SÜRGÜNDE…

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Biz bu âlemdeki gurbet çiçeği, Gafletin mahkûmu, solgun yüreği, Burda yok kimseye cennet direği! Hû denir aşk ile sürgünde neden? Duramaz can dili Allah demeden! Neyi verdik, neyi aldık, bakalım, Anlayıp gerçeği, sel sel akalım, Tüm karanlıklara kandil yakalım; Hû denir aşk ile sürgünde neden? Duramaz can dili Allah demeden! Bizde ten yoktu ki […]

ÖLDÜRMEZ ÖLÜM

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Kul nasıl sürse ömür, öyle verir son nefesi, Son nefes hükmüne uygun dirilir ten kafesi… Ölü bir hâlde yaşarsan öleceksin kötürüm, Diri bir hâlde yaşarsan seni öldürmez ölüm. vezni: feilâtün / feilâtün / feilâtün / feilün (fâilâtün)

EY ÂHİRET YOLCUSU!

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Her insan, bir âhiret yolcusudur. Âhiret ise, Allâh’a dönüşte bu fânî ömrün hesabının ve ebedî karşılıklarının görüldüğü son durak. Oraya varmadan bütün hazırlıkların tamam olması gerek. Bu dünyada malûm, göç yolda düzülmekte. Dolayısıyla yollarda çok daha fazla gayretten başka bir şey lâzım değil insana. «Allah!» deyip gayrettir gerçek bir hayat mücadelesi. Bunun özü de; haramlardan […]

ANNEM!

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Çilelerle doğurdun, sabırla baktın annem, Benim her yangınıma su gibi aktın annem! Şefkatle kanat gerdin, korudun melek gibi, Her yol kesen şeytanı kenara kaktın annem! Öyle bir huzurdun ki, doyamadım ben sana, Ömür boyu yakmadın, ölünce yaktın annem! Gözlerimin önünde rûhun kuş gibi uçtu, Bu yaralı kalbimi garip bıraktın annem! Leylâ değil, Mevlâ’ya biz […]

UÇTU HÛ KUŞU!

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Yüce Rabbim ona ve bütün ehl-i îmânın tüm geçmişlerine rahmet eylesin… Aştı dünya denen fânî yokuşu, «Hû!» deyip, Allâh’a uçtu Hû Kuşu, Can annem göç etti, hicret ayında, Gör Seyrî, o sonsuz değiş tokuşu…

KİME HAYRAN, KİME KURBANSIN?

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Ey beşer, kalbinde her kim varsa hayrân olduğun, Şüphe yok, ancak odur dünyâda kurbân olduğun! Şanlı tekbîrin ve hamdin dâimâ Allâh ise, Der ki Seyrî: Şüphesizdir, cân-ı cânân olduğun! fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün

GÜL CİVÂRINA…

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Bağrında Fâtih’in zafer iksîri aşkıdır, Hem öyle aşk ki, can suyudur ruh çınârına! Bul, iç bu aşkı; canlanarak cân olur fedâ, Kurbân adında gül götürür gül civârına!.. mef’ûlü / fâilâtü / mefâîlü / fâilün

VUR MÜHRÜNÜ!

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Ey şanlı yiğit, öyle bir Allah diye gürle, Şahlan yeniden zulmü adâletle mühürle! Allah de, işitsin yine vicdânı sağırlar, Gâzî ve şehidlik, bizi cennette ağırlar! Gördük, nice vîrân oluyor yeryüzü sensiz, Ülkem yaşamaz Sûriye, Balkan ve Yemen’siz! Ey şanlı yiğit, meydanı küffâra bırakma; Mazlumlara yâr ol yine zâlimleri takma! Yıllarca yetim kaldı bu dünyâ, […]

ÎMAN TERİ

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Sevdâ şakıyan bülbülümün ülkeri bayram, Al al tutuşan gonca gülün kevseri bayram!.. Nîçin yeni giymek, ata binmek sanıyorlar? Aşkın ezelî secdesi, îman teri bayram!.. vezni: mef’ûlü / mefâîlü / mefâîlü / feûlün

RÂZI EDEN ÜÇ İFTAR!

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Hz. Ali’yle Hz. Fâtıma’nın Kur’ân’da Övülen Ahlâkı RÂZI EDEN ÜÇ İFTAR! Oruçla ruhları doymuş iken, karınları aç, Birazcık ekmeğe hattâ nefes nefes muhtaç, Haraptılar, o kadar yoktu âdetâ yiyecek, Şükür ki arpa unundan biraz çıkınca yemek, Ali’yle Fâtıma, iftar zamânı sofradadır; O anda bir kuru miskin gelir, canında sabır, Acıyla der ki: «–Açım yâ Alî, kerem […]

1 2 3 6