NEREDE?

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Ey şahâdet getiren göz, deme cânan nerede! Perdesiz bak, o habîb işte, fakat can nerede? Sarmasın yerde hevesler seni bitmez kederin, Bir nefes sonrası dersin: Koca devran nerede? Gonca vaktinde yığınlar sana gıptayla dolu, Çile vaktinde şaşarsın, nice hayran nerede? Artıyor kanlı zulümler, canavarlaştı cihan, Yedi milyar denilen kitlede insan nerede? Gece gündüz yaşanan hâdiseler kahrediyor, […]

RAKİPSİZ BİR ÂBİDE: SELÎMİYYE CÂMİİ

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) “–Bu bir efsâne!” demem, gerçeği seyretti cihan “–Sanki bir mûcize, hayret!” dedi baktıkça bakan. Önceden sonraya cennet bu mahâret senedi. Dün, Selim Han, gemiler saldı sefer vakti, dedi: «–Fethedersem», ben eğer Kıbrıs‘ı, câmî adadım, Cân uçarken yüce Allâh’a, bu olsun kanadım.» Bin şükür, Hazret-i Mevlâ, yine lutfetti zafer, “–Kutlu olsun!” dedi rü’yâda Büyük Peygamber: “–Ey Selim, […]

KİMLİĞİMİZ

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Rûh-i İslâm ile izzet bu, asâlet bu bize, Hem büyük, hem mütevâzî medeniyyet bu bize! Tapumuz, kimliğimizdir bu şeref-şan kutbu; Muhteşemdir, iki dünyâya Süleymâniye bu! Sâde hizmetçisi kul, sâhibi Allah bu evin, Duracak dipdiri gökler gibi durdukça zemin…

SÜRGÜNDE…

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Biz bu âlemdeki gurbet çiçeği, Gafletin mahkûmu, solgun yüreği, Burda yok kimseye cennet direği! Hû denir aşk ile sürgünde neden? Duramaz can dili Allah demeden! Neyi verdik, neyi aldık, bakalım, Anlayıp gerçeği, sel sel akalım, Tüm karanlıklara kandil yakalım; Hû denir aşk ile sürgünde neden? Duramaz can dili Allah demeden! Bizde ten yoktu ki […]

ÖLDÜRMEZ ÖLÜM

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Kul nasıl sürse ömür, öyle verir son nefesi, Son nefes hükmüne uygun dirilir ten kafesi… Ölü bir hâlde yaşarsan öleceksin kötürüm, Diri bir hâlde yaşarsan seni öldürmez ölüm. vezni: feilâtün / feilâtün / feilâtün / feilün (fâilâtün)

EY ÂHİRET YOLCUSU!

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Her insan, bir âhiret yolcusudur. Âhiret ise, Allâh’a dönüşte bu fânî ömrün hesabının ve ebedî karşılıklarının görüldüğü son durak. Oraya varmadan bütün hazırlıkların tamam olması gerek. Bu dünyada malûm, göç yolda düzülmekte. Dolayısıyla yollarda çok daha fazla gayretten başka bir şey lâzım değil insana. «Allah!» deyip gayrettir gerçek bir hayat mücadelesi. Bunun özü de; haramlardan […]

ANNEM!

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Çilelerle doğurdun, sabırla baktın annem, Benim her yangınıma su gibi aktın annem! Şefkatle kanat gerdin, korudun melek gibi, Her yol kesen şeytanı kenara kaktın annem! Öyle bir huzurdun ki, doyamadım ben sana, Ömür boyu yakmadın, ölünce yaktın annem! Gözlerimin önünde rûhun kuş gibi uçtu, Bu yaralı kalbimi garip bıraktın annem! Leylâ değil, Mevlâ’ya biz […]

UÇTU HÛ KUŞU!

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Yüce Rabbim ona ve bütün ehl-i îmânın tüm geçmişlerine rahmet eylesin… Aştı dünya denen fânî yokuşu, «Hû!» deyip, Allâh’a uçtu Hû Kuşu, Can annem göç etti, hicret ayında, Gör Seyrî, o sonsuz değiş tokuşu…

KİME HAYRAN, KİME KURBANSIN?

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Ey beşer, kalbinde her kim varsa hayrân olduğun, Şüphe yok, ancak odur dünyâda kurbân olduğun! Şanlı tekbîrin ve hamdin dâimâ Allâh ise, Der ki Seyrî: Şüphesizdir, cân-ı cânân olduğun! fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün

GÜL CİVÂRINA…

ŞAİR : SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Bağrında Fâtih’in zafer iksîri aşkıdır, Hem öyle aşk ki, can suyudur ruh çınârına! Bul, iç bu aşkı; canlanarak cân olur fedâ, Kurbân adında gül götürür gül civârına!.. mef’ûlü / fâilâtü / mefâîlü / fâilün

1 2 3 7