├ťMMET OLMA ┼×UURU

YAZAR : Nurten Selma ├çEV─░KO─×LU

n_s_cevikoglu-SAYI140

Hayattaki en b├╝y├╝k nimet, ├«mand─▒r sonra da ├«manla ya┼čay─▒p ├«m├ón ├╝zere son nefes em├ónetini teslim edebilme hakikatidir. G├╝n├╝m├╝z m├╝sl├╝manlar─▒ bu ger├že─či idrakten ├žok uzak ya┼č─▒yorlar. ┬ź─░sl├óm├« hayat┬╗ de─čil ┬źya┼čanan hayat┬╗ referans al─▒n─▒yor. Hepimizin i├žinde ya┼čad─▒─č─▒ hayatta; eskiden ruh d├╝nyam─▒za yerle┼čmi┼č olan g├╝zellikler ve ya┼čad─▒─č─▒m─▒z co─črafyan─▒n k├╝lt├╝rel birikimleri hari├ž, maalesef var olanlar─▒n ├žo─ču madde k├╝lt├╝r├╝nden ibarettir. Bunlar da neredeyse genlerimize var─▒ncaya kadar r├╗humuza ├Âylesine girmi┼č ki, k─▒sa bir s├╝rede onlardan kurtulmak olduk├ža zor g├Âr├╝n├╝yor.

Bug├╝n g├╝n├╝birlik hayat ya┼čayan m├╝sl├╝manlar; ne ├╝z├╝c├╝d├╝r ki, her yanl─▒┼č─▒n i├žerisine kolayl─▒kla d├╝┼čebiliyorlar. Bunun yan─▒ s─▒ra m├╝ÔÇÖminler; hem yanl─▒┼č yap─▒yor, hem hataya d├╝┼č├╝yor akabinde de bunu umursamaz tav─▒r sergiliyorlar. Ayn─▒ yanl─▒┼ča ayn─▒yla veya bir ba┼čka ┼čekilde devam ediyorlar. H├ólbuki kul; be┼čerdir ┼ča┼čabilir, yanl─▒┼č yap─▒labilir, isteyerek zaten olmamal─▒. M├╝sl├╝mana yak─▒┼čan, istemeden bir g├╝nah i┼čledi─činde; d├Ân├╝p t├Âvbeye sar─▒lmak, y├╝ce Yarat─▒c─▒ÔÇÖdan af dilemek, du├ó ve niyazlarla ayn─▒ hatay─▒ bir daha i┼člememek i├žin Hazret-i Allah -celle cel├ól├╝h├╗-ÔÇÖdan yard─▒m dilemektir. Ne yaz─▒k ki bu affettirme s├╝reci ya┼čanmad─▒─č─▒ i├žin; o yanl─▒┼člar artarak ve katlanarak devam ediyor, neticede m├╝sl├╝manlar bir t├╝rl├╝ ifl├óh olmuyor.

Oysaki Cen├ób-─▒ Hak, bizi her an i┼čleyebilece─čimiz hatalara y├Ânelik gaflete d├╝┼čebilece─čimiz endi┼česiyle uyar─▒yor:

ÔÇťEy Rabbimiz! Bizi do─čru yola ilettikten sonra, ak─▒llar─▒m─▒z─▒, g├Ân├╝llerimizi haktan ay─▒rma. Bize kendi kat─▒ndan rahmet ihsan eyle. ┼×├╝phesiz Sen, bol ihsan sahibisin.ÔÇŁ (├él-i ─░mr├ón, 8) demenin yollar─▒ m├╝ÔÇÖminlere mukaddes kitab─▒m─▒zda g├Âsteriliyor.

Hi├ž ┼č├╝phesiz m├╝sl├╝man, kendine yak─▒┼čanlar─▒ yapmal─▒d─▒r. Mukaddes kitab─▒n─▒n emrettiklerini terk etmemelidir. O, KurÔÇÖ├ónÔÇÖ─▒ terk ederse aziz ve ┼čerefli KurÔÇÖ├ón da onu terk eder. Ayn─▒ zamanda m├╝sl├╝man, PeygamberiÔÇÖnin s├╝nnetlerine de uymal─▒d─▒r ve onlar─▒ ya┼čamal─▒d─▒r. Hangi m├╝sl├╝mana;

ÔÇťÔÇôPeygamberimizi seviyor musun?ÔÇŁ desek;

ÔÇťÔÇôBu nas─▒l soru? Elbette ki seviyorum. ─░nsan d├«ninin peygamberini sevmez mi?ÔÇŁ diye bir de kar┼č─▒dakini su├žlarcas─▒na soru y├Âneltir. Ancak bilinmelidir ki, kuru kuruya; ┬źSeviyorum.┬╗ demek yetmez. OÔÇÖnu seviyorsan devrin ger├žeklerini de─čil Efendimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n s├╝nnetlerini hayat─▒na koyacaks─▒n g├╝zel karde┼čim. Sevginin g├Âstergesi budur. Emin olunuz ki O -aleyhissal├ótu vessel├óm-ÔÇÖ─▒n s├╝nnetleri ├ólem┼č├╝muldur, her ├ža─ča hitap eder.

Biz y─▒llard─▒r ┼čunu bilir ┼čunu s├Âyleriz:

ÔÇťE─čer; ┬źM├╝sl├╝man─▒m.┬╗ diyorsan, o zaman m├╝ÔÇÖmin olman─▒n gereklerini yerine getirmelisin. Elinden geldi─čince, imk├ónlar ├Âl├ž├╝s├╝nce yanl─▒┼ča kayma; kayarsan t├Âvbe kap─▒s─▒ a├ž─▒k, pi┼čman olarak, af dileyerek Rabbine y├Ânel. Herkesi karde┼č bil. Din karde┼činle sava┼čma, m├╝cadele etme, k├Ât├╝leme, g─▒ybetini etme, arkadan kuyu kazma, tuzak kurma, h├óinlik etme, tembelli─če d├╝┼čme, y─▒lg─▒nl─▒k g├Âsterme! ├çal─▒┼č; bu necip millet i├žin ve her ┼čeyden aziz din i├žin, vatan i├žin. Tefrikaya d├╝┼čme, birbirine d├╝┼čmanl─▒k etme, karde┼č ol Allah i├žin karde┼č!ÔÇŁ

Ne diyor bu hususta y├╝ce KurÔÇÖ├ón:

ÔÇťAll├óhÔÇÖa ve Ras├╗l├╝ÔÇÖne itaat ediniz, KurÔÇÖ├ónÔÇÖ─▒ ve S├╝nnetÔÇÖi uygulay─▒n─▒z, tebli─čine, te┼čriine ri├óyet ediniz. Birbirinizle didi┼čmeyiniz, ├žeki┼čmeyiniz. ├çekingen, korkak ve y─▒lg─▒n h├óle gelirsiniz. M├ónev├« g├╝c├╝n├╝z, etkiniz ve itibar─▒n─▒z kaybolur. Madd├« g├╝c├╝n├╝z, kuvvetiniz, devletiniz, liderli─činiz elden gider. Sab─▒rla m├╝cadeleye devam edin. Allah, sabrederek m├╝cadeleye devam edenlerle beraberdir.ÔÇŁ (el-Enf├ól, 46) ─░┼čte il├óh├« ├Âl├ž├╝ler… Ve i┼čte bahsedilen yanl─▒┼člar i┼člendi─činden ├Ât├╝r├╝, m├╝sl├╝manlar─▒n ac─▒nas─▒ h├ólleri…

Bu il├óh├« hakikatlere ra─čmen, m├╝sl├╝manlar aras─▒ndaki ayr─▒┼čm─▒┼čl─▒k, par├žalanm─▒┼čl─▒k, b├Âl├╝nm├╝┼čl├╝k h├ólleri bug├╝n had safhadad─▒r. Genel m├ón├óda mezheb├« farkl─▒l─▒klar da ayr─▒ bir problem olarak kar┼č─▒m─▒zda duruyor. Asl─▒nda daha k─▒sa bir s├╝re ├Âncesine kadar, b├Âylesi ayr─▒l─▒klar─▒n ├žok fark─▒nda de─čildik. Pek tab├«├« bu i┼čleri k├Âr├╝kleyenler var, onlar i├žin elde bol malzeme mevcut. Kendi i├žimizdeki ayr─▒┼čmalar da cabas─▒! Bu b├Âl├╝nm├╝┼čl├╝kten kurtulmak gerekiyor. Yoksa son m├╝sl├╝man kal─▒ncaya kadar birbirimizi ├Âld├╝rmeye devam m─▒ edece─čiz? Elbette do─čru olan; art─▒k birbirimizi yemeyi b─▒rak─▒p, tefrikay─▒ terk edip vahdeti tesis etmektir. Ve bunun i├žin elden ne gelirse esirgememek gerekiyor.

Zaman birlik olma zaman─▒d─▒r. Birbirimizin kuyusunu kazmay─▒ mutlaka b─▒rakmak ┼čartt─▒r.

Son senelerde m├╝sl├╝manlar ├žok say─▒da gruplara ayr─▒larak birbirlerinden uzakla┼čt─▒lar. Herkes kendi grubundakilerle ha┼č─▒r ne┼čir, gerisi onlar─▒ ilgilendirmiyor sanki. ─░┼č b├Âyle kalsa gene iyi; aralar─▒na kin, nefret, z─▒tla┼čma, kutupla┼čman─▒n yerle┼čmesi ve birbirlerini iteleme, ├Âteleme sebebiyle bir t├╝rl├╝ m├╝ÔÇÖminler bir araya gelemiyorlar. Hele son g├╝nlerde, neredeyse ├ža─čda┼člarla birlikte m├╝sl├╝manlar ve cemaatler birbirlerini k├Ât├╝leme yar─▒┼č─▒na girdiler sanki. Herkes ibreyi kendine ├ževiriyor, kendini ├Âv├╝yor berikileri ┬źat ├ž├Âpe┬╗ yap─▒yor. Bunlar asla do─čru ┼čeyler de─čildir.

H├ólbuki Hazret-i KurÔÇÖ├ón ┬źvah┬şdet┬╗i emrediyor:

ÔÇťHep birlikte All├óhÔÇÖ─▒n ipine (─░sl├ómÔÇÖa, KurÔÇÖ├ónÔÇÖa) s─▒ms─▒k─▒ yap─▒┼č─▒n; par├žalanmay─▒n…ÔÇŁ (├él-i ─░mr├ón, 103)

ÔÇťDinlerini par├ža par├ža edip gruplara ayr─▒lanlar var ya, SenÔÇÖin onlarla hi├žbir ili┼čkin yoktur. Onlar─▒n i┼či ancak All├óhÔÇÖa kalm─▒┼čt─▒r, sonra Allah onlara yapt─▒klar─▒n─▒ haber verecektir.ÔÇŁ (el-EnÔÇś├óm, 159)

ÔÇťKendilerine apa├ž─▒k deliller geldikten sonra, par├žalan─▒p ihtil├óf ederek ayr─▒l─▒─ča d├╝┼čenler gibi olmay─▒n. ─░┼čte bunlar i├žin pek b├╝y├╝k bir azap vard─▒r.ÔÇŁ (├él-i ─░mr├ón, 105)

├éyetler bu kadar a├ž─▒k ve netken; KurÔÇÖ├ónÔÇÖda emredilen birlik ve beraberli─či sa─člayam─▒yorsak, y├╝ce Yarat─▒c─▒ÔÇÖya kar┼č─▒ sorumlu olmaz m─▒y─▒z? E─čer; ┬źM├╝sl├╝man─▒m.┬╗ diyorsak, Hazret-i KurÔÇÖ├ónÔÇÖa inan─▒yorsak, aradaki t├╝m ihtil├óflara ra─čmen mutlaka ┬źvahdet┬╗i sa─člamal─▒y─▒z. Art─▒k durum o kadar vahim ki bu birlik ya sa─članacak ya sa─članacak. Ba┼čka ├ž─▒kar yol yok.

─░sl├óm d├╝┼čmanlar─▒; m├╝sl├╝manlar─▒n birle┼čmesini, dayan─▒┼čma i├žinde olmas─▒n─▒ asla istemiyorlar. Niye istesinler ki? Bu olmas─▒n diye de her t├╝rl├╝ entrikay─▒ ├ževiriyorlar. Kendi aram─▒zdaki ayr─▒┼čmalar─▒, ihtil├óflar─▒ b├╝y├╝terek, k├Âp├╝rterek aram─▒zda fitne ├ž─▒kmas─▒ i├žin olmad─▒k numaralar ├ževiriyorlar. Yerli i┼čbirlik├žileriyle durum daha da vahim h├óle geliyor.

Ne olursa olsun, birbirimizle ge├žinmeyi ve birbirimize tahamm├╝l etmeyi ├Â─črenmeliyiz. Kar┼č─▒m─▒zdakine hata yapma hakk─▒n─▒ vermeliyiz; ├ž├╝nk├╝ be┼čeriz ┼ča┼čabiliriz, bunca pisli─čin i├žinde kayabiliriz. Affedece─čiz, ba─č─▒┼člamay─▒ bilece─čiz. Yanl─▒┼člara de─čil, do─črular─▒ g├Ârmeye odaklanaca─č─▒z. Birbirimizi hatalar─▒yla da olsa sevmeye ├žal─▒┼čaca─č─▒z. Aram─▒zdaki farkl─▒l─▒klar─▒; ihtil├óf sebebi olarak de─čil, birle┼čmeyi gerekli k─▒lan as─▒l unsurlar olarak g├Ârmeliyiz. ┼×unu iyi bilelim ki; ayr─▒larak, ayr─▒┼čarak aram─▒zdaki problemleri ├ž├Âzemeyiz. Bil├ókis oturarak, konu┼čarak tabi├« bunun i├žin birbirimize tahamm├╝l ederek aram─▒zdaki problemleri ├ž├Âzebiliriz. ├ľld├╝rerek, yakarak, y─▒karak de─čil. Bizim de─čerlerimizde y─▒k─▒c─▒l─▒k de─čil, yap─▒c─▒l─▒k esast─▒r. Bu sebeple birbirimizin uyar─▒c─▒ s├Âzlerine kulak vermeli, aram─▒zdaki g├╝veni tesis etmeli, ihtil├óf edilen noktalar─▒n asgar├«lerinde ittifak sa─člamal─▒y─▒z.

M├╝sl├╝manlar─▒n her bir grubu, ─░sl├óm ├╝mmet bah├žesinin farkl─▒ bir ├ži├že─čidir. Dolay─▒s─▒yla hem kendi aram─▒zda anla┼čma sa─članmal─▒, hem de g├Ân├╝l birlikteli─či i├žerisinde ┬źortak d├╝┼čman┬╗a kar┼č─▒ ittifak ger├žekle┼čtirmeliyiz. Bunun i├žin birlik ┼čart, ┬źvahdet┬╗ ┼čart. M├╝sl├╝manlar olarak birbirimize ├╝st├╝nl├╝k taslamadan, aram─▒zdaki tefrikay─▒ derinle┼čtirmeden, -yol yak─▒nken- art─▒k ortak paydalarda bulu┼čmam─▒z gerekiyor.

Aram─▒zdaki yanl─▒┼č anla┼č─▒lmalar, birbirimizi iyi anlayamamaktan kaynaklanan ├Âl├ž├╝s├╝z-seviyesiz ithamlar, s├╝rt├╝┼čmeler-├žat─▒┼čmalar, mezheb├« ve me┼čreb├« farkl─▒l─▒klar ┬źvahdet┬╗i sa─člamaz; tefrikay─▒, ihtil├óf─▒ bil├ókis daha da k├Âr├╝kler. Kendi aram─▒zda kavga etmeyi b─▒rak─▒p ┬ź├╝mmet ┼čuuru┬╗ ile ┬źortak d├╝┼čman┬╗a do─čru ┬źortak hedefler┬╗ ├žizgisinde hep beraber y├Ânelmeli; birlikte d├«nin hakikati olan ├Ânce kendi hid├óyetimize sonra da insanl─▒─č─▒n hid├óyetine do─čru y├╝r├╝meliyiz vessel├óm. Aksi takdirde ismi m├╝sl├╝man ama kendi ve memleketi m├╝sl├╝man olmayanlar saf─▒na d├óhil oluruz Allah -celle cel├ól├╝h├╗- korusun.

Bu sebeple bizi birbirimize d├╝┼č├╝ren; i├ž ve d─▒┼č zarar unsurlar─▒na bakmadan, yolumuza devam edelim. Zira bizim yolumuz s─▒r├ót-─▒ m├╝stak├«m olan dosdo─čru yoldur. Tabi├« yoldan ├ž─▒karsan, ├žizgiden kayarsan, ibrenden ┼ča┼čarsan; bug├╝n oldu─ču gibi zelil durumlara d├╝┼čersin, savrulursun, ├╝├ž kuru┼č etmez adamlar─▒n elinde peri┼čan olursun.

Ayn─▒ zamanda ─░sl├óm hakikatini i┼čine geldi─či gibi kullanma! Ucundan k─▒y─▒s─▒ndan, oras─▒ndan buras─▒ndan k─▒rparak de─čil, onu b├╝t├╝n├╝yle al─▒p uygulad─▒─č─▒nda faydas─▒n─▒ g├Âr├╝rs├╝n. ─░sl├ómÔÇÖ─▒n ferd├« ve sosyal hayatta, ib├ódetten siyasete, ekonomiden i├žtim├ó├« m├╝nasebetlere var─▒ncaya kadar hayat─▒n tam i├žinde bulunmas─▒ gerekir. M├╝sl├╝manlar─▒n dinleri en m├╝kemmel din, Peygamberleri de en son peygamberdir. B├Âylesi m├╝kemmelliklerin i├žinde bu kadar yanl─▒┼č yapan m├╝ÔÇÖminler, demek ki abesle i┼čtigaldeler. En iyinin i├žinde, nas─▒l iyi i┼čler yap─▒lamaz?

Evet, bug├╝n art─▒k m├╝sl├╝manlar olarak i├žine d├╝┼čt├╝─č├╝m├╝z yanl─▒┼člardan kurtulma zaman─▒d─▒r…

Bug├╝n ayr─▒l─▒k-gayr─▒l─▒k yok, k├╝sl├╝k yok, d├╝┼čmanl─▒k yok. Karde┼člik var, yard─▒m var, di─čerg├óml─▒k var. Vatan i├žin, millet i├žin, bayrak i├žin birlik olma var… ┼×imdi ├╝lkene, devletine sahip ├ž─▒kma zaman─▒. Toparlanma, bir olma, iri olma, diri olma zaman─▒. Biriz, beraberiz, biz hep birlikte g├╝├žl├╝y├╝z. Birlik dirliktir, ayr─▒l─▒k h├╝srand─▒r. Yine yeni ya┼čanan al├žakl─▒klar─▒n bir daha ya┼čanmamas─▒ ad─▒na, devaml─▒ teyakkuzda ve endi┼čedeyiz. ├ťlkemiz y├╝kselme ve mazlumlara sahip ├ž─▒kmaya devam etti─či s├╝rece, ba┼č─▒m─▒za her zaman bir ┼čeyler gelece─či beklentisiyle uyan─▒k olmal─▒, gaflete ve reh├óvete d├╝┼čmemeliyiz. Art─▒k aldanmayaca─č─▒z, aldatmayaca─č─▒z da. Hep hakk─▒ s├Âyleyip, hak├ža ya┼čamal─▒y─▒z. Devrin ger├žeklerinden korkmamal─▒, ad─▒mlar─▒m─▒z─▒ ona g├Âre b├╝y├╝k bir tedbirle bin d├╝┼č├╝n├╝p bir atmal─▒y─▒z.

┼×imdi muhabbet zaman─▒, birbirimizle g├Ân├╝l g├Ân├╝le kucakla┼čma zaman─▒. ┼×imdi d├«ne s─▒k─▒ sar─▒larak takvayla, s├╝nnetle ku┼čanma vakti. Art─▒k birbirimizi ├Âld├╝rme de─čil, ─░sl├óm karde┼čli─čini diriltme vakti. Haydi, kalk toparlan ey m├╝sl├╝man! ┼×imdi hatalara, isyanlara, g├╝nahlara tevbe etme vaktidir; ib├ódetleri ihl├ósla ihy├ó etme vaktidir. Muhammed├« ahl├ók─▒ ya┼čama vaktidir. Yeter art─▒k l├╝zumsuzluklarla ├žok oyaland─▒n, din karde┼člerini ├Âld├╝rmekten b├«tap d├╝┼čt├╝n, m├╝ÔÇÖmin karde┼člerinin kuyusunu kazmaktan y─▒lg─▒nl─▒─ča d├╝┼čt├╝n. Haydi; art─▒k silkin kendine d├Ân, de─čerlerine d├Ân, asl─▒na d├Ân!

Bu hususta y├╝ce KurÔÇÖ├ón sana ┼č├Âyle sesleniyor:

ÔÇťB├╝t├╝n m├╝ÔÇÖminler muhakkak ki karde┼čtirler. ├ľyleyse karde┼čler aras─▒nda sulhu, bar─▒┼č─▒ sa─člay─▒n, din ve d├╝nya i┼člerini, sosyal ili┼čkilerini d├╝zeltin, geli┼čtirin. All├óhÔÇÖa s─▒─č─▒n─▒n, emirlerine yap─▒┼č─▒n, g├╝nahlardan ar─▒n─▒p, azaptan korunun. Umulur ki, il├óh├« merhamete mazhar olursunuz.ÔÇŁ (el-Hucur├ót, 10)

Daha g├╝zel ve bar─▒┼č dolu g├╝nlere do─čru…