HELÂL ve HARAM KAZANÇ -3-

YAZAR : ─░rfan ├ľZT├ťRK

i-ozturk-SAYI-118

Bug├╝n toplum olarak ├žekti─čimiz huzursuzlu─čun ba┼čta gelen sebeplerinden birinin de; ┬źnesillerin beslendi─či haram lokma┬╗ oldu─čunu unutmamak gerekir. ├ç├╝nk├╝ haram lokma, nesli bozar ve nesiller ├╝zerinde meydana getirece─či tahribat─▒ bug├╝nden kestirmek de cidden zordur.

Anas─▒n─▒, babas─▒n─▒ do─črayan; kocas─▒n─▒ dilim dilim edip ├ž├Âp bidonlar─▒na atan; do─čurdu─ču gayr-i me┼čr├╗ ├žocu─čunu k├Â┼če ba┼člar─▒na terk eden; ba┼čkas─▒n─▒n kolundaki bilezi─či, elindeki ├žantay─▒ ahl├óks─▒zca ├žarpan; anas─▒ ya┼č─▒ndaki ihtiyar kad─▒na, yavrusu ya┼č─▒ndaki ├žocu─ča tecav├╝ze kalk─▒┼čan; toplumu huzursuz h├óle getiren anar┼čistin, kapka├ž├ž─▒n─▒n, vah┼č├«le┼čen sadistlerin midesine inen lokmalar hel├ól olsayd─▒, v├╝cutlar─▒n─▒n h├╝creleri haram lokma ile olu┼čmasayd─▒ inan─▒yorum ki onlar, haram yollara ba┼čvurmayacaklard─▒. Konumuzla ilgili ya┼čanm─▒┼č bir olay─▒n itiraf─▒ olan, T├╝rkmenistan eski Devlet Ba┼čkan─▒ Saparmurat T├╝rkmenba┼č─▒ÔÇÖya yaz─▒lm─▒┼č bir mektubu arz etmek istiyorum. Mektup aynen ┼č├Âyledir:

De─čerli Saparmurat Atayevi├ž,

Size yazd─▒─č─▒m bu mektup, s─▒radan bir mektup de─čildir. Bu y├╝re─čimin par├žas─▒, ba─čr─▒m─▒n p├óresidir. Ben sizinle ├žal─▒┼čt─▒m, beni sorumluluk gerektiren bir vazifeye tayin ettiniz. Amma, amma, ama!..

Kendim zorluklarla m├╝cadele ederek b├╝y├╝d├╝─č├╝m i├žin; ┬ź─░ki o─člumu da ele muhta├ž etmeyeyim.┬╗ dedim. Bunun i├žin ├žald─▒m, r├╝┼čvet ald─▒m, ├žocuklar─▒ma ├Âl├╝nceye kadar yetecek miktarda d├╝nya mal─▒ toplad─▒m. Amma…

K├╝├ž├╝k o─člum, sarho┼č h├ólde arabas─▒n─▒ kullan─▒rken kaza yapt─▒. Ke┼čke ├Âlseydi. Omurgas─▒ k─▒r─▒k, hayat─▒ boyunca yatakta kalmak zorundad─▒r.

B├╝y├╝k o─člum; babas─▒n─▒n h├╝k├╝m s├╝rd├╝─č├╝ devirde hovardal─▒k yapm─▒┼č, sonra da uyu┼čturucu ba─č─▒ml─▒s─▒ olmu┼čtur. G├╝n├╝m├╝z bir olsa, kavgam─▒z ikidir. Annesi bu d├╝nyan─▒n azaplar─▒na dayanamad─▒.

Hayat─▒n sonuna kadar yeter dedi─čim mal ve m├╝lk├╝m├╝, zenginli─čimi; be┼č-alt─▒ y─▒l i├žinde harcad─▒, savurdu, harcad─▒. ├ťstelik k├╝├ž├╝k o─člumu da uyu┼čturucuya al─▒┼čt─▒rm─▒┼č. Ben ├žocukken hayat─▒n ├žok k├╝lfetlerini ├žektim; ├žok s─▒k─▒nt─▒lar ba┼č─▒mdan ge├žti. ─░nsan olarak yeti┼čtim, ama zenginlik bana yaramad─▒. Ben h─▒rs─▒zl─▒k yap─▒p, ├žocuklar─▒ma haram yedirdim. ┼×imdi ise haram bize kendini g├Âsteriyor. ─░ki o─člum, keskin g├Âzlerimdi; iki o─člum, iki aya─č─▒md─▒, iki elimdi.

Ben hekimin yan─▒na gidip iki g├Âz├╝m├╝ de k├Âr etmesine r├óz─▒y─▒m. ─░ki elimi, iki aya─č─▒m─▒ kesip bir et par├žas─▒ olup ya┼čamaya r├óz─▒y─▒m.

┼×u anda, ┼ču nefeste ├Âl├╝m gelip can─▒m─▒ alsa da r├óz─▒y─▒m. Ama maalesef ├Âl├╝m beni bulmuyor. Ben d├╝nyada ne ya┼čamay─▒ beceriyorum, ne de ├Âl├╝m├╝. (Ruhn├óme, s. 345)

Bir su├žlunun ac─▒ itiraf─▒… ─░ki g├Âz├╝, iki eli, iki aya─č─▒ dedi─či ├žocuklar─▒n─▒ haram lokma ile kangren h├óline getiri┼či. Hem de kendi elleriyle… Bu ac─▒ itiraf; fert temelinde, toplum temelinde hepimize ders olmal─▒!..

Bir daha hat─▒rlatal─▒m ki;

ÔÇťNesli bozan en b├╝y├╝k unsur, haram lokmad─▒r.ÔÇŁ

(Abdullah SEVİNÇ, Duâlarımız Kabul Olmuyor mu? Neden?, s. 60-66, 2012)

Ey karde┼č! Bu m├╝him konunun daha iyi anla┼č─▒lmas─▒ i├žin bir k─▒ssa ile ta├žland─▒r─▒p tamamlayal─▒m:

─░m├óm-─▒ Birgiv├« Hazretleri; o devrin ┼×eyh├╝lisl├ómÔÇÖ─▒n─▒n verdi─či yanl─▒┼č fetvay─▒ y─▒rtt─▒─č─▒ndan dolay─▒, ┼×eyh├╝lisl├ómÔÇÖ─▒n huz├╗runa celbedilmi┼čti. Hazret, fetv├óh├óneye girdi─činde ┼×eyh├╝lisl├óm namaz k─▒l─▒yordu. ─░m├óm-─▒ Birgiv├« buna ra─čmen kendisine sel├óm verdi.

┼×eyh├╝lisl├óm, namaz─▒n─▒ bitirdi ve ─░m├ómÔÇÖa hit├óben;

ÔÇťÔÇôNamaz k─▒lana sel├óm verilmeyece─čini bilmiyor musunuz?ÔÇŁ dedi.

İmâm-ı Birgivî, sükûnetle kendisine cevap verdi:

ÔÇťÔÇôEvet, do─črudur… Namaz k─▒lana sel├óm verilmez. Ama sen namaz k─▒lm─▒yordun ki!..ÔÇŁ

┼×eyh├╝lisl├óm sordu:

ÔÇťÔÇôPeki, ben namaz k─▒lm─▒yordum da ne yap─▒yordum?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôEvet, namaz k─▒l─▒yor gibiydin. Ama namaz k─▒lm─▒yordun, duvarda pencere a├žt─▒rmay─▒ d├╝┼č├╝n├╝yordun.ÔÇŁ

┼×eyh├╝lisl├óm, bu cevap kar┼č─▒s─▒nda ┼ča┼č─▒r─▒p kalm─▒┼čt─▒. Zira ger├žekten namaz esnas─▒nda odan─▒n karanl─▒k oldu─čunu ve bir pencere a├žt─▒rman─▒n uygun olaca─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝nmekte idi!..

Kalbindekinin ke┼čfedildi─čini anlayan ┼×eyh├╝lisl├óm; ─░m├óm-─▒ Birgiv├«ÔÇÖnin ellerine sar─▒ld─▒ ve aff─▒n─▒ niyaz etti, fetv├ós─▒n─▒ y─▒rtan z├ót ile kar┼č─▒ kar┼č─▒ya bulundu─čunu da anlayarak, hatas─▒n─▒ ├Â─črendi ve kendisinden ├Âz├╝r diledi. Ve nihayet;

ÔÇťÔÇôBirlikte yemek yemek sa├ódetini bana bah┼čederseniz, cidden memnun olurum.ÔÇŁ dedi.

İmâm-ı Birgivî;

ÔÇťÔÇôBu teklifinizi bir ┼čartla kabul ederim.ÔÇŁ dedi. ÔÇťSofran─▒zda bulunur, fakat kendi ekmek ve peynirimi yerim.ÔÇŁ

┼×eyh├╝lisl├óm, bu ┼čart─▒ da kabul etti ve b├Âyle bir z├ót-─▒ muhterem ile biraz daha bir arada bulunmak ve onun sohbetinden feyz alabilmek i├žin bu teklife katland─▒.

Davetliler gelen yemekleri, afiyetle ka┼č─▒klarlarken; ─░m├óm-─▒ Birgiv├«, torbas─▒ndan ekmek ve peynirini ├ž─▒kard─▒ ve yemeye ba┼člad─▒. Derken, ortaya gayet nefis kuzu dolmalar─▒ geldi. ┼×eyh├╝lisl├óm; b├╝y├╝k tepsiler i├žinde nar gibi k─▒zarm─▒┼č ve i├ž pil├óv─▒ ile doldurulmu┼č, buram buram buhar─▒ t├╝ten kuzu dolmas─▒n─▒ i┼čaret ederek Birgiv├« HazretleriÔÇÖne;

ÔÇťÔÇôEfendi Hazretleri, yemeklerimi neden yemedi─činizi biliyorum. Bu kuzular, benim kendi ├žiftli─čimden gelmi┼čtir. ─░├žine doldurulan pirin├ž de kendi arazimin mahs├╗l├╝d├╝r. Bunlar maa┼č ve tahsisat ile sat─▒n al─▒nm─▒┼č de─čildir. Bizzat, kendi saÔÇśy ├╝ gayretimle elde edilmi┼č r─▒z─▒klard─▒r. L├╝tfen buyurmaz m─▒s─▒n─▒z?ÔÇŁ dedi.

İmâm-ı Birgivî, vakarla cevap verdi:

ÔÇťÔÇôSiz yiyin, fakat beni de yemeye zorlamay─▒n. Benim g├Ârd├╝klerimi sizler de g├Ârseniz. Katiyyen yiyemezsiniz!ÔÇŁ

┼×eyh├╝lisl├óm, ev sahibi s─▒fat─▒yla ─▒srar etti:

ÔÇťÔÇôKulland─▒─č─▒m─▒z ya─člar, h├ólis tereya─č─▒d─▒r. Kuzular gayet besili ve pirin├ž de gayet makbul cinstendir. Devlet mal─▒ olmad─▒─č─▒n─▒ da ├óciz├óne arz ettim. Acaba neden tenezz├╝l buyur muyorsunuz?ÔÇŁ deyince; ─░m├óm-─▒ Birgiv├« Hazretleri, eli ile sofrada bulunan davetlilerin g├Âzlerini s─▒vad─▒. S─▒var s─▒vamaz ne g├Ârs├╝nler!..

O nar gibi k─▒zarm─▒┼č kuzular; kokmu┼č ve kurtlanm─▒┼č birer k├Âpek le┼či h├óline gelmi┼čler. Her bir pirin├ž tanesi birer kurt oluvermi┼č. Herkes deh┼čet i├žinde kalm─▒┼č. Bu s─▒rada Hazret, ev sahibine hit├óben;

ÔÇťÔÇôO kadar methetti─čin kuzular, bu k├Âpek le┼čleri mi?ÔÇŁ dedikten sonra, elini tepsiye dald─▒rarak bir avu├ž pil├óv ald─▒ ve elini yukar─▒ya kald─▒rarak s─▒kt─▒. Avucunun kenar─▒ndan kan ve irin akmaya ba┼člad─▒. ─░m├óm-─▒ Birgiv├«;

ÔÇťBen bunu bildi─čim i├žin; ┬źBeni yemeye zorlamay─▒n─▒z.┬╗ demi┼čtim. Bize, bu kuru ekmekle peynir yeter de artar bile…ÔÇŁ dedi.

Cen├ób-─▒ Hak, c├╝mlemizi hel├ól lokma yiyip, haramlardan ka├ž─▒nan m├╝ttak├« kullar─▒ndan eylesin…

Haram yiyen ki┼činin,
Hayat─▒ berbat olur.
Hel├ól yiyen ki┼činin,
Mekânı cennet olur. (Gülzâr-ı İrfan)