├ľmer Hayyam Rub├ó├«lerini T├╝rk├že S├Âyleyi┼č -5-

Harun ├ľ─×M├ť┼×

Muhdes ve Kadîm

Çün nîst makâm-ı mâ der-in deyr mukim,
Pes b├«-mey ├╝ maÔÇś┼č├╗ka hat├ó├«st az├«m.
Tâ key zi-kadîm ü muhdes ey merd-i selîm,
├ç├╝n men reftem, cihan ├ži muhdes, ├ži kad├«m.

M├ódem ki de─čilsin bu y─▒k─▒k handa mukim,
Muhdes mi, kadîm mi sorma ey akl-ı selîm!
Sen g├Â├žt├╝kten sonra onun ├╝st├╝nden,
İster muhdes olsun o isterse kadîm!

(├ľmer Hayyam Rub├ó├«leri, trc. Abdullah Cevdet, n┼čr. Mehmet KANAR, ─░st:, ┼×├╗le, 2013, s. 457)