BELKİ AFFEDER!

ŞAİR : NİYAZKÂR (Köksal CENGİZ) niyazkar@gmail.com Bilmem insanoğlu niye vefâsız? Sevgiyi, saygıyı neden yok eder? Arsızlar yaşarken gamsız, tasasız; Sevenin günleri hep mihnet, keder… Dünya bir sahnedir, bizler bir aktör, Kimi gözler bağlı, basîreti kör, Şükrünü hakkınca getirmez nankör! Var olan nimeti etmekte heder… Çoğu kul huzuru maddede arar, Kısacık ömrünü boşuna yorar, Kin, nefret ve öfke akıla zarar; Masum […]

Continue reading »

KALK DOSTA GİDELİM GÖNÜL!

ŞAİR : NİYAZKÂR (Köksal CENGİZ) niyazkar@gmail.com Madem bizi arz eylemiş, Kalk dosta gidelim gönül! Belki «arsız» farz eylemiş, Kalk dosta gidelim gönül! Oysa bilir ne çekeriz, Kahrolsak da gül dikeriz, Sitem okuyla çökeriz; Kalk dosta gidelim gönül! Meşakkatli yolumuz var, Pek perişan hâlimiz var, Tutunacak dalımız var; Kalk dosta gidelim gönül! Bizi bulur bin bir çile, Ömür geçer mihnet ile, […]

Continue reading »

AFFETMEZSE NEYLERİZ BİZ?

ŞAİR : NİYAZKÂR (Köksal CENGİZ) niyazkar@gmail.com Bunca hata bunca günah, Affetmezse neyleriz biz? Ömür boşa geçer eyvah! Affetmezse neyleriz biz? Bu hayat ki gündüz, gece, Bir muammâ, bir bilmece. Bilmeyiz ki âhir nice? Affetmezse neyleriz biz? Fayda mı var câna candan? Kul bîzardır hicrânından? Kim emin ki yarınından? Affetmezse neyleriz biz? Bağa dolmuş yaban eller, Dalda solmuş gonca güller, Küfre […]

Continue reading »

HAK KILICI

ŞAİR : NİYAZKÂR (Köksal CENGİZ) niyazkar@gmail.com Ufkumuzdan kayıp gitmiş yıldızlar, Nerde arayayım? Kimden sorayım? Gözlerim kan ağlar, yüreğim sızlar; Umduğum menzile nasıl varayım? Emsalsiz mâzîmiz, altın bir çağdı, «Devlet ebed müddet» haşmetli dağdı, Îmânımız tamdı, sönmez çerağdı; Nifaklara karşı nasıl durayım? İnleyen ney olmuş feryat, figanım, Sînemde yangın var, tutuşmuş canım, Millet zillet içre, dinmiyor kanım; Kerbelâ kaderli baştankarayım… Düşman, […]

Continue reading »

OLMUŞ

ŞAİR : NİYAZKÂR (Köksal CENGİZ) niyazkar@gmail.com Nice sözler yalan olmuş, Dost bağımız talan olmuş. Engel girmiş aramıza; Yollar bile yılan olmuş, Gurbet elde kalan olmuş. Canımızdan çok severdik, «Milletim!» deyip, överdik. Tuz basmışlar yaramıza; Bağrımızı delen olmuş, Tefrikayla bölen olmuş. Hatır sayıp soran vardı, Düşü hayra yoran vardı. Hâin dolmuş yöremize; Gülistana olan olmuş, Gonca iken solan olmuş. Katlime ferman […]

Continue reading »