YERE YEM OLMA

┼×A─░R : ECR├Ä (Huzeyfe Y├ťKSEL) huzeyfeyuksel1@gmail.com

Kendi r├╗hundan o Kudret, bize bir can verdi,
En büyük nîmeti lutfeyledi, îman verdi.

┼×├╝phesiz her iki d├╝ny├óda ┼čif├óm─▒z olarak,
Misli yoktur dedi g├Âkten, bize KurÔÇÖ├ón verdi.

├ťmmet olmak ne ┼čeref Hazret-i PeygamberÔÇÖe hem,
OÔÇÖnu ├ólemlere rahmet, cana c├ónan verdi.

G├Ârebilsek bu cihan cennete d├óvetle dolu,
Perdesiz g├Âzlere lutfeyledi, izÔÇÖan verdi.

G├╝l Neb├« gelmeden evvel kuru bir ├ž├Âld├╝ felek,
O G├╝lÔÇÖ├╝n hatr─▒na ba─č ba─č ne g├╝listan verdi.

K├óin├ót ├Âyle kusursuz ki tes├ód├╝f sanma,
┼×├ón─▒ idr├ók edebilsen nice burhan verdi.

Zerreden kürreye âlem ne muazzam devran,
─░nceden inceye; bak g├Âzlere seyran verdi.

─░mtihan ├žok, nice dert i┼čte! Fakat sabr ile tam,
┼×├╝kreden kullar─▒n─▒n derdine derman verdi.

Yere yem olma ey Ecr├« y├╝r├╝ son ar┼ča ki, Hak,
Yedi kat g├Âklere m├«r├óca k├╝heylan verdi.

vezni: feilâtün / feilâtün / feilâtün / feilün
(f├óil├ót├╝n) (faÔÇÖl├╝n)