BÜYÜK AYASOFYA CÂMİİ

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) -Bu mübârek câmî, bir müjde-i Peygamber olan feth-i mübinle muammer olduğu için ebced değeri Muhammed lâfzına tekabül eden 92 beyit- Mehmed, o asil şanlı yiğit, yirmi birinde, İstanbul’a şahlandı, yürek feth-i mübinde. Her hâli dehâ, müjde-i Peygamber’e kurban, İmkânsızı destâna dönüştürdü o sultan! Surlar deviren böyle yiğit görmedi târih, «–Gördük» dediler: «İşte fetih, işte bu Fâtih!» […]

Continue reading »

YÂR EYLE BİZİ!

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Yâ Nebî, aşkına canlar hediye, Bir nazar eyle, bahâr eyle bizi! Hak «Habîbim!» dedi Sen sevgiliye, Bu sözün hatrına yâr eyle bizi! Kaynıyor aşk ile dağlar taşlar, Akıyor sel gibi gözden yaşlar, Yâ Nebî, damlalar özden başlar, Yollar aşmakta pınar eyle bizi! Ey Kitâb’ın özü, ey Rehberimiz, Ey cihan kandili, Peygamberimiz, Kıt’adan kıt’aya, ey ezberimiz, Yine […]

Continue reading »

TEMİZLEN!..

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Kor alevden kara toprak bile altın oluyor, Nûr olur akl-ı beşer, nâr-ı vasattan sonra! Rûhu kirden arıtan közle temizlen gayri, Sen de dön cevhere, nefsinle cihattan sonra! vezni: feilâtün / feilâtün / feilâtün / feilün (fâilâtün) (fa’lün)

Continue reading »

UNUTMA; RÛHUN, EBEDİYYET DEĞERİNDE!

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Hak goncasının sevgili genci, Şânın, yalınız Hakk’a dilenci! Seçkin ve yiğit cân olarak sen, Bir başkasın insân olarak sen… Ey, arza bahar yüklü tomurcuk, Dallarda çiçekler sana boncuk. Şahsın ile her mevsime şahsın, Kısmet sana gün, sen ki sabahsın. Sensin yedi deryâya şelâle, Yıldız ve hilâldir sana lâle. Dünden bu yarınlar, seni kollar, Bağrında senin, sonsuza […]

Continue reading »

BİZİM ŞAHSİYETİMİZ

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Azim, sebat ve hasat, benliğinde üçlü maya, Güneş misâli karakter, nümûne oldu aya. Başak başak bu kemâlâta yaydı seccâde, Öğüttü hamlığı en mûtenâ değirmende. mefâilün / feilâtün / mefâilün / feilün (fa’lün)

Continue reading »

SENİN DEĞİL!..

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Şu yer ve gök, bu can ve ten, Senin, fakat senin değil! Ne fark eder benim desen? Senin fakat senin değil! A Seyri, yaz ganîmeti, Cihanda bunca nîmeti, Ne varsa Hak emâneti; Senin, fakat senin değil!   vezni: mefâilün / mefâilün

Continue reading »

DUÂ

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) -Barış Pınarı Harekâtımız Münasebetiyle- Eyle yardım bize, ey her şeye tek sâhip olan, Saldıran çok, koru yâ Rab bu güzel yurdumuzu! Sen’sin ey Hazret-i Allâh, ebedî gālip olan, Dâimâ eyle muzaffer bu azîz ordumuzu! Vezni: fâilâtün / feilâtün / feilâtün / feilün

Continue reading »

NEREDE?

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Ey şahâdet getiren göz, deme cânan nerede! Perdesiz bak, o habîb işte, fakat can nerede? Sarmasın yerde hevesler seni bitmez kederin, Bir nefes sonrası dersin: Koca devran nerede? Gonca vaktinde yığınlar sana gıptayla dolu, Çile vaktinde şaşarsın, nice hayran nerede? Artıyor kanlı zulümler, canavarlaştı cihan, Yedi milyar denilen kitlede insan nerede? Gece gündüz yaşanan hâdiseler kahrediyor, […]

Continue reading »

RAKİPSİZ BİR ÂBİDE: SELÎMİYYE CÂMİİ

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) “–Bu bir efsâne!” demem, gerçeği seyretti cihan “–Sanki bir mûcize, hayret!” dedi baktıkça bakan. Önceden sonraya cennet bu mahâret senedi. Dün, Selim Han, gemiler saldı sefer vakti, dedi: «–Fethedersem», ben eğer Kıbrıs‘ı, câmî adadım, Cân uçarken yüce Allâh’a, bu olsun kanadım.» Bin şükür, Hazret-i Mevlâ, yine lutfetti zafer, “–Kutlu olsun!” dedi rü’yâda Büyük Peygamber: “–Ey Selim, […]

Continue reading »
1 2 3 7