HELÂL ve TEMİZ RIZKI ARAMAK

Halil KA┼×IK├çI

Bug├╝nk├╝ gen├žli─čin en b├╝y├╝k problemlerinden biri az emekle ├žok kazan├ž sa─člamak, bir nev├« haz─▒ra konmak; sonra da tembellik ve at├ólet. ├ç├╝nk├╝ f─▒tratta, d├╝nya ve ├ón─▒ ya┼čama var.

Bir i┼č tutma gayreti, ├Â─črenme ├žabas─▒, ba┼č─▒ndan ba┼člay─▒p kendini ispat ede ede ilerleme; yani ├ž─▒rakl─▒k, kalfal─▒k devresinde sab─▒r g├Âsterme, dolay─▒s─▒yla ustal─▒─č─▒ bi-hakk─▒n elde etme… B├╝t├╝n bunlar maalesef ┼čimdilerde rastlanan ┼čeylerden de─čil.

Makam, mevk├«, barem ve k─▒dem gibi d├╝nyal─▒k dereceler i├žin okunan okullar, lise ve ├╝niversite diplomalar─▒… Gayesi sadece d├╝nya olan ├žabalar ve direni┼čler.

R─▒z─▒k teminini a┼čm─▒┼č l├╝ks t├╝ketimden taviz vermeme ├žabalar─▒. Kaybedilen hel├ól-haram kayg─▒s─▒, ├ži─čnenen hak-hukuk, bazen de zaafa u─čram─▒┼č, yerlerde s├╝r├╝klenen ahl├óklar… Maalesef bug├╝nk├╝ nesil yani gen├žlerimiz buna itiliyorlar ├ódeta. K─▒sa yoldan elde etme ve sonra da elde edilen ┼čeyin de─čer kayb─▒. Kolay kazan├ž, d├╝┼č├╝nmeden harcama, sanki baba mal─▒ gibi…

Bunlar─▒ yazarken; arabama ald─▒─č─▒m bir emekli ustaba┼č─▒n─▒n anlatt─▒klar─▒n─▒n, nereden nereye geldi─čimizin tipik ve g├╝zel ├Ârne─či olaca─č─▒ kanaatindeyim:

1980ÔÇÖli y─▒llar… Ak┼čam; Pendik ┼×eyhli k├Ây├╝nde olan i┼čyerimden eve giderken yolda bekleyen, tahminen altm─▒┼č ya┼člar─▒nda birini arabama ald─▒m. Belli ki epeyce beklemi┼č; memnun oldu, sevindi. Biraz serzeni┼č, biraz hayat ┼čartlar─▒, biraz da ┼čimdiki zaman ile kendi zaman─▒n─▒ mukayese etmesi bak─▒m─▒ndan anlatma ihtiyac─▒ duydu herh├ólde ki sel├óm fasl─▒ndan sonra anlatmaya ba┼člad─▒:

ÔÇťÔÇôAskerden yeni gelmi┼čtim; aileyi ge├žindirmem i├žin ├žal─▒┼čmam l├óz─▒md─▒, fakirdik, babam ya┼čl─▒yd─▒, y├╝k omuzlar─▒mdayd─▒.

O zamanlar bir fabrikaya girmek, hayat─▒n kurtulmas─▒ demekti. Maa┼č garanti, sigorta var, ├Â─čleyin yemek veriliyor, az da olsa sosyal yard─▒mlar. Ben de b├Âyle bir yer edinmeyi hedefledim, kafama koydum. Ama elimde mesle─čim yoktu; arkamda beni tavsiye edecek bir tan─▒d─▒k, referans olup kart yazacak bir mevki sahibini tan─▒m─▒yordum. ├çaresizdim.

KartalÔÇÖda banyo fayanslar─▒ ve seramik yapan b├╝y├╝k bir fabrika vard─▒. Her g├╝n kap─▒s─▒na 12-15 otob├╝s ile i┼č├žiler iniyordu. Onlar fabrikaya girdik├že; biraz umut, biraz ├Âzenti ile hay─▒flan─▒p i├ž ├žekiyordum. Karar verdim ve b├╝y├╝k bir azimle kap─▒daki bek├žiye; ┬ź─░┼č arad─▒─č─▒m─▒, kime m├╝racaat edece─čimi┬╗ sordum. Bek├ži biraz da usanm─▒┼čl─▒kla;

┬źÔÇôYok karde┼čim, i┼č├ži al─▒m─▒m─▒z yok!┬╗ dedi.

O g├╝nden sonra; ben her g├╝n o fabrikan─▒n kap─▒s─▒na gittim, i┼č├žilerin i├žeri girmesini seyrettim, oralarda biraz bekledim, sonra da bir ├╝mitle ayr─▒ld─▒m. Bu h├ólim 30-40 g├╝n kadar s├╝rd├╝.

Bir sabah yine kap─▒da bekliyorum. Birisi yan─▒ma gelip;

┬źÔÇôBen seni takip ediyorum; sen her g├╝n buraya geliyorsun, derdin nedir?┬╗ diye sordu. ┬źBen de askerden yeni geldi─čimi; i┼č arad─▒─č─▒m─▒, ihtiyac─▒m oldu─čunu┬╗ s├Âyledim;

┬źÔÇôGel arkamdan!┬╗ dedi. O ├Ânde ben arkada fabrikaya girdik. (Ustaba┼č─▒ o unutamad─▒─č─▒ tarihi de ay─▒yla g├╝n├╝yle s├Âyledi ama ben unuttum.) Bana beklememi s├Âyledikten birka├ž dakika sonra, i┼č tulumlar─▒n─▒ giymi┼č olarak yan─▒ma geldi ve;

┬źÔÇôBen bu fabrikan─▒n ustaba┼č─▒s─▒y─▒m, seni burada yan─▒mda ├žal─▒┼čt─▒r─▒r─▒m. Bu zamanda maa┼č falan bekleme, yaln─▒z bizimle beraber yemek yersin. ├çal─▒┼čman─▒ be─čenirsem; ahl├ók─▒n ve gidi┼č├ót─▒n da d├╝zg├╝n ise, seni i┼če ald─▒r─▒r─▒m.┬╗ dedi.

Ben sevin├žten u├žuyorum. Eline sar─▒l─▒p ├Âpt├╝m ve i┼če koyuldum. S├Âyledi─či her i┼či b├╝y├╝k bir gayret ve titizlikle yapt─▒m. Daha i┼če al─▒nm─▒┼č de─čildim. Bu h├ól tam ├╝├ž ay s├╝rd├╝, yani ├╝├ž ay -yaln─▒z- kar─▒n toklu─čuna ├žal─▒┼čt─▒m.

Herh├ólde ├žal─▒┼čmamdan tatmin olmu┼č, beni be─čenmi┼č ki bir g├╝n yan─▒ma geldi;

┬źÔÇôGel benimle!┬╗ dedi. O ├Ânde ben arkada kap─▒s─▒nda; ┬ź─░dare┬╗ yazan bir odaya girdik. Oradakilere;

┬źÔÇôBu arkada┼č─▒ i┼če al─▒yoruz, gerekli evraklar ne ise getirsin…┬╗ dedi.

Bana da d├Ând├╝;

┬źÔÇôHaydi hay─▒rl─▒ olsun!┬╗ dedi.

┬źÔÇôB├Âyle girdi─čim fabrikadan, otuz iki y─▒l sonra ustaba┼č─▒ olarak emekli oldum.┬╗ÔÇŁ dedi.

Dikkatimi ├žekti─či i├žim arabay─▒ biraz yava┼č kulland─▒m ve inece─či yere geldi─činde de ustaba┼č─▒n─▒n hik├óyesi bitmi┼č idi. Ayr─▒l─▒rken;

ÔÇťÔÇô┼×imdiki gen├žler kolay i┼č bulup, kolay ayr─▒l─▒yorlar. Sonra da i┼čsiz geziyorlar!ÔÇŁ diye dert yand─▒. O, bana te┼čekk├╝r etti. Ben de ona hay─▒rl─▒ ├Âm├╝rler diledim, ayr─▒ld─▒k.

Etkilenmi┼čtim. Hi├žbir vasf─▒ ve tahsili olmayan bir delikanl─▒, gayret ve sebat ile r─▒zk─▒n─▒n pe┼činde ko┼čmu┼č, eleman aramayan bir fabrikaya kendini ald─▒rmay─▒ ba┼čarm─▒┼čt─▒. Oras─▒, onun i├žin hem mektep, hem r─▒z─▒k vesilesi olmu┼čtu.

Allah Teâlâ;

ÔÇťR─▒zk─▒ Ben veririm.ÔÇŁ buyuruyor ama kulundan da; gayret, sab─▒r, sebat ve do─čruluk gibi vas─▒flar bekliyor.

Verilen eme─čin, d├Âk├╝len al─▒n terinin ib├ódet olmas─▒n─▒n ancak hel├ól bir r─▒z─▒k kazanmak ┼čart─▒na ba─čl─▒ oldu─čunu da unutmamam─▒z gerekiyor.

Allah -celle cel├ól├╝h├╗-; hel├ól ve harama dikkat eden, istikamet ├╝zere do─čru yoldan ayr─▒lmayan, i┼člerini ib├ódet ┼čuuru ile yapan kullar─▒n─▒n z├╝mresine ilh├ók eylesin. ├ém├«n…