Edeb├ól├« HazretleriÔÇÖnden Osman GaziÔÇÖye TAR─░H├Ä NAS─░HATLER!

┼×A─░R : SEYR├Ä (M. Ali E┼×MEL─░)

Tarih├« ger├žekler de─či┼čmez.

Onlar, ya┼čanm─▒┼čl─▒─č─▒n m├╝hr├╝ ile silinmez bir mevcudiyete sahiptir. ─░├žlerinden bir k─▒sm─▒, belki ya┼čand─▒─č─▒ d├Ânemlerde s├Âze aksetmemi┼čtir. Ancak her birinde, ├žarp─▒t─▒lmad─▒klar─▒ m├╝ddet├že ├Âz itibar─▒yla tart─▒┼čmas─▒z bir mevcudiyet ger├že─či vard─▒r. ─░stanbul fethinde surlara bayrak dikmemiz gibi. ─░tirazs─▒z bir ger├žek bu. Fakat onu kim dikti? Ulubatl─▒ Hasan diye biri var m─▒, yok mu? Bu sualler, ├Âz itibar─▒yla yersiz. ├ç├╝nk├╝ fetihteki o itirazs─▒z ger├že─či, nesilden nesile anlatmak i├žin k├Âkl├╝ medeniyetimiz ve tarih ┼čuurumuz, surlara bayrak diken efs├ónev├« kahraman─▒; ┬źUlubatl─▒ Hasan┬╗ olarak sembolize etmi┼čtir. Bu da, ├žok tabi├« ve elzemdir. Unutulmamas─▒ gereken bir ger├že─čin, temsil yoluyla kendi ifadesini bulmas─▒d─▒r. Yoksa onun da, ifadesiz kald─▒─č─▒ndan dolay─▒ unutulan di─čer ger├žeklerden fark─▒ olmazd─▒. Hele ki, birilerinin tarihimizi unutturmak, unutturamazsa sapt─▒rmak i├žin y─▒─č─▒nla ┼č─▒r─▒nga kulland─▒─č─▒ bir ortamda…

Bilhassa vurgulanmal─▒ ki;

Ulubatl─▒ Hasan; bu milletin surlara fetih bayra─č─▒n─▒ diken kendi ┼čahsiyetidir ve bu y├Ân├╝yle, asla hayal├« bir ki┼či de─čil, itirazs─▒z bir ger├žektir. Tarih 1453: Surlara bayra─č─▒ diktik mi, diktik. Onu diken bir yi─čit elbette var m─▒, var. Bunda ┼č├╝phe? Hi├ž yok. Dolay─▒s─▒yla; ad─▒ me├žhul de olsa, ger├že─či ├ó┼čik├ór oldu─ču i├žin o yi─čidi mal├╗m bir isim ile sembolize etmek, en tabi├« hakk─▒m─▒z. Fethi ya┼čamak ve ya┼čatmak bu.

Ayn─▒ ┼čekilde;

Edeb├ól├« HazretleriÔÇÖnin cihangir in┼ča eden e─čitiminde yeti┼čerek k─▒talara h├╝kmeden bir devleti kurmu┼č olan Osman GaziÔÇÖnin tarih ├Ân├╝ndeki m├╝kemmel ┼čahsiyeti, deh├ós─▒ ve muvaffak─▒yetleri de itirazs─▒z bir hakikat. O hakikati olu┼čturan ├Âz, ortada. Onun do─čru okunup gelecek nesillere kuvvetli bir ─▒┼č─▒k olmas─▒ i├žin, o ├Âz├╝ ayn─▒ mahiyette s├Âze d├Âkmek de, tarihimizi unutulmaktan kurtaracak tabi├« bir vef├ó ve var olu┼č vazifesi.

─░┼čte bu idrak ekseninde yaz─▒lm─▒┼č olan ┬źEdeb├ól├« HazretleriÔÇÖnin Osman GaziÔÇÖye yapt─▒─č─▒ nasihatler┬╗ de; ge├žmi┼čimizden gelen hissiyat─▒m─▒z ile tarih├« romanlar─▒m─▒z─▒n dilinden ifadelere yans─▒yan bir tasavvur, yani tarih├« bir ├Âz├╝n, ayn─▒yla s├Âzlere aksetmi┼č h├óli. Yani bu nasihatler, o ├Âz├╝n aynas─▒ ve ayn─▒s─▒. ┼×iirin diliyle:

Bu ├Â─č├╝tler, Edeb├ól├« ├Âz├╝d├╝r,
─░fadeler, anlayan─▒n s├Âz├╝d├╝r… (Seyr├«)

Mesele; o tarih├« ├Âz├╝, ayn─▒ mahiyette s├Âze d├Ân├╝┼čt├╝r├╝p
onu nesilden nesile aktarma hizmeti.

─░┼čte bu ├Âzl├╝ hizmet, hikmet ve hakikat ekseninde;

Edeb├ól├« HazretleriÔÇÖnden Osman GaziÔÇÖye
TARİHÎ NASİHATLER!

Beysin o─čul! ─░mdi, kulak ver bana;
Art─▒k ├Âfke bize, uysall─▒k sana!
Art─▒k sanc─▒ senin, ┼čif├ólar bizim,
Çileler de senin, safâlar bizim.
Art─▒k endi┼čeler, ├╝st├╝nde ├žad─▒r,
Uyku bize helâl, sana haramdır!
Her ah sana r─▒z─▒k, eyvahlar kat─▒k,
Gafil olma; bize mahsus rahatl─▒k;
Keyif bize ait, keyfiyet sana,
Leke bize d├╝┼čer, s├ófiyet sana.
Lâf bizim payımız, atlanmak senin,
Su├žlamak bizimdir, katlanmak senin.
Art─▒k bizden hata, senden affetmek,
┼×├╝phe bizim, sende itimat gerek.
Biz b├Âlebiliriz, kin-k├╝nde ile,
Sen b├╝t├╝nlemeye mecbursun ille.
Bizim hakk─▒m─▒zd─▒r ├žektirmek zahmet,
Seninse vazifen, yaln─▒z merhamet.
Meyve vermek sana, ta┼č atmak bize,
Tatl─▒ bak─▒┼č sana, ka┼č ├žatmak bize!
Olgunluk sana farz, haml─▒k bizimdir,
Biz beden sen cans─▒n, can tene esir!
O─čul! Kavga bizim, ad├ólet senin,
Ge├žimsizlik bizim, met├ónet senin!
Susmak senin i┼čin, s├Âyleniriz biz,
G├Ân├╝l alacaks─▒n, g├╝ceniriz biz!
┼×om a─č─▒z bize has; sana pay, sab─▒r;
Bizden dert akacak, senden hâl-hatır!
Ate┼č olmak bize, k├╝l olmak sana,
Sivri yorum bize, g├╝l olmak sana!
Bülbüllük tâcındır, kuzgun da olsak,
Kazanmak taht─▒nd─▒r, bozgun da olsak.
Bize de─čil, sana d├╝┼čer intizam,
Biz etmesek bile eyle ihtiram!
Bir kuyumcudan ki hassas olman ┼čart,
Bizleri de, kendini de do─čru tart!
Sen ho┼č g├Âreceksin, kem g├Ârsek de biz,
Sende do─črulacak e─črilerimiz.
Ba┼č olmak bu: Ayaklara has─▒r ol,
Her seferde son sefere haz─▒r ol!
├çer-├ž├Âp kar─▒┼čt─▒rma g├Ân├╝l ├žap─▒na,
Benlik ve gururu sokma kap─▒na!
─░┼čte ┼čiar: Senden bilme, sen ba┼čar;
┼×├ón─▒n, sana de─čil, bize iftihar!.
O─čul! Hi├žlik sana, ┼č─▒marmak bize,
Hizmetk├órl─▒k sana, i┼č sarmak bize…
Hep âcizlik bizim, dirâyet senin,
Uyumsuzluk bizim, riâyet senin!
D├╝┼čme sak─▒n bunda ├╝mitsizli─če,
Her ├Â─č├╝t merdiven, ger├žek birli─če!
O birlik, dirliktir; yap vazifeni,
├ľnc├╝ ya┼ča, ├ž├╝nk├╝ sen beysin… Yani;
Sen senin de─čilsin bug├╝nden sonra,
U─črunda cennetin, ey o─čul, zira;
Bir g├Âmlek giydin ki, onda her ate┼č,
Bu y├╝kten ka├žmak m─▒, bin beter ate┼č!
K├Âlelikten zor bu, saltanat sanma,
Sultan de─čil kul ol, v├óh ile yanma!

O─čul! Y├╝k├╝n a─č─▒r, i┼čin de ├žetin,
G├╝c├╝n k─▒la ba─čl─▒, Hak yard─▒m etsin!
Etsin Hud├ó, beyli─čini m├╝b├órek,
Par─▒ldats─▒n ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ ha┼čre dek!
O ─▒┼č─▒─č─▒, halk─▒n kandili etsin,
G├Ân├╝l g├Ân├╝l, uzaklara iletsin!
Beyli─čini kol kol eylesin varl─▒,
K─▒ls─▒n seni Hak yoluna yararl─▒.
Versin Rabbim, s├╝r├žmeyecek akl-─▒ k├╝ll,
Nas├«b etsin y├╝k ta┼č─▒yan bir g├Ân├╝l.
Gazilerde k─▒l─▒├ž, dervi┼čte du├ó,
Bir olunca, sonsuz ─▒┼č─▒ldar ┼ču├ó.
Bizdeki fikirle sizdeki gayret,
El ele tutunsun, y├╝kselir devlet.
Bu ┼čekilde beraberce biz yine,
Yollar a├žmal─▒y─▒z vaÔÇśdedilene!
Temizlemeliyiz t─▒kan─▒kl─▒─č─▒,
Derin etmeliyiz g├Ân├╝lde s─▒─č─▒.

O─čul! Kuvvetini kullanmay─▒ bil,
Yoksa ters rüzgârda olursun sefil.
Kayna┼čt─▒rma ├Âfke ile nefsini,
Akl─▒n─▒ yenmesin ┼čeytan─▒n kini.
Her dem iradeli, sebatk├ór ya┼ča,
Yumu┼čak ol, fakat s├Âz ge├žir ta┼ča!
Bey dedi─čin ki┼či, hat─▒rl─▒ olur,
Tel├ó┼čs─▒z, vakarl─▒, sab─▒rl─▒ olur.
Sabret; ├ži├žek, a├žmaz vaktinden ├Ânce,
Armut, ba─čra batar hamken yenince.
Kalemsiz k─▒l─▒├ž da ham armut gibi,
T├ó ba─čra saplan─▒r, yoktur tab├«bi.
Kendi irfan─▒nda ya┼čas─▒n millet,
S─▒rt ├ževirme ona, t├óc olur izzet.
O irfan ki, halk─▒ y├╝kselten ┼čuur,
Y├Âneten de, diri tutan da odur.

O─čul! Sabah do─čup ak┼čam ├Âlen ├žok,
D├╝nya; b├╝y├╝k de─čil, avu├ž kadar yok!
Hi├ž fethedilmemi┼č s─▒rlar var ancak,
Faz├«letin ve adlinle do─čacak!
Anan─▒ say, atan─▒ say, h├╝rmet et,
B├╝y├╝klerle beraberdir bereket.
Kaybedersen inanc─▒n─▒ d├╝nyada,
Yemye┼čilken ├ž├Âl olursun gayy├óda.
Her s├Âze al─▒nma, a├ž─▒k s├Âzl├╝ ol,
Bildim, g├Ârd├╝m deme, sen hay─▒rla dol.
Sevildi─čin yerde g├Ân├╝l b─▒kt─▒rma,
H├╝r itibar─▒n─▒ yere y─▒kt─▒rma!
Halk─▒n aras─▒nda ├žoktur ya sanc─▒,
Zengin iken fakir d├╝┼čene ac─▒!
├çok ac─▒ cahiller i├žre ├ólime,
Ac─▒, hat─▒rs─▒zl─▒k s─▒├žrarsa kime!
Unutma, makam─▒ y├╝ksek kimseler,
Al├žak kadar emniyette de─čiller.
Hakl─▒ isen, korkma m├╝cadeleden,
HakkÔÇÖa sad├ókatle y├╝kseldi deden.
─░yi ata doru derler, tam s─▒na,
Deli denir yi─čitlerin has─▒na.
Nefsini tan─▒mak, en b├╝y├╝k zafer,
Kendini d├╝┼čman bil, bu sana yeter!
Nefsi tan─▒yan─▒n kendisidir dost,
T├óc─▒-taht─▒ eyler dostu i├žin post.
├ťlke; bir sultan─▒n, efr├ód─▒yla, bil,
B├Âl├╝┼čt├╝─č├╝ ortak mal─▒ hi├ž de─čil.
Yurt, bayrak gibidir; y─▒ld─▒z ile ay,
Evl├óda, karde┼če edilemez pay.
Vaktiyle yan─▒ld─▒ atalar─▒m─▒z,
├çok b├Âl├╝nd├╝ yo─čumuzla var─▒m─▒z.
İdare edene emânet vatan,
Emânet, sırayla devrolur, ey han!
B├Âlen, ya┼čayamaz ve ya┼čatamaz,
Kim olsa cih├ón─▒ o ku┼čatamaz…

O─čul! Oturanlar, zor kalkar safa,
Kalkmayan uyu┼čur, ba┼člar bo┼č l├ófa.
L├óf dedikoduya d├Âner, kin do─čar,
Dost, d├╝┼čman g├Âr├╝n├╝r; d├╝┼čman, canavar!

O─čul! Hayvan ├Âl├╝r, kal─▒r semeri,
─░nsandan kalan da, ancak eseri…
Giden gitti, a─čla b─▒rakmayana,
Bırakana yâr ol, devamdan yana.
Bu g├╝├ž biter; ki┼či, bilgiyle ya┼čar,
─░lmi ya┼čayan kul, ├Âl├╝m├╝ a┼čar!
Sava┼člar─▒ sevmem, ho┼članmam kandan,
L├ókin k─▒l─▒├ž, esirgenmez d├╝┼čmandan.
K─▒l─▒├ž ┼čartt─▒r, fakat ya┼čatmak i├žin,
Yoksa cinayeti olur ki┼činin!
Memleketten ├Âte de─čildir bir bey,
Ama s─▒rf bey i├žin sava┼č─▒lmaz, hey;
Hakk─▒m─▒z yok, dinlenmeye, durmaya,
Zaman yok, s├╝re az, yollar dik kaya!
┼×ahlan o─čul! Korkanad─▒r yaln─▒zl─▒k,
─░┼č bilene, yerden g├Â─če baht a├ž─▒k!
Bilen ├žift├ži, ekim vaktini, z├óhir,
Tek kalsa da sormaz gayr─▒ya fikir.
Bizim dâvâmızın esası, sevgi,
Sessizlikte sakl─▒ onun mihengi.
Sevmek nas─▒l olur, bunu do─čru sez;
Ba─č─▒rarak, g├Âr├╝nerek sevilmez!
Sevenler g├Âr├╝n├╝r ancak her yerde,
O sessiz sevenler, dedirmez nerde!

O─čul! Ge├žmi┼čini bilmeyen cahil,
Gelece─či bilmez, yok ona sebil.
Ge├žmi┼či bil, gelece─če sa─člam bas;
Sonsuzluk taht─▒nda, Ar┼čÔÇÖa k─▒l─▒├ž as!
Nerden geldin unutma ki bu yere,
T├ó unutmayas─▒n gidi┼čin nere!
Ufkunda daima hak sevda yans─▒n,
Gidi┼č yolun fetihlerle donans─▒n;
Peygamber m├╝jdesi, ┬źK─▒z─▒lelma┬╗d─▒r,
├ľnce ─░stanbulÔÇÖdur, sonra RomaÔÇÖd─▒r.
─░stanbulÔÇÖu a├ž ki, kur g├Âkte saray,
─░sl├ómÔÇÖ─▒n n├╗runu k─▒tÔÇÖalara yay!
RomaÔÇÖy─▒ da a├ž ki, a├ž─▒ls─▒n g├╝l├╝,
┼×ak─▒s─▒n orda da ezan b├╝lb├╝l├╝…
Sodom, GomoreÔÇÖde volkanlar s├Âns├╝n,
D├╝nya cehennemi, ravzaya d├Âns├╝n!
Y─▒kans─▒n k├ófirin k├Ât├╝ ahl├ók─▒,
─░yilik doldursun b├╝t├╝n ├óf├ók─▒…

Bu ├Â─č├╝tler, Edeb├ól├« ├Âz├╝d├╝r,
─░fadeler, anlayan─▒n s├Âz├╝d├╝r.
O ├Âz├╝, s├Âz ile yazd─▒ ki, Seyr├«,
Ge├žmi┼čle gelecek, birlikte diri…

8 Ocak 2013