─░K─░ YET─░M GEL─░N…

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

f_garcan_yuzaki_say─▒136

ÔÇť…Evet… Cen├ób-─▒ Hak b├Âylece anne ve baba r─▒z├ós─▒n─▒n ne kadar ├Ânemli oldu─čunu ├óyetlerle izah ediyor. Bizlere de hisseler almak nasip eylesin. ├ém├«n…ÔÇŁ

┬şÔÇôSa─č olas─▒n Fatma Han─▒m. Sayenizde sohbet grubumuz ┼čenlendi, gayesini buldu. Daha ├Ânceleri biz bir araya gelir, iki sat─▒r okuduktan sonra, sohbetin mucebince amel edece─čimize, dedikodular─▒m─▒za kald─▒─č─▒m─▒z yerden devam eder idik. Nas─▒l becerdiyseniz, bizi o dedikodu ortam─▒ndan ├žektiniz ├ž─▒kard─▒n─▒z. Allah r├óz─▒ olsun sizden.

ÔÇôEsta─čfirullah Safiye Teyzem. Bizde bir ┼čey yok. S├Âyletene bakmal─▒… Okuduklar─▒m─▒z ve s├Âylediklerimiz bizden de─čil; ├óyet-i ker├«me, hadisler ve Hak dostlar─▒n─▒n s├Âzleri…

ÔÇô├ľyle deme k─▒z─▒m! Kim bilir kimi memnun ve r├óz─▒ ettin de s├Âzlerin b├Âylesi tesir kazand─▒…

Safiye Teyzenin son c├╝mlesi Fatma Han─▒m─▒ derin bir tefekk├╝re sevk etti. Derin bir i├ž ├žekti ve ba┼člad─▒ anlatmaya:

ÔÇô├éh ke┼čke sizin h├╝sn-i niyetlerinize l├óy─▒k olabilse idim. Ben evlendi─čimde hen├╝z on alt─▒ ya┼č─▒nda bir yetimdim. Anac─▒─č─▒m hem anne hem baba olmu┼čtu bize. Biz evimizin i├ó┼česini kazanma gayretiyle, babam─▒n vefat─▒ndan ├Ânce bin bir emek harcayarak derleyip toparlad─▒─č─▒ tarlalarda gece-g├╝nd├╝z erkek gibi ├žal─▒┼č─▒yorduk. Erkek karde┼člerimiz vard─▒; ama annem onlar─▒ okutmak i├žin ┼čehre g├Ândermi┼čti. Biz onlar─▒n da okul masraflar─▒n─▒ kar┼č─▒lamak i├žin ├ž─▒rp─▒n─▒yorduk ├ódeta. ┬źBiz okuyamad─▒k aman onlar okusun, kendilerini kurtars─▒n.┬╗ diye bir istediklerini iki etmiyorduk. Hakikaten yokluk boyumuzu a┼čm─▒┼čt─▒. Oca─č─▒m─▒zda; tarhana, bulgur ve y├Âremizde yeti┼čen birka├ž ye┼čillik yeme─činden ba┼čka bir ┼čey pi┼čmedi y─▒llarca. Bah├žemizdeki tavuklar da erkek karde┼člerimizin izinlerinden izinlerine kesilir idi. Onlar─▒n izine geli┼či hem onlara hem bize bayram olurdu. Hat─▒r─▒ma geldik├že bir ba┼čka duygulan─▒r─▒m; ├╝st ├╝ste sekiz y─▒l olmu┼čtu da evimizde kurban kesme heyecan─▒ ya┼čanmam─▒┼čt─▒. Garip anac─▒─č─▒m her kurban bayram─▒; sabaha kadar odas─▒na ├žekilir, a─člard─▒. Evimiz; iskeleti a─ča├žtan, duvarlar─▒ da saman ve ├žamurdan m├╝te┼čekkil bir fakirh├óneden ibaretti. Annemin odas─▒ ile benim odam yan yana idi; dolay─▒s─▒yla onun her h├╝zn├╝n├╝, her iniltisini duymak i┼čten bile de─čildi.

G├╝n geldi hac─▒ a─čabeyiniz beni istetti─činde herkes bana; ÔÇťHaydi bakal─▒m kurtuldun!ÔÇŁ demi┼čti. Anac─▒─č─▒m─▒ orada b─▒rakman─▒n, yan─▒mda g├Ât├╝remeden kilometrelerce uzak memlekete gelin gitmenin neresi kurtulmak ise…

Hat─▒r─▒ma geldik├že ├╝z├╝l├╝r├╝m; o gece d├╝n├╝rc├╝ gelen yengelerden biri ile yan yana oturdu─čumuzda elimi ellerinin aras─▒na al─▒p uzunca bir s├╝re incelemi┼čti ve; ÔÇťK─▒z─▒m bu eller ne b├Âyle? Erkek eli gibi…ÔÇŁ demi┼čti. O s─▒rada m├╝stakbel kay─▒nv├ólidemin sessiz kal─▒┼č─▒, beni ilk yaralayan h├ódise olmu┼čtu. Gelin olup gidiyordum; ama ├Ârf├╝n├╝, ├ódetlerini bilmedi─čim koskoca bir me├žhule… Ki ben hakikaten erkek gibi yeti┼čmi┼čtim, yapt─▒─č─▒m i┼čler de hep ona g├Âre idi. Do─čru d├╝r├╝st yemek pi┼čirmeyi bile bilmezdim. Bu durum beni o kadar korkutuyordu ki anlatamam. Derken d├╝─č├╝n-dernek yap─▒ld─▒ ve ben bana her y├Ânden uzak bir memlekete gelin oldum. Korktuklar─▒m daha ilk g├╝nden ba┼č─▒ma gelmeye ba┼člam─▒┼čt─▒. Gitti─čim kap─▒ ├žok ┼č├╝k├╝r bereketli bir kap─▒ idi; l├ókin gel g├Âr ki ben ├Âyle leziz yemekleri r├╝yamda bile g├Ârm├╝┼č de─čildim. Biz baba oca─č─▒nda hayvanlar─▒m─▒zdan elde etti─čimiz tereya─č─▒n─▒ satarak ge├žimimize katk─▒ sa─člad─▒─č─▒m─▒z i├žin, mutfa─č─▒m─▒zda kullanmaya cesaret edemezdik. Yemeklerimizin ├žo─ču ha┼člama gibi olur giderdi. Kay─▒npederim rahmetli, h├óli-vakti yerinde biri idi. Dolay─▒s─▒yla mutfakta kullan─▒lan malzemenin yetip-yetmeyece─či de─čil, sadece yemeklerin lezzeti dert edilir idi. Bu durum da beni ziyadesiyle tedirgin ederdi. Korktu─čum kadar vard─▒. Bir g├╝n olmazsa bir g├╝n misafirimiz gelirdi ve ben ilk zamanlar o leziz yemekleri yapmaya cesaret edemedi─čim gibi; yak─▒n akrabadan duydu─čum ac─▒ s├Âzler, iyiden iyiye cesaretimi k─▒rm─▒┼čt─▒. Kay─▒nv├ólidem ise bu duruma hep sessiz kalmay─▒ tercih ediyordu. Zamanla o sessizli─či bir ba┼čka bir ve├žheye d├Ând├╝. S├╝rekli bana bir ┼čeyler ├Â─čretmeye ├žal─▒┼č─▒yordu. ÔÇťYok o ├Âyle olmaz, b├Âyle olur. ├ľyle oturma-b├Âyle kalkma! O yemek b├Âyle yap─▒l─▒r…ÔÇŁ Niyetini uzunca bir s├╝re anlayamad─▒m; anlayamad─▒─č─▒m gibi bu h├ól, bende b├╝y├╝k bir so─čukluk da olu┼čturdu.

Gel zaman git zaman kay─▒nv├ólidemin azimli ve kararl─▒ duru┼ču ile; ├žok ge├žmeden b├╝t├╝n ├Ârf, ├ódet ve yemek k├╝lt├╝r├╝n├╝ ├Â─črenmi┼čtim. Ama y├╝re─čim ona kar┼č─▒ hi├ž ─▒s─▒nm─▒yordu. Beni ├žok ezdi─či d├╝┼č├╝ncesi ile m├╝mk├╝n oldu─čunca uzak durmaya ├žal─▒┼č─▒yordum. ─░├žimden gelerek bir bardak ├žay dah├« vermiyordum. Her i┼či zorla yap─▒yordum, bu da e┼čimin dikkatinden ka├žmam─▒┼čt─▒. Beni tavizsiz bir ┼čekilde uyard─▒─č─▒ g├╝n ise pamuk ipli─čine ba─čl─▒ olan hat─▒r─▒m─▒ da yitirmi┼čtim. Art─▒k o bereket kap─▒s─▒ bana zindan olmu┼čtu. Kay─▒nv├ólidemin, elime d├╝┼čece─či g├╝n├╝ iple ├žekiyordum.

─░yice yoruldu─čum bir g├╝nd├╝. Oturma odas─▒ndaki divana uzanm─▒┼čt─▒m, uyku ile uyan─▒kl─▒k aras─▒nda idim. Kay─▒nv├ólidem bana seslendi. Can─▒m hi├ž yan─▒na gitmek istemedi ve derin bir uykudaym─▒┼č gibi istifimi hi├ž bozmad─▒m. Bir yandan da g├Âz ucuyla ne yapt─▒─č─▒n─▒ takip ediyordum. Elinde bah├žeden toplad─▒klar─▒ndan bir ├ž─▒k─▒n ve bir su testisi vard─▒. Usulca yere b─▒rakt─▒ ve yan─▒ma oturdu. Divan─▒n ba┼č─▒ndaki y├╝kl├╝kten ald─▒─č─▒ bir battaniyeyi usulca ├╝zerime ├Ârtt├╝ ve eli ile sa├žlar─▒m─▒ d├╝zeltmeye, y├╝z├╝m├╝ sevmeye ba┼člad─▒. Bir yandan da ┼č├Âyle diyordu:

ÔÇť├éh benim g├╝zel k─▒z─▒m, Allah em├óneti yetimim. Biliyorum bana ├žok k─▒rg─▒ns─▒n; ama buralar─▒n ├ódetleri de kad─▒nlar─▒n─▒n dili de ├žok ac─▒mas─▒z. Az─▒c─▒k be─čenmeyiversinler hemen dillerine dolarlar. Ondan sonra da insan i├žine ├ž─▒kas─▒ gelmez insan─▒n. Ben de senin gibi yetim geldim bu kap─▒ya. Kay─▒nbabam buralar─▒n a─čas─▒ idi, dolay─▒s─▒yla kay─▒nv├ólidem de han─▒m a─ča idi. Ben ├žok ├žektim g├╝zel k─▒z─▒m, kan dolu g├Âzya┼člar─▒m─▒ ├žaresiz y├╝re─čime ak─▒tt─▒m. Hep senin gibi bir gelin istedim Rabbimden. ├çok ┼č├╝k├╝r, verdi. Benim ├žektiklerimi sen ├žekmeyesin diye bir gayret y├╝klendim sana; ama hakk─▒n─▒ hel├ól et k─▒z─▒m. Sen benim tek o─člumun e┼či, yeg├óne gelinimsin. Bu mal m├╝lk yar─▒n senin olacak. O zaman bu bilip bilmez konu┼čanlar seni dillerine dolamas─▒nlar diye b├Âyle davrand─▒m sana. Ke┼čke uyan─▒k olsan da bir hel├óllik isteyebilsem senden. Ben de b├Âyleyim i┼čte, uyan─▒k olsan iki l├óf─▒ bir araya getirip konu┼čamam…ÔÇŁ

Ben daha fazla dayanamad─▒m; g├Âzya┼člar─▒ i├žinde, yatt─▒─č─▒m yerden do─črulup yap─▒┼čt─▒m kay─▒nv├ólidemin ellerine. O da ben de birbirimize sar─▒l─▒p dakikalarca a─člad─▒k. O g├╝n benim i├žin bir mil├ótt─▒. O g├╝nden sonra aram─▒zdaki ├╝nsiyet hakikaten ├žok farkl─▒ bir seviyeye ula┼čt─▒. Muhabbetimiz akraba i├žinde de dilden dile dolan─▒r olmu┼čtu. G├╝n geldi kay─▒nv├ólidem, ince hastal─▒─ča yakaland─▒. K─▒zlar─▒n─▒n ve karde┼člerinin dah├« yan─▒na girmeye cesaret edemedi─či zamanlarda bile, ben bir an olsun onu yaln─▒z b─▒rakmad─▒m. ─░nan─▒r m─▒s─▒n─▒z annemin vefat haberi geldi─činde de kimseye bir ┼čey s├Âylemedim ve onu yaln─▒z b─▒rakmad─▒m? Giden, gitmi┼čti art─▒k. Zaten beni, annemin cenazesine ula┼čt─▒racak bir vas─▒ta da o g├╝n i├žin olmad─▒─č─▒ndan, hi├ž dillendirmedim bile…

O ise bana sürekli duâlar ediyordu. Bir gün annemi sordu:

ÔÇťK─▒z─▒m kendi tel├ó┼čemizden unuttuk. Annen nas─▒l? Var m─▒ yak─▒n zamanda bir haber?ÔÇŁ

O an sanki yumruk kadar bir ┼čey bo─čaz─▒ma oturdu ve hi├žbir ┼čey diyemedim. Kay─▒nv├ólidem, anlam─▒┼čt─▒:

ÔÇôK─▒z─▒m yoksa…

ÔÇôEvet anne, Hatice Annem iki ay kadar ├Ânce vefat etti.

ÔÇôK─▒z─▒m niye s├Âylemedin? Mutlaka gitmen l├óz─▒md─▒ k─▒z─▒m, o senin annen!

ÔÇôKim bilir haber bana ka├ž g├╝n sonra ula┼čt─▒? Sen s─▒hhate kavu┼čunca gider, kabrini ziyaret ederim.

ÔÇô├éh k─▒z─▒m, ├óh k─▒z─▒m; yakt─▒n kavurdun beni…

├çok ge├žmeden kay─▒nv├ólidemi de u─čurlad─▒k ebed├« istirahatg├óh─▒na… Dilinin d├Ând├╝─č├╝ son ├óna kadar bana du├ólar ederdi:

ÔÇťBen senden r├óz─▒y─▒m k─▒z─▒m, Rabbim de r├óz─▒ olsun in┼č├óallah. PeygamberimizÔÇÖe kom┼ču eylesin. Mevl├ómÔÇÖ─▒n cem├ólini g├Âresin in┼č├óallah…ÔÇŁ diye diye.

Mal├╗m, Hac─▒ a─čabeyiniz ├Â─čretmendi. B├╝y├╝k bir sab─▒rla bana okuma-yazmay─▒ ├Â─čretti. Ben;

ÔÇťNerede, ne i┼čime yarar?ÔÇŁ diyerek ka├žmaya ├žal─▒┼čsam da o ─▒srarla devam etti. Nasibimizde b├Âylesi bir sohbet halkas─▒nda sizin gibi de─čerlere sohbetler okumak da varm─▒┼č demek ki.

Anlatt─▒klar─▒mdan dolay─▒ g├Ânl├╝me bir kibir gelmesinden All├óhÔÇÖa s─▒─č─▒n─▒r─▒m. E─čer s├Âz├╝n├╝zde samim├« iseniz ve s├Âz├╝m├╝zden en ufak bir tesir oldu ise, benim akl─▒ma gelen en b├╝y├╝k vesile kay─▒nv├ólidemin du├ólar─▒d─▒r. Sadece aram─▒zdaki gelinlerimize bir ibret olsun diye anlatt─▒m. Ola ki bir g├╝n ihtiya├žlar─▒ olur… Mal├╗m gelin-kaynana aras─▒ i├žin hi├ž ho┼č ┼čeyler s├Âylenmez. L├ókin RabbimizÔÇÖin r─▒z├ós─▒n─▒n nerede gizli oldu─ču, hangi k─▒r─▒k kalbin civar─▒nda sakl─▒ oldu─ču bilinmez. Bizim i├žin hayat─▒n her safhas─▒, ertelemesi olmayan bir imtihan harman─▒. O y├╝zden r─▒z├ós─▒n─▒ kazanma yolundaki f─▒rsatlar─▒ iyi de─čerlendirmek l├óz─▒m. Allah y├ór ve yard─▒mc─▒m─▒z olsun. Rabbim bizleri g├Ân├╝ller y─▒kan de─čil, g├Ân├╝ller kazanan kullar─▒ndan eylesin.

ÔÇô├ém├«n…