Kategori: EDEBİYAT

Mustafa Asım KÜÇÜKAŞCI tali@yuzaki.com Diyelim ki Azrâil hiç yapmadığı bir iyilik yaptı. Ecelinize üç gün kaldığını size fısıldayıverdi. Gerçek, sağlam bir haber: Üç gününüz var. Ne yaparsınız? Ne yaparız? Hani anketlerde, mülâkatlarda sorarlar; Issız bir adada kalacak olsanız yanınıza üç şey alabilecek olsanız ne alırsınız diye… Bu daha ciddî bir soru… Son üç günümüzü nelerle ve nasıl değerlendirirdik? Âhiret inancı […]

M. Ali EŞMELİ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com Bir akvaryumun içinde mavi bir balık vardı. Zarifti, âhenkliydi. Ona dalgın dalgın bakan evin kedisi, kafesteki papağana dert yandı: –Papağan kardeş, şu balıkların keyfine bak. Bu evin en rahatı onlar. En güzel konum onlarınki. Suyun dört bir tarafında istedikleri gibi yaylanıyorlar. «Şuraya çekil, buraya çekil, orada yatma, şurada yat!» diyen de yok. Papağan da dertliydi: […]

Sadettin KAPLAN sadettinkaplan@gmail.com Türk dünyasının edebiyat doruklarından Kırgız yazar Cengiz AYTMATOV’u görmek, onunla yüz yüze sohbet edebilmek bahtiyarlığına erenlerden değiliz. O büyük yazarı, (sathî bilgilerimizin dışında) kendisiyle yakın dostluklar kurabilen, sohbetlerinde bulunabilen talihli dostlarımızın yazılarıyla ve doğrudan bize aktardıklarıyla tanıyabilme imkânı bulanlardanız… Onu tanıdıkça, hangi özellikleriyle zirveye çıktığını ve her şeye rağmen orada nasıl tutunduğunu daha iyi anlayabiliyoruz. Zirveye yükselmenin, […]

Yard. Doç. Dr. Harun ÖĞMÜŞ ogmusharun@yahoo.com Zamanımızda birçok kavram gibi aşk kavramı da aşındı. Bu, hem işitilen kıssalardan belli, hem de aşkı dile getirdiği söylenen sözlerden… Dün aşkın ve âşık olmanın bir âdâbı-erkânı vardı. Dünkü âşıklar, bin canları olsa her birini sevgiliye fedâ etmeye hazırdılar: Bin cân olaydı kâşki ben dil-hastede Tâ her biriyle bir kez olaydım fedâ sana (Fuzûlî) […]

M. Ali EŞMELİ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com Yaşlı bir adam, gösterişli evinin balkonunda derin bir nefes alarak koltuğuna yaslandı. Derin bir nefes almıştı, ama bu nefes titrek bir nefesti artık. Son teneffüsün nefesleriydi. Belki birkaç gün içinde sayıları tükenecekti. Farkındaydı. Düşünceli bir hâlde oğluna döndü: –Evlâdım, artık demir almak zamanı geldi. –Öyle deme, babacığım, Allah gecinden versin! –Gerçek bu, evlâdım. –Ama… –İnsan […]

M. Ali EŞMELİ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com Önceki yazıda; Cevaplı bir imtihanın incelikleri üzerinde durmuştum. Eğitimin kendimizde ve biz olması yönüne, cevabı içinde bir bilmeceyi açıklayarak dikkat çekmiştim. Yazıyı okuyanlara, o bilmecenin ne mânâya geldiğini sordum. Orada da belirttiğim gibi, cevabı, üstelik yazıdaki açıklamalara rağmen bazıları, yine de benden istediler. Bilmece şuydu: “Kan kırmızı, süt beyaz, fındık kabuğuna sığar, kale kapısına sığmaz!” […]

Yard. Doç. Dr. Harun ÖĞMÜŞ ogmusharun@yahoo.com Ömür ve yaşamak aynı şey zannedilir. Bu sebeple bu ikisi arasında bir doğru orantı kurularak herkesin ömrü kadar yaşadığı düşünülür. Hâlbuki bana göre bu iki kavram arasında çok temel bir farklılık vardır. Ömür, Allâh’ın dünyada canlı olarak kalacağımızı takdir ettiği süredir. Herkes bu süreyi dünyada canlı olarak tamamlar. Yaşamak ise bu müddet içerisinde zevk […]

Ayla AĞABEGÜM aylaagabegum@hotmail.com “İslâm ahlâkının bin bir sütun üzerinde duran ahlâk çatısında, dört ana direği; ihlâs (samimîlik), aşk, fedâkârlık ve merhamet diye göstermekte hata yoktur. Sadece şunu-bunu değil, rûhun ve hakikat merkezinin bütün topografyasını getirmiş olan İslâm; iyi ahlâkı ruhta, kötü ahlâkı da nefiste mihraklandırdığına göre, bu dört esas; rûhu parıldatmak ve nefsi dizginlemekte en tesirlileri…” (Necip Fazıl) Sosyal ve […]

M. Ali EŞMELİ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com Masanın üstünde imtihan kâğıdı, kalem ve cevap anahtarı bir aradaydı. Kalem, sorulara baktıkça kan-ter içinde kalıyordu. Öyle zor ve ağır sualler vardı ki değme bilginler bile işin içinden çıkamazdı. Hele hiç duymadığı ve görmediği sualler tam bir ıstıraptı. Dertli dertli of çekti imtihan kâğıdına doğru. İçten içe isyanla doluyordu bu hâle. Düzgün boyu, kederinden dolayı […]

M. Ali EŞMELİ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com Bir gün huzuruna bir şahıs gelir. Kıyafeti dilenci görünümlü. Fakat duruşu oldukça vakur. Halîfe Harun Reşid, merakla bakar adama. İlk defa gördüğü bir sîmâ. Acaba merâmı nedir? Acaba bir şeyler istemeye mi gelmiştir? O, bu düşünceler içindeyken adam, söze başlar: –Ey mü’minlerin emîri! Sana bir şey istemeye değil, bir hazine vermeye geldim. Harun Reşid, şaşırır. […]