ZAHMETLE DE─×─░┼×─░R RAHMET─░N RENG─░!

Ali A─×IR aliagir70@gmail.com

─░kindi namaz─▒ sonras─▒yd─▒. Masas─▒nda kitap okuyan Halil ─░brahim Hocan─▒n a├ž─▒k olan oda kap─▒s─▒ ├žald─▒. Ba┼č─▒n─▒ kald─▒rarak;

ÔÇťÔÇôBuyurun!ÔÇŁ diye seslendi.

─░├žeriye Mehmet Hoca ve ├Â─črencisi ├ľmer girdi. ├ľmer; ├ódeta Mehmet Hocan─▒n arkas─▒na saklanm─▒┼č, g├Âr├╝nmemek i├žin elinden geleni yap─▒yordu. Masan─▒n yan─▒na yakla┼čt─▒klar─▒nda Mehmet Hoca;

ÔÇťÔÇôHocam! ├ľmer, h├óf─▒zl─▒─č─▒ b─▒rakmak istiyormu┼č. Ben birka├ž kez konu┼čtum ancak ikn├ó edemedim. Bir de siz g├Âr├╝┼č├╝n, diyerek ├ľmerÔÇÖi size getirdim.ÔÇŁ dedi.

Halil ─░brahim Hoca;

ÔÇťÔÇôTamam hocam…ÔÇŁ diyerek Mehmet Hocaya m├╝saade etti.

Halil ─░brahim Hoca, bir KurÔÇÖ├ón kursunun m├╝d├╝r├╝yd├╝. ├çocuklu─ču zorluklarla m├╝cadele i├žerisinde ge├žmi┼č, kolay pes etmeyen, imk├ónlar─▒ zorlayan, HakkÔÇÖ─▒n r─▒z├ós─▒ i├žin gayret eden, samim├« biriydi. Daha ├Ânce de h├óf─▒zl─▒─č─▒ b─▒rakmak isteyen bir├žok ├Â─črenciyi bu fikrinden vazge├žirmi┼čti. Di─čer hocalar bunu nas─▒l yapt─▒─č─▒n─▒ bir t├╝rl├╝ anlayamam─▒┼člard─▒. Kendilerinin ikn├ó edemedi─či ├Â─črencileri, onun nas─▒l ikn├ó etti─čini hayretle kar┼č─▒larlar, ona g─▒pta ederlerdi.

Halil ─░brahim Hoca, ├ľmerÔÇÖi biraz s├╝zd├╝kten sonra;

ÔÇťÔÇô├ľmer! Ni├žin h├óf─▒zl─▒─č─▒ b─▒rakacaks─▒n? Sebebini bana da s├Âyleyebilir misin?ÔÇŁ diye sordu.

├ľmer, hem yetim hem ├Âks├╝z bir ├Â─črenciydi. Annesiyle babas─▒; o, hen├╝z kundaktayken bir trafik kazas─▒nda vefat etmi┼člerdi. Onu b├╝y├╝ten, bu g├╝nlere getiren dedesiydi.

├ľmerÔÇÖin ba┼č─▒ ├Ân├╝ne e─čilmi┼čti. Biraz yutkundu. Sonra da ba┼č─▒n─▒ kald─▒rmadan titreyen sesiyle ┼č├Âyle cevap verdi:

ÔÇťÔÇôHocam, ├óyetleri ├žok zor ezberliyorum. Arkada┼člar─▒m benden ├Ânce ve ├žok rahat ezberliyorlar. Onlar─▒n bu h├ólini g├Ârd├╝k├že, ezberde zorland─▒k├ža h├óf─▒z olamayaca─č─▒m─▒ d├╝┼č├╝nmeye ba┼člad─▒m. Sizin de haberiniz vard─▒r, zaman zaman da ezberlerimi veremiyorum.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôPeki, deden seni bize em├ónet edip giderken senden ne istedi─čini hat─▒rl─▒yor musun?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôEvet hocam, hat─▒rl─▒yorum. Zaten benden tek bir ┼čey istemi┼čti. O da h├óf─▒z olmamd─▒.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôB─▒rakma karar─▒n─▒ verirken bunu da akl─▒na getirdin mi?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôTabi├« ki. Akl─▒mdan hi├ž ├ž─▒kmad─▒. Ancak hakikaten zorlan─▒yorum hocam.ÔÇŁ

Halil ─░brahim Hoca; ├ľmerÔÇÖe;

ÔÇťÔÇôYeterince ├žal─▒┼čt─▒─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝yor musun?ÔÇŁ diye sordu.

├ľmer, biraz ┼ča┼č─▒rd─▒, sonra da;

ÔÇťÔÇôElbette hocam. ├çok ├žal─▒┼čsam bile bu kadar yapabiliyorum. O y├╝zden b─▒rakma karar─▒n─▒ ald─▒m. Hem bu karar─▒ birka├ž g├╝nde vermedim. Bir s├╝redir d├╝┼č├╝n├╝yordum. Bu g├╝n ezberimi veremeyince karar─▒m─▒ hocama da s├Âyledim. O da benimle konu┼čtu. Karar─▒m de─či┼čmeyince al─▒p beni size getirdi.ÔÇŁ

Halil ─░brahim Hoca bir s├╝re sustu. G├Âzlerini bir noktaya dikti. Ge├žmi┼če yolculuk yapt─▒─č─▒ belliydi. Y─▒llar ├Âncesine gitti. G├Âzleri dolmu┼čtu. Bir s├╝re sonra tane tane konu┼čmaya ba┼člad─▒:

ÔÇťÔÇôK├╝├ž├╝c├╝k bir k├Âyde b├╝y├╝d├╝m. Sekiz karde┼čtik. ─░lkokulu bitirdi─čim y─▒ld─▒. Madd├« imk├ón─▒m─▒z ├žok azd─▒. Bu y├╝zden babam beni KurÔÇÖ├ón kursuna veya ─░mam Hatip OkuluÔÇÖna g├Ânderemedi. ─░ki ablamla beraber ┼čehirdeki abimin yan─▒na gittik. Onun evinde kalacak, i┼č├ži olarak elma bah├želerinde ├žal─▒┼čacakt─▒k.

Ya┼č─▒m─▒z k├╝├ž├╝kt├╝. Yine de eve madd├« olarak destek sa─člamam─▒z gerekiyordu. Birka├ž ay elma bah├želerinde sabah karanl─▒─č─▒ndan ak┼čam karanl─▒─č─▒na kadar ├žal─▒┼čt─▒k. Havalar so─čuk olmas─▒na ra─čmen her g├╝n i┼če gittik. Elma sezonu bitince de k├Âye geri d├Ând├╝k. O y─▒l─▒ k├Âyde tarlalar─▒m─▒zda ├žal─▒┼čarak ge├žirdik.

Sonraki y─▒l yine ayn─▒ aylarda elma bah├želerine i┼č├ži olarak gittik. Yine bir s├╝re ├žal─▒┼čt─▒k. Bir g├╝n elma kovalar─▒n─▒, sand─▒klar─▒n yan─▒na g├Ât├╝r├╝rken bah├ženin sahibi beni yan─▒na ├ža─č─▒rd─▒ ve ┼č├Âyle bir soru sordu:

┬źÔÇôSeni h├óf─▒z yapal─▒m m─▒?┬╗

H├óf─▒zl─▒─č─▒n ne oldu─čunu, nas─▒l h├óf─▒z olunabilece─čini hi├ž bilmiyordum. Ancak, herhangi bir kursta yahut da okulda okuman─▒n kap─▒s─▒n─▒ aralayabilece─čini hissetmi┼čtim. D├╝┼č├╝nmeden hemen;

┬źÔÇôEvet!┬╗ cevab─▒n─▒ verdim.

Ailemle g├Âr├╝┼č├╝p karar─▒ kendisine bildirmemi istedi.

K├Âye d├Ân├╝p annem ve babamla konu┼čtum. ├ľnce isteksizdiler. K├Ây imam─▒n─▒n devreye girmesiyle KurÔÇÖ├ón kursuna gitmeme izin verdiler.

Karar─▒m─▒z─▒n m├╝sbet oldu─čunu haber alan bah├že sahibi, KurÔÇÖ├ón kursu m├╝d├╝r├╝yle g├Âr├╝┼čm├╝┼č. Bir ├Â─črenci g├Ânderece─čini ve ├Â─črencinin kurs ├╝cretini ise kendisinin ├Âdeyece─čini belirtmi┼č.

Babamla beraber kursa gittik. Kayd─▒m─▒ yapt─▒lar. Babam, e┼čyalar─▒mla birlikte beni b─▒rak─▒p k├Âye geri d├Ând├╝.

Kursa ge├ž ba┼člad─▒─č─▒m i├žin di─čer arkada┼člar─▒mdan geride kalm─▒┼čt─▒m. Gayretimle k─▒sa s├╝rede onlara yeti┼čtim. Ne olaca─č─▒m─▒ soranlara hep;

┬źÔÇôH├óf─▒z olaca─č─▒m.┬╗ cevab─▒n─▒ veriyordum.

─░lk y─▒l─▒n sonunda h├óf─▒zl─▒─ča ba┼člad─▒m. ─░lk ba┼člarda gayet iyiydim. Sonradan ├žok zorlanmaya ba┼člad─▒m. Ne kadar u─čra┼čsam da bir t├╝rl├╝ arkada┼člar─▒ma yeti┼čemiyordum. Ben daha sayfan─▒n yar─▒s─▒n─▒ ezberlemeden onlar ├žoktan sayfay─▒ bitirmi┼č oluyorlard─▒.

Ne yapaca─č─▒m─▒ d├╝┼č├╝nmeye ba┼člad─▒m. Bu, bana verilen ilk ve belki de son f─▒rsatt─▒. Bu f─▒rsat, bir daha elime ge├žmeyebilirdi. Bana bir kap─▒ a├ž─▒lm─▒┼čt─▒. Arkam─▒ d├Ân├╝p gidemezdim. B─▒rak─▒p gidersem ezberledi─čim sayfalar─▒ da unutacakt─▒m. G├╝nlerce bu probleme ├ž├Âz├╝m arad─▒m.

Bir g├╝n yine d├╝┼č├╝nmeye ba┼člam─▒┼čt─▒m. Birden RabbimÔÇÖden g├Ânl├╝me bir ilham geldi. Hemen kurs belletmenimizin yan─▒na gittim. Ya┼čad─▒─č─▒m s─▒k─▒nt─▒y─▒ anlatt─▒m. Bana yard─▒m edip edemeyece─čini sordum. O da yard─▒m edebilece─čini s├Âyledi.

Art─▒k her gece belletmenimiz, saat 01:00 civar─▒nda beni uykumdan uyand─▒r─▒yor ben de bir bu├žuk iki saat kadar ├žal─▒┼č─▒p tekrar yat─▒yordum. Ezberlerim daha iyi olmaya ba┼člam─▒┼čt─▒. Belki ezberimi arkada┼člar─▒m kadar h─▒zl─▒ yapamasam da daha fazla vakit ay─▒rarak aram─▒zdaki mesafeyi kapat─▒yordum. Bu aylarca b├Âyle devam etti.

Zaman ge├žti, h├óf─▒zl─▒─č─▒m─▒ tamamlad─▒m. ─░mtihandan da ba┼čar─▒l─▒ olup belgemi ald─▒m. Bana sunulan f─▒rsat─▒ yine Rabbimin izniyle iyi bir ┼čekilde de─čerlendirdim. ┼×├╝k├╝rler olsun. Belletmenimizin yard─▒m─▒n─▒ da unutmamak gerekir. Allah, ondan r├óz─▒ olsun.

Y─▒llar ├Ânceki HakkÔÇÖ─▒n yard─▒m─▒ ve birazc─▒k gayret, bu fakiri buralara kadar getirdi. Bizim vazifemiz; sizin gibi bu ├╝lkeye, bu vatana, All├óhÔÇÖ─▒n d├«nine hizmet edecek ├«manl─▒ gen├žleri yeti┼čtirmektir. Bunun i├žin hem siz gayret g├Âstereceksiniz hem de biz…

Bazen problemlerin i├žinde ├ž├Âz├╝mler de sakl─▒d─▒r. ─░yi d├╝┼č├╝nmeli, ├ž├Âz├╝mde ─▒srarc─▒ olmal─▒ ve AllahÔÇÖtan yard─▒m istenmelidir. Azimli ve sab─▒rl─▒ olmay─▒, fed├ók├órl─▒k yapmay─▒ ve du├óy─▒ da unutmamak gerekir. Sab─▒r ve gayret ne kadar fazlaysa, rahmet de o kadar fazla olur.

Bu hayat, îmânla küfrün bir cengi,
Her kap─▒y─▒ a├žan anahtar; sevgi,
Zahmetle de─či┼čir rahmetin rengi;
Gayret et, nasibin YemenÔÇÖden gelir. (A. A─č─▒r)

Eline ge├žen bu f─▒rsat bir daha ge├žmeyebilir. ─░yice d├╝┼č├╝nmeni ve karar─▒n─▒ ona g├Âre vermeni tavsiye ederim.ÔÇŁ

├ľmerÔÇÖin zihninde depremler olmu┼čtu. G├╝nlerdir neler neler d├╝┼č├╝nm├╝┼čt├╝. ├ťz├╝nt├╝den ne yapabilece─čini bilememi┼čti. Sanki derin bir kuyunun i├žine d├╝┼čm├╝┼čt├╝. Fakat ┼čimdi ├╝zerindeki o h├╝z├╝n kalkm─▒┼č, hafiflemi┼čti.

├éyetleri zor ezberleyen birinin, kar┼č─▒s─▒nda KurÔÇÖ├ón kursu m├╝d├╝r├╝ olarak oturuyor olmas─▒ kendisini hem ┼ča┼č─▒rtm─▒┼č hem de sevindirmi┼čti. Demek ki gayret ederek ve sab─▒rla bu s─▒k─▒nt─▒y─▒ atlatabilir, h├óf─▒zl─▒─č─▒n─▒ tamamlayabilirdi.

ÔÇťÔÇôHocam, d├╝┼č├╝nmeme gerek kalmad─▒. Ben karar─▒m─▒ verdim. Elime ge├žen f─▒rsat─▒ de─čerlendirip h├óf─▒zl─▒─č─▒m─▒ tamamlayaca─č─▒m. Ve bir g├╝n geldi─činde insanlara faydal─▒ olmak i├žin ne gerekiyorsa yapaca─č─▒m. Size te┼čekk├╝r ederim. M├╝saadenizle s─▒n─▒f─▒ma ge├žip dersimin ba┼č─▒na oturmak istiyorum.ÔÇŁ dedi.

├ľmer kap─▒dan ├ž─▒karken Halil ─░brahim Hoca bir yandan tebess├╝m ediyor bir yandan da All├óhÔÇÖa hamd ediyordu.