbet, Sen’sin; Yâ İlâhî, bize sevdir yüce Peygamberini… Çünkü her gönle feyizler veren elbet Sen’sin; Yâ İlâhî, bize sevdir yüce Peygamberini… Bize sevdir ki, bu sevgiyle yıkansın özümüz, O büyük mahkeme ânında ağarsın yüzümüz, İki dünyâda da bayramla sevinsin gözümüz, Yâ İlâhî, bize sevdir yüce Peygamberini… Bütün âlem […]

Secde

ŞAİR : TÂLÎ (Mustafa Asım KÜÇÜKAŞCI) Bahş-ı Mevlâ; yaratılmış bu alın secde için… Kapanın secdeye Hak lutfu bu kevserden için… Düşünürsün niye dümdüz uzanır hâlde diye… Yaratılmış bu cihan mü’mine seccâde diye… Secde hâlinde durur bak, ana rahminde cenin… Bir ömür secdeye râm olmalı rûhun, bedenin! Secdedir nefsi yenip burnunu sürtmek, kabre, Secdedir rûhun için Arş’a yönelmiş ibre… Secdedir sıhhate […]

İMTİHAN

ŞAİR : GÜNBEYLİ (Mahmut TOPBAŞLI) mahtopbasli@hotmail.com Yaşananlar sır değil, İbretle dolu cihan… Hakk’ın önünde eğil! Kolaylaşsın imtihan. Yaratılış sırrında kendini görür insan, Kābil’in Hâbil ile sınanması imtihan. Bilinmeyen bir dertle, Bazen malla, servetle, Daima de has niyetle, Sabra sığınır lisan… Tek ilâcı sabırdır, sabra sarılır derman, Eyüb’ün bedeniyle sınanması imtihan. Rızık için koşmalı, Belki dağlar aşmalı, Nefisle savaşmalı, Ki taze […]

SEN VARSIN…

ŞAİR : Servet YÜKSEL servety@t-online.de Güzelliğin anlatılmaz Allâh’ım, Sevdiğimin bakışında Sen varsın… Rahmetine muhtaç; suçum, günahım, Kaşlarını yıkışında Sen varsın… Aklım ermez, nefs elinde çiğmişim, Hüznün, derdin; gül yüzüne değmişim, Kaderimden yana boyun eğmişim, Gözyaşımın akışında Sen varsın… Bu dünyaya kanma, satar dediler, Dost sandığın, yardan atar dediler, Nâdan sözü, kalbe batar dediler, Garibin ah çekişinde Sen varsın… Mest-i hayran […]

KÜHEYLÂNLAR ÜSTÜNDE

ŞAİR : GÜNBEYLİ (Mahmut TOPBAŞLI) mahtopbasli@hotmail.com Tarihin vadisinde yankılanır bir türkü, Ezgideki gür sedâ anlatır bize Türk’ü. Gönlümün aynasından geçmişe bakıyorum, Dolunay zirvelere hilâlle akıyorum. Güneşin ardı sıra bir mübârek akış bu, Yesevî nefeslerle tırmanılan yokuş bu. Tarih sayfalarında parıldarken kutlu iz, Yedi iklim, üç kıta; ummanlaşır kaç deniz… Dirlik-düzen içinde ilâhî sevdalarla, Nakış nakış örülü en içten duâlarla… Binip […]

NAMAZ ERKÂNI

ŞAİR : Hakkı ŞENER sairimam01@hotmail.com Açılır önünde cennet kapısı, Tekbirle namaza girdiğin zaman, Dünya dertlerinin biter hepisi, Meskenet çemberin yardığın zaman… Kabul edilirsin ulu dîvâna, Hâlin arz edersin yüce Rahmân’a Gör nice ihsanlar verilir sana, Huşuyla kıyamda durduğun zaman… Olgun başak gibi durur hâllerin, Hakkın kelâmını okur dillerin, Gönül dergâhında açar güllerin, Mânâsına fikir yorduğun zaman… Rabbin azameti ikrâr olunur, […]

YEDİ NEFS İÇİNDE CAN PAZARIM VAR!..

ŞAİR : Rıfat ARAZ rifat_araz@yahoo.com Yâ Rab kor bağrımı yaktı bu âhım; Kerem kıl, sabır ver intizârım var!.. Günahkâr kulunum, Sen’de felâhım; Kanlı gözyaşımda istiğfârım var!.. Cânlar; «Belâ!» dedi o ilk heveste; Vuslatın hazzını tattım bu seste!.. Duydum, kalbe vuran her bir nefeste, Beni benden alan bu ikrârım var!.. Başımda devreder bahtımın çarkı; Tevhidle deryâya döndürdün arkı!.. Bende mi hilkatin […]

Yükselt İlâhî!..

ŞAİR : TÂLÎ (Mustafa Asım KÜÇÜKAŞCI) Âmâl-i hüsran, Cilt cilt! İlâhî… Sıklaştı hicran, Seyrelt İlâhî… Kasvetli bir can, Pas kaplı vicdan, Geçmez sırattan, İncelt İlâhî… Tâlî-yi kemter, Sırtında yükler, Mîrâcı bekler! Yükselt İlâhî… vezni: müstef‘ilâtün 1 Mayıs 2012

Gel Bir Özge Zamandır Bu!..

ŞAİR : Rıfat ARAZ rifat_araz@yahoo.com Bir âlem ki giden gelmez; Gör ne devir, devrândır bu!.. Gayb hâlini bilen, bilmez; Ne hoş edep, erkândır bu!.. Oku, O’nun yok ile var; Kor bağrıma düştü efkâr!.. Can seyrini gör âşikâr; Bir katrede tufandır bu!.. Gönül, hoş et garip cânı; Bir secdede bul Cânân’ı!.. Her nefeste tut mîzânı; Dayan îman, ihsandır bu!.. «Kader» dedim […]

TÜKET(İL)MEK

YAZAR : Sami BÜYÜKKAYNAK skaynak48@hotmail.com Tasarruf etmek ve israf etmek… Birbirinin zıddı mânâları olan iki fiil. Aslı Arapça olan tasarruf etmek; tüketmek, harcamak mânâsına gelen sarf etmekten türemiş bir fiildir. Tasarruf etmek; bir şeyi dikkatli ve idareli kullanmak mânâsına gelir. Tasarrufun zıddı olan israf etmek ise; gereksiz yere harcamak, savurganlık etmek mânâlarına gelir. Görüldüğü üzere, her iki fiilin de kökünde […]

1 2 3