UNUTMAMALIYIZ!

Yunus Sami E┼×MEL─░ yunussamiesmeli@hotmail.com

┼×u can yakan ├Ârnekler ├žo─čald─▒:

Nice ├žilelere g├Â─č├╝s geren, bin bir fed├ók├órl─▒klar sergileyen, uykusuz geceler ge├žiren, yemeyip yediren, b├╝t├╝n yokluklara ra─čmen ci─čerp├óreleri i├žin her imk├ón─▒ olu┼čturmaya ├žal─▒┼čan cef├ók├ór bir anne ve evl├ód─▒…

O anne;

Gece-g├╝nd├╝z ailesi ve evl├ótlar─▒ i├žin var─▒n─▒ yo─čunu ortaya koyan bir anne…

O evlâtsa;

O cef├ók├ór anneye vef├ók├ór olamayan bir evl├ót. Vef├ók├ór olamamaktan da ├Âte vicdans─▒z, duygusuz, bencil, c├ón├« bir evl├ót…

Duyup da ah etmemek ne m├╝mk├╝n;

O evl├ót, bir g├╝n eve gelip ba─č─▒ml─▒s─▒ oldu─ču uyu┼čturucuyu alabilmek niyetiyle annesinden para istemi┼č. Olumsuz cevap al─▒nca da; bir h─▒┼č─▒mla mutfa─ča ko┼čarak tezg├óhtan ald─▒─č─▒ b─▒├žakla s─▒rf para vermedi─či i├žin, annesini alt─▒ yerinden a─č─▒r yaralam─▒┼č. Ne yaz─▒k ki kad─▒nca─č─▒z─▒n t├ókati yetmemi┼č ald─▒─č─▒ bu yaralarla m├╝cadele etmeye.

Ne denir ki?

O evl├ód─▒n biricik annesine vef├ós─▒, anne katili olmak olmu┼č.

Peki;

Bu nasıl bir vefâ/sızlık?

H├ólbuki biz, hayat─▒ vef├ó ├Ârnekleriyle dolu bir peygamberin ├╝mmetiyiz.

F├ót─▒ma Hatun vard─▒. EfendimizÔÇÖin amcas─▒ Eb├╗ T├ólibÔÇÖin han─▒m─▒. Sevgili PeygamberimizÔÇÖe ├žok iyi bakm─▒┼č, onu kendi ├žocuklar─▒ndan hi├ž ay─▒rmam─▒┼č hatt├ó daha da ├╝st├╝n tutmu┼čtu her daim.

F├ót─▒ma Hatun vefat etti─či vakit Efendimiz onun i├žin;

ÔÇťAnnem ├Âld├╝!ÔÇŁ demi┼čti. Onu kendi g├Âmle─či ile kefenleyip bir m├╝ddet -al─▒┼čmas─▒ i├žin- kabrine uzanm─▒┼č ve vef├ó hissiyle dolu ┼ču s├Âzleri sarf etmi┼čti:

ÔÇťO benim annemdi. Kendi ├žocuklar─▒ a├ž dururken ├Ânce benim karn─▒m─▒ doyurur, kendi ├žocuklar─▒n─▒n ├╝st├╝ ba┼č─▒ toz toprak i├žinde da─č─▒n─▒k dururken, o ├Ânce benim ba┼č─▒m─▒ tarar ve g├╝lya─č─▒ s├╝rerdi. O benim annemdi.ÔÇŁ (YaÔÇśk├╗b├«, II, 14)

Daha nice ├Ârneklerle dolu o Neb├«ÔÇÖnin hayat─▒. S├╝tannesine, s├╝t karde┼čine, amcalar─▒na, ┼čehidlere, ens├óra, muh├ócire, ├╝mmetine… Hatt├ó bir m├╝┼čri─če bile…

T├óif d├Ân├╝┼č├╝nde MekkeÔÇÖye girerken hi├ž kimse EfendimizÔÇÖi himayesine almam─▒┼čt─▒. Ancak ┼čehre girebilmesi i├žin birinin himayesi ┼čartt─▒. ─░┼čte o g├╝n MutÔÇśim bin Adiyy; ├«m├ón edenlerden olmad─▒─č─▒ h├ólde, PeygamberimizÔÇÖi himayesine alarak ┼čehre girmesini sa─člad─▒. Bu davran─▒┼č─▒ndan ├Ât├╝r├╝ ├élemlerin Sultan─▒ Efendimiz, o ┼čahsa -m├╝┼črik bile olsa- y─▒llar sonra vef├ó g├Âstermi┼č ve Bedir Sava┼č─▒ÔÇÖnda esirlerin durumu tart─▒┼č─▒l─▒rken -d├╝┼čman saflar─▒nda ├Âld├╝r├╝lmesine ra─čmen- kendisi hakk─▒nda ┼ču s├Âzleri s├Âylemi┼člerdi:

ÔÇť┼×ayet MutÔÇśim bin Adiyy hayatta olup da benden esirlerin ba─č─▒┼članmas─▒n─▒ isteseydi, fidye almadan hepsini serbest b─▒rak─▒rd─▒m.ÔÇŁ

─░┼čte faz├«let! ─░┼čte vef├ó!

Âh!

Bunlar─▒ okumak, yazmak, anlatmak ne kadar g├╝zel. Fakat bu vef├óy─▒ elbette ki ya┼čamak ve ya┼čatmak hepsinden g├╝zel. L├ókin bug├╝n├╝n pragmatist anlay─▒┼č─▒, bunu idrakten toplum olarak o kadar uza─ča d├╝┼čmeye ba┼člad─▒ ki.

Hat─▒rlad─▒k├ža i├ž ├žekiyor ger├že─či bilenler:

D├╝nden bug├╝ne de─či┼čen d├╝nya ile beraber bizim de g├╝nl├╝k hayat─▒m─▒zda nice de─či┼čiklikler oldu. Maalesef bu de─či┼čimlerin arkas─▒nda da nice faz├«letli hasletlerimizi kaybettik, de─čerlerimizi yitirdik. Unuttuk!

D├╝n cihana h├╝kmeden g├Ân├╝lleri fetheden bir millettik. Hazret-i PeygamberÔÇÖden ald─▒─č─▒m─▒z ├Âl├ž├╝lerle; hayat─▒m─▒z─▒, toplumumuzu ┼čekillendiriyorduk. Vef├ól─▒, ince duygulu, fed├ók├ór, ┼čefkatli, hassas, d├╝┼č├╝nceli nesiller yeti┼čtiriyorduk. Sokaktan ge├žerken bir evin penceresine sar─▒ ├ži├žek konmu┼č g├Âr├╝nce; i├žeride hasta oldu─čunu anlay─▒p oradan sessiz ge├žen, oyun oynuyorsa duran, hi├ž tan─▒mad─▒─č─▒ bir kimsenin huzurunu g├Âz ├Ân├╝nde bulundurarak, yani kendinden ├Ânce ba┼čkas─▒n─▒ dert edinerek huzurlu olan nesillerimiz vard─▒.

Bugün bu fazîlet dolu formülleri unuttuk!

Hayat─▒m─▒z; beton duvarlar─▒n i├žinde ge├žirilen, modalar─▒n pe┼činde ko┼čulan, her ├ón─▒ neredeyse ak─▒ll─▒ telefonlarla ak─▒ls─▒zca israf edilen, internetsiz kal─▒nca bo┼člu─ča d├╝┼č├╝len, sosyal medyada veya blog sitelerinde aktif, onun d─▒┼č─▒nda yaln─▒z ve cennet haz─▒rl─▒─č─▒ itibar─▒yla pasif ya┼čanan bir vaziyet ald─▒. Bu, insanlar─▒ gittik├že bencille┼čtirdi. Bu da, g├╝zel olan her haslete vef├ó g├Âstermeyi unutturdu.

Mesafeleri k─▒saltmak i├žin z├óhir├« u├žaklara bindik ama, bizi cennete g├Ât├╝recek g├Ân├╝l kanatlar─▒m─▒z─▒ sonsuzlu─ča a├žmay─▒ unuttuk!

D├╝n; ┬źGelinlikle girilen evden kefenle ├ž─▒k─▒l─▒r.┬╗ diye yap─▒c─▒ bir d├╝sturumuz vard─▒. Bug├╝n ise daha ailelerin kurulu┼čunda; ┬źHakk─▒m─▒ asla yedirmem! Beni oldu─čum gibi kabul et! Ben b├Âyleyim! Benim d├╝┼č├╝nceme sayg─▒ g├Âster! Benim hakk─▒m!┬╗ gibi tek tarafl─▒ y─▒k─▒c─▒ telkinlere kap─▒ld─▒k.

D├╝n, insan─▒m─▒z inceliklere sahipti. Bir di─čer karde┼čini incitmekten son derece imtin├ó ederdi. Bug├╝n ise say─▒s─▒z g├╝r├╝lt├╝ ve yaygara ┼čehirlerin normal h├óli gibi. Hasta var m─▒ yok mu, ya┼čl─▒ var m─▒ yok mu, bebek var m─▒ yok mu kimin umurunda? C─▒rtlak m├╝zikler, beyin zonklatan ba─č─▒r─▒┼č-├ža─č─▒r─▒┼člar, kavga-g├╝r├╝lt├╝…

Biz neyi unuttuk?

D├╝n, kimsesiz, bak─▒ma muhta├ž, ya┼čl─▒ kimseler i├žin D├ór├╝lacezeler in┼č├ó eder, ak─▒l hastalar─▒na bile ┬źdeliler┬╗ de─čil, ┬źmuhterem ├ócizler┬╗ diye hitap etme hass├ósiyetini g├Âsterirdik. Bug├╝n ise ┼čehir otob├╝slerimiz, ya┼čl─▒lar─▒m─▒za yer vermeyen niceleriyle dolu…

Biz neyi unuttuk?

D├╝nk├╝ hassas g├Ân├╝ller bug├╝n bas├«retsiz.

Dikkat ├žekici:

Ge├ženlerde Kalyo Yasuo diye bir Japon bilim adam─▒ baz─▒ a├ž─▒klamalar yapm─▒┼č. Diyor ki:

ÔÇťÔÇô├ť├ž y─▒ld─▒r T├╝rkleri inceliyorum. ─░ki ┼čey tespit ettim. Biri ├žok korkun├ž, di─čeri de ├žok garip.

Korkun├ž olan; bat─▒n─▒n bir ├╝lkeyi sava┼čmadan yok ediyor olmas─▒. T├╝rkiyeÔÇÖde ├╝├ž-be┼č dizi hari├ž hepsi T├╝rk din ve gelene─čine ters.

Garip olan ise; herkesin bunu bilmesi ama yine de izlemeye devam ediyor olmas─▒. Anne-babalar ├žocuklar─▒yla beraber izliyorlar. T├╝rklerin bu garip h├óline ┼ča┼č─▒yorum.ÔÇŁ

Niye b├Âyle?

├ç├╝nk├╝ kendi k├Âkl├╝ medeniyetimizi unuttuk, bat─▒ medeniyetine hayran olduk. Bu hayranl─▒kla da; ├óhireti unuttuk, d├╝nyaya dald─▒k. Ebed├« hazlar─▒n sadece cennette oldu─čunu unuttuk, f├ón├« lezzetlerin sarho┼ču olduk. M├óneviy├ót─▒ unuttuk, maddiyata ├Ânem verdik. Fed├ók├órl─▒k nedir unuttuk, menfaatlerimize ├Âncelik verdik. Sad├ókati unuttuk, vef├ós─▒zl─▒─č─▒ daha k├órl─▒ zannettik.

Hâlbuki;

Yitirdi─čimiz k─▒ymetlerin, hasletlerin hi├žbirini unutmamal─▒yd─▒k!

Unutmasayd─▒k nesillerimiz;

Telefonuna olan vef├ós─▒n─▒ anne-babas─▒na olan vef├ós─▒ndan daha ├╝st├╝n tutan nesiller olmazd─▒. Zevkine d├╝┼čk├╝nl├╝─č├╝n├╝ ins├ón├« de─čerlerinden daha ├╝st├╝n tutan nesiller olmazd─▒. Menfaati s├Âz konusu oldu─čunda karde┼č, dost, akraba vs. g├Âz├╝ g├Ârmeyen nesiller olmazd─▒. Ba─č─▒ml─▒s─▒ oldu─ču k├Ât├╝ al─▒┼čkanl─▒klar y├╝z├╝nden, haks─▒z yere cana k─▒yabilen nesiller olmazd─▒.

├ľyleyse;

Art─▒k hat─▒rlamal─▒y─▒z!

Y├╝ce All├óhÔÇÖ─▒n; ┬źen y├╝ce ahl├ók┬╗ olarak belirtti─či, son Neb├« Hazret-i Muhammed Mustaf├ó -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-ÔÇÖin ahl├ók├« ├Âl├ž├╝lerini tekrar hat─▒rlamal─▒, hayat ├Âl├ž├╝s├╝ yapmal─▒ ve bir daha unutmamal─▒y─▒z! Vef├ók├ór olmal─▒y─▒z.

Vef├ó ki; sevgi ve dostlukta sebat etme, muhabbette s├╝reklilik, ba─čl─▒l─▒k ve sad├ókat, s├Âz├╝nde durma, kendini seveni unutmama, ilgiyi kesmeme m├ón├ólar─▒na gelir.

Bilhassa bu ├žer├ževede PeygamberimizÔÇÖe vef├ól─▒ bir ├╝mmet olmal─▒y─▒z. O -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- bir ├Âm├╝r; ÔÇť├ťmmet├«!.. ├ťmmet├«!..ÔÇŁ dedi. Bize KurÔÇÖ├ón-─▒ Ker├«mÔÇÖi ve s├╝nnetini em├ónet olarak b─▒rakt─▒. Bize d├╝┼čen de unutmamak ve vef├ók├ór olmakt─▒r.

Bu noktada;

G├╝n├╝m├╝z d├╝nyas─▒nda eskiye nazaran ne kadar ├žok d├╝nyev├«le┼čme olsa da; maddiyat├ž─▒ anlay─▒┼člar h├ókim gibi g├Âz├╝kse de; bencilli─če, zevke ve menfaate ba─čl─▒ hayatlar ├Âzendirilse de; biz, bunlar─▒n ancak h├╝sran getirdi─čini unutmamal─▒y─▒z.

Bizi Hak kat─▒nda de─čerli k─▒lan ├Âzellikleri unutmamal─▒y─▒z!

Bencilliklerimizin bize hi├žbir k├ór─▒n─▒n olmad─▒─č─▒n─▒ unutmamal─▒y─▒z!

├ť├ž nefeslik lezzetlerin ac─▒ ├ók─▒betlerle nihayete erdi─čini unutmamal─▒y─▒z!

Fazîlet dolu hasletlerimizi ne olursa olsun unutmamalıyız!

Hâsılı;

All├óhÔÇÖ─▒ hi├ž unutmamal─▒y─▒z! Emirlerini ve yasaklar─▒n─▒ hi├ž unutmamal─▒y─▒z! ├ç├╝nk├╝ ancak bu ┼čekilde vef├ól─▒ bir kul olabilmek m├╝mk├╝n.

Unutmamal─▒y─▒z.