├ť├ç G├ťN├ťN├ťZ KALDI!

Mustafa K├ť├ç├ťKA┼×CI tali@yuzaki.com

Diyelim ki Azr├óil hi├ž yapmad─▒─č─▒ bir iyilik yapt─▒. Ecelinize ├╝├ž g├╝n kald─▒─č─▒n─▒ size f─▒s─▒lday─▒verdi.

Ger├žek, sa─člam bir haber:

├ť├ž g├╝n├╝n├╝z var.

Ne yapars─▒n─▒z?

Ne yapar─▒z?

Hani anketlerde, mülâkatlarda sorarlar;

Iss─▒z bir adada kalacak olsan─▒z yan─▒n─▒za ├╝├ž ┼čey alabilecek olsan─▒z ne al─▒rs─▒n─▒z diye… Bu daha cidd├« bir soru…

Son ├╝├ž g├╝n├╝m├╝z├╝ nelerle ve nas─▒l de─čerlendirirdik?

├éhiret inanc─▒ olmayan bat─▒ d├╝nyas─▒nda t├╝remi┼č bir l├óf var:

├ľlmeden yap─▒lmas─▒ gereken 100 ┼čey; ├Âlmeden ├Ânce izlenmesi gereken 10 film ve benzeri… D├╝nya hayat─▒n─▒ tek hayat g├Âren ahmaklar belki ├╝├ž g├╝nleri kald─▒ diye, ┬źhayat─▒n tad─▒n─▒┬╗ daha fazla ├ž─▒karmaya ├žal─▒┼č─▒rlar?!. Kim bilir! ┼×a┼č─▒lmaz da… ├ç├╝nk├╝ d├╝nya k├ófirin cenneti…

Ama ben bizden bahsediyorum, ├óhirete, mah┼čere, hesaba, cennet ve cehenneme inanan bizlerden…

├ť├ž g├╝n├╝m├╝z kalsa ne yapar─▒z?

Her h├ól├╝k├órda kalan vakti en g├╝zel ┼čekilde de─čerlendirmek isteyece─čimiz kesin. Zaten d├╝nya imtihan─▒n─▒, d├╝nya imtihanlar─▒ndan ay─▒ran en ├Ânemli fark, s├╝renin ne zaman bitece─činin bilinmemesi…

D├╝nya imtihanlar─▒ son g├╝nlerinde, son dakikalar─▒nda yap─▒lacak vaziyeti kurtaracak bir ├žal─▒┼čmayla hallediliverir. Yahut halledildi─či zannedilir. Son nefes imtihan─▒n─▒n ise final tarihinin belirsizli─či bizim i├žin gaflet sebebi olur.

├ť├ž g├╝n├╝n kald─▒!

Gaflet perdemizi kald─▒racak bir haberdir bu…

Bu ├╝├ž g├╝nde;

Herh├ólde yemekten i├žmekten kesiliriz. Ne a─č─▒z tad─▒ kal─▒r, ne a├žl─▒k hissi… O ├╝├ž g├╝n├╝ oru├žlu ge├žirece─čimiz de kesin… O g├╝nlerde Hazret-i Mevl├ón├óÔÇÖn─▒n;

ÔÇťBedenini a┼č─▒r─▒ besleyip geli┼čtirmeye bakma! ├ç├╝nk├╝ o, sonunda topra─ča verilecek bir kurband─▒r. Sen as─▒l g├Ânl├╝n├╝ beslemeye bak! Y├╝celere gidecek ve ┼čereflenecek olan odur!ÔÇŁ ┼čeklindeki ├«kaz─▒n─▒ tam anlam─▒yla iyi anlar─▒z.

Bedenimizin, enerjimizin, mal─▒m─▒z─▒n, her ┼čeyimizin fakat bilhassa ├Âmr├╝m├╝z├╝n sadece ve sadece bir sermaye oldu─čunu m├╝thi┼č bir ┼čekilde anlar─▒z.

├ľm├╝r takv├«mi yaprak yaprak eksilmekte ey y├óren!
Omuz kayd─▒nda sa─č yapraklar art─▒rmak… Budur ├ž├óren…

(Tâlî)

├çoklar─▒n─▒n aldand─▒─č─▒, kaz─▒kland─▒─č─▒, sonsuz g├Âr├╝nen zaman sermayesinden topu topu yetmi┼č iki saatimizin kalakald─▒─č─▒n─▒ g├Ârd├╝─č├╝m├╝z h├ólde, ┬źbo┼č zaman┬╗ ge├žirebilir miyiz? G├Âzlerimiz m├ól├óy├ón├«ye kayabilir mi?

Elimiz zaman t├Ârp├╝s├╝ kumandaya yahut fareye uzanabilir mi?

Ne bo┼č zaman─▒?

Vakit az, yapacak i┼č ├žok…

Hangisinden ba┼člar─▒z?

Allah Gaf├╗r ve Rah├«m…

Yoksa ├Ânce kul haklar─▒ m─▒ akl─▒m─▒za gelir?

Ana-babam─▒z─▒n du├ós─▒n─▒ almak m─▒ gelir ilk ├Ânce akl─▒m─▒za?.. Vicdan─▒m─▒zda bir ├žukura g├Âmd├╝─č├╝m├╝z kul haklar─▒ m─▒ g├╝ndeme gelir?

Bor├žlar─▒m─▒z, ├╝zerimizdeki em├ónetler, haklar…

Ne utanma bel├ós─▒ kal─▒r, ne erteleme hastal─▒─č─▒…

Yalvar─▒rcas─▒na gider miyiz gideriz…

Ka├ž g├╝n├╝ kald─▒─č─▒n─▒ bilmeyenler hi├ž umurumuzda olmaz o zaman. ├ç├╝nk├╝ bizim ├╝├ž g├╝n├╝m├╝z vard─▒r.

Hel├óllik almak…

Ne de ├žok kimsenin ├╝zerimizde hakk─▒ ├ž─▒kar!..

Ana-babadan akrabaya, hocalar─▒m─▒z, ├Â─čretmenlerimiz, kom┼čular─▒m─▒z, arkada┼člar─▒m─▒z, patronlar─▒m─▒z, i┼č├žilerimiz, e┼čimiz-dostumuz…

Ge├žmi┼čin, onca u├žmu┼č gitmi┼č takvim yapra─č─▒n─▒n muhasebesini ├╝├ž g├╝nde tutmak kolay m─▒? Daha do─črusu m├╝mk├╝n m├╝? Ne gezer!

Fakat o ├╝├ž g├╝nde yeni ziyanlara da d├╝┼čmeyiz herh├ólde… T─▒pk─▒, k─▒sac─▒k ├Âmr├╝nde g├╝zele konan, kondu─čunu incitmeyen, g├╝zel ve tatl─▒ bir netice ortaya koyan ar─▒lar gibi hassas, titiz ve temiz olmaz m─▒y─▒z?

Kul cephesi b├Âyle…

Ya Allah hakk─▒…

Namazlar…

K─▒yamlarda, secdelerde sabahlar─▒z o ├╝├ž g├╝nde… Dilimizde zikir, g├Âz├╝m├╝zde ya┼č eksik olmaz.

Ne para gelir akl─▒m─▒za, ne pul…

Ne borsa, ne kur, ne parite…

Ne makam, ne mevki…

En y├╝kse─či ka├ž g├╝nl├╝k ki?

┬ź├ľl├╝m arzulara g├╝ler!┬╗ demi┼č ya ┼čair. Arzular k├╝├ž├╝k d├╝┼čer ├Âl├╝m hakikatinin kar┼č─▒s─▒nda, rezil-kepaze olur.

Ama d├╝nyev├« arzular tabi├«…

O ├╝├ž g├╝n i├žimizi yak─▒p kavuran uhrev├« arzular ve arzulara yeterince yat─▒r─▒m yapamam─▒┼č olman─▒n pi┼čmanl─▒─č─▒ olmaz m─▒?

├ľl├╝m├╝n g├╝lmeyece─či, ileri ufuklu arzular─▒ ger├žekle┼čtirmek i├žin art─▒k ├žok mu ge├žtir?

ÔÇť├ľl├╝m├╝ gelip de mal─▒m─▒n ├╝├žte biri fil├ón yere diye vasiyet yeti┼čtirmeye ├žal─▒┼čanlar gibi olmay─▒n! Hayattayken yap─▒n yapman─▒z gerekenleri…ÔÇŁ

Son ├╝├ž g├╝n├╝m├╝zde;

┬źNe ├╝├žte biri? Tamam─▒!┬╗ diyecek oluruz fakat dinler mi torun-evl├ót?

O zaman da HakkÔÇÖ─▒n V├óris ismini b├╝t├╝n iliklerimizle hissetmez miyiz?

┬źMal da yalan m├╝lk de yalan┬╗ diye dilimize dolanm─▒┼č bir ┼čark─▒ gibi s├Âyleyip ge├žti─čimiz, em├ónet├žili─čimizi duymaz m─▒y─▒z kalbimizin derinliklerinde?

Bir k├Âpe─če su vererek, onca f─▒sk u f├╝c├╗ru affedilen kad─▒nca─č─▒z─▒n nasibiyle nasiplenmek niyaz─▒yla, yana yak─▒la bir g├Ânl├╝ k─▒r─▒k m─▒ arar─▒z? Ka├ž g├╝n├╝m├╝z├╝n kald─▒─č─▒n─▒ bilmedi─čimiz g├╝nlerde g├Âzlerimizi ka├ž─▒rd─▒─č─▒m─▒z o g├Ânl├╝ k─▒r─▒klar─▒…

├ť├ž g├╝n├╝m├╝z kald─▒ diye depresyonlara girer, kilitlenir miyiz, yoksa f─▒rsat─▒ ganimet mi biliriz?

F─▒rsat─▒ ganimet bilmek f─▒rsat├ž─▒l─▒k de─čil!

Yad─▒rgamay─▒n bu h├óli…

KurÔÇÖ├ónÔÇÖda Cen├ób-─▒ Hak, PeygamberÔÇÖine s├Âyletiyor:

ÔÇťDe ki: ┬źE─čer ben gayb─▒ bilseydim (bir tefsire g├Âre; ├Âlece─čim zaman─▒ bilseydim) elbette daha ├žok hay─▒r yapmak isterdim.┬╗ÔÇŁ (el-AÔÇśr├óf, 188)

Ba┼člang─▒├žta ya┼čanmaz bir hayat gibi g├Âr├╝n├╝yor bu kulluk maratonu… Uykusuz, a├ž-sefil, d├╝nyadan hi├ž k├óm almadan, habire uhrev├« yorgunluklar… Fakat son ├╝├ž g├╝n├╝n sonundaki tatl─▒ yorgunluk, yarat─▒l─▒┼č gayesine uygun ya┼čaman─▒n verdi─či huzur, elinden geldi─čince ┼č├╝kreden bir kul olma gayretinin getirdi─či rahatlama;

┬źNe var bir ├Âmr├╝ b├Âyle ya┼časaym─▒┼č─▒m!┬╗ dedirtmez miydi?

B├╝t├╝n bu garip tefekk├╝r-i mevte vesile, ─░m├óm-─▒ ├ézam Eb├╗ Han├«feÔÇÖyi anlatan bir dostunun ┼ču c├╝mlesi oldu:

EbuÔÇÖl-Ahvaz diyor ki:

ÔÇťEb├╗ Han├«fe HazretleriÔÇÖne eceline ├╝├ž g├╝n kald─▒─č─▒ haber verilseydi, yapmakta oldu─ču s├ólih amellerin ├╝zerine koyacak, art─▒racak bir amel-i s├ólih bulamazd─▒!ÔÇŁ

Yani m├╗tat hayat─▒n─▒ s├╝rd├╝rmekten ├Âte bir ┼čey yapamazd─▒. ├ç├╝nk├╝ zaten yirmi d├Ârt saatiyle, her an son nefesini verecek bir huzur h├ólinde ya┼č─▒yordu.

Eb├╗ Han├«fe Hazretleri d├╝nyan─▒n ├╝├ž g├╝nl├╝k oldu─čunu idrak etmi┼čti demek ki…

MisÔÇśar bin K─▒d├óm ┼č├Âyle anlat─▒yor:

ÔÇť─░m├óm-─▒ ├ézamÔÇÖ─▒n g├╝nl├╝k hayat─▒n─▒ izledim:

Ku┼čluk namaz─▒n─▒ k─▒ld─▒ ve ilim meclisine oturdu. Ta ├Â─čleye kadar. ├ľ─čle namaz─▒ndan ikindiye, ikindiden ak┼čama yak─▒n bir zamana, sonra da yats─▒ya kadar ayn─▒ ┼čekilde mescidde talebesiyle, ilimle me┼čgul oldu. Kendi kendime;

┬źBu adam n├ófile ib├ódete ne zaman vakit bulacak? Takip etmeye devam edece─čim!┬╗ dedim. Ortal─▒k sakinle┼čince ─░mam, mescide ├ž─▒kt─▒. Fecir vaktine kadar namaz k─▒ld─▒. Sonra evine girip g├╝nl├╝k elbiselerini giydi ve sabah namaz─▒n─▒ k─▒lmaya geldi. O g├╝n de evvelki g├╝n gibi ge├žti. Kendi kendime dedim ki:

┬źBu adam bu gecelik b├Âyle din├ž olmu┼č olabilir, ben takip etmeye devam edece─čim!┬╗ ─░nsanlar ├žekildi, ─░mam yine ├ž─▒kt─▒ evvelki gecesi ve g├╝nd├╝z├╝ evvelki g├╝n gibi ihy├ó etti. Ben yine;

┬ź─░ki geceyi ihy├ó etti ama ben yine takibe devam edeyim!┬╗ dedim. ├ť├ž├╝nc├╝ g├╝n de ayn─▒ ┼čekilde ihy├ó edince karar─▒m─▒ verdim. Ben veya o ├Âl├╝nceye kadar Eb├╗ Han├«feÔÇÖden ayr─▒lmamaya s├Âz verdim.ÔÇŁ

B├Âyle bir hayata ne il├óve edebilirsiniz, ├Âl├╝m geldi diye?

├ť├ž g├╝nl├╝k hayat ana hatlar─▒yla b├Âyle… Fakat ayr─▒nt─▒lara e─čilirsek ─░m├óm-─▒ ├ézamÔÇÖ─▒n cidd├« m├ón├óda ticaret, bug├╝nk├╝ vak─▒f hizmetleri ├žap─▒nda geni┼č hay─▒r-hasenat, hatt├ó siyasetle de al├ókadar oldu─čunu hat─▒rlad─▒─č─▒m─▒zda, onun hayat─▒ da hi├ž ─▒skalamad─▒─č─▒n─▒ g├Âr├╝r├╝z.

Sadece ─░m├óm-─▒ ├ézam de─čil, bizim medeniyetimizi kurmu┼č, ilim, sanat, idare, terbiye ve hizmet adamlar─▒n─▒n hepsi ayn─▒ zaman ┼čuuruna sahip…

Onlar;

Allah Ras├╗l├╝ÔÇÖn├╝n ┬źM├╝veddiÔÇś┬╗ h├óli dedi─či vaziyette ya┼čad─▒lar bir ├Âmr├╝…

M├╝veddiÔÇś… Ved├ó eden… Her namaz─▒, son namaz gibi k─▒lmak… Her g├╝n├╝ son g├╝n gibi ya┼čamak…

Onlar b├╝y├╝k adamlard─▒, b├╝y├╝k potansiyelleri ve kabiliyetleri do─črultusunda vakitlerini en g├╝zel ┼čekilde de─čerlendirdiler bahanesine s─▒─č─▒nmamal─▒… ├ç├╝nk├╝ onlar─▒n hi├žbiri s─▒rf d├óv├ó, makam, mevki u─čruna yapmad─▒ bu fed├ók├órl─▒klar─▒… Aksine her biri, bir kul olarak HakkÔÇÖ─▒n kap─▒s─▒na yap─▒┼čt─▒…

Çünkü bildiler ki iki yol var:

Ya ├╝├ž g├╝n imtihan!

Ya ebedî hüsran!..

Saat saat eriyen harc-─▒ r├óh─▒ meydanda…
Zam├óna and i├žerim insano─člu h├╝sranda…
─░nand─▒─č─▒yla amel eyleyenler istisn├ó…
Sab─▒r ve hakla nas├«hatle┼čenler istisn├ó…

(Asr S├╗resiÔÇÖnden Trc: T├ól├«)

Sadece son ├╝├ž g├╝n de─čil, her g├╝n… Az da olsa devaml─▒…

┬źH├╗!┬╗ deyip ├Âlmek dilersen her nefes temrin gerek,
Bir tic├órettir hay├ót, ukb├ó i├žin ├Âmr├╝n gerek… (T├ól├«)

Fakat; ┬ź├ť├ž g├╝n kald─▒!┬╗ gibi bir ihtar gelmeden idr├ók edemiyoruz, ├╝├ž g├╝nl├╝k d├╝nyan─▒n, ebed├« ├ólem kar┼č─▒s─▒nda bir ku┼čluk vakti kadar de─čersiz oldu─čunu…

D├╝nyan─▒n s├╝s├╝…

┼×eytan─▒n zehirli s├╝ng├╝s├╝…

Nefsin gaflet s├╝rg├╝s├╝…

Gelmez mi bir ihtar?

├ť├ž g├╝n kald─▒─č─▒ y├Ân├╝nde de─čilse de, d├╝nyan─▒n ├╝├ž g├╝nl├╝k oldu─čunu hat─▒rlatma y├Ân├╝nde ihtarlar, yani hat─▒rlatmalar gelip duruyor asl─▒nda…

Onlardan biri de bu ay─▒n ortalar─▒nda kap─▒m─▒zda:

Kula, Hak türlü inâyet veriyor,
Bir ves├«leyle hid├óyet veriyor…

Receb├╝ÔÇÖl-Ferd ile ┼×├óban, Ramazan…
Afva her y─▒l sebebiyyet veriyor…

Dokuz ayd─▒r b├╝y├╝yen sanc─▒lara,
Nur do─ču┼člarla nih├óyet veriyor…

├ť├ž g├╝n├╝n derdine sabret T├ól├«,
Hak Te├ól├ó ebediyyet veriyor…

Son beyti tekrarlayarak bitirelim yaz─▒y─▒…

├ť├ž g├╝n├╝n derdine sabret T├ól├«,
Hak Te├ól├ó ebediyyet veriyor…