TÂİF
M. Faik GÜNGÖR m.f.g.023@hotmail.com Ayrılınca şehirden dayanır yâreniyle, Zümrütten bir ağaca kan dolu yemeniyle… Gaflet yağar üstüne nasipsiz o beldenin, Arzı tutar sancısı küfürde son raddenin… Tâifli çocuklarda şeytanî bir vesvese, Kâinat taşlanmakta, muhtaç iken bu sese… Uzzâ’nın gölgeleri bağ sahibi adamlar, Bunlardan daha insan, insan yiyen yamyamlar… Ebû Kubeys hüznünden boğuluyorken yasa, Nur yansır içlerinde Ninovalı Addas’a… Zamanda bir […]
Continue reading »