ES─░R OLMAK ─░├ç─░N DE─×─░L!

Yunus Sami E┼×MEL─░ yunussamiesmeli@hotmail.com

G├Âz├╝n├╝ a├žt─▒─č─▒nda hastah├ónedeydi.

Hat─▒rlad─▒─č─▒ en son ┼čey; direksiyon ba┼č─▒nda oldu─čuydu.

G├Âzleri ara ara dal─▒p gidiyor, ancak yine de a├ž─▒k tutmaya ├žal─▒┼čarak yoluna devam ediyordu.

Sonras─▒:

Kaza!

Bir anl─▒k gaflet y├╝z├╝nden. Bir anl─▒k uyku y├╝z├╝nden.

Bir kamyoneti vard─▒. Zor ├žal─▒┼čma ┼čartlar─▒ alt─▒nda y─▒llarca para biriktirdikten sonra ancak alabildi─či… G├Âz├╝ gibi bakard─▒. Ekme─čini de onunla kazan─▒rd─▒.

Ne yaz─▒k ki bu kazada hurda olmu┼čtu.

Sadece bu da de─čil!

V├╝cudunun muhtelif yerlerinde say─▒s─▒z ezilmeler vard─▒. Ayr─▒ca kolundaki k─▒r─▒klar hakikaten cidd├« k─▒r─▒klard─▒ ve ameliyat olacak, uzun m├╝ddet kolunu da kullanamayacakt─▒. Bu ise ├žal─▒┼čamayaca─č─▒ anlam─▒na geliyor, bu s├╝re zarf─▒nda evi nas─▒l idare edece─čini d├╝┼č├╝n├╝yordu kara kara…

├ç├╝nk├╝ zaten fakirdi. ├ť├ž-be┼č kazand─▒─č─▒yla yetinmeye ├žal─▒┼č─▒yor, sabrediyordu.

Peki ┼čimdi ne olacakt─▒?

B├╝t├╝n bu d├╝┼č├╝ncelerin aras─▒nda birden durdu. Derin bir i├ž ├žekip feryat etti:

┬źKe┼čke!┬╗

Ac─▒ pi┼čmanl─▒─č─▒n─▒n tek kelimeyle ifadesiydi bu. Sonra s─▒ralad─▒:

ÔÇťKe┼čke uykum geldi─činde kenara ├žekip uyusayd─▒m, ke┼čke y├╝z├╝me su d├Âkseydim, ke┼čke uykulu uykulu yola ├ž─▒kmasayd─▒m, ke┼čke yan─▒mda beni konu┼čturan biri olsayd─▒, ke┼čke; ┬źDinlen de ├Âyle yola ├ž─▒k!┬╗ diyenleri dinleseydim, ah ke┼čke, ke┼čke… ÔÇŁ

H├ódise ger├žekle┼čmeden ├Âncesine dair kendi elinde olan veya olmayan ne kadar ihtimal varsa sayabildi─či kadar sayd─▒ ve hepsinin de ba┼č─▒na; ┬źAh ke┼čke!┬╗ ekledi. Yine de bunlar─▒n hi├žbiri neticeyi de─či┼čtiremezdi, de─či┼čtirmedi.

Zaman ge├žti; ezikler d├╝zeldi, yaralar─▒ ve kolundaki k─▒r─▒klar iyile┼čti. Ancak o, m├óneviy├ót─▒n─▒ yine d├╝zeltemedi. O g├╝nk├╝ pi┼čmanl─▒─č─▒n─▒ bir daha asla unutamad─▒. Eski i┼čine de geri d├Ânemedi, bir daha direksiyona da ge├žemedi. Oradan oraya savruldu durdu. Kazadan sonra hayat─▒nda bir ba┼čar─▒ sa─člayamad─▒ ne yaz─▒k ki…

Son nefesini verirken ya┼čad─▒klar─▒ysa hepsinden daha ibretliydi.

├ç├╝nk├╝ bu kez, hayat─▒ boyunca ya┼čad─▒─č─▒ pi┼čmanl─▒klar─▒ i├žin, y─▒llarca sadece; ┬źKe┼čke!┬╗ deyip durdu─ču i├žin, beyh├╗de d├Âv├╝nd├╝─č├╝ i├žin pi┼čman olmu┼čtu.

Bu kez:

ÔÇťKe┼čke, y─▒llarca bo┼č yere; ┬źKe┼čke!┬╗ deyip durmasayd─▒m. Ke┼čke gerekli dersi ├ž─▒karabilseydim. Ke┼čke bu d├╝nya kazas─▒ndan ibret al─▒p da ├óhiret kazas─▒na kar┼č─▒ tedbir alabilseydim.ÔÇŁ diyordu.

Heyhat!

Ne fayda!

Hayat─▒ ├ódeta Hazret-i Mevl├ónaÔÇÖn─▒n dedi─či gibi bitmi┼čti:

ÔÇťPi┼čman olmay─▒ ├ódet edinirsen, yani yapt─▒─č─▒n i┼člerden boyuna pi┼čman olur durursan, bu pi┼čmanl─▒ktan daha ziyade pi┼čman olursun.ÔÇŁ

─░nsano─člunun v├ór oldu─ču g├╝nden beri devam eden imtihanlar─▒ ve kimisinde tel├ófisi olmayan kaybedi┼čler ve faydas─▒z pi┼čmanl─▒klar. Yani pi┼čman olman─▒n i┼če yaramad─▒─č─▒ ge├ž kal─▒nm─▒┼č k├Ât├╝ ned├ómetler ├žok.

Bu sebeple sadece vaktinde olan, yani ge├ž kal─▒nmayan ve sonras─▒nda bize tekrar ac─▒ bir; ┬źKe┼čke┬╗ dedirtmeyen bir pi┼čmanl─▒k, makbul bir tevbe vasf─▒na b├╝r├╝n├╝r ve bize faydal─▒ olur. L├óz─▒m olan da budur.

├ç├╝nk├╝ yapt─▒─č─▒m─▒z veya yapmad─▒─č─▒m─▒z i┼člerin, hareketlerin sonu├žlar─▒ her zaman arzu etti─čimiz gibi gelmeyebilir. Ho┼čumuza gitmeyen, be─čenmedi─čimiz, can─▒m─▒z─▒ yakan, menfaatimize ters d├╝┼čen ┼čekilde bitebilir. ├ťz├╝nt├╝, utan├ž, mahcubiyet veya su├žluluk duymam─▒za sebep olacak ┼čekilde de neticelenebilir. Yahut yaparken ac─▒ neticelerini tam bilmeden arzu ederek yapt─▒─č─▒m─▒z, fakat nihayetinde hi├ž yapm─▒┼č olmak istemeyece─čimiz ┼čekilde de hareketlerimiz olabilir.

Fakat e─čer tam vaktinde pi┼čman olabilmi┼čsek, ne mutlu! Ned├ómet ve tevbeyi ecel vaktine ve ├óhirete b─▒rakmam─▒┼čsak, ne mutlu!

─░nsan─▒ yaratt─▒─č─▒ i├žin All├óhÔÇÖa isyan ederek; ┬źOnlar─▒ azd─▒raca─č─▒m, yoldan ├ž─▒karaca─č─▒m!┬╗ (Bkz. el-Hicr, 39) diyen ┼čeytana aldan─▒p da sonsuz bir ke┼čkeye d├╝┼čmezsek, ne mutlu!

Dikkat: ├ťmitsizlik tohumlar─▒ eker durur ┼čeytan… ─░yi niyetleri de ifl├ós ettirerek; ┬źOlmuyor, yapam─▒yorum.┬╗ dedirtir. Pi┼čmanl─▒─č─▒, ├žaresizlik olarak yutturur. Bu y├╝zden y├╝ce Allah b├Âyle bir tuza─ča d├╝┼čmeyelim diye ┼č├Âyle buyurmakta:

ÔÇť… All├óhÔÇÖ─▒n rahmetinden ├╝mit kesmeyin!..ÔÇŁ (ez-Z├╝mer, 53)

Bu ├óyete istin├óden ─░sl├óm ahl├ók─▒nda ├╝mitsizli─čin yeri yoktur. Her ┼čeye ra─čmen, RabbimizÔÇÖin aff─▒na ve merhametine s─▒─č─▒nmak vard─▒r.

Bir g├╝n Ras├╗lull├óhÔÇÖ─▒n huz├╗runa bir grup esir gelmi┼čti. Onlar─▒n i├žinden bir kad─▒n, tel├ó┼č i├žinde yavrusunu ar─▒yordu. Onu esirler aras─▒nda bulunca hemen al─▒p ba─čr─▒na bast─▒. Yavrusunu kana kana emzirdi. Bunun ├╝zerine Ras├╗lullah -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- ash├ób─▒na;

ÔÇťÔÇôNe dersiniz, bu kad─▒n ├žocu─čunu ate┼če atar m─▒?ÔÇŁ buyurdu.

Sahâbîler;

ÔÇťÔÇôHay─▒r, atmaz.ÔÇŁ dediler.

Bunun ├╝zerine Hazret-i Peygamber;

ÔÇťÔÇôAll├óhÔÇÖ─▒n kullar─▒na merhameti, bu kad─▒n─▒n ├žocu─čuna olan merhametinden daha fazlad─▒r.ÔÇŁ buyurdu. (M├╝slim, Tevbe, 22)

Bu ┼čuurla mill├« ┼čairimiz Mehmed ├ékif ne g├╝zel diyor:

├ét├«yi karanl─▒k g├Ârerek azmi b─▒rakmak…
Al├žak bir ├Âl├╝m varsa, em├«nim, budur ancak.
D├╝ny├óda inanmam, hani, g├Ârsem de g├Âz├╝mle:
├Äm├ón─▒ olan kimse gebermez bu ├Âl├╝mle.
Ey dipdiri meyyit! ┬ź─░ki el bir ba┼č i├žindir.┬╗
Davransana… Eller de senin, ba┼č da senindir!
His yok, hareket yok, ac─▒ yok… Le┼č mi kesildin?
Hayret veriyorsun bana… Sen b├Âyle de─čildin.
Kurtulmaya azmin, niye bilmem ki, s├╝reksiz?
Kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz?
├ét├«yi karanl─▒k g├Âr├╝vermekle ap─▒┼čt─▒n?
Esb├ób─▒ elinden atarak yeÔÇÖse yap─▒┼čt─▒n!
Kar┼č─▒nda ziy├ó yoksa, sa─č─▒ndan ya solundan,
Tek bir ─▒┼č─▒k olsun buluver… Kalma yolundan!

(… )

YeÔÇÖs ├Âyle batakt─▒r ki: D├╝┼čersen bo─čulursun.
├ťmm├«de sar─▒l s─▒ms─▒k─▒, seyret ne olursun!

(… )

Fery├ód─▒ b─▒rak, kendine gel, ├ž├╝nk├╝ zaman dar…
U─čra┼č ki: Tel├óf├« edecek bunca zarar var.

Hazret-i Mevl├ónaÔÇÖn─▒n ┼ču ifadeleri de ├žok manidar:

ÔÇťGe├žmi┼č gitmi┼č zaman─▒na (beyh├╗de) pi┼čman olma, i├žinde bulundu─čun vaktin k─▒ymetini bil, bundan yararlanmaya ├žal─▒┼č; (faydas─▒z) pi┼čmanl─▒klarla vaktini ge├žirme!ÔÇŁ

Yani;

┬źKe┼čke┬╗lerle ve neticesindeki ├╝z├╝nt├╝lerle, ├╝mitsizce yapt─▒klar─▒m─▒za daha da kah─▒rlanmak yerine; ecel kap─▒s─▒na gelmeden onlar─▒ g├Âzya┼č─▒na ├ževirip, o damlalarla hatalar─▒m─▒z─▒ temizlemeli ve Hak kat─▒nda makbul bir kulluk i├žin gayret etmeliyiz.

Hâsılı;

Pi┼čmanl─▒klar─▒m─▒z; onlar─▒n esiri olmak i├žin de─čil, bil├ókis tevbe fidan─▒m─▒z─▒n ye┼čermesinde can suyu olmak i├žindirler.