AYRILIK AH AYRILIK!

YAZAR : Mehmet Ali VAR varoglu5@gmail.com

Cen├ób-─▒ Allah; insan─▒ erkek ve kad─▒n olarak yarat─▒p, onlar─▒ elman─▒n iki yar─▒s─▒ gibi bir b├╝t├╝n ve birbirine muhta├ž eylemi┼č, ikisini ─░sl├óm├« usullere g├Âre bir araya getirip aile yapm─▒┼čt─▒r. Onlardan ├žocuklar, torunlar daha sonra cemiyet olu┼čturmu┼čtur.

Aile, anne, baba ve ├žocuklardan olu┼čan toplumun en k├╝├ž├╝k birimi; d├«nimizin mukaddes sayd─▒─č─▒ bir m├╝essesedir. Aile; ki┼činin huzur buldu─ču bir ├ževre, neslin devam─▒n─▒n vesilesi, YaratanÔÇÖ─▒n bizlere rahmetinin eseridir. KurÔÇÖ├ón-─▒ KerimÔÇÖde;

ÔÇť─░├žinizden kendileriyle huzura kavu┼čaca─č─▒n─▒z e┼čler yarat─▒p aran─▒zda sevgi ve rahmet var etmesi All├óhÔÇÖ─▒n varl─▒─č─▒n─▒n belgelerindendir. Bunda d├╝┼č├╝nen insanlar i├žin dersler vard─▒r.ÔÇŁ (er-R├╗m, 21) buyurulur.

─░nsanlar evlilikle huzura kavu┼čur. ÔÇťBek├órl─▒k sultanl─▒kt─▒r.ÔÇŁ dense de asl─▒nda yar─▒ml─▒kt─▒r, f─▒trata ayk─▒r─▒d─▒r. D├«nimizde evlilik bilhassa te┼čvik edilir. Efendimiz -aleyhissel├óm-;

ÔÇťEvleniniz ve ├žo─čal─▒n─▒z. Ben k─▒y├ómet g├╝n├╝ ├Âb├╝r ├╝mmetlere kar┼č─▒ sizin ├žoklu─čunuzla ├Âv├╝n├╝r├╝m.ÔÇŁ (Eb├╗ D├óv├╗d, Nik├óh, 4) buyurur.

Y─▒llar ├Ânce fak├╝ltede okurken Hayrettin KARAMAN Hocaya bu had├«si sormu┼čtum. O da;

ÔÇťEvet do─črudur, ama; ┬ź├ťmmetimin ├žoklu─ču ile ├Âv├╝n├╝r├╝m.┬╗ buyuruluyor. ├ťmmet yeti┼čtirmek l├óz─▒m.ÔÇŁ demi┼čti.

Hocan─▒n ┼č├Âyle bir s├Âz├╝ daha vard─▒:

ÔÇťHer ailenin en az ├╝├ž ├žocu─ču olmal─▒. Biri annesi, biri babas─▒, biri de memleket i├žin.ÔÇŁ Anla┼č─▒ld─▒─č─▒ gibi ├╝mmet olabilecek alt─▒n nesiller yeti┼čtirmek l├óz─▒m. Onun i├žin de evl├óda iyi terbiye verip, devrin ├že┼čitli tuzaklar─▒ndan korumaya gayret g├Âsterilmelidir. Yine bu konuda Peygamberimiz -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-;

ÔÇťHi├žbir baba, ├žocu─čuna g├╝zel terbiyeden daha ├╝st├╝n bir ba─č─▒┼čta bulunmu┼č olamaz.ÔÇŁ (Tirmiz├«, Birr, 33) diye ├Â─č├╝t verir.

D├«nimizin bizden istedi─či sa─člam ve huzurlu bir aile yap─▒s─▒. Ancak bug├╝n bu kutlu ocakta hazan var. G├╝l gibi ├žocuklarla g├╝listan olmas─▒ gereken yuvalarda; g├╝z mevsimi ya┼čarcas─▒na ana-baba bir yana, yavrular ba┼čka bir yana savruluyor. Cemiyetin temel ta┼č─▒ her ge├žen g├╝n eriyor. Huzur mek├ónlar─▒ ─▒st─▒rap merkezi olmu┼č, herkes kendini d├╝┼č├╝n├╝r bir h├óle gelmi┼čtir. Peki bu g├╝zel m├╝essese neden bu h├óle geldi?

─░lk ├Ânce insan─▒m─▒zda ailenin kutsiyeti inanc─▒ zay─▒flad─▒. Takv├ódan uzak, modern ve maddeci anlay─▒┼č inan├žl─▒-inan├žs─▒z herkesi etkisi alt─▒na ald─▒. Eskilerin ifadesiyle; ÔÇťNik├óhta ker├ómet vard─▒r.ÔÇŁ fikri zedelendi. Nik├óhs─▒z hayat─▒n insan r├╗hu ve cemiyet i├žin h├╝sran ve ├ž├Âk├╝┼č oldu─ču unutuldu.

Peygamber Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem-in;

ÔÇťAll├óhÔÇÖ─▒n, hel├ól k─▒ld─▒klar─▒ aras─▒nda en sevmedi─či ┼čey tal├ókt─▒r.ÔÇŁ Di─čer riv├óyete g├Âre;

ÔÇťAll├óhÔÇÖ─▒n en sevmedi─či hel├ól, tal├ókt─▒r.ÔÇŁ (Eb├╗ D├óvud, Tal├ók, 3) tavsiyesi sanki m├╝sl├╝manlarca ├Ânemini kaybetti. Ba┼čka bir hadiste de;

ÔÇťEvleniniz, bo┼čanmay─▒n─▒z!.. Zira bo┼čanma dolay─▒s─▒yla Ar┼č titrer…ÔÇŁ (Ali el-M├╝ttak├«, IX, 1161/27874) buyurulmaktad─▒r. H├ól b├Âyle iken milletimizin son zamanlardaki durumu ├╝rk├╝nt├╝ veriyor. Yap─▒lan istatistiklerde ├╝lkemizde bo┼čanma oranlar─▒n─▒n evlenme oranlar─▒n─▒ ge├žti─či ├╝z├╝lerek g├Âr├╝l├╝yor. T├ť─░KÔÇÖin 2012 y─▒l─▒nda yapt─▒─č─▒ ara┼čt─▒rmaya g├Âre evlenme oran─▒ bir ├Ânceki y─▒la g├Âre % 1,9 artarken, bo┼čanma oran─▒ bir ├Ânceki y─▒la g├Âre % 2,7 artm─▒┼čt─▒r. (Bkz. www.tuik.gov.tr)

Bas─▒nla, dizilerle, romanlarla hep kad─▒n haklar─▒ ├Âne ├ž─▒kar─▒l─▒p, daha h├╝r ve modern olma anlay─▒┼č─▒ dayat─▒l─▒rken vazifeleri unutturuldu. ─░sl├ómÔÇÖda kocan─▒n; han─▒m─▒yla g├╝zel ge├žinmek, onu korumak, yiyecek ve giyeceklerini kar┼č─▒lamak, evin s─▒rlar─▒n─▒ gizlemek, e┼činin ailesine kar┼č─▒ iyi davranmak gibi vazifeleri varken; han─▒m─▒n kocas─▒na kar┼č─▒; beyinin ho┼članmad─▒─č─▒ kimseyi eve almamak, kocas─▒ndan ba┼čkas─▒na s├╝slenip d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kmamak, ona i┼člerinde yard─▒mc─▒ olmak, me┼čr├╗ emirlerinde itaat etmek, mal─▒n─▒ korumak, akrabalar─▒na sayg─▒, s─▒rr─▒n─▒, namusunu, haysiyetini koruyup kanaatk├ór olmak gibi vazifeleri vard─▒r.*

Yetkililer ┬źkad─▒na pozitif ayr─▒mc─▒l─▒k yapay─▒m┬╗ derken erke─či ezdiler. Baz─▒ kad─▒nlar bunu psikolojik bask─▒ olarak kulland─▒. Bu durum erke─či daha da h─▒r├ž─▒nla┼čt─▒rd─▒. Ayn─▒ zamanda aile reisi olan erkek -eskiden ├Âyleydi- aileye kar┼č─▒ olan sorumluluklar─▒n─▒ unutup, sab─▒rs─▒z ve ┼čiddet yanl─▒s─▒ olup ├ž─▒k─▒verdi. Her evde olabilecek tart─▒┼čmalar─▒ kavgaya, hatt├ó yaralama ve ├Âl├╝me varan f├óciaya d├Ân├╝┼čt├╝rd├╝. ─░nsan─▒m─▒z y─▒llarca bir yast─▒─ča ba┼č koydu─ču e┼čini; ├žocuklar─▒n─▒n g├Âz├╝ ├Ân├╝nde ├Âld├╝recek kadar nas─▒l gaddarla┼čt─▒?

ÔÇť…Siz kad─▒nlar─▒, All├óhÔÇÖ─▒n em├óneti olarak ald─▒n─▒z; onlar─▒n namuslar─▒n─▒ ve iffetlerini Allah ad─▒na s├Âz vererek hel├ól edindiniz!ÔÇŁ (M├╝slim, Hac, 147) had├«si g├╝n gibi ortada dururken.

Ailenin huzurlu ve d├óim olmas─▒ i├žin daha temeli at─▒l─▒rken denklik, dindar olmas─▒ gibi ├Âzellikler g├Âz ard─▒ edilmemeli. Varl─▒k ve g├╝zelli─čin ehemmiyetinin bir yere kadar oldu─ču unutulmamal─▒. D├╝─č├╝nlerimiz zar├ófet ve nez├óket i├žinde, her t├╝rl├╝ israf, g├Âsteri┼č ve ├ól├óyi┼čten uzak, m├╝tev├óz─▒ bir merasim olmal─▒d─▒r. A─č─▒r bor├žlar alt─▒nda kurulan h├ónelerin ileride sars─▒nt─▒lar ge├žirece─či ├ó┼čik├órd─▒r.

Ayr─▒l─▒k sebepleri aras─▒nda; e┼čler aras─▒ ge├žimsizlik, k├Ât├╝ al─▒┼čkanl─▒klar, a┼č─▒r─▒ k─▒skan├žl─▒k, m├╝zmin hastal─▒klar, anne-babalar─▒n evli ├žocuklara m├╝dahalesi, bitmeyen istekler, uyumsuzluk, e─čitimsizlik, madd├« s─▒k─▒nt─▒lar gibi ┼čeyler say─▒labilir. Ancak aile m├╝essesesi ├Âyle ulv├« bir m├╝essesedir ki, olumsuzluklar─▒ bazen sab─▒rla a┼čmak gerekir. ├çocuklar─▒n yuvas─▒z, sevgisiz, ilgisiz kalmamas─▒ i├žin baz─▒ ├žilelere g├Â─č├╝s gerilmeli; e┼čler bencilli─či, hazc─▒l─▒─č─▒, ferdiyet├žili─či b─▒rak─▒p bu kurumu ayakta tutmaya gayret g├Âstermelidir.

Sa─člam milletler; sa─člam aile yap─▒s─▒, ├Ârf-├ódetleri, sayg─▒-sevgi ve de─čerleri ile ayakta dururlar. Milletimizin aile yap─▒s─▒n─▒ bozmadan onu alt edemeyece─čini bilen ┼čer g├╝├žler devaml─▒ bu kuts├« yuvaya sald─▒rmakta, onu y─▒kmak i├žin u─čra┼čmaktad─▒rlar. M├╝sl├╝man ┼čuurlu olup Hazret-i Peygamber ve OÔÇÖnun ash├ób─▒n─▒n aile yap─▒s─▒n─▒ kendine ├Ârnek almal─▒. Kanaatk├ór, m├╝tev├óz─▒, sab─▒rl─▒ ve merhametli olmal─▒d─▒r. E┼čler birbirinin ho┼ča gitmeyen huylar─▒na kar┼č─▒ g├╝zel huylar─▒n─▒ g├Âz ├Ân├╝nde bulundurmal─▒, d─▒┼čar─▒dan esen menf├« r├╝zg├órlardan etkilenmeden hayat─▒n─▒ devam ettirmeye ├žal─▒┼čmal─▒d─▒r. B├╝t├╝n ├╝mitlerini anne-babaya ba─člam─▒┼č ├žocuklar─▒n d├╝nyas─▒n─▒ karartmaya vicdan sahibi olan─▒n hakk─▒ bulunamaz. ─░nsan olarak hi├ž birimizin yaln─▒z ya┼čamaya tahamm├╝l├╝ yok ve hepimiz birbirimize muhtac─▒z. T─▒pk─▒ ┼čairin dedi─či gibi:

Zen merde, civan p├«re, kem├ón t├«rine muhta├ž,
Ebn├ó-y─▒ be┼čer h├ós─▒l─▒ birbirine muhta├ž.

ÔÇťKad─▒n erke─če, gen├ž ya┼čl─▒ya, yay oka; h├ós─▒l─▒ b├╝t├╝n insanlar birbirine muhta├ž.ÔÇŁ

___________________

* ├ľmer Nasuhi B─░LMEN, B├╝y├╝k ─░sl├óm ─░lmih├óli, Ailev├« Vazifeler, s. 465; Se├žme Hadisler, D─░B Yay., Ankara 1979, s. 171-194 .