YAKARI┼×

┼×A─░R : Harun ├ľ─×M├ť┼×

├ç├Âzse Rabbim dilimin bendini efg─ün ederim,
┼×├óyet efg─ün─▒m─▒ bir dinleyecek fert olsa!
Ben onun rûhuna hep Fâtiha ihsân ederim,
Sesi b├ók├« kalabilmi┼č, hani, bir mert olsa!

Ne mugannîye, ne bir mutribe hâcet duyulur,
Her gelen kendini dinler, bu s├Ân├╝k mecliste.
Bir zaman se├žti─či tenh├óda figandan yorulur,
Sonra birden silinir, gitgide artan siste.

vezni: feilâtün / feilâtün / feilâtün / feilün
(f├óil├ót├╝n) (faÔÇÖl├╝n)