─░SL├éM; SEVG─░, BARI┼× ve HUZUR D├ÄN─░D─░R

YAZAR : Dr. Halis Ç. DEMİRCAN cetindemircan2@hotmail.com

DEM─░RCAN-SAYI-118

C├óhiliyye d├Âneminde zulm├╝n had safhada oldu─ču, bu ┼čiddet ve sald─▒rganl─▒klara ─░sl├óm d├«ninin ilk m├╝ntesiplerinin de maruz kald─▒─č─▒ g├Âr├╝l├╝r.

Bu zalimlikler kar┼č─▒s─▒nda bile Allah Te├ól├ó, m├╝ÔÇÖminlere;

ÔÇťEy inananlar! Sabredin, d├╝┼čmanlar─▒n─▒zdan daha sab─▒rl─▒ olun.ÔÇŁ (├él-i ─░mr├ón, 200)

ÔÇťK├Ât├╝l├╝─č├╝ en g├╝zel bir ┼čekilde sav. O zaman seninle kendi aras─▒nda bir d├╝┼čmanl─▒k olan ki┼činin, sanki samim├« bir dost gibi oldu─čunu g├Âr├╝rs├╝n.ÔÇŁ (Fuss─▒let, 34) ┼čeklinde uyar─▒larda bulunur.

Zaten Peygamberimiz -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-; b─▒rak─▒n bir m├╝sl├╝man─▒n kan─▒n─▒ ak─▒tmay─▒, sava┼č ortam─▒nda bile m├╝sl├╝manlarla sava┼čmayan gayrim├╝slim kad─▒nlar─▒n, ├žocuklar─▒n, ya┼čl─▒lar─▒n, ib├ódetleriyle me┼čgul din adamlar─▒n─▒n ├Âld├╝r├╝lmesini; hatt├ó ib├ódeth├ónelerinin y─▒k─▒lmas─▒n─▒, a─ča├žlar─▒n kesilmesini, hayvanlar─▒n ├Âld├╝r├╝lmesini dah├« ho┼č g├Ârmezdi.

B├╝t├╝n bu ho┼čg├Âr├╝ye ra─čmen Peygamber Efendimiz -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-; c├óhiliyye d├Ânemindeki zul├╝mlere i┼čaret ederek, gelecekte olacak h├ódiseleri haber verir gibi, uyar─▒larda bulunuyordu;

ÔÇťEy insanlar! Bu g├╝nleriniz nas─▒l mukaddes bir g├╝n ise, bu aylar─▒n─▒z nas─▒l mukaddes bir ay ise, bu ┼čehriniz nas─▒l m├╝b├órek bir ┼čehir ise; canlar─▒n─▒z, mallar─▒n─▒z, ─▒rzlar─▒n─▒z da ├Âyle mukaddestir, her t├╝rl├╝ sald─▒r─▒dan korunmu┼čtur.

Ash├ób─▒m! Yar─▒n Rabbinize kavu┼čacaks─▒n─▒z ve bug├╝nk├╝ her h├ól ve hareketinizden sorulacaks─▒n─▒z. Sak─▒n benden sonra eski dal├óletlere d├Ân├╝p birbirinizin boynunu vurmay─▒n.ÔÇŁ (Sah├«h-i Buh├ór├« ┼×erhi Tecrid-i Sarih Tercemesi, c. X, No. 396)

Bug├╝n d├╝nyada ve ├Âzellikle Orta Do─čuÔÇÖdaki m├╝sl├╝man co─črafyada; ┼čiddet, zor kullanma, hak yeme gibi c├óhiliyye d├Ânemini hat─▒rlatan sald─▒rganl─▒klar ya┼čanmakta; bu zul├╝mler kar┼č─▒s─▒nda ma─čdur olan ya┼čl─▒, kad─▒n, ├žoluk-├žocuk yurtlar─▒ndan ├ž─▒kar─▒lmakta ve hicrete zorlanmaktad─▒r.

Sanki bu duruma vurgu yapmak ├╝zere indirilen ┼ču ├óyet-i ker├«me ne kadar d├╝┼č├╝nd├╝r├╝c├╝d├╝r.

ÔÇťSonra sizler ├Âyle kimselersiniz ki; kendilerinizi ├Âld├╝r├╝yorsunuz ve sizden olan bir grubu diyarlar─▒ndan ├ž─▒kar─▒yorsunuz, onlar aleyhinde k├Ât├╝l├╝k ve d├╝┼čmanl─▒k g├╝d├╝yor ve bu konuda birle┼čip birbirinize arka ├ž─▒k─▒yorsunuz, ┼čayet size esir olarak gelirlerse fidyele┼čmeye kalk─▒yorsunuz. H├ólbuki yurtlar─▒ndan ├ž─▒kar─▒lmalar─▒ size haram k─▒l─▒nm─▒┼č idi. Yoksa siz kitab─▒n bir k─▒sm─▒na inan─▒p bir k─▒sm─▒n─▒ ink├ór m─▒ ediyorsunuz? ┼×u h├ólde i├žinizden b├Âyle yapanlar, netice olarak d├╝nya hayat─▒nda peri┼čanl─▒ktan ba┼čka ne kazan─▒rlar, k─▒y├ómet g├╝n├╝nde de en ┼čiddetli azaba u─črat─▒l─▒rlar. Allah, yapt─▒klar─▒n─▒zdan gafil de─čildir.ÔÇŁ (el-Bakara, 85)

Dolay─▒s─▒yla ismi ne olursa olsun, ter├Âr ve ┼čiddetin ─░sl├ómla uzaktan yak─▒ndan ilgisi yoktur; Bu ┼čiddet hareketlerini ├Âzellikle ─░sl├ómÔÇÖa m├ól etmek hi├žbir ┼čekilde m├╝mk├╝n de─čildir.

Bil├ókis d├«nimiz; her t├╝rl├╝ anar┼či, fesat, bozgunculuk, eziyet, i┼čkence, k─▒saca ter├Âr ve ┼čiddeti kesinlikle haram k─▒larak m├╝ÔÇÖminlerin karde┼č oldu─čunu (el-Hucur├ót, 10) ifade eder, haks─▒z yere bir insan─▒ ├Âld├╝rmeyi b├╝t├╝n insanl─▒─č─▒ ├Âld├╝rmekle bir tutar, ayn─▒ ┼čekilde bir cana hayat vermeyi de b├╝t├╝n canl─▒lara hayat vermekle e┼čde─čer kabul eder.

Ba┼čka bir deyi┼čle, ─░sl├óm d├«ni ve KurÔÇÖ├ón ahl├ók─▒; ter├Ârizmin ve ter├Âristlerin destekleyicisi de─čil, yery├╝z├╝n├╝ ter├Ârizm bel├ós─▒ndan kurtaracak ├žaredir.

Velh├ós─▒l bug├╝n ─░sl├óm toplumunda ┼čiddet, zor kullanma, hak yeme gibi davran─▒┼č ve d├╝┼č├╝nceler varsa; bu ─░sl├ómÔÇÖ─▒n de─čil, m├╝sl├╝manlar─▒n yanl─▒┼č─▒ ve eksikli─čidir.

Bu yanl─▒┼čtan s─▒yr─▒lman─▒n en ├Ânemli yolu ise, ┼čuurlu dindarlar─▒ ve sa─čl─▒kl─▒ d├«n├« kaynaklar─▒ referans olarak almaktan ge├žer.

Aksi takdirde Peygamber EfendimizÔÇÖi ├╝zecek olan ┼ču duruma sebebiyet verilmi┼č olunur:

ÔÇťM├╝ÔÇÖminlerin, birbirlerine ac─▒makta, birbirlerini sevmekte ve birbirlerine ┼čefkat g├Âstermekte bir v├╝cut gibi olduklar─▒n─▒ g├Âr├╝rs├╝n. Bu v├╝c├╗dun herhangi bir uzvu muzdarip oldu─ču takdirde, di─čer k─▒s─▒mlar─▒n─▒n da uykular─▒ ka├žar, ate┼čler i├žinde onun ─▒zd─▒r├ób─▒n─▒ duyarlar.ÔÇŁ (Buh├ór├«, Edeb, 27; M├╝slim, Birr, 66)

T├╝m m├╝ÔÇÖminlerin birbirlerine ac─▒malar─▒, birbirlerini sevmeleri ve birbirlerine ┼čefkat g├Âsterip tek bir v├╝cut gibi olmalar─▒ umuduyla.

Sa─čl─▒cakla kal─▒n.