HAYAT YOLCULU─×UNDA UNUTAMADI─×IM KARELER -29-

YAZAR : Mehmet MENCET

HAYATTAN, HAYATIMIZA YANSIYAN AK─░SLER

├ľm├╝r insana ve b├╝t├╝n canl─▒lara verilmi┼č bir zaman, az veya ├žok. Di─čer canl─▒larda hesap yok, mesÔÇÖ├╗liyet yok. Sadece f─▒trat─▒nda ne varsa onun d─▒┼č─▒na ├ž─▒kmadan ┼č─▒marmadan, isyan etmeden t├╝ketiyor d├╝nya hayat─▒n─▒.

─░nsan;

┬źR├╗humdan ├╝f├╝rd├╝m,

Yeryüzünde halîfem,

Ahsen-i takvîm,

M├╝kerrem yaratt─▒m…┬╗ hitaplar─▒na mazhar varl─▒k. Fakat hayat─▒n gelgitleri kar┼č─▒s─▒nda ne oldu─čunu, nereden gelip nereye gitti─čini unutan tek varl─▒k. Fakirlikte ├ós├«le┼čen, zenginlikte ┼č─▒maran, zaman zaman da haddini a┼čan varl─▒k. ┼×u koskoca d├╝nya h├ódiseler ve ibretlerle dolu… Peygamber k─▒ssalar─▒ zaten ba┼čl─▒ ba┼č─▒na bir ├Â─č├╝tler manz├╗mesi… Me┼čhur krallar, firavunlar, nemrutlar; Allah dostlar─▒n─▒n hayatlar─▒ bizim tefekk├╝r etmemiz i├žin haz─▒r malzemeler… Onlardan al─▒nacak dersler var. Biz o h├ódiseleri ya┼čamasak da benzerlerini b├╝y├╝klerimizden, ├ževremizde ya┼čayan insanlardan bulmak hi├ž de zor de─čil… Y├╝ce Allah;

ÔÇťYery├╝z├╝n├╝ gezip ibret alm─▒yorlar m─▒?ÔÇŁ buyuruyor.

K─▒ssalar─▒n en g├╝zeli Y├╗suf -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n k─▒ssas─▒. Yery├╝z├╝nde gelip ge├žmi┼č b├╝t├╝n g├╝zel insanlar─▒n yar─▒s─▒n─▒n g├╝zelli─či ona verilmi┼č. Bir bakan bir daha bir daha bakar kendisini alamazm─▒┼č. Dikkat ├žekip kimseyi rahats─▒z etmemek i├žin d─▒┼čar─▒ ├ž─▒karken y├╝z├╝n├╝ kapayacak ┼čekilde ├Ârtermi┼č. Riv├óyete g├Âre Hazret-i Y├╗suf, ├žocukken bir g├╝n aynaya bak─▒p;

┬źE─čer ben k├Âle olarak sat─▒lsam bana paha yetmez!┬╗ diye kalbinden ge├žirirmi┼č. Neticede k├Âle olarak ├žok ucuz bir fiyata sat─▒l─▒yor. Her ┼čey em├ónet, o da iki ta┼č─▒n aras─▒nda yat─▒yor. Ne g├╝zel bir s├Âz:

ÔÇťHangi g├╝zel y├╝z ki toprak olmad─▒, hangi g├╝zel g├Âz ki topra─ča akmad─▒…ÔÇŁ

Bize verilen nimetler buraya ait, ├óhirete g├Ât├╝recek neyimiz var? Her g├╝n elimizi ba┼č─▒m─▒za koyup bir d├╝┼č├╝nelim:

ÔÇťBug├╝n Allah i├žin ne yapt─▒m?

ÔÇó Vatan i├žin, insanlar i├žin, mahl├╗kat i├žin ne yapt─▒m?

ÔÇó Yoksa sadece kendimi mi d├╝┼č├╝nd├╝m?

ÔÇó RabbimÔÇÖin bana verdi─činden ben kimleri faydaland─▒rd─▒m?

ÔÇó Bana r─▒z─▒k olarak verdiklerinden ne kadar─▒n─▒ OÔÇÖnun yoluna verdim?ÔÇŁ

ÔÇó Ak─▒l nimetini nereye kulland─▒m, nefesimi neye t├╝kettim?

Eskiden haz─▒r giyim bu kadar bol ve ucuz de─čildi. Genellikle terziye ├Âl├ž├╝ verilir ve diktirilirdi.

Bir han─▒m karde┼čimizin kap─▒s─▒na bir fakir gelmi┼č. Giyecek bir ┼čey istemi┼č. Kad─▒nca─č─▒z beyinin ayn─▒ renkten iki tane olan pantolonlar─▒ndan birisini vermi┼č. Ayn─▒ renk pantolon ama birisini her g├╝ne di─čerini de gezmeye giderken giyermi┼č. Han─▒m bir de bak─▒yor ki eskisi yerine yenisini vermi┼č;

ÔÇťEyvah beyim benden yenisini isterse ne cevap verece─čim? All├óhÔÇÖ─▒m Sen bana yard─▒m et!ÔÇŁ diye du├ólar etmi┼č…

Birka├ž g├╝n sonra beyi, o pantolonu istemi┼č. O da;

ÔÇťÔÇôEfendi ba┼čtan anlatay─▒m da bana ister k─▒z ister dar─▒l, ben onu yanl─▒┼čl─▒kla verdim. Ama bir de ┼č├Âyle d├╝┼č├╝nelim:

Yar─▒n RabbimÔÇÖin huz├╗runa var─▒nca, hani; ┬źSadakalar─▒ Allah al─▒r.┬╗ ya, herkesin ├Ânceden g├Ânderdikleri tepsilere konup huz├╗ra gelecek. ─░┼čte o zaman; o tepside eski pantolon, y─▒rt─▒k ayakkab─▒ olursa, mahcup oluruz. ┬źNe g├╝zel! Yeni pantolonu benim i├žin verdi.┬╗ diye d├╝┼č├╝n. Cen├ób-─▒ Hak r├óz─▒ olur in┼č├óallah!ÔÇŁ demi┼č.

Beyi de bu g├╝zel izah ├╝zerine ├Âfkelenmemi┼č…

F├ót─▒ma Annemiz de sadaka verece─či zaman, ona g├╝zel kokular s├╝rermi┼č, hediyelerini en g├╝zel ┼čekilde sunarm─▒┼č… Acaba bizim de sadaka diye verdiklerimiz ger├žekten sadaka s─▒n─▒f─▒na giriyor mu, merak ediyorum.

Ahmet TA┼×GET─░REN Beyin bir yaz─▒s─▒ vard─▒ Alt─▒noluk dergisinin kapa─č─▒nda:

Ya Amellerimiz Defolu ├ç─▒karsa…

Bir han─▒mefendi anlat─▒yor:

Bir zamanlar e┼čimin i┼čleri bozuldu. O kadar zor durumda kald─▒k ki, yiyecek ekme─či zor buluyorduk. Bir tan─▒d─▒k;

ÔÇťBen size patates getireyim.ÔÇŁ dedi biz de sevindik. Bir ├žuval patatesi getirip b─▒rakt─▒. Bir de bakt─▒m ki hepsi sa├žak sa├žak k├Âklenmi┼č, tam ekilecek h├ólde, yenilecek hali yok. ├çok a─č─▒r─▒ma gitti, a─člad─▒m. Ke┼čke hi├ž getirmeseydi… Fakirle┼čince midemiz de─či┼čmedi ki;

ÔÇťSize verilse, g├Âz├╝n├╝z├╝ yummadan alamayaca─č─▒n─▒z k├Ât├╝ mal─▒, hay─▒r diye vermeye kalk─▒┼čmay─▒n.ÔÇŁ (el-Bakara, 267) buyurulmuyor mu?

Yine bir karde┼čimiz anlat─▒yor:

E┼činin iki ├žocu─ču var. Evleniyorlar. Adam i┼č bulursa ├žal─▒┼č─▒yor ama yeterli olmuyor, her zaman da i┼č olmuyor. Zordalar, ev kira… O g├╝n de i┼če gitmi┼č, ama evde bir lokma yiyecek yok, ├žocuklar;

ÔÇťAc─▒kt─▒k!ÔÇŁ diyorlar;

ÔÇťOnlar─▒ oyunla falan oyalad─▒m.ÔÇŁ diyor. Ama a├žl─▒k bu…

ÔÇťHaydi sizi parka g├Ât├╝reyim.ÔÇŁ dedim;

ÔÇť┬źAll├óhÔÇÖ─▒m ne olur! Ben dayan─▒r─▒m ama, ┼ču iki sab├«ye ben ne yedireyim? Bir ekmek olsa da ellerine vereydim…┬╗ diye d├╝┼č├╝nerek i├žim buruk parka do─čru geldik…

├çocuklar sal─▒ncakla sallan─▒rken biraz oturdum. Bir de bakt─▒m ki; park─▒n demir parmakl─▒klar─▒na as─▒lm─▒┼č, po┼čet i├žerisinde iki tane taze s─▒cak ekmek… ┬źAcaba birisinin mi?┬╗ diye bekledim, sa─ča-sola bakt─▒m hi├ž kimse yok. Birisi als─▒n diye konulmu┼č, g├Âzya┼člar─▒ i├žinde yavrular─▒ma verdim…ÔÇŁ

Rabbim kimseyi darda koymaz… Allah orucu bo┼čuna m─▒ emretti. Yoksa a├žlar─▒n h├óli asla anla┼č─▒lmaz! Hi├ž a├žl─▒k ├žekmeyen ki┼či; ÔÇťEkmek bulamayan pasta yesin!ÔÇŁ diyen krali├že gibi duyars─▒z olur…

Kendimize sormaya devam edelim:

Elimizde olan─▒ payla┼čt─▒k m─▒, ellerimiz hizmet i├žin ├žal─▒┼čt─▒ m─▒, ayaklar─▒m─▒z hay─▒r i├žin yar─▒┼čt─▒ m─▒ yoksa ├╝┼čenip yerinde mi sayd─▒?

Rabbim em├ónet olarak verdi─či bu v├╝cudu, zaman─▒ ve akl─▒ kendi yolunda kullanmay─▒ nasip etsin… ├ém├«n…