├éH ANNEC─░─×─░M!

YAZAR : M. Ali E┼×MEL─░ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com

e_notlari_yuzakidergisi_mart2016Kula─č─▒ g├Âze ├Âzendirdiler, g├Âz├╝ de kula─ča. ─░kisi de beynin kap─▒s─▒n─▒ t─▒klatt─▒. Kulak at─▒ld─▒ ├Ânce:

ÔÇĺEy beyin! Ben de g├Ârmek istiyorum.

ÔÇĺFakat sen i┼čitmek i├žinsin.

ÔÇĺNe yani, h├╝r bir uzuv olarak benim de g├Ârme faaliyetim olamaz m─▒?

ÔÇĺM├╝mk├╝n de─čil, ├╝stelik do─čru da de─čil.

ÔÇĺHay─▒r, m├╝mk├╝n ve do─čru!

ÔÇĺSonun h├╝sran olur ey kulak! ─░┼čitme de─čerini de kaybedersin, kendine gel!

ÔÇĺ─░spatlayaca─č─▒m!

ÔÇĺKim, sana ne dediyse, aldatm─▒┼č ey kulak! Aptalca bir ┼čey bu.

ÔÇĺAsla, olduk├ža mant─▒kl─▒!

ÔÇĺ├çok yaz─▒k!

Derken g├Âz devreye girdi:

ÔÇĺEy beyin! Kula─č─▒n dediklerine ┼čeddeyle kat─▒l─▒yorum ve ben de i┼čitmek niyetindeyim.

ÔÇĺYahu sen, g├Ârmek i├žinsin.

ÔÇĺBir de i┼čitsem, ne olur ki!

ÔÇĺOlmaz.

ÔÇĺOlacak.

ÔÇĺ─░mk├óns─▒z bu.

ÔÇĺ─░spatlayaca─č─▒m.

ÔÇĺEy g├Âz, kimden ak─▒l ald─▒ysan seni de kand─▒rm─▒┼č! Uyan ┼ču gafletten!

ÔÇĺMerak etme as─▒l ┼ču an uyan─▒k h├óldeyim.

ÔÇĺ├çok yaz─▒k!

Aradan bir m├╝ddet ge├žti. Kulak ve g├Âz, tuhaf h├óllere d├╝┼čt├╝. ├ľnce kulak feryat etti:

ÔÇĺEy beyin! G├Âz├╝ kurtar yoksa k├Âr olacak!

G├Âz itiraz─▒ bast─▒:

ÔÇĺHay─▒r, ben iyiyim ey beyin! Sen kula─č─▒ kurtar yoksa sa─č─▒r olacak!

Doktor te┼čhisi koydu:

ÔÇĺAz daha kulak da g├Âz de elden ├ž─▒k─▒yormu┼č!

ÔÇĺ├ťmit yok mu?

ÔÇĺHen├╝z umutluyum. Fakat iyi bir tedavi ┼čart.

E─čitim b├╝lb├╝l├╝ kanat ├ž─▒rpt─▒. Do─črudan do─čruya mevzuya girdi:

ÔÇťÔÇĺEy doktor!

Bu tuhaf hastal─▒k, zamanenin i├žine d├╝┼čt├╝─č├╝ en cazip tuzak. ─░nsanlar─▒ kendi ger├žeklerinden kopar─▒p da ba┼čka yarat─▒l─▒┼č rollerine ├Âzendirerek bozuk bir ya┼čay─▒┼ča s├╝r├╝klemek ve orada harcamak. D├╝┼čman─▒n, en dostane yakla┼č─▒mlarla en yok edici hamlesi bu asl─▒nda. Bug├╝n farkl─▒ cinsler aras─▒nda ayn─▒l─▒k r├╝zg├órlar─▒ estirmek s├╗retiyle ortaya ├ž─▒kar─▒lan b├╝t├╝n gar├óbetler de b├Âyle bir h├╝cumun mahsul├╝.

Maalesef ey doktor!

D├╝n bedenleri diri diri topra─ča g├Âm├╝l├╝yordu.

┼×imdi ruhlar─▒, n├ózenin ├Âzellikleri ve e┼čsiz k─▒ymetleri dehlizlere g├Âm├╝l├╝yor.

Zavall─▒ k─▒z ├žocuklar─▒.

Onlara, kendilerinden ba┼čka karakterler ezberletiliyor. Sonra ├Âm├╝r boyu ├žok ac─▒ ve k├Ât├╝ bir oyun oynat─▒l─▒yor. Yap─▒lar─▒na tamam─▒yla z─▒t bir hayat oyunu. H├ólbuki hayat, hi├žbir zaman oyun de─čil. Sonunda neticeler, kahredici ve mahvedici. Her ┼čey ortada: Harap edilen ruhlar, kalpler, ak─▒llar ve yavruca─č─▒zlar. Yok edilen g├╝nahs─▒z nesiller.

Aah k─▒z ├žocuklar─▒!

Kendi ger├žek karakterlerini ya┼čayamayan ve modernizme mahk├╗m edilen masumlar!

Erkek misali hareketlere, giysilere ve ya┼čay─▒┼ča itilen, ├ódeta buna mecbur tutulan ├ócizler. Kas─▒tl─▒ sloganlar ve programlanm─▒┼č h├ódiselere bo─čman─▒n ba┼čar─▒s─▒ olarak h├╝rriyeti erkeklerle ayn─▒ manevralarda zanneden ac─▒kl─▒ kurbanlar. ├ťstelik dayat─▒lm─▒┼č yo─čun telkinler y├╝z├╝nden kendi ger├žek ├Âzelliklerinden ziyade dima─člar─▒na ┼č─▒r─▒nga edilen rolleri hayat edinmi┼č, l├ókin zalim ed├ós─▒nda mazlum talihsizler.

Onlar─▒ g├Âz g├Âre g├Âre g├Âm├╝yorlar.

├ľnce;

Karakterlerini ├Âld├╝r├╝yorlar.

Sonra;

Hi├ž ac─▒madan iffet duygular─▒n─▒ g├Âm├╝yorlar. Annelik duygular─▒n─▒ defnediyorlar. Sevgilerini, en zehirli hislerin ├žark─▒na par├žalat─▒yorlar.

Omurgalar kırık hâlde.

O k─▒r─▒k yap─▒ ├╝zerinde elbiseler d├╝zg├╝n durmuyor ne yaz─▒k!

D├╝zg├╝n de─čil diye onlar─▒ habire ├╝t├╝l├╝yorlar. Fakat yine bozuk duruyor. Sonra yine ├╝t├╝l├╝yorlar, yine d├╝zg├╝n duru┼č yok. Yine ├╝t├╝, yine e─črilik. De─či┼čmiyor hakikat. ├ç├╝nk├╝ ├žare ├╝t├╝ de─čil, omurgan─▒n d├╝zelmesi.

─░htiya├ž bu.

Ancak bozuculu─čun g├╝l├╝c├╝kl├╝ m├╝hendisleri, bu ihtiyac─▒ ba┼čka ┼čekilde gidermenin yoluna sapt─▒rd─▒ ├žareleri.

Kad─▒nlara sahip ├ž─▒kmay─▒ ve onlar─▒ korumay─▒, erkeklerin haklar─▒n─▒ da onlara gasp ettirmek olarak d├╝zenlediler. B├Âylece kaba kuvveti sinsi bir ┼čekilde tahrik ederek onu ├ž─▒ld─▒rtt─▒lar ve zay─▒f kad─▒n─▒ daha da ezdiler. Kad─▒n cinayetlerini art─▒rd─▒lar. Oysa zay─▒f─▒ muhafaza, kuvvetin hakk─▒n─▒ ├žalarak ona yedirmek de─čildi. L├ókin bu ac─▒ tuzak, h├ódiselere bo─čularak sakland─▒, g├Âzlerden gizlendi, fark ettirilmedi.

Zay─▒f y├╝rekler, yine ─▒st─▒rapla inledi.

├çare i├žin tekrar istismar ve ihtiya├ž sapt─▒rmas─▒ devreye girdi.

Kad─▒n─▒n kad─▒nl─▒─č─▒, ta┼čeronlara kald─▒. Annelik, ta┼čeronlar elinde. Merhamet ve sevgi, ta┼čeronlar k─▒skac─▒nda. Ne bi├žim bir ┼čahsiyet ve vicdan bu?

Ey doktor!

Hayat─▒n ihtiya├žlar─▒ ├žok.

Bunlar omuzlara bindik├že; insanlar─▒n y├╝r├╝y├╝┼čleri, ald─▒─č─▒ nefesler ayr─▒ bir diren├ž ister. Madd├« de─čil, m├ónev├« dir├óyet gerektirir. Ancak y├╝klerin ├žo─ču madd├«dir, fakat ta┼č─▒yacak omuzlar, i├žtedir ve m├ónev├«dir.

─░nsan ger├že─či bu.

O dir├óyette erkekler daha g├╝├žl├╝, kad─▒nlar daha zay─▒f yarat─▒l─▒┼čl─▒. Bu sebeple erke─čin y├╝k├╝ fazla, ancak insan─▒ d├╝nyaya getiren varl─▒k olmas─▒ hasebiyle kad─▒n─▒n y├╝k├╝ daha a─č─▒r.

Bu sebeple Hazret-i Allah;

Kad─▒n─▒ da erke─či de y├╝klerini birlikte ta┼č─▒yabilecekleri ┼čekilde tanzim etmi┼č ve ona g├Âre mesÔÇÖ├╗liyetler vermi┼č. Yani vazifeler, yarat─▒l─▒┼člar─▒ndaki hakikate g├Âre il├óh├« bir dengeye t├ób├«.

Fakat insano─člu;

─░htiya├žlar─▒n ├žalkant─▒lar─▒ ve tel├ó┼člar─▒ aras─▒nda bu dengeyi, bilgisizce bozuyor. Erke─či kad─▒nla ayn─▒, kad─▒n─▒ da erkekle ayn─▒ kategoride d├╝┼č├╝nme gafletine d├╝┼čerek her ikisini de y─▒─č─▒nla problemin ortas─▒nda peri┼čan ve darmada─č─▒n ediyor.

Nas─▒lsa elde hakl─▒ bir sebep var:

─░htiya├žlar─▒ gidermek!

-dan dolay─▒ yapt─▒m, -den dolay─▒ yapt─▒m…

Çok güzel!

L├ókin bu hakl─▒ sebep; bir ad─▒m ├Âncesinde veya sonras─▒nda ihtiya├žlar─▒ bahane ederek onlar─▒ s├Âm├╝rmek, onlar─▒ materyalist bir d├╝nyan─▒n ham malzemesi olarak kullanmak ┼čeklinde b├╝y├╝k haks─▒zl─▒klar─▒n kurban─▒ ediyor!

Sadece;

Birileri daha ├žok kazans─▒n diye!

Bu ger├žekle┼čirken de durumu, kad─▒n fark etmesin, s├Âm├╝r├╝ld├╝─č├╝n├╝ de─čil, h├╝rriyetine kavu┼čtu─čunu d├╝┼č├╝ns├╝n diye!

Bu yolda;

G├╝ya kad─▒n─▒n ├žal─▒┼čmas─▒ hususunda kavgalar veriliyor. Yahu kad─▒n zaten ├žal─▒┼č─▒yor. Tarihten beri kad─▒n ├žal─▒┼č─▒yor. Hem de bazen erkekten daha ├žok ├žal─▒┼č─▒yor. Ne insafs─▒z bir ifade bu. Ama ne ac─▒ ifade ki, ambal├ój─▒ itibar─▒yla kad─▒nlar─▒n bal─▒klama i├žine dald─▒klar─▒ sahte bir maske. Evde, ├žar┼č─▒da, toplumda erkekten daha fazla ├žal─▒┼čmas─▒ yetmemi┼č gibi, bundan daha ├Âtesini istercesine; ┬źKad─▒n ├žal─▒┼čmal─▒!┬╗ n├óralar─▒ ne i├žin?

Gayet a├ž─▒k de─čil mi?

Esef ki, bu a├ž─▒k hakikati en fazla da kad─▒nlar g├Ârm├╝yor, anlam─▒yor.

├ç├╝nk├╝ duygu yo─čun varl─▒klar. Duygusuyla oyna, hi├žbir ┼čeyi anlamaz.

Onlar─▒n duygular─▒, ate┼če verildi─či an, istenilen her ┼čeyde yang─▒n ├žok kolay. Aile y─▒k─▒lm─▒┼č, bu u─čurda kad─▒n─▒n d├╝nyas─▒ peri┼čan olmu┼č, kimin umurunda.

AmerikaÔÇÖdaki bir anketin kah─▒r dolu neticeleri bunun net foto─čraf─▒. Bir eyalette ├žal─▒┼čan kad─▒nlar─▒n % 80ÔÇÖi ┼ču feryad─▒ bas─▒yor:

ÔÇĺEve d├Ânmek istiyoruz!

Soruyorlar:

ÔÇĺNi├žin?

Cevap ├žok ibretli:

ÔÇĺNi├žin olacak? ├ľnceden evdeki y─▒─č─▒nla i┼či yap─▒yorduk sadece. Sonra; ┬ź├çal─▒┼č, ekonomik olarak h├╝r ol!┬╗ dediler. ├ľyle yapt─▒k. G├╝ya rahat edecektik. Fakat erke─čin yarat─▒l─▒┼č─▒, biz ├žal─▒┼č─▒yoruz diye onlar─▒ mutfak eleman─▒ yapmad─▒, onlar mutfa─č─▒ ├╝stlenemedi. ├çocuk bak─▒m─▒n─▒ yapamad─▒. Onlar─▒ b├╝t├╝n├╝yle yine biz yapt─▒k. Yine biz yapt─▒k. Para kazan─▒yoruz diye ├╝stelik mutfak masraflar─▒, hatt├ó ev kiralar─▒ da bize d├╝┼čt├╝. Arabam─▒z oldu─ču i├žin ├žocuklar─▒ okula g├Ât├╝rme i┼čleri de bize kald─▒. Makam ┼čof├Âr├╝ de olduk. Yani h├╝r olaca─č─▒z diye, saatlerce evde ├žal─▒┼čmam─▒z─▒n ├╝zerine bir de saatlerce d─▒┼čar─▒da kan ter i├žinde kald─▒k, hem ┼čof├Âr olduk, hem temizlik├ži, hem mutfak├ž─▒, hem vezne. Hepsi biz olduk. Adamlar evde tamamen bo┼ča ├ž─▒kt─▒. Bizimkisi kendi akl─▒m─▒zla k├Âlelik oldu, h├╝rriyet de─čil.

─░┼čte materyalist d├╝nyan─▒n ac─▒ faturas─▒.

Bu meselede ├╝├ž-be┼č olumlu ├Ârnek elbette vard─▒r. Ancak ├Âzeldir. ─░stisn├ód─▒r. Genele uyguland─▒─č─▒ an, neticeler fecaat olur.

Yani;

─░l├óh├« denge bozuldu─čunda; ihtiya├žlar─▒n giderilmesi de, insan da s├╝rekli istismar vesilesidir.

Dolay─▒s─▒yla;

Kad─▒nla al├ókal─▒ her mesele; ├žok daha derin temellerden ele al─▒narak idrak edilmeli, do─čru anla┼č─▒lmal─▒, ondan sonra do─čru bir eksen etraf─▒nda ortaya konmal─▒.

─░sl├ómÔÇÖ─▒n bu meselede tahlili ├žok ince ve ger├žek├židir.

Çünkü İslâm;

Onu/kad─▒n─▒; art─▒s─▒ ve eksisiyle, oldu─ču gibi tahlil eder. Bu ger├že─če g├Âre tanzim eder. Kad─▒n─▒n evdeki ve toplumdaki yeri ve duru┼čunu a├ž─▒k├ža belirler. Hangi ├Âl├ž├╝ler i├žinde olmas─▒ gerekti─čini tek tek ifade eder. Onu her ┼čekilde korur. Bug├╝n materyalist d├╝nya, kad─▒n─▒ s├Âm├╝rebilmek i├žin ├Ân├╝nde tek engel olan bu korumay─▒ sinsice ve ├╝stelik kad─▒nlara kald─▒rtmak i├žin koruma olarak de─čil de zul├╝m olarak g├Âsterir. Bindi─či dal─▒ kestirtir. ─░sl├ómÔÇÖ─▒n y├╝ce muhafazas─▒n─▒ bask─▒ diye ┼č─▒r─▒nga eder. Maksat, o muhafazay─▒ bertaraf ederek kad─▒n─▒ daha rahat s├Âm├╝rebilmek.

Oysa kad─▒n;

Ancak ─░sl├ómÔÇÖ─▒n muhafaza s─▒n─▒rlar─▒ i├žinde ailede ve toplumda en merkez├« yerdedir. Huzur ve sa├ódet kayna─č─▒d─▒r. Muhteremdir. Ayaklar─▒ alt─▒na kuru bir hal─▒ de─čil, ebed├« cennetler serilen bir annedir. Ya da yuvan─▒n goncas─▒ k─▒ymetli bir ablad─▒r. Ya da g├Âz n├╗ru ├žok de─čerli bir k─▒z evl├ótt─▒r. Hangisi olursa olsun, bir milletin ┼čahsiyet kazand─▒─č─▒ ├Âz madendir. ─░ki d├╝nyada sonsuz bir kurtulu┼č vesilesidir.

Fakat materyalist ve kapitalist g├Âzlerde kad─▒n;

Masumiyeti canavarla┼čt─▒r─▒lan bir ham malzemedir. ─░htiya├žlar gerek├žesiyle en rahat ve en ucuz s├Âm├╝r├╝lebilecek bir ahmakt─▒r. Duygu yo─čunluklar─▒ her t├╝rl├╝ kand─▒r─▒lma ve kullan─▒lmaya m├╝sait menfaat makineleri gibidir. H├╝rriyet afyonuyla ├žok kolay bir ┼čekilde iradeli ve istekli k├Âleler ├╝retmeye en yatk─▒n zavall─▒lard─▒r. Her t├╝rl├╝ b├╝y├╝k yang─▒n─▒n olu┼čturulabilmesi i├žin hemen tutu┼čturulabilen vazge├žilmez tahrik kibritleri gibidir.

H├ól b├Âyleyken;

Kad─▒nlar─▒n ├žal─▒┼čmalar─▒ meselesi, h├╝rriyetleri meselesi, feministlikleri vesaire ne varsa hepsinde de;

─░┼čin asl─▒;

Zulmeden bir ├«mans─▒z ve vicdans─▒z kapitalist ve materyalist bir d├╝nya ger├že─či var!

L├ókin nas─▒l etmeli de g├Âstermeli.

G├Âremeyenlerin h├óline bakt─▒k├ža, sadece ┼ču c├╝mleler dilimizden d├Âk├╝l├╝yor:

├éh k─▒zca─č─▒z─▒m!

Âh bacım!

├éh ablac─▒─č─▒m!

├éh anneci─čim!

B├╝t├╝n milletlerin m├ónev├« ┼čahsiyetleri bug├╝n ayn─▒ ┬ź├óh┬╗lar i├žinde k─▒vran─▒yor:

├éh anneci─čim!

Âh o anne;

Bug├╝n ne h├óllere d├╝┼čt├╝? Ne h├óllere d├╝┼č├╝r├╝ld├╝?

Uyansana;

├éh anneci─čim!