Gen├žli─čin Bahar─▒nda, EBED├Ä HAYAT, KI┼× OLMASIN!

YAZAR : Ahmet Z─░YLAN

Mart yetirir Nisan ├Âv├╝n├╝r.
Nisan yetirir, insan ├Âv├╝n├╝r.

Baharda tabiat─▒n dirili┼čiyle ilgili s├Âylerler. Hepsini getiren Allah… ├ľv├╝nmek de─čil, ┼č├╝kretmek l├óz─▒m…

Baharda Mart ve Nisan aylar─▒nda; a┼č─▒lay─▒c─▒ r├╝zg├órlar eser, bereketli ya─čmurlar ya─čar, b├Âylece takip eden aylarda bereketler ya┼čan─▒r. Mevsim itibar─▒yla g├╝nler uzar, g├╝ne┼čin d├╝nyaya a├ž─▒lar─▒ de─či┼čir, havalar da git gide ─▒s─▒n─▒r.

Bahar bir ─▒s─▒nma, bir hararet, bir dirili┼č, bir canl─▒l─▒k…

Fakat ne i├žin?

Bahar; dikene de can, g├╝le de…

G├╝ne┼č, hava, toprak, su; dikene de g─▒da, g├╝le de…

Canl─▒l─▒k, zindelik; dikene de hayat, g├╝le de…

Bahar mevsiminde, r├╗ha esen o ferahl─▒k, o zindelik, o canl─▒l─▒k; gerekli tedbirler al─▒nmazsa, nefse de canl─▒l─▒k ve azg─▒nl─▒k olur.

Gen├žlik de ├Âyle, servet de ├Âyle, s─▒hhat de ├Âyle, makam-mevki de ├Âyle…

Bu nimetler, bir ├že┼čit enerji; nereye sarf edersen, oradan netice al─▒rs─▒n.

├ľmr├╝ bir y─▒l saysak, onun bahar─▒, gen├žlik…

Gen├žlik; All├óhÔÇÖa kullu─ča ve hizmete harcan─▒rsa, ├óhiret hasad─▒nda m├╝thi┼č bir bereket olur. Fakat ayn─▒ mevsim; nefsin, ┼čeytan─▒n davet etti─či pis ┼čeylere y├Ânelirse, o zaman da deh┼četli bir zarar bil├ón├žosu ortaya ├ž─▒kar.

Servet; iyi niyetli, c├Âmert, infak ehli bir ki┼či i├žin ne b├╝y├╝k bir sermaye; k├Ât├╝ niyetli, cimri, azg─▒n biri i├žin ne m├╝thi┼č bir fel├óket…

─░nsan, niyetini d├╝zeltmeli… F─▒rsatlar─▒, imk├ónlar─▒, nimetleri; hesab─▒yla d├╝┼č├╝nmeli. Tedbirleri almal─▒.

Di─čer mevsimlere de manz├╗meler s├Âylemi┼čler. Babama ilk mektepte ├Â─čretmi┼čler, hep s├Âylerdi:

┼×ubatta yer dere donar,
Pencereye ser├že konar.

MartÔÇÖta kuzucuklar oynar,
Ya─čmur ya─čsa da g├╝n parlar.

Nisan gelir da─člar-ta┼člar,
Ba─č-bah├želer ├ži├žek kokar.

May─▒s ay─▒ kiraz ay─▒,
Çocuk alır, büyük payı.

HaziranÔÇÖda mektep tatil,
Fakat ├žocuk kalmaz ├ót─▒l.

Te┼črinlerÔÇÖde neler olmaz!
K─▒ra gidin, g├Âr├╝n biraz…

Te┼črinler diye, Ekim ve Kas─▒m aylar─▒n─▒ kastediyor. EkimÔÇÖin ad─▒, Te┼čr├«n-i evvel; Kas─▒mÔÇÖ─▒n ad─▒, Te┼čr├«n-i s├ón├« idi.

Babam, ta ilkokulda ├Â─črendi─či bu ┼čiiri hi├ž unutmam─▒┼čt─▒. On iki ay─▒ da okurdu. Benim akl─▒mda bunlar kalm─▒┼č. Bahar nas─▒l bereketliyse, ├žocukluk, gen├žlik ├ža─člar─▒nda da h├óf─▒za o kadar berrak… Bembeyaz yapraklardan bir defter.

G├╝zel ┼čeyler yaz─▒l─▒rsa, onlar kalacak yar─▒nlara… K├Ât├╝ telkinler olursa da onlar yans─▒yacak ileriki ya┼člara.

Bu sebeple;

Bir ├╝lkenin, bir toplumun gelece─čini belirlemek i├žin ├╝├ž sahaya dikkat etmi┼čler:

Birincisi e─čitim. ├ç├╝nk├╝ yar─▒n─▒n yeti┼čkinlerini ├Â─čretmenler ┼čekillendiriyor.

İkincisi hukuk. Çünkü adâlet mülkün temeli. Hukuk, hakkı, adâleti temsil ederse, millet-devlet pâyidâr olur; etmezse pâyimâl olur.

├ť├ž├╝nc├╝s├╝ askeriye. ├ç├╝nk├╝ sil├óh denilen kuvvet; g├╝venilir, vatan─▒na, milletine s├ód─▒k bir nesle emanet edilir.

├ť├ž├╝n├╝n de ├Âz├╝, yine gen├žlik… Yine gen├žli─čin g├╝zel yeti┼čtirilmesi, e─čitilmesi… Bilhassa nimetlerin, enerjilerin kontrol├╝n├╝n ├Â─čretilmesi… Nefis terbiyesinin ├Â─čretilmesi… All├óhÔÇÖa kullu─čun, vatana ba─čl─▒l─▒─č─▒n, d├╝r├╝stl├╝─č├╝n, c├Âmertli─čin, ├žal─▒┼čkanl─▒─č─▒n, merhametin, fed├ók├órl─▒─č─▒n, yani her ┼čeyiyle g├╝zel ahl├ók─▒n ├Â─čretilmesi…

Bilgiyle birlikte irfan, g├╝├ž ile birlikte hilim ve sab─▒r, mant─▒k ve muhakemeyle birlikte, insaf ve ad├óleti de ├Â─čretmek…

Sadece ├╝lke-devlet meselesi de─čil; toplum ve milletin gelece─či de b├Âyle dolu dolu m├ónev├« e─čitime ba─čl─▒.

Hele bu zamanda k├Ât├╝l├╝kler daha serbest… Eskiden var olan, milletten, halktan utanma duygusu azalmakta. Eskiden toplumda g├╝├žl├╝ bir ┼čekilde yerle┼čmi┼č olan dinden, ├Ârften, anÔÇśaneden gelen bir├žok tedbir unutulmakta, ihmal edilmekte, bazen kasten ortadan kald─▒r─▒lmakta…

Nimet ve enerjilerin do─čru ve yanl─▒┼č y├Ânlendirilmelerine bir misal verip, bir ac─▒ h├ót─▒ra anlatal─▒m.

Gen├žlik ve s─▒hhat enerjileri.

Cen├ób-─▒ Allah, insana kar┼č─▒ cinsine do─čru bir tem├óy├╝l vermi┼č ki, aile olsun, nik├óh olsun, evl├ót olsun.

─░nsan evlenmeye imk├ón buluncaya kadar, nezih, iffetli, tertemiz bir hayat ya┼čar. ─░nsanl─▒─č─▒n gere─či bu. Hayvanlarda nik├óh yok. Ama insanda nik├óh var. ├ç├╝nk├╝ nik├óh─▒n temizli─či, sad├ókati, bereketi, hukuku olursa, fert i├žin de, aile i├žin de, toplum i├žin de feyiz ve r├╗h├óniyet meydana gelir. Bunlar olmazsa, ortaya zin├ó ├ž─▒kar. Toplumda rezalet, ┼čiddet ve vah┼čet meydana gelir.

Bug├╝n kad─▒na ┼čiddet, bo┼čanmalar─▒n artmas─▒, k├╝rtaj gibi toplum dertlerinin alt─▒nda hep zin├ó var.

Zin├ó da t├╝rl├╝ t├╝rl├╝…

├ľnce g├Âzler harama bakarsa zin├ó etmi┼č olur. G├Âz bakarsa, g├Ân├╝l kayar.

Kad─▒nda erke─če, erkekte kad─▒na tem├óy├╝l var. ─░l├óh├« kanun. O h├ólde, bu iki cins, yak─▒n akraba de─čilse, l├óub├ól├« olmamal─▒. Ba┼č ba┼ča kalmamal─▒. Karma┼č─▒k ortamlara d├╝┼č├╝r├╝lmemeli. G├Âzlere, s├Âzlere tedbirler al─▒nmal─▒.

Bug├╝n okullarda, i┼č yerlerinde, kar─▒┼č─▒k ortamlarda l├óub├ól├«likler artt─▒. ─░nternet ayr─▒ bir f├ócia…

Netice:

Kalpler e─čriliyor. Kocalar han─▒mlar─▒ndan, han─▒mlar kocalar─▒ndan so─čuyor. Zin├ón─▒n son raddesine gelmesi bile ┼čart de─čil. Sad├ókat, sevgi, sayg─▒, ba─čl─▒l─▒k, temizlik, nez├óhet kalmay─▒nca yuvalar da─č─▒l─▒yor.

Duydu─čumuz ┼ču ac─▒ h├ódiseyi bir tahlil edelim:

AnadoluÔÇÖnun bir k├Â┼česinde bir aile. Adam bir ba─č evinde hem bah├ž─▒van, hem bek├ži. Kira ├Âdemiyorlar, yakacak paras─▒ dertleri yok. Maa┼čtan ba┼čka ufak tefek bir ┼čeyler de ekip sat─▒yorlar. Gen├ž bir kar─▒-kocalar, d├Ârt tane de evl├ótlar─▒ olmu┼č. Kanaat etseler, rahatlar─▒ yerinde.

Birinci yanl─▒┼č─▒ yap─▒yorlar: F├óizle, krediyle ev al─▒yorlar.

Y├╝kl├╝ taksitler neyle ├Âdenecek?

Kad─▒n k─▒┼č─▒n otelde bir i┼č buluyor. Fakat ├žal─▒┼čt─▒─č─▒ yerde, kalbi bozuluyor. D├Ârt ├žocu─ču b─▒rak─▒p, bir ba┼čka adama ka├ž─▒yor.

Bek├ži adam, d├Ârt ├žocu─ču al─▒p anas─▒n─▒n evine g├Ât├╝rmekten ba┼čka ├žare bulam─▒yor. Yuvas─▒ da─č─▒ld─▒─č─▒ i├žin bek├žilik i┼činden de ayr─▒l─▒yor.

Ald─▒─č─▒ evden dolay─▒, bankaya 40.000 TL ├Âdemi┼č, daha 60.000 TL bor├ž var. Fakat f├óizin bel├ós─▒n─▒ g├Âr├╝n ki, evi satsa ancak bu borcu ├Âdeyebiliyor. Yani elde var s─▒f─▒r.

─░bret i├žinde ibret…

Ortada ne maddî bir ev kaldı, ne mânevî bir yuva!

Ne kad─▒nl─▒k haysiyeti kald─▒, ne kocal─▒k ┼čerefi, ne annelik ┼čefkati!..

Ortada d├Ârt tane peri┼čan evl├ót…

Sef├óletin u├žurumundan yuvarlanan bir kad─▒n…

Hayat─▒ ve g├Ânl├╝ alt├╝st olmu┼č bir adam…

B├Âyle ac─▒ h├ódiseler AnadoluÔÇÖnun her taraf─▒nda ya┼čan─▒yor.

─░┼čte tamah─▒n sonu, i┼čte nefis terbiyesini ihmal etmenin, d├«nin tedbirlerini hafife alman─▒n ├ók─▒beti… F├óize, zin├óya yakla┼čman─▒n d├╝nyada ya┼čatt─▒─č─▒ peri┼čanl─▒klar bunlar. Bir de ├óhireti d├╝┼č├╝nelim.

┬źKimse ev almas─▒n, kad─▒nlar ├žal─▒┼čmas─▒n!┬╗ demiyorum. Haddini a┼čan bor├žlara, hele haram olan f├óize girmek yerine, kanaat ve tevekk├╝le gir. Acele etme. Be┼č sene, on sene sonra olur da a─č─▒z tad─▒yla olur.

Kad─▒nlar h├óllerine uygun ┼čartlar varsa, gerekli tedbirler al─▒nm─▒┼čsa ├žal─▒┼čabilirler, hizmet edebilirler tabi├«… Fakat aslolan han─▒m─▒n, evinin sultan─▒ olmas─▒… Ev almak, taksit ├Âdemek, araba y├╝kseltmek derken; kad─▒n evin ekonomisini s─▒rtlanmak zorunda b─▒rak─▒l─▒r oldu. Kad─▒nlar─▒m─▒z; ┬źSiz de kariyer yapabilirsiniz, siz de ├žal─▒┼čabilirsiniz, kendi ekonomik ├Âzg├╝rl├╝─č├╝n├╝ze sahip olabilirsiniz!┬╗ diye diye, bir ├Âm├╝r a─č─▒r ┼čartlarda ├žal─▒┼čmak cenderesi alt─▒nda kald─▒lar. Bunun neresi h├╝rriyet?

Tahsil yapmaktan evlenmeye, ├žal─▒┼čmaktan anne olmaya f─▒rsat bulamamak; kad─▒n f─▒trat─▒na ve ailenin, toplumun, insanl─▒─č─▒n tabiat─▒na uygun mu?

Sonra her ne olursa olsun;

Bizim o fed├ók├ór, cef├ók├ór, iffet timsali, edep zirvesi Anadolu kad─▒n─▒m─▒z─▒n i├žinden b├Âyleleri nas─▒l ├ž─▒kabildi?

Bizim o kanaatk├ór, g├Âz├╝ tok, hareminin g├Âz├╝ne g├Âz izi de─čmesine r├óz─▒ olmayan Anadolu insan─▒n─▒n i├žinden b├Âyle ├Ârnekler nas─▒l ortaya ├ž─▒kt─▒?

Cevap: E─čitimsizlik…

Tahsil artt─▒, fakat terbiye geriledi.

Maddiyata istek ├žo─čald─▒, m├óneviyata ilgi geriledi.

Evin konforu i├žin h─▒rs ├žo─čald─▒, yuvan─▒n huzuru i├žin gerekli tedbirler geriledi.

Bencillik ├žo─čald─▒, fed├ók├órl─▒k geriledi.

─░htiras, a├žg├Âzl├╝l├╝k, l├╝kse, modaya d├╝┼čk├╝nl├╝k ├žo─čald─▒; kanaat, tevekk├╝l ve isti─čn├ó (g├Âz├╝ tok olmak) geriledi.

Bu tablonun tersine d├Ânmesi i├žin, madd├« tahsil de─čil, m├ónev├« terbiye ┼čart…

M├ónev├« e─čitim olmazsa; sadece ├žocuklar, gen├žler de─čil, ya┼č─▒n─▒ ba┼č─▒n─▒ alm─▒┼č insanlar bile, nefis ve ┼čeytan─▒n tuzaklar─▒na yakalanabiliyorlar.

Adil Hoca s├Âylerdi:

ÔÇťGen├žler geliyor; ┬źHocam biz bu nefsin elinden y─▒ld─▒k. Ba┼ča ├ž─▒kam─▒yoruz. ├çare ne? Ne yapmal─▒y─▒z?┬╗ diye soruyorlar. Sadece gen├žler mi ki?.. Hac─▒lar da, hocalar da, ya┼čl─▒lar da bu nefsle ba┼ča ├ž─▒kamaz. Onunla ba┼ča ├ž─▒kmak ├žok zor.

Bunun i├žin sil├óh─▒n olmal─▒.

Silâh ne?

Nefse tesir edecek sil├óh─▒ ─░m├óm-─▒ Gaz├ól├« Hazretleri s├Âyl├╝yor:

Zikir…

Zikir nedir?

Zikir, her an All├óhÔÇÖ─▒ anmakt─▒r. Tersinden s├Âylersek, hi├žbir an, All├óhÔÇÖ─▒ unutmamakt─▒r.

Besmele, zikirdir.

KurÔÇÖ├ón-─▒ Kerim, zikirdir.

Namaz, zikirdir.

─░┼čte nefsi yenecek sil├óh.

D├╝┼čmana kar┼č─▒ tedbir al─▒n─▒r, kaleler bina edilir, kuleler dikilir, sil├óhlar temin edilir.

Nefis ve ┼čeytan d├╝┼čman─▒na kar┼č─▒ al─▒nacak tedbir, temin edilecek sil├óh da zikir…

Sil├óh─▒n yan─▒nda oldu─ču m├╝ddet├že; nefsin, ┼čeytan─▒n ├žukurlar─▒na yuvarlanmazs─▒n.

Kar┼č─▒dan aslan ├╝zerine ├╝zerine geliyor. Sil├óh─▒n yoksa, yahut var da sen ona do─črultup daha yan─▒na yakla┼čmadan teti─či ├žekemiyorsan, o pen├žesini vurdu─ču gibi seni mahveder.

─░ster ya┼čl─▒ ol, ister gen├ž, ister hac─▒ ol, ister hoca!

Hi├ž fark etmez. Bir anda elektrikler kesilir.

─░┼čte bunun i├žin zikir ┼čart… Gece zikirleri, be┼č vakit namaz, her daim her zaman besmele… Bunlar insan─▒n dilinden de kalbinden de d├╝┼čmemeli.ÔÇŁ

Bug├╝n hepimizin elinde, cebinde cep telefonu var. Onu hi├ž ihmal etmiyoruz. Her g├╝n ┼čarj─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝yoruz. ├ç├╝nk├╝ biliyoruz ki, unutursak herkesle irtibat─▒m─▒z kopacak. Telefonun kendisi uyar─▒yor. ┬źBatarya zay─▒f!┬╗ diyor.

Namaz da g├╝n i├žinde kalp bataryalar─▒m─▒z─▒ ┼čarj etmemizin ├žaresi. Rabbimiz namaz─▒ aral─▒klarla farz k─▒lm─▒┼č ki, ┼čarj─▒ bitmesin. Sabah bir kere doldur, ak┼čama kadar gitmiyor. ├ľ─člen bir daha… ─░kindin bir daha… Ak┼čam bir daha… Yats─▒ bir daha…

E─čer insan ihmal eder, namaz─▒ k─▒lmazsa yahut hakk─▒yla k─▒lmazsa, ├«m├ón─▒n─▒n ┼čarj─▒ biter; All├óhÔÇÖ─▒ unutur. O zaman ├žok ├žirkin bir kad─▒n bile insan─▒ ate┼če yuvarlar. ├ť├ž kuru┼čluk bir menfaat dah├«, insan─▒ ebed├« sa├ódetten eder.

┬źAll├óhÔÇÖ─▒ unutmayay─▒m.┬╗ diyen, daha da art─▒racak ba─člant─▒s─▒n─▒… Seherde tehecc├╝d, sonra i┼črak, ku┼čluk, evv├óbin, ┼čarjs─▒z kalma s├╝resini daha da k─▒saltacak, irtibat─▒ daha da art─▒racak…

Rabbimiz, bizi nefsimizin ┼čerrinden muhafaza etsin. Bizi bir g├Âz a├ž─▒p kapay─▒ncaya kadar dah├«, nefsimizin eline b─▒rakmas─▒n. Bizi hep r─▒z├ós─▒na uygun h├ól ve davran─▒┼člara muvaffak eylesin.

Âmîn!..