FEVZ─░YE NURO─×LU HOCAMIZIN AZ─░Z H├éTIRASINA…

H. K├╝bra ERG─░N hkubraergin@hotmail.com

Muhtereme Fevziye NURO─×LU ge├žti─čimiz y─▒l Haziran ay─▒nda aram─▒zdan ayr─▒ld─▒. Onun a├žt─▒─č─▒ KurÔÇÖ├ón kurslar─▒nda d├«nini ├Â─črenmi┼č ve ┼čuurlanm─▒┼č b├╝t├╝n talebeleri gibi, bendeniz de kendisini rahmetle y├ód ediyorum. Vefat─▒n─▒n sene-i devriyesi m├╝nasebetiyle onu rahmetle anarken, gelecek nesillere ├Ârnek olmas─▒ i├žin onunla olan h├ót─▒ralar─▒m─▒ payla┼čmak istiyorum.

AnadoluÔÇÖdan b├╝y├╝k┼čehirlere g├Â├ž v├ók─▒as─▒n─▒n bir├žok sosyal neticeleri olur. G├Â├žen insan; yeni yerle┼čti─či yerde hayata tutunmak ister, intibak ile al├ókal─▒ s─▒k─▒nt─▒lar ya┼čar. Aile b├╝y├╝kleri madd├«-m├ónev├« dertlerle bo─ču┼čurken, ├žocuk ve gen├žler bo┼člu─ča d├╝┼čer. Ailenin inanc─▒, de─čerleri, hayat tarz─▒ eskiye ait bir h├ót─▒ra gibi ge├žmi┼čte mi kalacak; yoksa bu yeni ├ževrede, yeniden daha g├╝├žl├╝ olarak hayata nizam m─▒ verecek?

Bu neslin gen├žleri olarak, ├žok daha g├╝├žl├╝ bir m├ónev├« hamle yaparak ├╝zerimizdeki ezikli─či silkelememiz gerekiyordu. ─░┼čte Fevziye Hocam─▒z ba┼čta olmak ├╝zere, birlikte yola ├ž─▒kt─▒─č─▒ hocalar─▒m─▒z, bizim i├žin ├žok samim├« ve tavizsiz birer ├Ârnek oldular. ├Ämanlar─▒ndan ald─▒klar─▒ m├ónev├« g├╝├žle, bize ┼čevk a┼č─▒lad─▒lar.

─░lkokul be┼či bitirdi─čim sene, Fevziye Nuro─člu Hocam─▒z─▒n ┼×irinevlerÔÇÖde a├žt─▒─č─▒ KurÔÇÖ├ón kursuna kay─▒t oldu─čumda; iki d├╝nyada bana l├óz─▒m olacak as─▒l tahsil hayat─▒ma ba┼člam─▒┼č oldum. ┼×├Âyle bir d├╝┼č├╝n├╝yorum da; derslerimize giren hocalar─▒m─▒z─▒n her biri hem ├Â─čretmen olarak sahas─▒nda uzman hem de ┼čuurlu ve idealist idiler. B├Âyle se├žkin bir e─čitim kadrosunu bir araya getiren bir m├╝essese, bizim i├žin b├╝y├╝k bir nasip idi. Bilhassa o devirde…

Fevziye Hocam─▒z e─čitim sahas─▒nda ├žok idealistti. Tesett├╝rl├╝ dindar kad─▒n─▒n en iyi ┼čekilde yeti┼čmesini, ├žok ├Ânemli bir mesele olarak g├Âr├╝yordu. ─░sl├óm d├╝┼čmanlar─▒; resm├« e─čitim kurumlar─▒nda tesett├╝r├╝ yasaklayarak, m├╝sl├╝man kad─▒nlar─▒n cahil kalmas─▒n─▒ ve toplumda d├╝┼č├╝k bir durumda olmas─▒n─▒ istiyordu.

Ger├žekten de o vakitler; tesett├╝r, sadece ya┼čl─▒ veya k├Âyl├╝ kad─▒nlar─▒n k─▒yafeti olarak g├Âsterilmek isteniyordu. Okumu┼č, memur olmu┼č bir adam; mutlaka tahsilli ve modern giyimli bir bayanla evlenirdi. Cahil bir kad─▒n─▒ yan─▒nda, han─▒m─▒m diye ta┼č─▒mak istemezdi. Zaten ┬źkar─▒s─▒ ba┼č├Ârt├╝l├╝┬╗ diye fi┼členir, kendi istikb├óli de etkilenirdi. Sistem hen├╝z a├ž─▒k bir yasak uygulamazken bile, bask─▒ ve a┼ča─č─▒lama uyguluyordu. B├Âylece dindar kad─▒n─▒n; hayat─▒n d─▒┼č─▒na itilip, ├ódeta yok olup gitmesini hedefliyordu.

Fevziye Hocam─▒z ise bu hilenin fark─▒ndayd─▒. M├╝sl├╝man kad─▒n─▒n hem edepli ve tesett├╝rl├╝ hem de ┼čuurlu ve d├╝nyada olup bitenlerle ilgili olmas─▒n─▒ ├Ânemsiyordu. Bunun i├žin de ─░sl├ómÔÇÖa uygun e─čitim kurumlar─▒ olu┼čturarak; tesett├╝rl├╝ bir ┼čekilde tahsil yap─▒p ─░sl├ómÔÇÖ─▒n kad─▒na verdi─či de─čeri en g├╝zel ┼čekilde ortaya koyan, ─░sl├óm kad─▒n─▒n─▒ en iyi ┼čekilde temsil eden, ├Ârnek bir nesil yeti┼čtirmek istiyordu.

O zamana kadar, k─▒z ├Â─črencilerin d├«n├« e─čitimi konusunda hemen hemen hi├žbir ┼čey yap─▒lmam─▒┼čt─▒. Hatt├ó benim babaannem; ├ólim bir ki┼či olan kendi babas─▒nda h├óf─▒zl─▒─č─▒n─▒ ikm├ól etmi┼čti ama, babas─▒ndan ba┼čka ezberini dinleyecek kimsesi bile yoktu. Hizmet edebilme imk├ón─▒ da hemen hemen bulunmuyordu. Zaten tek parti devrinde; erkek ├Â─črenciler dah├« ├žok zor ┼čartlarda, gizlice medrese e─čitimi alabiliyordu. K─▒zlar─▒n e─čitimine ise gelenekten gelen anlay─▒┼čla pek ├Ânem verilmiyordu.

─░┼čte b├Âyle zor y─▒llarda; Fevziye Hocam─▒z ba┼čta olmak ├╝zere bir avu├ž gayretli han─▒m, k─▒zlar i├žin de KurÔÇÖ├ón kurslar─▒ a├ž─▒lmas─▒ i├žin harekete ge├žtiler. Bilhassa Fevziye Hocam─▒z, e─čitim hususunda ├ž─▒tay─▒ ├žok y├╝kseklere koymu┼čtu. Tesett├╝rl├╝ han─▒mlar─▒n, her bak─▒mdan e─čitimli ve donan─▒ml─▒ yeti┼čmesini istiyordu. Mesel├ó Arap├ža dersimize Mahmut BAYRAM Hocam─▒z giriyordu. Ondan ald─▒─č─▒m─▒z sa─člam temel sayesinde; hem ─░mam Hatip Lisesini hem ─░lahiyat Fak├╝ltesini d─▒┼čar─▒dan bitirinceye kadar Arap├ža dersinde zorluk ├žekmedik. O e─čitim kadrosundan istifade etmemizde, Fevziye Hocam─▒z─▒n e─čitimimizi cidd├«ye almas─▒ tesirli olmu┼čtu muhakkak ki.

Resm├« bir diplomas─▒ olmayan kursumuzda, derslerin d─▒┼č─▒nda ┼čuurland─▒r─▒c─▒ konferanslar ve m├óneviyat muhtev├ól─▒ faaliyetler tertip edilirdi. Mesel├ó kandil geceleri; kursumuzun mescidinde toplant─▒ tertiplenir, a┼čr-─▒ ┼čerifler okunur, il├óh├«ler s├Âylenir, samim├« du├ólar ve niyazlarla eller derg├óh-─▒ il├óh├«ye a├ž─▒l─▒rd─▒. Bu ├Âzel geceler, Fevziye Hocam─▒z─▒ yak─▒ndan g├Ârmek ve hatt├ó musafaha etmekle nasiplendi─čimiz m├╝stesn├ó zamanlard─▒.

Hi├ž unutmuyorum, hocam─▒zla musafaha etmek i├žin s─▒raya dizilirdik. Y├╝z├╝ a┼čk─▒n talebeyle ├╝┼čenmeden tek tek musafaha ederdi. ┼×imdi d├╝┼č├╝n├╝yorum, bu manzara hi├žbir resm├« e─čitim m├╝essesesinde g├Âremeyece─činiz bir manzarayd─▒. Bizi evl├ótlar─▒ gibi sevdi─činden hi├ž ┼č├╝phe duymad─▒─č─▒m─▒z Fevziye Hocam─▒zla musafaha etmekten derin bir mutluluk duyard─▒k. Yat─▒l─▒ okuman─▒n mahzunlu─čunu, onun o samim├« kucaklamas─▒yla giderirdik. G├Âzlerimizin i├žine sevgiyle bakmas─▒, bize ├╝mit ve sevin├ž telkin ederdi. Bize daima du├ó ederdi.

Elbette o y─▒llar, m├╝sl├╝manlar i├žin ├žok zor y─▒llard─▒. Ba┼č├Ârt├╝l├╝ bir gen├ž k─▒z ve kad─▒n olman─▒n fed├ók├órl─▒k gerektirdi─či bir ├ža─č olmas─▒na ra─čmen; o bizi hep ├╝mitlendirir, ┼čevklendirirdi. Do─čru yolda olman─▒n, All├óhÔÇÖ─▒n emrini tutmaya ├žal─▒┼čan kullar olman─▒n; huzur ve s├╝r├╗runu hissetmemizi sa─člard─▒.

Fevziye Hocam─▒z─▒ tan─▒yan herkesin dilinden d├Âk├╝lebilecek c├╝mleler ┼čunlard─▒:

ÔÇťO ├«m├ón─▒nda ├žok samimiydi. Hizmet a┼čk─▒yla dopdoluydu.ÔÇŁ

ÔÇťAsla; ┬źBiz ne yapabiliriz ki?┬╗ diye d├╝┼č├╝nmezdi. ─░nanc─▒ndan ald─▒─č─▒ ┼čevki ve heyecan─▒ hi├ž bitmezdi.ÔÇŁ

ÔÇťHep ├╝mitliydi, sanki k─▒sa bir zaman i├žinde ─░sl├óm zafer kazanacak gibi bir ├╝mit telkin ederdi.ÔÇŁ

ÔÇťAktif, lider ruhlu, sosyal becerileri y├╝ksek, ba┼čar─▒l─▒ bir han─▒md─▒; ama ilk bak─▒┼čta kim oldu─ču tahmin edilemeyecek kadar da m├╝tev├óz─▒yd─▒. Baz─▒ g├╝nler onu kursun mutfa─č─▒nda, a┼č├ž─▒ teyzenin dertlerini dinlerken de bulabilirdiniz.ÔÇŁ

ÔÇťHisleri ├žok samim├« oldu─ču i├žin, h├ól ve hareketleriyle d─▒┼čar─▒ya yans─▒rd─▒. ┼×evk ve heyecan─▒ sesinin tonunda i┼čitilir, g├Âzlerindeki p─▒r─▒lt─▒yla g├Âr├╝l├╝r h├óle gelirdi. B├Âylece o ┼čevk yan─▒ndakilere de tesir ederdi.ÔÇŁ

Ger├žekten de onu sah├óbe neslinin fed├ók├órl─▒klar─▒n─▒ anlat─▒rken g├Ârseniz, sanki o zamanlar─▒ ya┼čam─▒┼č gibiydi. O kadar i├žten ve samim├« bir insand─▒ ki; g├Âzlerinden ya┼člar akmadan veya g├Âzleri umutla, ┼čevkle ─▒┼č─▒l ─▒┼č─▒l parlamadan konu┼čtu─čunu n├ódiren g├Âr├╝rd├╝n├╝z.

All├óhÔÇÖ─▒n emirlerinin hayata ge├žmesi onun en ba┼čta gelen meselesiydi. Y├╝re─či sanki Allah a┼čk─▒yla p─▒r p─▒r ediyordu. Zaman zaman bize konu┼čma yapar ve hep birlikte ┼čah├ódet parmaklar─▒m─▒z─▒ havaya kald─▒rarak s├Âz verdirirdi:

ÔÇťD├óv├óm─▒z; ─░sl├ómÔÇÖd─▒r, ad─▒m─▒z; m├╝sl├╝mand─▒r, en b├╝y├╝k arzu ve emelimiz Allah yolunda ┼čeh├«d olmakt─▒r!ÔÇŁ

Bizim i├žin Filistin uzak bir yer de─čildi; AfganistanÔÇÖdaki cihad en ├Ânemli g├╝ndemimizdi. Kurstaki husus├« toplant─▒larda; duygulu il├óh├«ler kadar, ┼čuurland─▒r─▒c─▒ ve heyecanland─▒r─▒c─▒ mar┼člar da s├Âylerdik. Bir├žok zaman, mar┼člar─▒n nakaratlar─▒n─▒ ve tekbirleri hep bir a─č─▒zdan s├Âylemeye te┼čvik ederdi. Y├╝re─čimizi ─░sl├óm heyecan─▒yla doldururdu.

B├╝t├╝n talebelerinden yemin ettirerek ┼ču s├Âz├╝ alm─▒┼čt─▒:

ÔÇťHi├žbir d├╝nyal─▒k menfaat kar┼č─▒s─▒nda; All├óhÔÇÖ─▒n emirlerinden, bilhassa tesett├╝r├╝m├╝zden asla taviz vermeyece─čiz!ÔÇŁ

├çok hararetli bir ┼čekilde, d├╝nyev├« tahsil ve ikbal i├žin tesett├╝r├╝nden taviz verenlere hocal─▒k hakk─▒n─▒ asla hel├ól etmeyece─čini s├Âylerdi. Onun heyecanl─▒ konu┼čma ┼čekli, y├╝re─čimize tesir ederdi. ├édeta ─░sl├óm yeniden n├ózil olmu┼č gibi, ├óyet-i ker├«meler bizim i├žin indirilmi┼č gibi ├Âyle bir ┼čevkle anlat─▒rd─▒ ki, ├«m├ón─▒m─▒z─▒n tazelendi─čini hissederdik.

Bizim kursumuz, onun bizzat a├žt─▒─č─▒ e─čitim m├╝essesesiydi ancak onun ├Ânc├╝l├╝k etti─či daha bir├žok hay─▒r kurulu┼ču vard─▒. T├╗b├ó KurÔÇÖ├ón KursuÔÇÖnun, dul ve yetimleri himaye eden ┼×efkat Vakf─▒ÔÇÖn─▒n kurucular─▒ aras─▒nda yer alan Fevziye Hocam─▒z; bu vakf─▒n a├žt─▒─č─▒ ilk d├«n├« e─čitim veren anaokullar─▒n─▒n da ├Ânc├╝s├╝yd├╝.

O; b├╝t├╝n bu hizmetlerde, cemaat-me┼črep ayr─▒m─▒ yapmadan, her m├╝ÔÇÖmine han─▒mla omuz omuza birlikte ├žal─▒┼čt─▒. Kendisinin ve baz─▒ hocalar─▒m─▒z─▒n; merhum Mehmed Zahid KOTKU HazretleriÔÇÖnin sa─čl─▒─č─▒nda, kendisinden feyz ald─▒─č─▒n─▒ biliyorduk. Sonralar─▒ merhum Musa TOPBA┼× HazretleriÔÇÖnin sevenlerinin tertipledi─či faaliyetlerde kendisine rastlad─▒m. Onun dervi┼čli─či, kuru mensubiyet de─čildi; edebi, ahl├ók─▒ ve irf├ón─▒yla tam bir dervi┼čti.

Fevziye Hocam─▒z, kad─▒n─▒n asl├« g├Ârevinin annelik oldu─čuna inan─▒yordu. Kendisi de evliydi ve ├žocuklar─▒ vard─▒. Ancak ger├žek anneli─čin, ├žocu─ču besleyip b├╝y├╝tmek de─čil; akl─▒n─▒ ve g├Ânl├╝n├╝ hak ve hakikatle tezyin etmek oldu─čunu kabul ediyordu. Cesur, m├╝cadeleci ve y─▒lmaz bir d├óv├ó neferi olan Fevziye Hocam─▒z─▒n en sevdi─či unvan ┬źm├╝c├óhide┬╗ idi.

Onun maksad─▒ asla; kariyer, para, g├╝├ž, gurur, g├Âsteri┼č, erkeklerle rekabet de─čildi. O samim├« bir ┼čekilde, d├óv├ós─▒n─▒n bir neferi olarak g├Âr├╝yordu kendisini. Ona g├Âre; ─░sl├óm diyarlar─▒n─▒n sinsice i┼čgal alt─▒nda oldu─ču bu d├Ânemde, kad─▒nlar da d├óv├ón─▒n y├╝k├╝n├╝ omuzlamal─▒yd─▒. ─░sl├ómÔÇÖa hizmetin kad─▒n─▒ erke─či olamazd─▒. Kalplerdeki ├«m├ón ─▒┼č─▒─č─▒n─▒n s├Ând├╝r├╝lmek istendi─či bir ├ža─čda; ─░sl├óm medeniyetinin yeniden aya─ča kalkmas─▒ i├žin, hep birlikte ├žal─▒┼čmak gerekiyordu.

Bir yan─▒yla ├žok gayretli oldu─ču gibi, bir yan─▒yla da dervi┼č g├Ân├╝ll├╝yd├╝. Bir mek├ónda bulundu─čunda; kim oldu─čunu anlamayaca─č─▒n─▒z kadar al├žak g├Ân├╝ll├╝, sessiz sed├ós─▒z hatt├ó zaman zaman da m├╝nzev├« bir insand─▒.

Kendisine AllahÔÇÖtan rahmet diliyorum. Ke┼čke ona l├óy─▒k bir talebe olabilseydim; ancak onu sevmi┼č olmaktan dolay─▒ ├óhirette beraber olmay─▒ ├╝mit besliyorum. Allah -Z├╝lcel├ól-, hizmetlerini m├╝k├ófatland─▒rs─▒n ve bizleri de onunla birlikte ha┼čreylesin. ├ém├«n…