OÔÇÖNUN YANINDA OLMAK

YAZAR : Âdem SARAÇ ademsarac@yyu.edu.tr

N├╗run kayna─č─▒ndan nur dev┼čirip, nurla nurlanacaklar─▒ yerde, ayd─▒nl─▒ktan ka├žarak, karanl─▒k dehlizlere dolu┼čan h├óin m├╝┼črikler; Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n kar┼č─▒s─▒na her g├╝n bir ba┼čka konu ve bir ba┼čka y├╝z ile ├ž─▒k─▒yorlard─▒. Her seferinde de ma─čl├╗p oluyorlard─▒.

Yine ├Âyle olmu┼čtu.

Kurey┼č m├╝┼črikleri; ileri-geri konu┼čup, hakaretlerinin yan─▒nda, bunca sata┼čmalar─▒na ra─čmen, Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n yan─▒ndan yine k─▒zarak ayr─▒l─▒p gittiler.

Bu b├╝y├╝k tart─▒┼čman─▒n oldu─ču o g├╝n ve o g├╝n├╝n gecesinde, Peygamberimiz -aleyhissel├óm-; bir anda kay─▒plara kar─▒┼čm─▒┼čt─▒! M├╝sl├╝manlar─▒ b├╝y├╝k bir korku ve endi┼če kaplarken, nasipsiz m├╝┼črikler, sevin├žlerinden nerede ise zil tak─▒p oynayacaklard─▒.

Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n amcalar─▒ ve halalar─▒ ba┼čta olmak ├╝zere, b├╝t├╝n akrabalar─▒; tel├ó┼čla sa─ča-sola adam g├Ânderiyorlar, her tarafta OÔÇÖnu ar─▒yorlard─▒. Bu arada s├╝rekli evine u─čruyorlar, eve gelmedi─čini de esefle g├Âr├╝yorlard─▒.1

─░┼čler ├ž─▒─č─▒r─▒ndan ├ž─▒k─▒nca; Eb├╗ T├ólib Amca, hemen H├ó┼čimo─čullar─▒yla Muttalibo─čullar─▒n─▒n gen├žlerini toplad─▒:

ÔÇôHer biriniz keskin birer k─▒l─▒├ž alarak Mescid-i HaramÔÇÖda toplan─▒n, ├žabuk!

ÔÇôHemen!

ÔÇôBen de Mescid-i Har├ómÔÇÖa girdi─čim zaman beni takip edin!

ÔÇôNe yapaca─č─▒z orada?

ÔÇôE─čer sevgili ye─čenim ├Âld├╝r├╝lm├╝┼čse, biz de m├╝┼črik Kurey┼č b├╝y├╝klerinin i┼čini bitirece─čiz!

ÔÇôEb├╗ CehilÔÇÖden ba┼člayal─▒m!

ÔÇôHele toplan─▒n da, ne yapaca─č─▒m─▒z─▒ orada g├Âr├╝rs├╝n├╝z!2

Eb├╗ T├ólib Amca, ├ževresine emirler ya─čd─▒r─▒p, artan bir tel├ó┼čla sevgili ye─čenini ararken; o anda Hazret-i Zeyd bin H├órise yanlar─▒na geldi. Eb├╗ T├ólib artan bir merakla sordu:

ÔÇôEy Zeyd! Karde┼čimin o─člundan bir haber var m─▒?

ÔÇôEvet var!

ÔÇôHele ┼č├╝k├╝r!

ÔÇôAz ├Ânce kendisinin yan─▒nda idim.

ÔÇôNerededir peki? Ben onu g├Ârmedik├že evime gitmeyece─čim!

ÔÇôBen bir gidip kendisiyle konu┼čay─▒m, sonra sana d├Âneyim.

ÔÇôBen de gelece─čim, beraber gidelim!

ÔÇôBunun ├žok tehlikeli oldu─čunu biliyorsun. Ye─čenine de ├žok d├╝┼čk├╝ns├╝n. OÔÇÖnu tehlikeye atmak istemezsin de─čil mi?

ÔÇô├ľyleyse ├žabuk d├Ân!3

Hazret-i Zeyd -rad─▒yall├óhu anh-; Safa tepeci─činin yan─▒ndaki evde ash├ób─▒yla konu┼čan PeygamberimizÔÇÖin yan─▒na vard─▒. Durumu haber verince, Peygamberimiz -aleyhissel├óm- hemen oradan kalk─▒p Eb├╗ T├ólib Amcas─▒n─▒n yan─▒na geldi. OÔÇÖnu g├Âren Eb├╗ T├ólib sevincinden ne yapaca─č─▒n─▒ bilemedi:

ÔÇôEy karde┼čimin o─člu! Nerede idin? Hay─▒rl─▒ bir i┼čte mi idin?

ÔÇôEvet!

ÔÇôHemen gir evine! Ortam ├žok gergin!

ÔÇôOlur ey Amcam!4

Sevgili amcas─▒n─▒n iste─či ├╝zerine Peygamberimiz -aleyhissel├óm- da evine girdi.

Di─čer taraftan da, Peygamberimiz -aleyhissel├óm- ile tart─▒┼č─▒p ma─čl├╗p olan m├╝┼črikler, h─▒rslar─▒ndan deliye d├Ânm├╝┼člerdi. Allah ve Ras├╗l├╝ÔÇÖne kulak verip, kurtulacaklar─▒ yerde; kar┼č─▒ koyarak, batt─▒k├ža bat─▒yorlard─▒.

B├Âyle ├žok tart─▒┼čm─▒┼člar, her seferinde de ma─čl├╗p olmu┼člard─▒. Fakat bu sefer, bu ma─čl├╗biyetin alt─▒nda kalmayacaklar─▒na dair ├Âfkeli yeminler ediyorlard─▒.

Bununla da yetinmeyen Kurey┼č m├╝┼čriklerinin ileri gelenleri, K├óbeÔÇÖnin Hicr mevkiinde topland─▒lar. Kafa kafaya verip sinsice bir pl├ón yapmaya ba┼člad─▒lar:

ÔÇôAnla┼č─▒ld─▒ de─čil mi?

ÔÇôAnla┼č─▒ld─▒!

ÔÇôOÔÇÖnu g├Âr├╝r g├Ârmez hep birden ├╝zerine y├╝r├╝yece─čiz!

ÔÇôOÔÇÖnu ├Âld├╝r├╝p i┼čini bitirmedik├že, yan─▒ndan ayr─▒lmayaca─č─▒z!

ÔÇôYemin olsun!5

Onlar b├Âyle toplan─▒p Ras├╗lullah -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒ ├Âld├╝receklerine dair yemin ├╝zerine yemin ederlerken, Eb├╗ T├ólib yanlar─▒na vard─▒. Yaln─▒z de─čildi. H├ó┼čim ve Muttalibo─čullar─▒n─▒n yi─čitleri de yan─▒nda idi. Nasipsiz m├╝┼čriklere d├Ând├╝:

ÔÇôEy Kurey┼č cemaati! Maksad─▒m─▒ biliyor musunuz?

ÔÇôHay─▒r! Bilmiyoruz!

ÔÇôBileceksiniz, bilecek ve derh├ól ├žekileceksiniz!

B├Âyle g├Âzda─č─▒ veren Eb├╗ T├ólib, yan─▒ndaki H├ó┼čim ve Muttalibo─čullar─▒n─▒n yi─čit gen├žlerine d├Ând├╝:

ÔÇôGen├žler!

ÔÇôEmret ey Eb├╗ T├ólib!

ÔÇôS─▒y─▒r─▒n k─▒l─▒├žlar─▒n─▒z─▒!

Gen├žlerin hepsi birden yanlar─▒ndaki ya─čl─▒ k─▒l─▒├žlar─▒ ├žekip s─▒y─▒rd─▒lar. Havada kavisler ├žizerek, ├žarp─▒┼čmaya haz─▒r olduklar─▒n─▒ ortaya koydular.

Eb├╗ T├ólib de gen├žlerin ba┼č─▒na ge├žti. Gen├žler arkas─▒nda, m├╝┼črikler ├Ân├╝ndeydi. Sesinin b├╝t├╝n tonu ile hayk─▒rd─▒:

ÔÇôVall├óhi, sevgili ye─čenime dokunacak olursan─▒z, sizden hi├ž kimse sa─č kalmaz! Nihayet, siz de, biz de yok olur gideriz! OÔÇÖndan uzak durun! Bu size ihtar─▒m olsun! Yoksa ne olaca─č─▒n─▒ siz de g├Âr├╝p anlad─▒n─▒z!6

Orada bulunan m├╝┼črik ├Ânde gelenleri ┼ča┼č─▒r─▒p kald─▒lar. Hi├žbir ┼čey de diyemediler. Hepsi b├╝y├╝k bir ┼ča┼čk─▒nl─▒kla beraber, b├╝y├╝k bir hayal k─▒r─▒kl─▒─č─▒na da u─črad─▒lar. ─░├žlerinde olan Eb├╗ Cehil ise herkesten daha b├╝y├╝k sars─▒nt─▒ ge├žirdi!7

Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n yan─▒nda yer alan bu se├žkin insanlar, ┬źyan─▒nda olmak┬╗ deyimini i┼čte b├Âyle ortaya koymu┼člard─▒.

Peygamber EfendimizÔÇÖe hayatlar─▒n─▒ vakfeden bu gen├žler, bize nas─▒l bir mesaj veriyorlar acaba? Canlar─▒ndan aziz tuttuklar─▒ Peygamberimiz i├žin, hayatlar─▒n─▒ ortaya koymu┼člard─▒. Bu o g├╝n ├Âyleydi, bug├╝n de ├Âyledir! Seven insan, sevdi─či i├žin hayat─▒n─▒ ortaya koyar. Bug├╝n bizler Peygamber EfendimizÔÇÖin yoluna y├Ânelir, o yolun d├Ânmez yolcular─▒ olursak, ayn─▒ as├óleti g├Âstermi┼č oluruz. Peygamber Efendimiz, her ┼čeyi ile bizim ├Ârne─čimizdir ├ž├╝nk├╝.

-Sall├óll├óhu aleyhi ve sellem…-

________________________________________

1 Ahmed bin Hanbel, el-M├╝sned, c. 1, s. 303.
2 Eb├╗ Nuaym el-─░sfah├ón├«, Del├ó├«l├╝ÔÇÖn-N├╝b├╝vve, c. 1, s. 192-193.
3 Beyhak├«, Del├ó├«l├╝ÔÇÖn-N├╝b├╝vve, c. 2, s. 277-278.
4 EbuÔÇÖl-Ferec ─░bn├╝ÔÇÖl-Cevz├«, el-Vef├ó bi Ahv├óliÔÇÖl-Mustaf├ó, c. 1, s. 186.
5 Haysem├«, Mecm├óuÔÇÖz-Zev├óid, c. 8, s. 228.
6 ─░bn-i SaÔÇśd, et-Tabak─üt├╝ÔÇÖl-K├╝br├ó, c. 1, s. 203.
7 Mustafa ├és─▒m K├ľKSAL, ─░sl├óm Tarihi, c. 1, s. 310-311.