FEDÂKÂRLIK ÂBİDESİ BİR OSMANLI HANIMEFENDİSİ

YAZAR : Nurten Selma ├çEV─░KO─×LU nurtencevikoglu@hotmail.com

n_s_cevikoglu_yuzaki_mayis2016

Sevgi ├ólem┼č├╝mul bir duygudur ama bir o kadar da ├Âzeldir. Ayn─▒ zamanda sevgi bah├žesinde ├že┼čit ├že┼čit sevgiler derilir. En m├╗ten├ó sevgiyi temsil eden ┬źg├╝l┬╗, Sevgili Peygamberimiz Muhammed -aleyhissel├óm-ÔÇÖa olan muhabbeti sembolize eder. ├çi─čdemler, nergisler, papatyalar, kas─▒mpat─▒lar, menek┼čeler, a├želyalar, orkideler… hep sevgi bah├žesinin ayr─▒ g├╝zellikleridir. Sevgiler i├žinde ta├žlanan, bir insana g├Âsterilen muhabbetin en zirve yapt─▒─č─▒ duygu ┬źanne sevgisi┬╗dir. Ben, ben olarak pek ├Âzel ┼čeyleri yazmay─▒ sevmem. Ama e─čer ├Âzeller genellere kap─▒ aralayacaksa o zaman konu┼čulmal─▒, yaz─▒lmal─▒ derim. Herkes birbirinin ├Âzeline sayg─▒ g├Âstermeli, bu pek tabi├« bir insanl─▒k gere─či. Ancak bazen ├Âyle ├Âzeller vard─▒r ki, ondan t├╝m insanl─▒k istifade etsin istenir. Topluma m├ól edilmesi gereken bu ├Âzel ┼čahsiyetler; ├Âzel insanlar, g├╝z├«de ki┼čiliklerdir. Toplum b├Âylesi ki┼čiler ile kalite kazan─▒r. Asl─▒nda her anne apayr─▒ g├╝zelliktedir, fakat baz─▒ ayr─▒cal─▒kl─▒ olanlar farkl─▒d─▒r. ─░┼čte benim annem, Azize NOYAN Han─▒mefendi de ├Âyle bir anne idi. Hep annelerin konu┼čuldu─ču ┼ču g├╝nlerde ben de sizlere ├Âzel ve g├╝zel bir insandan, yani e┼či zor bulunan Azize Annemden bahsetmek istiyorum efendim m├╝saadenizle! ┼×ahs─▒m ile ilgili belki de ilk yazd─▒─č─▒m yaz─▒d─▒r bu. Ne yaz─▒k ki o g├╝zel insan, sevgili annem ┼čimdi hayatta de─čil.

─░smi gibi aziz olan Azize Annemi bundan tam on ├╝├ž sene ├Ânce, ya┼čad─▒─č─▒m s├╝rece ac─▒s─▒ i├žimden hi├ž ├ž─▒kmayacak bir ┼čekilde kaybettik. Kendisine her zaman ├žok sevdi─či Rabbinden engin rahmet ve ba─č─▒┼članma diliyorum. Cen├ób-─▒ Hak; ona yatt─▒─č─▒ mek├ónda rahatl─▒klar versin, ├╝zerine nurlar ve sel├ómetler ya─čd─▒rs─▒n, cennetin en g├╝zel k├Â┼česinde a─č─▒rlas─▒n. G├╝nde be┼č vakit namaz─▒m─▒n arkas─▒ndan kendisine g├Ânderdi─čim m├ónev├« hediyelerimi, y├╝ce Rabbim kendisine en g├╝zel ┼čekilde sunsun. Hayat boyu yapmaya ├žal─▒┼čt─▒─č─▒m─▒z t├╝m hay─▒r hasenat ve hizmet ├žal─▒┼čmalar─▒m─▒zdan onu da en ├ól├« bi├žimde nasiplendirsin in┼č├óallah. Zira o, hep amel defteri kapanmayan bir anne oldu.

Onsuz ge├žen hayat─▒mda; hep annemin ┼čefkatli ellerini, hay─▒r nasihatlerini, tatl─▒ dilini, engin sevgisini, derin ve ulv├« d├╝┼č├╝ncelerini arad─▒m, ├Âzledim, kendimi hep gurbette hissettim. Ama hayata ─▒┼č─▒k tutan rehber s├Âzleri ve s─▒cac─▒k sevgisi hep sa─č yan─▒mda idi. Onsuz hayat ├žok eksik ve s├Ân├╝k! Sevgisi, ilgi ve al├ókas─▒yla onlarca akrabaya bedeldi.

Sadece evl├ód─▒ olan erkek karde┼čim ve ben de─čil; kendisini tan─▒yan herkes, onu t─▒pk─▒ kendi annesi gibi sever, ona g─▒ptayla bakard─▒. O biricik annem, tan─▒┼čt─▒─č─▒ herkese kendi evl├ód─▒na yapt─▒─č─▒ muameleyi yapard─▒. Onlar─▒ aynen kendi ├žocuklar─▒n─▒ esirgedi─či gibi her ├že┼čit k├Ât├╝l├╝kten esirgerdi; hep iyili─či emreder, k├Ât├╝l├╝kten sak─▒nd─▒r─▒rd─▒. ─░sl├ómÔÇÖ─▒n g├╝zelliklerini, Peygamber Efendimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n ├╝st├╝n ahl├ók─▒n─▒, KurÔÇÖ├ón hakikatlerini, sah├óbe efendilerimizin hayatlar─▒n─▒, evliy├ólar─▒n menk─▒belerini anlat─▒rd─▒. K├╝├ž├╝kl├╝─č├╝nden beri hep sah├óbe k─▒ssalar─▒yla, evliy├ó menk─▒beleriyle b├╝y├╝m├╝┼č, pek ├žok de─čerli z├ótla m├╝┼čerref oldu─ču i├žin engin bir m├ónev├« birikimi ve k├╝lt├╝r hazinesi vard─▒. Konu┼čtu─ču, sohbete ba┼člad─▒─č─▒ zaman ├ódeta a─čz─▒ndan bal damlard─▒. Nezih ve kibar davran─▒┼člar─▒yla herkesi kendine hayran b─▒rak─▒rd─▒.

Gelen misafirlerine ├Âyle bir izzet, ikram ederdi ki onunla beraber olan herkes; onu cennet kopyas─▒ bir insan olarak de─čerlendirirdi. Kibar, ince, temiz, n├ózik, anlay─▒┼čl─▒, d├╝┼č├╝nceli bir insand─▒. Her h├óliyle o, bir Osmanl─▒ han─▒mefendisini hat─▒rlat─▒rd─▒. Zaten anne taraf─▒ndan ┬źSeyyid┬╗ s├╝l├ólesindendi. Kabal─▒─č─▒ hi├ž sevmezdi. Kendisine yap─▒lan ├žirkinlikleri hi├ž dile getirmez, hemen affeder ve sanki hi├žbir ┼čey olmam─▒┼č gibi davran─▒rd─▒. ┬źPaspas olmadan ba┼č t├óc─▒ olunmaz.┬╗ misali hayat boyu herkesin paspas─▒ oldu da bundan hi├ž ┼čik├óyetlenmedi. Her yapt─▒─č─▒ i┼č ve davran─▒┼čta i├žten ve samim├« idi. Kimseyi dar─▒ltacak, k─▒racak, incitecek s├Âz etmez, tabiri c├óizse; ┬źA─čz─▒ kan dolsa yutar, asla t├╝k├╝rmezdi.┬╗ G├Ânl├╝nde d├╝┼čmanlar─▒na bile yetecek engin sevgi demetleri bar─▒nd─▒r─▒rd─▒. O, Sevgili PeygamberimizÔÇÖin izinde bir sevgi insan─▒yd─▒.

Aziz ve Azize Annem hep vericiydi; hayat─▒ boyu hi├ž almaya yana┼čmad─▒, hep verdi, verdi. Sevgisini, ┼čefkatini, i┼čini, a┼č─▒n─▒, paras─▒n─▒ isteyenlere da─č─▒tt─▒─č─▒ gibi istemeyenleri bile esirgemedi. Maa┼č─▒n─▒ son kuru┼čuna kadar, en yak─▒nlar─▒ndan uza─č─▒na kadar herkesin ihtiya├žlar─▒na harcard─▒. ├çok c├Âmertti. ├çok verdi─či i├žin; cebinden, c├╝zdan─▒ndan paras─▒-pulu eksilmez her d├óim cebindeki paras─▒, evindeki mal─▒ eksilmez hep artard─▒. Her i┼či bereketli idi. ┬źVerince artaca─č─▒na┬╗ inan─▒rd─▒. Bunu evdeki pratik uygulamalar─▒ndan g├Âr├╝rd├╝k. Bize de hep bu prensibi a┼č─▒lad─▒.

ÔÇťYavrum, insanlara faydal─▒ olan insan hakik├« insand─▒r.ÔÇŁ diyerek t├╝m ├ževresine yararl─▒ hizmetlerde bulunurdu. O sade bir hizmet insan─▒, etraf─▒na d├óima muhabbet da─č─▒tan bir sevgi eriydi. Yapt─▒klar─▒n─▒ asla dile getirmez, hemen unutur, ┼čevkle yeni hizmetlere ko┼čard─▒. Yorulmak, dur-durak nedir bilmezdi. Kendisi bi├žki-diki┼č ve nak─▒┼č ├Â─čretmeniydi. Dikip giydirir, ├Âr├╝p ku┼čat─▒r; her zaman insanlar─▒ sevindirirdi. ─░nsanlar─▒ sevindirmek en b├╝y├╝k mutlulu─čuydu. Kap─▒s─▒na gelen kimseyi geri ├ževirmez, her m├╝┼čk├╝le bir ├žare bulurdu. Gecesini g├╝nd├╝z├╝ne katar, durup dinlenmeden hep ├žal─▒┼č─▒r, bir ┼čeyler ├╝retirdi. Bo┼č durmay─▒ sevmezdi. ┬źAllah bo┼č duran─▒ sevmez, ┼čeytan─▒ sevindirece─čime insan─▒ sevindireyim.┬╗ diyerek t─▒pk─▒ Efendimiz -aleyhissal├ót├╝ vessel├óm-ÔÇÖ─▒n han─▒mlar─▒ndan Hazret-i Zeyneb V├ólidemiz gibi ├Ârg├╝ler ├Ârer, gitti─či evlere ├Ârd├╝klerini hediye ederdi. Hi├žbir eve bo┼č gitmez; o anda g├Ât├╝recek bir ┼čey bulamasa, kendi ├╝retti─či ├ži├žekleri hediye g├Ât├╝r├╝rd├╝. ├çi├žekleri ├žok severdi. Saks─▒larda bin bir ├Âzenle yeti┼čtirdi─či ├ži├žeklerini; her sabah sular, sularken de onlarla tatl─▒ tatl─▒ konu┼čur, engin sevgisinden ├ži├žeklerine de sevgi dam─▒t─▒rd─▒. Misafir gitti─či evlere; o yeti┼čtirdi─či ├ži├žekleri b├╝y├╝k bir ├Âzenle yald─▒zl─▒ k├ó─č─▒tlara sarar, paketler ve takdim ederdi. Hemen her dostunda Azize Annemin ya hediye etti─či bir ├ži├že─či yahut da farkl─▒ bir hediyesi vard─▒r. O g├╝zelim insan, bu ┼čekilde insanlar─▒ sevindirmeyi pek severdi.

Her s├Âz├╝ ibretliydi. ┬ź├ľld├╝m, bittim…┬╗ diye onun yan─▒na gelenler, ├ódeta dirilerek giderlerdi. Anlatt─▒─č─▒ ibret dolu tarih├« vakÔÇśalarla herkesi bamba┼čka ├ólemlere g├Ât├╝r├╝rd├╝. Onunla derdini payla┼čmaya gelenler, dertlerini unutur; anlat─▒lan h├ódiseyle y├╝z├╝nde g├╝l├╝c├╝kler parlar, kendisine mesajlar ve dersler ├ž─▒kar─▒rlard─▒. En zor g├╝nlerinde bile ├╝mitliydi, ┬źhi├ž yeÔÇÖse d├╝┼čt├╝─č├╝n├╝ g├Ârmedik┬╗ desem abart─▒ olmaz. Engin bir sab─▒r anlay─▒┼č─▒ vard─▒, tevekk├╝l├╝ en cidd├« anlamda hayat─▒na koymu┼čtu. O b├╝t├╝n├╝yle Hak ve hakikat tecell├«leriyle dolu bir insand─▒. G├Âzl├╝k derecesi tam 6,5 olmas─▒na ra─čmen, KurÔÇÖ├ónÔÇÖ─▒ ve d├«ni kitaplar─▒ elinden d├╝┼č├╝rmezdi. En son Osman N├╗ri TOPBA┼× EfendimizÔÇÖin; ┬ź├Ämandan ─░hs├óna Tasavvuf┬╗ isimli eserini okuyordu. Musa TOPBA┼× ├ťst├ód─▒m─▒zÔÇÖ─▒n hem aileyle ilgili olanlar─▒, hem de di─čer t├╝m k├╝├ž├╝k kitap├ž─▒klar─▒n─▒ okumu┼čtu. Bilgi hazinesinde, bu de─čerli sultanlar─▒n ibretli s├Âzlerinden bulunur ve titizlikle onlar─▒ ├ževresiyle payla┼č─▒rd─▒. Okumay─▒ sever, okuyana de─čer verirdi. K├╝lt├╝rl├╝ ve bilgiliydi. D├«n├« ilim ve irfan sahibi idi. Bu y├╝zden onu tan─▒yan herkes, her s─▒k─▒nt─▒s─▒n─▒ onunla payla┼čmaktan haz al─▒r ve s─▒k s─▒k nasihatlerine ba┼čvururdu.

Muhterem aziz ve Azize annem, Allah -celle cel├ól├╝h├╗- ve Peygamber ├ó┼č─▒─č─▒yd─▒. Bizlere ├Ârd├╝─č├╝, dikti─či k─▒yafetler i├žin;

ÔÇťAman yavrum her ├Ârd├╝─č├╝m ilmekte, her i─čne at─▒┼č─▒mda Cen├ób-─▒ HakkÔÇÖ─▒n ismi ve PeygamberimizÔÇÖe sel├óm vard─▒r; dikkatli giyin, sizi ├Âzenle yaratan RabbinizÔÇÖi hi├ž akl─▒n─▒zdan ├ž─▒karmay─▒n. Efendimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n s├╝nnetlerin hep uygulay─▒n.ÔÇŁ derdi. Bizleri ve torunlar─▒n─▒ namaz k─▒larken g├Ârd├╝─č├╝nde; uzun uzun seyreder, namaz bitince de hepimizi ayr─▒ ayr─▒ kucaklar, ├Âper, sever, k├╝├ž├╝kleri taltif ederdi.

ÔÇťBen d├╝nyan─▒n en zengin insan─▒y─▒m, sizin gibi; ┬źHakkÔÇÖ─▒ bilen ve seven┬╗ evl├ótlara ve torunlara sahibim.ÔÇŁ derdi. ├ľyle m├óneviyatl─▒, asil ve g├╝zel r├╝yalar g├Âr├╝rd├╝ ki; karde┼čimle ben, onu g├Ânl├╝m├╝z├╝n sultan─▒ yapm─▒┼čt─▒k.

Duru┼čuyla, oturu┼čuyla-kalk─▒┼č─▒yla, s├Âz├╝yle-sohbetiyle, davran─▒┼člar─▒ndaki let├ófetiyle o tam bir Osmanl─▒ han─▒mefendisiydi. ┬źAlt─▒n─▒n de─čerini sarraf bilir.┬╗ misali; onunla tan─▒┼čan hemen, sevgili anneci─čimin farkl─▒ bir ki┼čili─či oldu─čunu anlard─▒. Aziz ve Azize Annem, Peygamber ahl├ók─▒n─▒n d├╝nyadaki bir n├╝munesiydi. Herkesi g├╝zel ahl├ók sahibi olmaya te┼čvik ederdi. Bize her d├óim;

ÔÇťYavrular─▒m size kemik atana, siz hep ekmek at─▒n. K├Ât├╝l├╝─če asla k├Ât├╝l├╝kle mukabele etmeyin. Hayat─▒n─▒z iyilikle ge├žsin. Unutmay─▒n iyili─če daha ├žok iyilik, k├Ât├╝l├╝─če yine iyilik tamam m─▒?ÔÇŁ der;

ÔÇťSiz her ki┼či gibi de─čil, er ki┼či olun.ÔÇŁ ve benzeri prensiplere uymam─▒z─▒ isterdi.

O cand─▒, c├ónand─▒, sevgi ve ┼čefkat ├óbidesiydi. Muhtac─▒, ihtiya├žl─▒y─▒ elinden geldi─čince g├Âr├╝p g├Âzetirdi. Ya kendi verir, yoksa etraf─▒n─▒ onlara yard─▒m i├žin seferber ederdi. O ne g├╝zel bir insand─▒! ┼×imdi onun gibi 10 tane olsa diyorum, ├žo─ču insan─▒n s─▒rt─▒ yere gelmez. Ya┼časayd─▒ bizim daha o de─čerli anneden ├Â─črenece─čimiz ├žok ┼čeyler olurdu. Bizler evl├ótlar─▒ ve torunlar─▒ olarak; o aziz ve Azize Anneci─čimin hayattayken hep de─čerini bildik, elini ├Âpt├╝k, du├ós─▒n─▒ ald─▒k. O e┼či az bulunur annemizi; ya┼čad─▒─č─▒ s├╝rece ├╝zmemeye, k─▒rmamaya ├žal─▒┼čt─▒k, hep onu memnun etmek gayretinde olduk. O g├╝zel insan Rabbini ├žok sevdi ve hep OÔÇÖna g├╝vendi. Rabbim de onu ukb├óda ├žok sevsin, sevindirsin, en sevdiklerinin yan─▒na yerle┼čtirsin, g├╝zel ahl├ók─▒yla ├žok de─čer verdi─či Efendimiz -aleyhissal├ót├╝ vessel├óm-ÔÇÖa kom┼ču etsin in┼č├óallah.

O de─čer ├óbidesi vefat etti─činde; sadece biz de─čil, ├ževresindeki insanlar─▒n ├žo─ču en az bizim kadar ├╝z├╝ld├╝ler. Sevenleri, h├ófize k─▒zlar─▒, gen├ž sevdal─▒lar─▒ arkas─▒ndan -y├╝ze yak─▒n- hatimler hediye ettiler ve bunlar h├ól├ó da devam ediyor. Kendisini tan─▒yan her ailede ibret├ómiz bir h├ót─▒ras─▒, bir hediyesi yahut da bir ├ži├že─či mutlaka bulunur. Hele vefat─▒nda; kar┼č─▒ kom┼čusu bana t├óziyeye gelmemi┼čti, ├žok ├╝z├╝lm├╝┼čt├╝m. Neden sonra beni telefonla aray─▒nca bu ├╝z├╝nt├╝m├╝ belirtti─čimde o karde┼čimiz bana dedi ki;

ÔÇťAblac─▒─č─▒m! Azize Anne sadece senin annen de─čildi. O, hepimizin annesiydi. Asl─▒nda benim kendi annem de kay─▒nv├ólidem de hayattad─▒r, ama Azize Annem benim hakik├« annemdi. O; hep bana do─čruyu, iyiyi, g├╝zeli anlatt─▒. Hayat─▒yla ├Ârnek oldu. Y─▒k─▒ld─▒─č─▒m yerde beni hayata tutunduran nasihatler verdi, ├╝z├╝ld├╝─č├╝mde teselli etti, d├«nimi ├Â─čretti. Ben kendi annemden g├Ârmedi─čim yak─▒nl─▒─č─▒ ondan g├Ârd├╝m. Ben de aynen sen gibi ├žok ├╝zg├╝n├╝m; yapamad─▒m, gelemedim sana. Ben de t├óziye kabul ediyorum; ├ž├╝nk├╝ ben de annemi kaybettim, sen bana t├óziyeye gel. Onun gibisini bir daha bulamam.ÔÇŁ dedi ve h─▒├žk─▒r─▒klara bo─čuldu. Daha bu bir tanesi…

Benim kendi ├Â─črencilerim de en az benim kadar; annemin vefat─▒na ├╝z├╝ld├╝ler, yand─▒lar, a─člad─▒lar. O k─▒ymetli insan─▒n ard─▒ndan h├ól├ó okurlar. Zira o, ├Â─črencilerime de fak├╝lte okurlarken madd├« ve m├ónev├« ├žok destekler verdi. E┼či az bulunur bu g├╝zel anneyi; aziz ve Azize Annemi bug├╝n ┼ču m├╝b├órek aziz g├╝nlerde rahmet ve sevgiyle, ├Âvg├╝ ve takdirle an─▒yor, sizlerden m├╝mk├╝nse ├╝├ž ─░hl├ós bir F├ótiha rica ediyorum efendim.

G├╝nleriniz hay─▒rla dolsun, t├╝m annelere bereketli ├Âm├╝rler…