BÜYÜK AYASOFYA CÂMİİ

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) -Bu mübârek câmî, bir müjde-i Peygamber olan feth-i mübinle muammer olduğu için ebced değeri Muhammed lâfzına tekabül eden 92 beyit- Mehmed, o asil şanlı yiğit, yirmi birinde, İstanbul’a şahlandı, yürek feth-i mübinde. Her hâli dehâ, müjde-i Peygamber’e kurban, İmkânsızı destâna dönüştürdü o sultan! Surlar deviren böyle yiğit görmedi târih, «–Gördük» dediler: «İşte fetih, işte bu Fâtih!» […]

Continue reading »

ŞİFÂ-RAHMET

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Semâlardan bütün dünyâya Kur’ân’dır şifâ-rahmet, Hayât iksîrimizdir, derde dermandır şifâ-rahmet. Bırakmaz hastalıklar boş, sen iç Kur’ân’ı candan coş, Kapanmaz Arş’a yollar, koş; Hudâ’dandır şifâ-rahmet. Hatâ şey, onda hiç yoktur; sapıtmış kalp için oktur, Yaşarsan, müjdeler çoktur; özel candır şifâ-rahmet. Sabırdır, çâredir, haktır, selâmettir, hep âyettir, Bırakmaz yerde ey kul, gökten ihsandır şifâ-rahmet. Hidâyettir, dirâyettir, inâyettir, şefâat […]

Continue reading »

HASLETİN VEFÂ OLACAK…

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Yığınla mikrobu, mağlûb edip de âfiyetin, Yığınla salgını, püskürtecek mukāvemetin. Yığınla hastaya, Lokman yönün, şifâ olacak, Tabipliğin, hünerin, hasletin vefâ olacak. vezni: mefâilün / feilâtün / mefâilün / feilün

Continue reading »

O MÜJDEDEN…

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Cihanda tehlikeler fazlalaştı yâ Rabbi!.. Bugün virüs ve figan doldu taştı ya Rabbî! Zor anda Ahmed’e mîraç ki eyledin müjde; O müjdeden, yine ver kutlu bir devâ, bize de!.. mefâilün / feilâün / mefâilün / feilün (fa’lün)

Continue reading »

BU ANNE…

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Bu anne, Hayme ana, Fâtih büyüten kundak, Bu anne dalga dalga ay yıldızlı hür bayrak! Doğusu batısıyla bu anne Anadolu, Irmaklar onun gözü, ağaçlar onun kolu… Toprağım, vatanımdır, bu anne milletimdir, Bu anneden kim mahrum, o öksüzdür, yetimdir…  

Continue reading »

YÂR EYLE BİZİ!

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Yâ Nebî, aşkına canlar hediye, Bir nazar eyle, bahâr eyle bizi! Hak «Habîbim!» dedi Sen sevgiliye, Bu sözün hatrına yâr eyle bizi! Kaynıyor aşk ile dağlar taşlar, Akıyor sel gibi gözden yaşlar, Yâ Nebî, damlalar özden başlar, Yollar aşmakta pınar eyle bizi! Ey Kitâb’ın özü, ey Rehberimiz, Ey cihan kandili, Peygamberimiz, Kıt’adan kıt’aya, ey ezberimiz, Yine […]

Continue reading »

TEMİZLEN!..

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Kor alevden kara toprak bile altın oluyor, Nûr olur akl-ı beşer, nâr-ı vasattan sonra! Rûhu kirden arıtan közle temizlen gayri, Sen de dön cevhere, nefsinle cihattan sonra! vezni: feilâtün / feilâtün / feilâtün / feilün (fâilâtün) (fa’lün)

Continue reading »

UNUTMA; RÛHUN, EBEDİYYET DEĞERİNDE!

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Hak goncasının sevgili genci, Şânın, yalınız Hakk’a dilenci! Seçkin ve yiğit cân olarak sen, Bir başkasın insân olarak sen… Ey, arza bahar yüklü tomurcuk, Dallarda çiçekler sana boncuk. Şahsın ile her mevsime şahsın, Kısmet sana gün, sen ki sabahsın. Sensin yedi deryâya şelâle, Yıldız ve hilâldir sana lâle. Dünden bu yarınlar, seni kollar, Bağrında senin, sonsuza […]

Continue reading »

BİZİM ŞAHSİYETİMİZ

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Azim, sebat ve hasat, benliğinde üçlü maya, Güneş misâli karakter, nümûne oldu aya. Başak başak bu kemâlâta yaydı seccâde, Öğüttü hamlığı en mûtenâ değirmende. mefâilün / feilâtün / mefâilün / feilün (fa’lün)

Continue reading »

SENİN DEĞİL!..

SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) Şu yer ve gök, bu can ve ten, Senin, fakat senin değil! Ne fark eder benim desen? Senin fakat senin değil! A Seyri, yaz ganîmeti, Cihanda bunca nîmeti, Ne varsa Hak emâneti; Senin, fakat senin değil!   vezni: mefâilün / mefâilün

Continue reading »
1 2