├çOCUKLARIMIZI NASIL YET─░┼×T─░R─░YORUZ?

YAZAR : Ahmet Z─░YLAN

ahmet-ziylan-yuzakidergisi-ekim2015

Her insan─▒n bir f─▒trat─▒, bir tabiat─▒ var. Annesinden, babas─▒ndan ge├žen ─▒rs├« ├Âzellikleri de var. Ama belki bunlardan ├žok daha ├Ânemlisi, ├žocuk ya┼člarda insan─▒n ald─▒─č─▒ e─čitim var, hel├ól g─▒da ile beslenmesi var.

E─čitim derken; okul, s─▒n─▒f, tahta ile yap─▒lan de─čil ill├ó… Her davran─▒┼č bir e─čitim. Her insan bebekli─činden itibaren ├Ânce anne-babas─▒n─▒n; sonra ├ževre akrabalar─▒n─▒n, kom┼čular─▒n─▒n, arkada┼člar─▒n─▒n ve dostlar─▒n─▒n terbiyesi alt─▒ndad─▒r. Onlar─▒n s├Âzleri, y├Ânlendirmeleri ve tepkileri ile ┼čahsiyeti ┼čekillenir.

Meselâ anne-baba;

├çok a┼č─▒r─▒ m─▒ koruyor; ┬źOna dokunma! Bunu tutma! ┼×unu yapabilir misin, ekmek al─▒p gelebilir misin, ┼čuraya gidebilir misin, ┼čunu yapmaya korkar m─▒s─▒n?┬╗ diyor, ├žocuk da korkak yeti┼čiyor.

Buna kar┼č─▒l─▒k;

├çok serbest b─▒rak─▒lan ├žocuk, a┼č─▒r─▒ cesaretli ve sorumsuz olabiliyor.

├çocuk yanl─▒┼č yaparsa yanl─▒┼č─▒ g├Ârmezden gelmek; a┼č─▒r─▒ merhamet, ├žocu─ču ┼č─▒mart─▒r.

Disiplinde a┼č─▒r─▒l─▒k ve sertlik ise ├žocu─ču ars─▒zla┼čt─▒r─▒r. Hi├žbir ┼čey k├ór etmez olur. Olur olmaz ├žocu─ča ba─č─▒rmak, d├Âvmek huysuzla┼čt─▒r─▒r.

Do─čru bir ┼čekilde e─čitmek; do─čruyu do─čru, yanl─▒┼č─▒ yanl─▒┼č olarak ├Â─čretmek, belletmek demek. Fakat bu; ac─▒mas─▒z, y─▒k─▒c─▒ bir tenkide d├Ânmemeli. E─čitim icab─▒ baz─▒ ┼čeyler bir s├╝re g├Ârmezden gelinebilir. Maksat ┼čevki k─▒rmamakt─▒r.

Say─▒n Hilmi AKINAL ad─▒nda k─▒ymetli bir arkada┼č─▒m─▒z var. O anlatm─▒┼čt─▒:

Bir pazar g├╝n├╝ 13-14 ya┼člar─▒nda iken babas─▒ndan bir miktar har├žl─▒k al─▒r, gezmeye ├ž─▒kar. Yolda giderken bakar ki; bir k├Âyl├╝, bir tav┼čan derisini sallaya sallaya geliyor. HilmiÔÇÖnin babas─▒ deri i┼čiyle u─čra┼čan bir t├╝ccard─▒r. Bu sebeple deriye ilgi duyar;

ÔÇťÔÇôAmca o deriyi sat─▒yor musun?ÔÇŁ diye sorar.

O da;

ÔÇťÔÇôEvet!ÔÇŁ deyince ba┼člar pazarl─▒─ča:

ÔÇťÔÇôKa├ža sat─▒yorsun?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇô─░ki liraya.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôBir bu├žuk vereyim…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôHadi bir yetmi┼č be┼č olsun.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôYok, bir bu├žuktan fazla vermem.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôTamam.ÔÇŁ

Har├žl─▒─č─▒n─▒n ├╝zerine biraz da katarak k├Âyl├╝ye verir, deriyi al─▒r, eve gelir. Babas─▒na;

ÔÇťÔÇôBaba bug├╝n bir tav┼čan derisi ald─▒m.ÔÇŁ deyip sevin├žle g├Âsterir.

ÔÇťÔÇôKa├ža ald─▒n o─člum?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇô┬ź─░ki lira┬╗ dedi, ben bir bu├žu─ča ald─▒m.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôOoo ne g├╝zel yapm─▒┼čs─▒n! Aferin sana! Bug├╝n o─člumuz k├órl─▒ bir i┼č yapm─▒┼č, bunu kutlayal─▒m, k├╝nefe yiyelim.ÔÇŁ

Gider k├╝nefe al─▒rlar. O g├╝n evde k├╝nefe pi┼čer. Evl├ót da; ┬źbir i┼če yarad─▒m, tebrik ve takdir g├Ârd├╝m.┬╗ diye sevinir. Art─▒k hayatta kar┼č─▒s─▒na ├ž─▒kabilecek f─▒rsatlarda tutuk kalmayacakt─▒r. Giri┼čken olacakt─▒r.

Hikâyemiz burada bitmiyor. Biraz daha devamı var.

Bizim Hilmi Bey aradan zaman ge├žmesine ra─čmen iki de bir babas─▒na;

ÔÇťÔÇôBaba, o ticaretim nas─▒ld─▒ ama? Tav┼čan derisini ald─▒m, kazanc─▒na k├╝nefe yedik.ÔÇŁ diye hat─▒rlatmaya, hatt├ó i┼či abartmaya ba┼člar.

H├ólbuki d├╝┼č├╝nse babas─▒n─▒n bunu kendisini taltif etmek i├žin yapt─▒─č─▒n─▒ idrak edebilir. ├ç├╝nk├╝ bir bu├žuk liral─▒k tav┼čan derisini kutlamak i├žin be┼č liral─▒k k├╝nefe al─▒nm─▒┼čt─▒r.

O─člunun h├ól├ó s├Âyleyip durdu─čunu g├Âr├╝nce babas─▒ ger├že─či a├ž─▒klar;

ÔÇťÔÇôO─člum!ÔÇŁ der. ÔÇťO ald─▒─č─▒n tav┼čan derisi var ya, asl─▒nda bir lira etmezdi. Fakat ben senin ┼čevkini k─▒rmamak i├žin; ┬źPahal─▒ alm─▒┼čs─▒n, niye b├Âyle yapt─▒n?!.┬╗ demedim. Seni ticarete al─▒┼čt─▒rmak, heveslendirmek i├žin tebrik ettim, tatl─▒ bir ba┼člang─▒├ž h├óline getirdim.ÔÇŁ

E─čer azarlasa yahut kaz─▒klanm─▒┼č diye k├╝├ž├╝k g├Ârse, bu tekrar ettik├že o─člunda so─čukluk ve korku ba┼člard─▒. ├çocuk tebrikle ┼č─▒mar─▒nca da hakikati ifade etmek gerekti.

Evl├ótlar─▒m─▒z─▒ yeti┼čtirirken ┼čahsiyetlerini olgunla┼čt─▒r─▒c─▒ davran─▒┼člar sergilememiz gerek. Sab─▒rla, sevgiyle…

Ge├žen g├╝n bir arkada┼č─▒m anlat─▒yor:

Bacana─č─▒n─▒n 13-14 ya┼člar─▒ndaki ikiz ├žocuklar─▒n─▒, ├Â─čretmenleri bir kutlama g├╝n├╝nde ┼čehirdeki ├óbideye ├želenk koymak i├žin di─čer arkada┼člar─▒ ile birlikte g├Ât├╝r├╝r, merasim biter. ├ľ─čretmen;

ÔÇťÔÇôVakit ge├žti, okula gitmeye gerek yok. Buradan herkes evine gitsin!ÔÇŁ der. Herkes da─č─▒l─▒r fakat bu iki ├žocuk; evlerinin yolunu bulamaz, kaybolurlar. Annesine telefon a├žarlar, annesi tel├ó┼član─▒r. Nerede olduklar─▒n─▒, orada neler bulundu─čunu sorarak tespit eder, bir araba ile gider ├žocuklar─▒ bulur getirir.

├çocuklar─▒ bu kadar da n├ózik, camek├ónda yeti┼čtirir gibi yeti┼čtirmemeli, biraz zorluklara al─▒┼čt─▒rmal─▒d─▒r.

Ayn─▒ arkada┼č bir gazetede veya bir yerde okumu┼č, ba┼čka bir ├žocu─ču anlat─▒yor:

H├ódise, ─░stanbul G├╝rp─▒narÔÇÖda bir d├╝kk├ónda ge├žiyor. Arkada┼č 3 kilogram pamuk almak i├žin ma─čazaya gider, ma─čaza sahibi yoktur. D├╝kk├ónda 12-13 ya┼člar─▒nda bir ├žocuk vard─▒r. Ona;

ÔÇťÔÇôO─člum baban nerede? Biz pamuk alm─▒┼čt─▒k, bug├╝n gelmemizi s├Âylemi┼čti.ÔÇŁ der.

Çocuk;

ÔÇťÔÇôBen h├óllederim, babam bug├╝n gelmeyecek. Ablam evleniyor da…ÔÇŁ der. Babas─▒na telefon a├žar, babas─▒;

ÔÇťÔÇôM├╝┼čteriye bir ├žay ikram et, ├žay i├žinceye kadar gelir verirsin.ÔÇŁ der.

M├╝┼čteri oturur ├žay─▒ yudumlarken, bir ba┼čka m├╝┼čteri;

ÔÇťÔÇôO─člum d├╝kk├ón sahibi yok mu?ÔÇŁ deyince ├žocuk;

ÔÇťÔÇôBabam yok, ben yard─▒mc─▒ olay─▒m. Ne istiyorsunuz?ÔÇŁ der. M├╝┼čteri;

ÔÇťÔÇôBir hediye alacakt─▒m da…ÔÇŁ deyince ├žocuk;

ÔÇťÔÇôHediyeyi alaca─č─▒n─▒z kad─▒n m─▒, erkek mi, yoksa ├žocuk mu k─▒z m─▒ o─član m─▒?ÔÇŁ diye soruyu d├Ârde b├Âler. M├╝┼čteri;

ÔÇťÔÇôK─▒z…ÔÇŁ deyince ├žocuk; bir k─▒za g├Ât├╝r├╝lebilecek hediyeleri s─▒ralar. G├╝zel bir dil ve nez├óketle m├╝┼čteriye satar, g├╝zel bir ambal├ój yapar, paras─▒n─▒ al─▒r memnuniyetle m├╝┼čteriyi yollar. Bu arada pamuk bekleyen m├╝┼čteriden ├Âz├╝r diler;

ÔÇťSeni beklettim!ÔÇŁ der. M├╝┼čteri g├Ârd├╝klerine, ├žocuktaki cevhere hayran kal─▒r. Bir yaz─▒yla yay─▒nlar.

Bana anlatan arkada┼č da ├žocu─čun davran─▒┼člar─▒n─▒ takdir ederek, b├╝t├╝n ├žocuklar─▒n b├Âyle olmas─▒n─▒, gelece─čimiz i├žin b├Âyle yeti┼čtirilmesini temenn├« ediyordu.

Baz─▒lar─▒ sevgiyi, k─▒ymet vermeyi; hep madd├« hediyelere bo─čmak zannediyor.

Hay─▒r bu da do─čru de─čil.

Hediye vermek, hediyele┼čmek, ├Âd├╝llendirmek g├╝zel. Fakat sevginin ├Âl├ž├╝s├╝ sadece maddiyat olmamal─▒. ├çocuk; g├Âz├╝ tok olmay─▒, kanaati, sabretmeyi, tevekk├╝l├╝ de ├Â─črenmeli.

┬ź─░stedim almad─▒lar, ├Âyleyse beni sevmiyorlar.┬╗ diye sevgiyi maddeye ba─člamaya al─▒┼čmamal─▒. Al─▒n terini ├Â─črenmeli, kazanmay─▒ sevmeli. Vazge├žmeyi de bilmeli. Duygular─▒n─▒ ve arzular─▒n─▒ dizginlemeyi de bilmeli. ┬źOnun var, benim de olmal─▒.┬╗ gibi duygulara kap─▒lmak yerine, anne-baba nasihati dinlemeyi bilmeli.

Maddiyat, zengin bir baba i├žin en kolay ┼čeydir. Paras─▒n─▒ verir al─▒rs─▒n. Ama as─▒l k─▒ymetli ┼čeyler; parayla sat─▒n al─▒namayan g├╝zelliklerdir, paha bi├žilemeyen duygulard─▒r, ahl├ók├« vas─▒flard─▒r.

Bu hakikatten dolay─▒, maddiyata bo─čulmu┼č baz─▒ ├žocuklar bir s├╝re sonra art─▒k pahal─▒ hediyelerle, k─▒ymetli ├Âd├╝llerle motive olam─▒yor. Allah korusun; sevgiyi, ilgiyi zararl─▒ mecr├ólarda arayabiliyor.

Bazen anne-baba bu mevzuda ┼čuurlu olsa da, akrabalar devreye girip i┼či bozabiliyorlar. Bir akraban─▒z veya tan─▒d─▒─č─▒n─▒z bir g├╝n ├ž─▒kageliyor;

ÔÇťÔÇôOoo torunum!ÔÇŁ veya;

ÔÇťÔÇôYe─čenim!ÔÇŁ diyerek iyi niyetle, muhabbetle ├žocu─čunuzu kucakl─▒yor, g├╝n├╝birlik ┼č─▒mart─▒c─▒ bir hareketle sizin emek verdi─činiz e─čitimi bozabiliyor. B├Âyle zamanlarda ┬źay─▒p olmas─▒n┬╗ d├╝┼č├╝ncesini bir tarafa b─▒rak─▒p, prensipleri korumak l├óz─▒m.

Bundan on sene kadar evvel torunuma day─▒s─▒ bir ak├╝l├╝ araba almaya kalk─▒┼čt─▒;

ÔÇťÔÇôAlamazs─▒n!ÔÇŁ dedim.

Hayretle;

ÔÇťÔÇôNas─▒l alamam?!. ─░├žimden ye─čenime bir ak├╝l├╝ araba almak gelmi┼č, niye engel oluyorsunuz ki?ÔÇŁ dedi. Yine;

ÔÇťÔÇôAlamazs─▒n!ÔÇŁ dedim.

Bu sefer;

ÔÇťÔÇôYani bir ak├╝l├╝ araba almak ├žok mu para? Alamaz m─▒y─▒m yani?ÔÇŁ deyince bakt─▒m i┼č ba┼čka mecr├ólara ├žekilecek, izah etmek durumunda kald─▒m;

ÔÇťÔÇôMesele ba┼čka!ÔÇŁ dedim.

ÔÇťBak burada ka├ž aile oturuyoruz, her evde birka├ž ├žocuk… Sen bir tek ├žocu─ča ak├╝l├╝ araba al─▒nca o evlerde k─▒z─▒l k─▒y├ómet kopacak. ├çocuklar;

┬źOna al─▒nd─▒, bana niye al─▒nmad─▒?┬╗ demeye ba┼člayacaklar. O evlere huzursuzluk getirmi┼č olacaks─▒n.ÔÇŁ

Bu gibi incelikler g├╝nden g├╝ne kayboluyor. Eskiden ba┼čkalar─▒n─▒n incinmemesini g├Âzetmek, g├Âz hakk─▒n─▒ d├╝┼č├╝nmek, ├žocu─čun g├Ânl├╝n├╝ yapmaktan daha ├Ânemliydi. ├ç├╝nk├╝ ├žocuklar─▒m─▒z da bu duygular─▒ ├Â─črensin istenirdi. Eve al─▒nan g─▒da maddeleri bile, i├žini g├Âstermeyen ├žantalarda ta┼č─▒n─▒rd─▒.

┼×imdi ├ódeta tam tersine nisbet yapmak ve hava atmak moda oldu.

┬źKom┼čular g├Âr├╝p de can─▒ ├žekmesin!┬╗ diye d├╝┼č├╝nmek bir tarafa;

┬źG├Ârs├╝n de ├žatlas─▒n!┬╗ anlay─▒┼č─▒ yay─▒lmaya ba┼člad─▒.

Bir zaman i┼č seyahati i├žin ─░talyaÔÇÖday─▒z; bakt─▒m yan─▒m─▒zdaki arkada┼člardan biri, ├žocuklar─▒na i├ž ├žama┼č─▒r─▒ al─▒yor. Garipsedim;

ÔÇťÔÇôT├╝rkiyeÔÇÖde ├žama┼č─▒r m─▒ yok?ÔÇŁ dedim.

Me─čer markal─▒ diye al─▒yormu┼č. ├çocuk d├╝┼č├╝k bel pantolon giyecek, i├žinden ├žama┼č─▒r markas─▒n─▒ g├Âsterecek! Arkada┼člar─▒na hava atacak. Veya b├Âyle markal─▒ arkada┼člar─▒na ezilmeyecek (!) ┬źBak! Benim de var!┬╗ diyecek.

Bu yar─▒┼č─▒n sonu var m─▒?

K─▒l─▒k k─▒yafetle ba┼člayacak, atla arabayla devam edecek.

Zaman zaman gazetelerde, televizyonlarda haberler ├ž─▒kar. Son model spor otomobilleriyle ge├ž saatlerde birbirleriyle yar─▒┼č yap─▒p a┼č─▒r─▒ h─▒zla kaza yapan ve ├Âl├╝p giden, sakat kalan gencecik ├žocuklar…

Yaz─▒k…

H├ólbuki ├žocuklar─▒m─▒za hay─▒r yar─▒┼č─▒n─▒ ├Â─čretmeliyiz. Al─▒n teriyle kazan─▒p, c├Âmert├že ikram etme yar─▒┼č─▒n─▒ a┼č─▒lamal─▒y─▒z. Topluma, insanl─▒─ča faydal─▒ olma rekabetine imrendirmeliyiz.

Peygamberimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- buyuruyor:

ÔÇťYaln─▒z ┼ču iki kimseye g─▒pta edilir:

ÔÇóAll├óhÔÇÖ─▒n kendisine ihsan etti─či mal─▒ hak yolunda harcay─▒p t├╝keten kimse;

ÔÇóAll├óhÔÇÖ─▒n kendisine verdi─či ilimle yerli yerince h├╝kmeden ve onu ba┼čkalar─▒na da ├Â─čreten kimse.ÔÇŁ (Buh├ór├«, ─░lim, 15)

Yani sevgiyi maddiyatta aramamak l├óz─▒m geldi─či gibi, yar─▒┼čmay─▒ da maddede de─čil m├óneviyatta aramal─▒.

├çocuklar─▒m─▒z el ├ólemin elbisesine, markas─▒na ├Âzenece─čine; b├╝y├╝k ┼čahsiyetlerin ilmine, irfan─▒na, c├Âmertli─čine, ihsan─▒na imrenmeli. Bunun i├žin zemin olu┼čturmal─▒. ├ľyle ki┼čileri ziyarete g├Ât├╝rmeli. Sevdirmeli, h├╝rmet ettirmeli.

E─čer ├žocu─čunu seviyorsan, d├╝nyas─▒ ve ├óhireti m├ómur olsun istersin. Bunun yolu da; onun nefsini tatmin etmeye ├žal─▒┼čmaktan, g├Âz├╝n├╝ doyurmaktan de─čil, g├Ânl├╝n├╝ doyurmaktan, kalbini kazanmaktan ge├žer.

Nice zengin var. Adam ├žal─▒┼čkanl─▒─č─▒yla, gayretiyle bir yerlere gelmi┼č. ─░┼čine, ├Â─črenmeye, yorulmaya d├╝┼čk├╝n. S─▒f─▒rdan bir marka ├╝retmi┼č vs. Fakat ├žocuklar─▒na m├«ras olarak madd├« servetini b─▒rak─▒yor da, as─▒l m├ónev├« servet olan ├žal─▒┼čkanl─▒─č─▒n─▒, tevekk├╝l├╝n├╝, al─▒n terini, tesbihini b─▒rakam─▒yor. ├çocuklar yan gelip, babalar─▒n─▒n varl─▒─č─▒n─▒ yiyorlar.

Bu merhamet de─čil merhametsizlik. Bu sevgi de─čil, maddiyat ili┼čkisi.

Ger├žek merhamet; yar─▒n babas─▒ olmadan da ayakta kalacak olan evl├ód─▒na, ihtiya├ž duydu─ču her hasleti kazand─▒rmakt─▒r.

Ger├žek sevgi, ger├žek servet olan g├╝zel ahl├ók─▒, g├╝zel davran─▒┼člar─▒ kazand─▒rmakt─▒r.

Bunun i├žin biraz risk almak gerekiyor tabi├« ki. En l├╝ks├╝nden haz─▒r yiyen ├žocu─ču ├žal─▒┼čmaya al─▒┼čt─▒rmak, kanaate al─▒┼čt─▒rmak kolay de─čil. Bedel istiyor. Dir├óyet ve duru┼č gerektiriyor.

Ticaretteki ba┼čar─▒lar─▒yla me┼čhur yahudiler, ├žocuklar─▒n─▒ erken ya┼čta e─čitirlerdi. Daha k├╝├ž├╝k ya┼čta kucaklar─▒na bir tabla verir, l├óstik, iplik vs. satt─▒rmak s├╗retiyle onlar─▒ ticarete al─▒┼čt─▒r─▒rlard─▒. O ├žocuk onlar─▒ satsa ne olur, satmasa ne olur?!. Babas─▒n─▒n ticaretinin yan─▒nda hi├žbir ┼čey. Ama m├╝him olan, ├žocu─čun; ┬źpara nas─▒l kazan─▒l─▒rm─▒┼č┬╗ onu ├Â─črenmesi. Nefsini bir kenara koyup insanlarla y├╝z-g├Âz olmak s├╗retiyle ticarete al─▒┼čt─▒r─▒lmas─▒. ┬źBen bunu satamam, ben fil├óncan─▒n o─čluyum, ┼č├Âyle kalbur├╝st├╝ b├Âyle itibarl─▒ kimselerdenim.┬╗ dememesi.

Ge├žmi┼čte sadece yahudilerde de─čil, bizde de evl├ót ve ├ž─▒rak yeti┼čtirme meselesi ├╝zerinde durulurdu. Beni de 6-7 ya┼člar─▒mda ku┼čak├ž─▒ d├╝kk├ón─▒na ├ž─▒rak vermi┼člerdi. Ustam elime kovay─▒ verir, kom┼ču evlerden su almaya yollard─▒. Ben evlerin kap─▒s─▒n─▒ ├žalar─▒m, evin han─▒m─▒ kap─▒ya gelir;

ÔÇťÔÇôNe istiyorsun?ÔÇŁ deyince;

ÔÇťÔÇôBir kova su istiyorum.ÔÇŁ derdim. O zaman o evlerde ┼čehir ┼čebeke suyu yok. Kuyudan ├žekilmesi l├óz─▒m.

ÔÇťÔÇôBen ├žeksem i┼čim var. ┬źSen ├žek!┬╗ desem kuyuya d├╝┼čer ba┼č─▒ma bel├ó olursun…ÔÇŁ diyerek kovarlard─▒. Ba┼čka bir eve giderdim. ├ľyle ├Âyle suyu bulurum, zar zor getirdi─čim suyu da kap─▒n─▒n ├Ân├╝ne d├Âker, tekrar yollard─▒. O zaman anlamam─▒┼čt─▒m, benim ├žekingenli─čimi k─▒rmak i├žin g├Ânderirmi┼č.

Bug├╝n; ├žocuklar─▒n nefsi t├Ârp├╝lenmiyor, hi├ž zora gelemiyorlar, az da olsa s─▒k─▒nt─▒ ├žekmiyorlar. E─čitim yuvalar─▒ ├Âzel, l├╝ks, paral─▒ vs. olunca orada da el ├╝st├╝nde, zahmetsiz hayat devam ediyor. Fakat b├╝y├╝y├╝nce de ├žok zorlan─▒yorlar. Yahut nefs├ón├« bir hayat ya┼č─▒yorlar. Maalesef baz─▒lar─▒ insanl─▒─ča faydal─▒ bir fert olmak yerine; egoist, bencil, nank├Âr ve kibirli birer tip olup ├ž─▒k─▒yorlar.

Evl├ótlar─▒n─▒ b├Âyle yeti┼čtiren anne-babalar, asl─▒nda ├žocuklar─▒n─▒ ├žok seviyorlar. Sahip olduklar─▒ her ┼čeyi onlar─▒n ayaklar─▒na sererek; onlara ferah, mutlu bir hayat b─▒rakarak, onlara sevgilerini g├Âstermek istiyorlar. Ama as─▒l k─▒ymetli m├«r├ós─▒ unutuyorlar:

Peygamberimiz ne g├╝zel buyurmu┼č:

ÔÇťHi├žbir baba ├žocu─čuna g├╝zel ahl├óktan daha hay─▒rl─▒ bir m├«ras b─▒rakmam─▒┼čt─▒r.ÔÇŁ (Tirmiz├«, Birr, 33)

Bu m├«r├ós─▒ b─▒rakabilmek i├žin, emek vermek, e─čitim vermek gerekiyor.

Rabbim, neslimizden y├╝z├╝m├╝z├╝ a─čartacak evl├ótlar getirsin. Y├╝z├╝m├╝z├╝ yere bakt─▒racak evl├ótlar yeti┼čtirmekten hepimizi korusun. Bizim ve ├žocuklar─▒m─▒z─▒n ahl├ók─▒n─▒ g├╝zelle┼čtirsin. Kazan├žlar─▒n─▒ hel├ól, s├Âzlerini do─čru, i┼člerini d├╝r├╝st, al─▒nlar─▒n─▒ ak eylesin.

├ém├«n…