CAN MUHAMMED (S.A.S.)

SÜKÛTÎ (Hızır İrfan ÖNDER) onderirfan@gmail.com   Cânımdan çok sevdim Sen’i, Can Muhammed, yâr Muhammed (s.a.s.) Hasret yakar durur beni, Can Muhammed, yâr Muhammed (s.a.s.) Gurbet elde dövünürüm, Ümidim var, avunurum, Ümmetinim, övünürüm; Can Muhammed, yâr Muhammed (s.a.s.) Sen Allâh’ın Rasûlü’sün, Âlemlerin tek gülüsün, Hakk’ın sâdık bir kulusun; Can Muhammed, yâr Muhammed (s.a.s.) Hak; «Habîbim!» dedi Sana, Kevser’i de verdi Sana, […]

Continue reading »

YÂR İSTER…

FECRÎ (İbrahim BAZ) ibrahim.baz@hotmail.com   Aşktır ezel mâyesi, bundan gönül yâr ister… Sığmaz yalan dünyaya, başka bir diyâr ister… Yârinden ayrı düşmüş bir hüzünlü bülbüldür, Can fedâ etmek için, gül yanında hâr ister… Hiçlik hırkasın giymiş bir dîvâne derviştir, Varlığın satmak için bir özge pazar ister… İsa’nın nefesinden doğan sırlı rüzgârda, Dolaşan pervânedir, yanmak için nâr ister… Yalan dünyada yârsız […]

Continue reading »

MESNEVÎ -1-

Z. Özlem ABAY o.abay@hotmail.com «YÂR İLE ETTİĞİN AHDİ UNUTMA!»* “Bu «ney»i dinle, nasıl şikâyet ediyor? Ayrılıklardan hikâyet ediyor.” Mevlânâ Hazretleri ilk beyitte; «Bu neyi dinle!» tabiri ile kendi vücûd-i şeriflerine işaret buyurmaktadır. İnsân-ı kâmilin ney gibi boş olan vücudundan zâhir olan fiiller, Hakk’ın tasarrufuyladır. Onlar; «nefsi tezkiye kalbi tasfiye» ile kemal bulmuşlardır. Neydeki 7 delik de insanın 7 âzâsına işarettir. […]

Continue reading »

MEY İÇERLER ELİNDEN

Servet YÜKSEL servety@t-online.de   Yârdan gelen derdi, hüznü, elemi, Gönüllerde aziz mihman ederler… Âşıklar neylesin kâğıt-kalemi, Bir hâl ki kelâmsız destan ederler… Ol güzel ki mey içerler elinden, Söyleşirler bülbüllerin dilinden, Kim kurtulmuş rüzgârından, selinden? Firkatin nârında harman ederler… İlim-irfan bir noktaya ulanır, Tevhid gülü gözyaşıyla sulanır, Hakk’ın kemendine başı dolanır; Bazen sırr-ı aşkı üryan ederler… Nefsin dağlarını ağsın yeter […]

Continue reading »

SEHERDE

ŞAİR : Bekir İsmet ÇİÇEK bekirismetcicek@gmail.com Dervişin sehere hasreti derin, Gönlünü Rabbine bağlar seherde. Gününü kuşatır nûru seherin, Feyz ve rûhâniyet çağlar seherde. El, ayak çekilip kesilince ses, Ölüm tesbihine dönüşür nefes, Derin uykulara dalınca herkes, Kulluk kuşağını dolar seherde. Alıp yanlarını sıcak yataktan, Rahmet ümit edip ve korkaraktan, Secdeyle yakınlık dileyip Hak’tan, Teheccüd namazı kılar seherde. İstiğfâr ederek cümle […]

Continue reading »

YETER Kİ YÂR; «KOŞ GEL!» DESİN…

ŞAİR : Ahmet ARSLAN arslanahmet52@hotmail.com Kapısında kul olurum, Ocağında kül olurum, Bağında bülbül olurum; Yeter ki yâr; «Koş gel!» desin, «Dağı taşı aş gel!» desin… Dayanırım acılara, Tarifsiz bu sancılara, Katlanırım sızılara; Yeter ki yâr; «Koş gel!» desin, «Çilelerle piş gel!» desin… Bir yanarım bir sönerim, Pervânelere dönerim, Sîneme alev sararım; Yeter ki yâr; «Koş gel!» desin, «Gönüllerden taş gel!» […]

Continue reading »

TEK MAKSÛDUM YÂR’DIR BENİM!..

ŞAİR : Rıfat ARAZ rifat_araz@yahoo.com Hayat ölüm, ölüm hayat… Aç, bu canım sırdır benim!.. Her bir zerrem, bir kâinat; Her tecellim Tûr’dur benim!.. Nefs, yeşerir bu âdapta; Yol, incelir her hesapta!.. Al, hazinem son kitapta; Devşirdiğim nurdur benim!.. Gönül oku, duy zamanı; Sırtında gör bir devrânı!.. Dört kapıda tut mîzânı; Emânetim, zordur benim!.. Ney misâli yanar özüm; Elif elif yağar […]

Continue reading »