SABIR…

YAZAR : Ahmet Z─░YLAN

KurÔÇÖ├ón-─▒ Ker├«mÔÇÖin en k─▒sa s├╗relerinden biri:

Asr S├╗resi…

RabbimÔÇÖin kel├óm─▒, az bir s├Âzle sonsuz m├ón├ólar anlatmakta:

ÔÇťZamana yemin olsun ki insan zarardad─▒r, ziyandad─▒r, h├╝srandad─▒r!..ÔÇŁ

Zaman, insan i├žin en b├╝y├╝k sermaye… O sermaye ak─▒p gidiyor. Depolamak m├╝mk├╝n de─čil; ba┼čkas─▒ndan ├Âd├╝n├ž almaya, sat─▒n almaya imk├ón yok. Ne yaz─▒lm─▒┼čsa onu ya┼čayacaks─▒n.

Geri getirmeye de imk├ón yok. Geriye d├Âneyim de tekrar ya┼čayay─▒m, hatalar─▒m─▒ d├╝zelteyim, g├╝nahlar─▒m─▒ i┼členmemi┼č h├óle getireyim, bunlar da asla m├╝mk├╝n de─čil. Elimizde ge├žmi┼če dair sadece tevbe ve isti─čfar imk├ón─▒ var. Rabbim g├╝nahlar─▒m─▒z─▒ affeylesin!..

Bu zarardan, bu h├╝srandan kim kurtulabilir?

Bu h├╝srandan kurtulacaklar─▒n vas─▒flar─▒ olarak d├Ârt husus say─▒yor Cen├ób-─▒ Allah:

1. ├Äm├ón etmek…

M├╝sl├╝man olmak, m├╝ÔÇÖmin olmak ┼čart.

├ç├╝nk├╝ biz kuluz. En b├╝y├╝k borcumuz; bizi yaratan, var eden, r─▒z─▒kland─▒ran, s─▒hhat veren RabbimizÔÇÖedir. OÔÇÖna ├«m├ón etmedik├že asla ebed├« ziyandan kurtulu┼č yok.

2. S├ólih amel i┼člemek…

├Äm├ón etmek tek ba┼č─▒na yetmez. ─░nan─▒nca, Rabbinin sana t├ólimatlar─▒n─▒ ├Â─čreneceksin. Haram─▒-hel├óli, farz─▒, v├ócibi bileceksin ve tatbik edeceksin.

Her i┼čin, Rabbinin emrine uygun olacak. Ba┼čta ib├ódetleri ihmal etmeyeceksin. Sonra; ailede, i┼čte, sokakta ve cemiyette, her yerde g├╝zel ahl├ók ile davranacaks─▒n. ─░nsanl─▒─ča faydal─▒ olacaks─▒n.

─░┼č burada da bitmiyor. Rabbim; ┬źTavsiye edeceksin.┬╗ buyuruyor:

3. Birbirine hakk─▒ tavsiye etmek…

4. Birbirine sabr─▒ tavsiye etmek…

Ya┼čamak ve ba┼čkalar─▒na da ya┼čamalar─▒n─▒ tavsiye etmek. ├ľ─čretmek, anlatmak, duyurmak, tebli─č etmek. ─░yili─či te┼čvik etmek. K├Ât├╝l├╝─č├╝n k├Ât├╝ oldu─čunu il├ón etmek.

G├╝zel ahl├ók─▒n bir├žok maddesi var. Merhamet, muhabbet, tev├óz├╗, h├╝rmet… Burada Rabbimiz bilhassa sabr─▒n ├╝zerinde durmu┼č. Sab─▒r ├žok m├╝him…

┼×air der ki:

M├╝┼čk├╝llere sab─▒r etmek gerek, ey Ziy├ó h├ós─▒l─▒,
Yan─▒p bu n├ór-─▒ hasretle kara ba─čr─▒n keb├ób olsa.

Ba┼čka bir atas├Âz├╝:

ÔÇťSab─▒rla koruk helva, dut yapra─č─▒ atlas olur.ÔÇŁ

ÔÇťSabreden dervi┼č, mur├ód─▒na ermi┼č.ÔÇŁ

Ba┼čka bir├žok sab─▒r tavsiye eden s├Âzler s├Âylenmi┼č.

Sab─▒r, sab─▒r, sab─▒r…

ÔÇóNefs├ón├« arzulara kar┼č─▒ direnmek, sab─▒r…

ÔÇóGaleyan eden ve insana yanl─▒┼č i┼čler yapt─▒rabilecek ├Âfkeye kar┼č─▒ durmak, sab─▒r…

ÔÇóBa┼ča gelene sab─▒r… Kadere, sab─▒r…

ÔÇó─░syan etmemek, ├ž─▒─č─▒r─▒ndan ├ž─▒kmamak, sab─▒r…

ÔÇóZorluklarla pi┼čmek, g├Â─č├╝s germek, sab─▒r…

Olgunla┼čmak, k├ómil bir insan olman─▒n ┼čart─▒ sab─▒r…

Sab─▒r ile al├ókal─▒ m├╝him bir h├ót─▒ram var, askerlik d├Âneminden.

Geli┼čig├╝zel askerlik h├ót─▒ralar─▒ anlatmak ho┼čuma gitmiyor, fakat i├žinde m├╝him bir mesaj varsa; ┬źOnu anlatmakta fayda var.┬╗ diye d├╝┼č├╝n├╝yorum.

Tarih 30 Mart 1956…

Askere gidece─čiz. GaziantepÔÇÖte havalar ├žok g├╝zel. Millet pikni─če gidiyor. Biz de Adapazar─▒ÔÇÖnda bulunan birli─čimize teslim olmak ├╝zere yola ├ž─▒kt─▒k. Trenle KonyaÔÇÖya oradan AfyonÔÇÖa ge├žerken hava tamamen de─či┼čti. Kar-k─▒┼č k─▒y├ómet… AfyonÔÇÖdan K├╝tahyaÔÇÖya, oradan BilecikÔÇÖe, oradan da Adapazar─▒ÔÇÖna.

O zaman Sakarya ├érifiyeÔÇÖde yeni bir e─čitim birli─či kurulmu┼čtu. 7.000 ki┼čilik bir birlik. T├╝rkiyeÔÇÖnin her yerinden acem├« askerler orada toplan─▒yoruz. Gittik oraya, ertesi g├╝n teslim olduk. Bizi hamama al─▒yorlar, sonra ├ž─▒k─▒┼čta;

ÔÇťArt─▒k yaz mevsimi geldi.ÔÇŁ diye bize yazl─▒k elbiseler veriyorlar. Fakat hava so─čuk, kar-k─▒┼č var, onu dikkate alm─▒yorlar.

Asker kalabal─▒k. Bizden sonra b├Âl├╝─č├╝n di─čer yar─▒s─▒n─▒ hamama almak i├žin bizi de ├ž─▒kard─▒lar. ├ťzerimizde yazl─▒k elbiseler, a├ž─▒k havaday─▒z. Buz gibi bir hava, kar, f─▒rt─▒na. Ba┼č─▒m─▒z─▒ da t─▒ra┼č ettiler. O so─čukta tir tir titriyoruz. Zat├╝rre olaca─č─▒m diye korkuyorum. Ben bu tarihte ├žok zay─▒f idim. Boyum 172 cm. kilom 55 kg!..

O s─▒rada bir onba┼č─▒ geldi. Biz yeni askerlere soruyor:

ÔÇôUrfal─▒ var m─▒? Antepli var m─▒?

Ben cevap verdim:

ÔÇôNiye soruyorsun? Ne yapacaks─▒n?

ÔÇô┬źHem┼čehrim var m─▒?┬╗ diye soruyorum, ben de Urfal─▒y─▒m da…

ÔÇôBen Antepliyim, sen Urfan─▒n neresindensin?

ÔÇôBirecikÔÇÖtenim. Ad─▒m H├╝seyin KURTBO─×AN…

Biraz sitemle dedim ki:

ÔÇô─░yi ki hem┼čehriymi┼čiz. Fakat b├Âyle hem┼čehrilik olmaz!

ÔÇôNiye ├Âyle s├Âyl├╝yorsun?

ÔÇôYahu sen g├Ârm├╝yor musun burada tir tir titredi─čimi? Bize sadece yazl─▒k elbiseler verdiler. Sizin ├╝st├╝n├╝zde kaput var, yelek var, elbiseleriniz de k─▒┼čl─▒k. Benim di┼člerim birbirine kavu┼čmuyor titremekten. Zat├╝rre olaca─č─▒m neredeyse!

Kendisi ├╝┼č├╝medi─či i├žin fark etmiyor tabi├«. Benim sitemim ├╝zerine, ├Ânce ├╝zerindeki avc─▒ yele─čini verdi. Dedim ki:

ÔÇôBen yine ─▒s─▒namad─▒m! Kaputunu da (pard├Âs├╝n├╝ de) ver.

Allah r├óz─▒ olsun. Onu da verdi de biraz ─▒s─▒nd─▒m. Tabi├« bahsetti─čim gibi v├╝cudumun zay─▒f olmas─▒n─▒n da tesiri var.

O s─▒rada bir ├žavu┼č geldi. ├ťzerimde onba┼č─▒n─▒n elbiselerini g├Âr├╝nce hemen m├╝dahale etti:

ÔÇôSen acem├«sin! Bu elbiseleri niye giydin?!.

Bizim Urfal─▒ onba┼č─▒;

ÔÇťÔÇôBen verdim!ÔÇŁ dedi.

ÔÇôVeremezsin!

ÔÇôVeririm!.. Adam ├╝┼č├╝yor. Hasta olacak.

B├Âyle tart─▒┼čt─▒lar, neredeyse kavga edecekler. Fakat daha ilk g├╝nden o ├žavu┼č, bana ve onba┼č─▒ya kinlendi. Onba┼č─▒ hem┼čehrimiz, ak┼čam bizi yatacak bir yere g├Ât├╝rd├╝. O geldi, m├╝dahale etti:

ÔÇôOlmaz! Bu acem├« burada yatamaz!

Ald─▒, ba┼čka yere g├Ât├╝rd├╝. S├╝rekli m├╝dahale, s├╝rekli zul├╝m, s├╝rekli haks─▒zl─▒k!..

Hi├žbir su├žum veya kabahatim olmad─▒─č─▒ h├ólde:

ÔÇôA├ž elini! Sen zaten acem├«sin! Uyan─▒ks─▒n!

Sopa…

Sadece bana de─čil, b├╝t├╝n acem├«lere zulmediyor; fakat bana bilhassa takm─▒┼č vaziyette. ├ç├╝nk├╝ o onba┼č─▒y─▒ ezmek istiyor. Ona bir ┼čey yapam─▒yor, h─▒nc─▒n─▒ benden ├ž─▒kar─▒yor.

Askerli─čin psikolojisi zaten a─č─▒r. Fakat bu zul├╝m ve haks─▒zl─▒k dayan─▒l─▒r gibi de─čil.

B├Âl├╝kte zaten iki ├žavu┼č var. Biri iyi, fakat bu z├ólim fena… Subaylara yaranmak i├žin s├╝rekli acem├« askerlere bask─▒ ve zul├╝m h├ólinde. Hele bana ├Âyle haks─▒zl─▒klar yap─▒yor ki anlat─▒lmaz!.. ├ľnde dursam; ┬źNiye ├Ânde durdun?┬╗ Arkada dursam; ┬źNiye arkada duruyorsun?┬╗ Ortada dursam; ┬źNiye ortada duruyorsun?┬╗ Her ┼čeyim su├ž, her ┼čeyim hakaret ve zul├╝m sebebi.

Art─▒k b─▒├žak kemi─če dayand─▒. Ben normalde halim-selim bir insan─▒m. Gen├žli─čimde de ├Âyleydim. Fakat bu bask─▒ ve hakaret, benim gibi bir insan─▒ da ├ž─▒─č─▒r─▒ndan ├ž─▒karmaya yetecek kadar a─č─▒r ve vahim idi. ├ľyle birka├ž g├╝n de de─čil. ─░ki ayd─▒r hafiflemeden devam eden bir zul├╝m.

O g├╝nlerde sara├žl─▒k i├žin, ayakkab─▒c─▒l─▒k tak─▒mlar─▒m─▒ memleketten istemi┼čtim. Onlar geldi. Bizim tak─▒mlar─▒n i├žinde, masat, b─▒├žak gibi gere├žler var. Normalde ayakkab─▒c─▒ b─▒├ža─č─▒n─▒n bir taraf─▒ keskin olur, fakat ben h─▒nc─▒mdan iki taraf─▒n─▒ da biledim. Normal d├╝┼č├╝nemiyorum. Art─▒k g─▒na geldi! Diyorum ki:

ÔÇťArt─▒k dayanam─▒yorum. Ben buna iki b─▒├žak atar─▒m. K─▒┼član─▒n oradan ge├žen kamyonlar oluyor. Onlardan birine biner ka├žar memlekete giderim. Oradan SuriyeÔÇÖye ka├žar─▒m!..ÔÇŁ

Benim gibi bir insan─▒n d├╝┼č├╝nece─či ┼čeyler de─čil bunlar. B├╝y├╝k bir dengesizlik ve ├ž─▒lg─▒nl─▒k. Fakat ya┼čananlar beni o h├óle getirdi.

B─▒├ža─č─▒ yan─▒ma ald─▒m. Karar─▒m─▒ tatbik edece─čim.

─░ki uyumlu arkada┼č─▒m vard─▒, ikisi de berber. T─▒ra┼č yapt─▒klar─▒ bir odalar─▒ vard─▒, yanlar─▒na gittim. Beni g├Âr├╝nce h├ólet-i r├╗hiyemden bende bir h├ól oldu─čunu fark etmi┼čler;

ÔÇťÔÇôSen de bir ┼čey var!ÔÇŁ dediler. ÔÇťY├╝z├╝n k─▒pk─▒rm─▒z─▒, bak─▒┼člar─▒n bir tuhaf! S├Âyle bakal─▒m.ÔÇŁ

Ne kadar direndiysem de sonunda s├Âylettiler. Hemen m├╝dahale ettiler:

ÔÇôHi├ž ├Âyle ┼čey olur mu? Ne yap─▒yorsun sen! Hayat─▒n─▒ m─▒ karartacaks─▒n! De─čmez bu adam i├žin!

B─▒├ža─č─▒ da elimden ald─▒lar. Tesell├« ettiler;

ÔÇťGel ┼čuraya, bir abdest al!ÔÇŁ dediler. Birlikte namaz k─▒ld─▒k. Cen├ób-─▒ All├óhÔÇÖa s─▒─č─▒nd─▒k. Elhamd├╝lill├óh o k├Ât├╝ d├╝┼č├╝nceden kurtuldum.

─░┼čte Asr S├╗resiÔÇÖndeki sabr─▒ tavsiyenin g├╝zel bir tatbikat─▒…

Ben kendi kendime sabr─▒m─▒ kaybetmi┼čtim. Fakat o iki arkada┼č─▒m bana sabr─▒ tavsiye ederek, yanl─▒┼č karar─▒mdan d├Ând├╝rd├╝ler.

Atalar─▒m─▒z ne g├╝zel s├Âylemi┼čler:

ÔÇťZ├ólimin zulm├╝ne bakmay─▒n, ├Âmr├╝n├╝n k─▒sal─▒─č─▒na bak─▒n!ÔÇŁ

Aynen ├Âyle oldu. ├çavu┼čun yapt─▒klar─▒ yan─▒na kalmad─▒. ─░ki g├╝n sonra; bir ├žavu┼č, bizim z├ólim ├žavu┼čun aya─č─▒na manevra mermisi s─▒kt─▒. Aya─č─▒ par├žaland─▒. Hastah├óneye g├Ât├╝r├╝ld├╝. Biz de kurtulduk. ┼×errinden ve zulm├╝nden dolay─▒ kimse, onun lehine ┼čahitlik etmedi. ┬źKaza oldu┬╗ diye g├Âsterildi. Onu vurana da zarar gelmedi.

Ben bu h├ódisede, ├Âfkenin ne b├╝y├╝k bir bel├ó oldu─čunu ve sabr─▒n ne b├╝y├╝k bir dev├ó oldu─čunu g├Ârd├╝m. Sabrettim, benden bulaca─č─▒n─▒ ba┼čkas─▒ndan buldu.

Zaman i├žinde daha ├Ânce anlatt─▒─č─▒m gibi, tavla ├žavu┼ču oldum. O subaylar─▒n hepsi de─či┼čti. Askerler gitti, yeni askerler geldi. Tam bir sene ge├žti. Bir g├╝n o ├žavu┼č d├Ând├╝ geldi. Tedaviden sonra askerlikten kalan iki ayl─▒k k─▒sm─▒ tamamlamas─▒ i├žin ayn─▒ b├Âl├╝─če g├Ândermi┼čler. Onu tan─▒yan, zul├╝mlerini bilen kimse kalmam─▒┼č. Bir ben var─▒m, bir de ems├ólim arkada┼člar.

Takdîr-i ilâhî.

Subaylar;

ÔÇťÔÇôBunu ne yapal─▒m?ÔÇŁ dediler.

ÔÇťÔÇôVerelim Ahmet ├çavu┼čÔÇÖa… Ona ba─čl─▒ olsun, onun emrinde askerli─čini bitirsin.ÔÇŁ

Yâ Rabbî!..

Derler ya; keser d├Âner sap d├Âner, g├╝n gelir hesap d├Âner!..

Adam bana yapt─▒klar─▒n─▒ biliyor. ─░ntikam alaca─č─▒m, diye korktu. Birka├ž defa elime aya─č─▒ma sar─▒l─▒p a─člad─▒, yalvard─▒. Ben ise;

ÔÇťÔÇôBen ad├óletten ┼ča┼čmam! Sana haks─▒zl─▒k yapacak de─čilim. ─░┼čini d├╝zg├╝n yaparsan, ben sana bir ┼čey demem!ÔÇŁ dedim. Hakikaten de asla ├Â├ž almaya kalk─▒┼čmad─▒m. Ama vazifesini tam tam─▒na yapmas─▒n─▒ da sa─člad─▒m.

Elhamdülillâh!..

Askerlik ge├žti gitti, bizim yan─▒m─▒za, bize kazand─▒rd─▒klar─▒ kald─▒.

Askerlik herkese zor gelir, bitmez san─▒rlar. Ama ├žabuk ge├žer. Oran─▒n ulv├« bir m├╝essese, peygamber oca─č─▒ oldu─čunu unutmamak gerek. Askerli─čin insanlar─▒ pi┼čirdi─čini de unutmamak gerek. Sab─▒rl─▒ olmak, askerlik yapanlara du├ó etmek gerek.

Adapazar─▒ÔÇÖnda Erenler diye bir yer vard─▒r.

─░┼čte o Erenler mevkii bize 3-4 kilometre mesafede idi. Birka├ž arkada┼č bir pazar g├╝n├╝ oraya gitmi┼čtik. Simit vs. ald─▒k. Farkl─▒ bir ┼čey yiyece─čiz midemiz bayram edecek! Kahve gibi bir yere oturduk. Arkada┼člardan biri kepini masaya vurdu:

ÔÇťÔÇôGel tezkere gel! Gelmiyor ki! Gelmez ki!ÔÇŁ diye yan─▒k yan─▒k ba─č─▒rd─▒. Kahvede ya┼čl─▒ bir amca vard─▒. Bu fery├ód─▒ duyunca, yerinden kalkt─▒, a─č─▒r a─č─▒r bizim yan─▒m─▒za geldi. Bizim dertlenen arkada┼ča sordu:

ÔÇôNe kadar kald─▒ askerlik, ne kadar─▒n─▒ yapt─▒n?

ÔÇôYirmi ay oldu. ─░ki ay kald─▒. Fakat ge├žmiyor vakit!.. Ge├žmiyor ┼ču iki ay amca!..

Amca, bu cevaba hazin hazin g├╝ld├╝. Ard─▒ndan dedi ki:

ÔÇôO─člum biz askerli─či yapt─▒k da CiddeÔÇÖye geldik. Memlekete gelebilmek i├žin iki sene orada gemi bekledik! ─░ki ay da gelir ge├žer evl├ód─▒m. Yak─▒nma, ┼čik├óyet etme!.. Mevl├óÔÇÖm beterinden saklas─▒n!..

Hakikaten bu amca gibi, Birinci Cihan HarbiÔÇÖnde askerlik yapanlar ne ├žileler ├žektiler. Sonra Alman Harbi esnas─▒nda askere al─▒nanlar da her ihtimale kar┼č─▒ terhis edilmediler ve d├Ârt seneye yak─▒n askerlik yapt─▒lar.

1956ÔÇÖda biz iki y─▒l askerlik yapt─▒k. Bizden sonra yirmi aya, sonra on sekiz aya d├╝┼čt├╝. ┼×imdi y├╝ksek tahsil yapmayanlara on iki ay. Yapanlara alt─▒ ay. O alt─▒ ayl─▒k askerli─či yapmamak i├žin de niceleri bedelli olmas─▒n─▒ bekliyor. Kanun ├ž─▒k─▒yor, olacak gibi g├Âr├╝n├╝yor.

Ger├žekten daha m├╝him faaliyetleri olan, ara verilmemesi gereken hizmetleri, y├╝ksek tahsili vs. olan gen├žleri istisn├ó ediyorum; fakat bir├žok delikanl─▒m─▒z hi├ž de ├Ânemli bir me┼čgalesi olmad─▒─č─▒ h├ólde, askerli─čini erteliyor.

Askerlik gibi ├žileli, me┼čakkatli zaman dilimleri, insanlar─▒ e─čitir. Anlatt─▒─č─▒m─▒z gibi sabr─▒ imtihan eder. Ad├ólet kazand─▒r─▒r. Memleketi tan─▒t─▒r. ─░nsan sarrafl─▒─č─▒n─▒ ├Â─čretir. Tabi├« devrin ihtiya├žlar─▒na g├Âre ─▒slah edilmeli, daha faydal─▒ h├óle getirilmeli; l├ókin vatan m├╝dafaas─▒ i├žin, gen├žlerimize bir ruh verilmesi de ehemmiyetli.

AnadoluÔÇÖda askerlik ├žok m├╝himdir.

Asker oca─č─▒, Peygamber oca─č─▒d─▒r.

Damad─▒m Dr. Abd├╝lkadir ERBALCI, askerli─čini subay olarak yapt─▒. O anlatm─▒┼čt─▒:

Bir delikanl─▒ askerde rahats─▒zlanm─▒┼č, revire sevk etmi┼čler. Muayene neticesinde, kalbinde delik oldu─čundan ┼č├╝phe edilmi┼č. Kalbi delik olanlar, askerlikten muaf tutulur, ┬ź├ž├╝r├╝k┬╗ raporu verilerek do─črudan memleketine g├Ânderilirmi┼č. Delikanl─▒ bunu duyunca;

ÔÇťÔÇôAman komutan─▒m! Ne olur, beni memleketime g├Ândermeyin!.. Yalvar─▒r─▒m beni ├ž├╝r├╝k ├ž─▒karmay─▒n!.. Ben askerlik yapamazsam ne yapar─▒m! Bana k─▒z bile vermezler!ÔÇŁ diye feryat etmi┼č. Onlar da tam te┼čekk├╝ll├╝ AnkaraÔÇÖdaki asker hastah├ónesine sevk etmi┼čler, karar─▒ onlara b─▒rakm─▒┼člar. Sonradan ├Â─črenmi┼čler ki:

Hastah├ónede ba┼čar─▒l─▒ bir kalp ameliyat─▒ yap─▒lan asker, sa─čl─▒─č─▒na kavu┼čmu┼č, vazifesini de b├Âylece tamamlam─▒┼č.

Askerlik b├Âyle bir ┼čereftir.

Hem de bir vatan borcu oldu─ču i├žin m├ónev├« i┼čaretler de olur. Benim bir onba┼č─▒m vard─▒. Atlar─▒n oldu─ču bir b├Âl├╝kte oldu─čumuz i├žin veterinere ihtiya├ž var. O da veterinerimiz idi. Cebinde bir sevk vard─▒. S├╝rekli;

ÔÇťÔÇôBen istedi─čim zaman buradan ├ž─▒kabilirim! ├çanakkaleÔÇÖye hastah├óneye gidebilirim! Orada da ├╝├ž ay hava de─či┼čimi al─▒r─▒m. Askerli─či yerim!..ÔÇŁ derdi.

Bir g├╝n bu veteriner; atlar─▒ sulamadan d├Ânerken, eyersiz olarak ata binmi┼č, attan d├╝┼čm├╝┼č, sedye ├╝st├╝nde tam da s├Âyledi─či gibi hastah├óneye g├Ât├╝rd├╝ler. Kendisini bir daha da g├Ârmedik.

Aram─▒zda bir ibret vesilesi oldu. ÔÇťAskerli─če hile d├╝┼č├╝nenin sonu iyi olmaz!ÔÇŁ diye aram─▒zda bir m├╝ddet konu┼čtuk. O; hasta olmad─▒─č─▒ h├ólde sevk al─▒p, askerlik hizmetinden uzak durmak istiyordu. Fakat takdir ba┼čka geli┼čiverdi.

H├ólbuki hizmet, izzettir. Hele vatana hizmet daha b├╝y├╝k bir ┼čereftir. O yolda ├žekilecek her t├╝rl├╝ me┼čakkat de hem m├ónev├« bir ecirdir hem de d├╝nyada insan─▒n geli┼čmesine vesile olur.

Memleket art─▒k o g├╝nleri ├žok geride b─▒rakt─▒. ├çocuklar─▒m─▒z; ne ailede ne okulda ne askerde ne i┼č ├óleminde ne de hayat─▒n hi├žbir sahas─▒nda, ge├žmi┼čte ├žekilen s─▒k─▒nt─▒larla hi├žbir ┼čekilde kar┼č─▒la┼čm─▒yor.

─░yi ki de kar┼č─▒la┼čm─▒yor. Fakat gen├žlerimiz nerede yeti┼čecek? Nerede olgunla┼čacak? Sabr─▒ nerede ├Â─črenecek? Hizmeti nerede hissedecek? Bunlar ehemmiyetli.

─░┼čte Asr S├╗resiÔÇÖnden bu noktaya geldik.

D├╝nya ne kadar konforlu, kolay, rahat ge├žerse ge├žsin; ├óhirette insan─▒ b├╝y├╝k zorluklar bekliyor. O zorluklardan kurtulabilmenin ├žaresini tekrar hul├ósa ederek yaz─▒m─▒z─▒ bitirelim:

ÔÇó├Äman…

ÔÇóS├ólih ameller, g├╝zel ahl├ók, RabbimizÔÇÖe kullukta bulunmak ve insanl─▒─ča hizmet ifade eden g├╝zel, faydal─▒ i┼čler yapmak…

ÔÇóHakk─▒ ya┼čamam─▒z ve birbirimize tavsiye etmemiz…

ÔÇóSabr─▒ ya┼čamam─▒z ve birbirimize tavsiye etmemiz…

Bu yaz─▒ da sab─▒r tavsiyesinin bir par├žas─▒ olarak Rabbim kat─▒nda de─čer bulur, siz de─čerli okuyuculara sabr─▒ sevdirir in┼č├óallah!..

Rabbim; cümlemizi ve cümlemizin evlâtlarını, güzel ahlâklı, sabırlı, dîne, vatana, millete hizmetkâr, vefâlı ve sadâkatli eylesin!..

├ém├«n…