BELK─░ AFFEDER!

┼×A─░R : N─░YAZK├éR (K├Âksal CENG─░Z) niyazkar@gmail.com

Bilmem insano─člu niye vef├ós─▒z?
Sevgiyi, sayg─▒y─▒ neden yok eder?
Ars─▒zlar ya┼čarken gams─▒z, tasas─▒z;
Sevenin g├╝nleri hep mihnet, keder…

D├╝nya bir sahnedir, bizler bir akt├Âr,
Kimi g├Âzler ba─čl─▒, bas├«reti k├Âr,
┼×├╝kr├╝n├╝ hakk─▒nca getirmez nank├Âr!
Var olan nimeti etmekte heder…

├ço─ču kul huzuru maddede arar,
K─▒sac─▒k ├Âmr├╝n├╝ bo┼čuna yorar,
Kin, nefret ve ├Âfke ak─▒la zarar;
Masum y├╝rekleri eyler derbeder…

Oysa arta kalan yaln─▒z muhabbet!
Otur y├óreninle ho┼č├ža sohbet et!
Hel├óldir c├ónanla a┼čk dolu halvet;
Yoksa nefis sana neler emreder…

G├Ânl├╝n├╝ kimseye verme kiraya,
┼×erefini satma sar─▒ liraya,
Çam sakızı merhem olmaz yaraya;
Az olan derdini azd─▒r─▒r gider.

Sabreyle ufacık musîbetlere!
İnanma yok yere hilâf habere!
Kimsenin kalbini k─▒rma yok yere!
Dost bildi─čin bile sana kin g├╝der…

Nasihat alan yok âhir devirde,
T├╝rl├╝ hastal─▒ktan kullar revirde,
Niyazk├ór y├Ân├╝n├╝ HakkÔÇÖa ├ževir de;
Nice g├╝nah─▒n─▒ belki affeder!..