HER HABERE ─░NANMA!..

YAZAR : Mehmet MENCET

Hayat─▒n getirdi─či her vakadan, her haberden ders ├ž─▒karal─▒m. Fakat her duydu─čumuza inanmayal─▒m. Bug├╝n maalesef gerek medyada; gerek sanal ├ólemde bir├žok haber yalan-yanl─▒┼č aktar─▒labiliyor. H├ólbuki bu ├žok b├╝y├╝k bir kul hakk─▒. Baz─▒lar─▒ sonradan d├╝zeltilse bile ak─▒llarda soru i┼čareti kal─▒yor…

Anlataca─č─▒m h├ódise bu hakikate bariz bir misal:

Bir arkada┼č─▒m─▒z─▒n k─▒z karde┼či, ─░stanbulÔÇÖda tren hatt─▒n─▒n ge├žti─či bir yerde oturuyordu.

Maalesef baz─▒ erkekler; evlili─čin, aile birli─činin sorumlulu─čunu ta┼č─▒yam─▒yor ve bu y├╝k├╝ mecburen han─▒mlar y├╝klenmek zorunda kal─▒yor. Kad─▒nca─č─▒z gecekondular─▒n─▒n yak─▒n─▒nda k├╝├ž├╝k bir kahvehane a├ž─▒p, g├╝nl├╝k nafakas─▒n─▒ ├ž─▒karmaya ├žal─▒┼č─▒yor. Her tren ge├ži┼činde ├ódeta sallanan, trenin d├╝d├╝─č├╝n├╝n g├╝r├╝lt├╝s├╝ ile dolu, kahvenin arka kap─▒s─▒ndan ├ž─▒k─▒p bah├žeden ge├žilerek gidilen bir gecekonduda hayatlar─▒n─▒ s├╝rd├╝r├╝yorlar. Kahvenin arka b├Âl├╝m├╝nde; ├žay-kahve pi┼čirilmesi, bula┼č─▒klar─▒n y─▒kanmas─▒, temizli─či hep onun ├╝zerinde…

Beyi gayet rahat, ├ódeta her i┼či han─▒ma y├╝klemi┼č. Biriken bozuk paralar─▒ bankaya g├Ât├╝r├╝p b├╝t├╝nletmek bile ona ait.

Y─▒llarca bu gayretlerle ├╝├ž evl├ód─▒n─▒ b├╝y├╝t├╝yor. Di┼činden t─▒rna─č─▒ndan art─▒r─▒p farkl─▒ bir semtten, y─▒llard─▒r ├žektikleri trenin g├╝r├╝lt├╝s├╝nden uzakta bir de ev al─▒yor. ├çocuklar o evde kal─▒yorlar.

Kad─▒nca─č─▒z bir g├╝n yine ├žocuklar─▒n─▒n yan─▒na giderken;

┬ź┼×u bozuk paralar─▒ da bankada b├╝t├╝nleteyim.┬╗ diye yan─▒na al─▒yor. Tam tren yolundan kar┼č─▒ya ge├žerken, treni g├Ârm├╝yor ve gelen tren kad─▒nca─č─▒za ├žarp─▒yor. Saat 14:00 civar─▒…

Çocuklar;

ÔÇťÔÇôHerh├ólde annemin i┼či ├ž─▒kt─▒, gelemedi. Babam─▒n yan─▒nda kald─▒.ÔÇŁ diyorlar.

E┼či de;

ÔÇťÔÇôYeni eve ├žocuklar─▒n yan─▒na gitti.ÔÇŁ diye biliyor.

Bu sebeple o g├╝n kimse ard─▒na d├╝┼čm├╝yor.

Sonra iki tarafta da olmad─▒─č─▒, kayboldu─ču anla┼č─▒l─▒nca;

┬źÔÇôAcaba hangi hastah├ónede?┬╗ diye aramaya ├ž─▒k─▒yorlar;

┬źÔÇôBu isimde birisi yok. Ama bug├╝n kimsesiz bir han─▒ma tren ├žarpm─▒┼č. ├ľlm├╝┼č. E┼čyas─▒ da burada…┬╗ diye g├Âsteriyorlar. Bir de bak─▒yorlar ki anneleri…

├ľl├╝m├╝n ac─▒s─▒na bir ac─▒ daha ekleniyor:

Ertesi g├╝n gazetelerde;

┬źDilenci kad─▒na tren ├žarpt─▒. Paralar─▒ ortal─▒─ča sa├ž─▒ld─▒.┬╗ diye haberler yay─▒nlan─▒yor. Her ne kadar;

┬źHay─▒r bizim annemiz dilenci de─čil!┬╗ deseler de kimse umursam─▒yor.

46 ya┼č─▒ndaki kad─▒nca─č─▒z bir s├╝r├╝ yalan haberle gidiyor…

Her duydu─čumuz haber do─čru de─čil… E┼či, ├žocuklar─▒, tan─▒d─▒klar─▒ ve ailenin yak─▒nlar─▒; ne kadar haberin yanl─▒┼č oldu─čunu anlatsalar da gazeteler haberi d├╝zeltmedi.

Bir gariban─▒n izzetiyle oynamak vebal de─čil mi?

Burada bir yak─▒┼čt─▒rma olmu┼č. Fakat kast├« yalanlar da var.

Bir g├╝n savc─▒ beyin odas─▒nda otururken, ya┼čl─▒ bir amca odaya geldi. Gayet ├╝z├╝nt├╝l├╝, mahzun bir h├óldeydi;

ÔÇťEfendim!ÔÇŁ dedi. ÔÇťBenim gencecik o─člum trafik kazas─▒nda ├Âld├╝. Kar┼č─▒dan h─▒zla gelen bir arabayla ├žarp─▒┼čm─▒┼člar. Kader dedik, ac─▒m─▒z sonsuz.

Ama benim evl├ód─▒m─▒n a─čz─▒na i├žki d├Âkm├╝┼čler, arabas─▒na da i├žki ┼či┼čeleri koymu┼člar. Benim ├žocu─čum a─čz─▒na hi├ž i├žki koymad─▒. Be┼č vakit namaz─▒n─▒ k─▒lar ve hi├ž i├žki i├žen arkada┼č─▒ da olmad─▒… O─člumun ├Âl├╝m├╝ kadar bu yap─▒lanlar bana ├žok dokundu…ÔÇŁ diye g├Âzya┼č─▒ d├Âkt├╝…

Tabi├« otopsi vs. yap─▒ld─▒, mesele anla┼č─▒ld─▒.

Ama yaz─▒k de─čil mi bu temiz insanlara ├žamur at─▒p ac─▒s─▒n─▒ daha da art─▒rmaya?..

Cen├ób-─▒ Hak, yalanc─▒ ve m├╝fter├«lerin ┼čerrinden muhafaza eylesin…