Modern ├ça─č─▒n Hastal─▒─č─▒ ALL├éHÔÇÖI UNUTMAK

Raif KOÇAK raifkocak@gmail.com

Ya┼čad─▒─č─▒m─▒z hayat─▒ d├╝┼č├╝nerek ve pl├ónlayarak de─čil, ├ódeta s├╝r├╝klenerek ya┼č─▒yoruz. Ailemiz bizi s├╝r├╝kl├╝yor. ─░┼čimiz bizi s├╝r├╝kl├╝yor. ─░┼č hayat─▒m─▒z, okullar─▒m─▒z, cemiyet hayat─▒m─▒z ├ódeta bir sel gibi, bizi ├Ân├╝ne katm─▒┼č s├╝r├╝kl├╝yor. Kurulmu┼č bir robot gibi belli vazifeleri yap─▒yor, belli maksatlar d─▒┼č─▒na ├ž─▒kam─▒yoruz.

R─▒z─▒k endi┼česi ve d├╝nyal─▒k hedeflere ├Âylesine kilitlenmi┼čiz ki, beri tarafta neleri ka├ž─▒rd─▒─č─▒m─▒z─▒n fark─▒nda bile de─čiliz. ┬źD├╝nyaya neden geldik? Ne i├žin yarat─▒ld─▒k? Vazifemiz nedir?┬╗ gibi sorular art─▒k ├Âncelikli kayg─▒lar─▒m─▒z aras─▒nda de─čil. Biraz daha fazla para kazanmak, daha g├╝zel ev ve araba sahibi olmak, gezip tozmak, hava atmak ve bunlar─▒ yapmak i├žin hep daha fazla, daha fazla ├žal─▒┼čmak, ├ódeta ya┼čama ve d├╝nyaya geli┼č sebebimiz h├óline geldi.

─░nsan─▒ yaratan, onun her t├╝rl├╝ ihtiyac─▒n─▒ ve zaaf─▒n─▒ bilen Allah Te├ól├ó; g├Ânderdi─či kit├ób─▒ndaki ├óyetleri ile bizleri ├«kaz ediyor. KurÔÇÖ├ón ├óyetlerinin hepsi bizler i├žin m├╝him bilgiler ve faydalar ihtiv├ó ediyor. ─░nsan─▒n belli d├Ânemlerinde ya┼čad─▒─č─▒ hass├ósiyetler ile baz─▒ ├óyetler ├╝zerine e─čilerek tefekk├╝r etmesi neticesinde, farkl─▒ m├╝l├óhazalar meydana ├ž─▒kabiliyor.

B├Âyle bir hass├ósiyet ile yap─▒lan okumalar─▒n birinde, tev├ófuk edilen ┼ču ├óyet-i ker├«menin; ya┼čad─▒─č─▒m─▒z ├ža─čda bizleri titretmesi gereken bir ├Âneme sahip oldu─čunu d├╝┼č├╝n├╝yorum:

ÔÇťAll├óhÔÇÖ─▒ unutan ve bu y├╝zden All├óhÔÇÖ─▒n da kendilerine kendilerini unutturdu─ču kimseler gibi olmay─▒n! ─░┼čte onlar f├ós─▒k kimselerin ta kendileridir.ÔÇŁ (el-Ha┼čr, 19)

├éyeti ilk okuyunca; ┬źAcaba bir insan, All├óhÔÇÖ─▒ nas─▒l unutur?┬╗ diye d├╝┼č├╝nebiliyoruz. ─░nsan─▒n, All├óhÔÇÖ─▒ nas─▒l unuttu─čunu ve bu unutman─▒n neticesinin neler oldu─čunu merak edip tefsirlere bakt─▒─č─▒m─▒z zaman, geni┼č ve zengin ├«zahlar g├Âz├╝m├╝ze ├žarp─▒yor. Bu ├«zahlar─▒n ├Âzetine bakt─▒─č─▒m─▒zda, All├óhÔÇÖ─▒ unutan ki┼činin;

┬źNefs├ón├« arzular─▒na dald─▒─č─▒n─▒, madd├« zevklerin ve ihtiraslar─▒n pe┼činde ko┼čtu─čunu, yeme, i├žme, gezme, tozma, ├Âl├ž├╝s├╝z e─člence ve a┼č─▒r─▒ mal-m├╝lk sahibi olmak gibi durumlar ile kar┼č─▒ kar┼č─▒ya kald─▒─č─▒n─▒┬╗ g├Âr├╝yoruz. Tefsirlerde anlat─▒lan bu durumlar; ├ža─č─▒m─▒zda ya┼čayan insanlar─▒n, yakaland─▒klar─▒ hastal─▒klar─▒n te┼čhisi olmu┼č ├ódeta.

Normal ┼čartlarda, elbette ki insan─▒n Yarat─▒c─▒ÔÇÖs─▒n─▒ unutmas─▒ m├╝mk├╝n de─čil. Ancak ├Âyle bir ├ža─čday─▒z ve kendimizi ├Âylesine yanl─▒┼č programlam─▒┼č─▒z ki; de─čil Yarat─▒c─▒ÔÇÖy─▒, ├óyetin devam─▒nda bahsedilen insan─▒n kendi kendini bile unutmas─▒ m├╝mk├╝n h├óle gelebiliyor.

Bu durumun nas─▒l meydana geldi─čini anlamak maksad─▒yla, ├óyetin canl─▒ tefsirine, yani i├žtim├ó├« hayata bakt─▒─č─▒m─▒z zaman, ├ževremizde bu h├ólde ya┼čayan insanlar─▒n ├žo─čunlukta oldu─čunu m├╝┼č├óhede ediyoruz. Bu tip insanlar─▒n konu┼čmalar─▒na ┼čahit oldu─čumuzda, d├╝nyadan ba┼čka bir ┼čey d├╝┼č├╝nmediklerini ve konu┼čmad─▒klar─▒n─▒ g├Âr├╝yoruz.

Ya┼čad─▒klar─▒ hayatta -h├ó┼č├ó- Allah Te├ól├ó yok. Ne i┼č hayatlar─▒nda, ne aile hayatlar─▒nda, ne ticaretlerinde, ne de insanlarla olan irtibatlar─▒nda. OÔÇÖnun yerine koyduklar─▒ yeni putlar var. Bu yeni putlar; bazen futbol tak─▒mlar─▒, bazen i┼čleri/kariyerleri, bazen arkada┼člar─▒ ve ├ževreleri, bazen ard─▒ndan kay─▒ts─▒z ┼čarts─▒z gittikleri ├Ânderleri, bazen k─▒namalar─▒ndan korktuklar─▒ dostlar─▒ ve akrabalar─▒ ya da ├žocuklar─▒ veya e┼čleri olabiliyor.

├éyette belirtilen kendini unutturma cezas─▒, bu d├╝nyada insan─▒n ba┼č─▒na gelebilecek en b├╝y├╝k mus├«betlerden biridir. Zira unutmak, ┼čuurunu kaybetmek ve bundan dolay─▒ da lehine ve aleyhine olan─▒ bilmemektir. ┼×uurunu kaybeden; sahip oldu─ču k─▒ymetleri bilmez, kendine em├ónet edilenleri bilmez, nas─▒l ve nelerle mutlu olaca─č─▒na karar veremez.

Oysaki bizleri yaratan, r─▒z─▒kland─▒ran, ├Âld├╝ren ve dirilten Allah Te├ól├ó; bir ├óyet-i ker├«mesinde bizlere olan yak─▒nl─▒─č─▒n─▒ ┼č├Âyle ifade buyuruyor:

ÔÇťAndolsun, insan─▒ Biz yaratt─▒k ve nefsinin ona verdi─či vesveseyi de Biz biliriz. ├ç├╝nk├╝ Biz ona ┼čahdamar─▒ndan daha yak─▒n─▒z.ÔÇŁ (K─üf, 16)

Kendimizi ve Yarat─▒c─▒ÔÇÖm─▒z─▒ unutturan gaflet; kalbimize, akl─▒m─▒za, irademize, muhayyilemize, r├╗humuza, g├Ânl├╝m├╝ze, ├Âz├╝m├╝ze ne b├╝y├╝k bir haks─▒zl─▒kt─▒r ve ne a─č─▒r bir zul├╝md├╝r!

Bizlere bunca nimeti bah┼čeden Allah Te├ól├óÔÇÖn─▒n, kullar─▒ ├╝zerinde elbette hakk─▒ vard─▒r. Bu hak, tevh├«d├« esaslara ri├óyet ederek ve ├«manlar─▒m─▒za zul├╝m bula┼čt─▒rmayarak OÔÇÖna ib├ódet etmektir.

Mademki insan─▒n yarat─▒l─▒┼č gayesi kulluktur, ├Âyleyse insan yarat─▒l─▒┼č gayesini nas─▒l unutabilir? Yemeyi, i├žmeyi ve nefes almay─▒ unutmayan insan; hayat─▒n─▒n her ├ón─▒n─▒, her hareketini denetleyen Yarat─▒c─▒ÔÇÖs─▒n─▒ nas─▒l unutur? OÔÇÖnun koydu─ču ├Âl├ž├╝lere g├Âre ya┼čamaya nas─▒l gayret etmez?

Meselemiz; unuttuklar─▒m─▒z─▒ yeniden hat─▒rlamakt─▒r. Ne i├žin yarat─▒ld─▒─č─▒m─▒z─▒ ve yarat─▒lma gayemizi unutmadan, d├╝nyan─▒n ge├žici s├╝slerine ve tel├ó┼čelerine kap─▒lmadan, kullu─čumuzun idr├ókine varmakt─▒r

Bunun i├žin unutmamak, unutmamak i├žin de her an tetikte olmak gerekir. Unutmaman─▒n ┼čart─▒ tefekk├╝r etmektir. Zira d├╝┼č├╝nen ve d├╝┼č├╝nerek ya┼čayan asla unutmaz.