HANG─░ SENDROM?

Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

ÔÇôBak mutlaka bekliyorum. Y─▒llar sonra devrelerimizle bir iftar yapaca─č─▒z. Gelmezsen bozulurum haberin olsun!

ÔÇôTamam! Tamam, in┼č├óallah gelece─čim. Yapmam─▒ istedi─čin ba┼čka bir ┼čey var m─▒?

ÔÇôSen gel yeter devrem! Ba┼čka bir ┼čey olursa arar─▒m. Haydi, All├óhÔÇÖa em├ónet ol!

ÔÇôSen de karde┼čim. Kal sa─čl─▒cakla…

E┼čref ile Hakan y─▒llar sonra mezunlar iftar─▒nda bir araya gelmi┼č iki arkada┼čt─▒. Talebelik d├Ânemlerinde yedi─či, i├žti─či ayr─▒ gitmemi┼č bu iki arkada┼č; mezun olduktan sonra farkl─▒ ┼čehirlerde r─▒z─▒k kap─▒s─▒ bulduklar─▒ i├žin pek g├Âr├╝┼čememi┼člerdi. Biri ├žok iyi bir ├Â─čretmen, di─čeri de y├╝zlerce ├žal─▒┼čan─▒ olan bir tekstil fabrikas─▒n─▒n vazge├žilmez bir m├╝d├╝r├╝ olmu┼čtu.

─░ftar vesilesi ile y─▒llard─▒r birbirini g├Ârmeyen arkada┼člar iyi bir hasret gidermi┼čti. L├ókin HakanÔÇÖ─▒n h├óli E┼črefÔÇÖin dikkatinden ka├žmam─▒┼čt─▒. HakanÔÇÖ─▒n sohbet esnas─▒ndaki gergin tav─▒rlar─▒; ┬źHayat─▒ sorgulayaca─č─▒m!┬╗ derken h├ólinden memnun olmad─▒─č─▒n─▒ ba─č─▒ran ┼č├╝k├╝rs├╝zl├╝k ifadeleri, E┼črefÔÇÖi bir hayli ├╝zm├╝┼čt├╝. Y─▒llar sonra bulu┼čtu─ču arkada┼č─▒ i├žin bir ┼čeyler yapmak isteyen E┼čref, bunu kalp k─▒rmadan nas─▒l yapaca─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝yordu:

ÔÇôHakan! Baksana karde┼čim bu ak┼čam hemen d├Ânmeyecekseniz bizde kalsan─▒z ya… Sohbet ederiz, hem aileler de yak─▒ndan tan─▒┼č─▒r. Ben seni ├žok ├Âzlemi┼čim be devrem…

ÔÇôVall├óhi ├žok g├╝zel olurdu; ama bu ak┼čam kay─▒npeder taraf─▒na s├Âz verdik. Ama yar─▒n olabilir. Normalde u├žak yar─▒n gece idi. Bileti ertesi g├╝n├╝n sabah─▒na al─▒rsam, yar─▒n ak┼čam sizde kal─▒r─▒z. ├çok da g├╝zel olur benim i├žin…

ÔÇôTamam, yar─▒n bendesin o zaman, o kadar! Biraz erken gel de iki l├óf─▒n belini k─▒ral─▒m!

ÔÇô─░n┼č├óallah!

E┼čref i├žin bu bir g├╝n, iyi bir d├╝┼č├╝nme f─▒rsat─▒ olmu┼čtu. ├ç├╝nk├╝ HakanÔÇÖ─▒n iki c├╝mlesinden biri ┼čik├óyet i├žerikliydi:

ÔÇťÔÇôAbi bu otuz ya┼č sendromu mudur nedir bilemedim? Ne hayal ediyordum ne oldum?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇô┼×├Âyle rahat bir hayat─▒m─▒z olmad─▒ gitti! Bak adama…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôAbi bizden adam olmaz, vall├óhi bak. Biz ak─▒llanmay─▒z!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôHi├ž evlenmeyecektik. Bek├órken krald─▒k be o─člum! ┼×imdiki maa┼č─▒m bek├órken olacakt─▒ var ya beni kimse tutamazd─▒…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôBizim peder beyle aralar biraz limon├« bu aralar. Pek bula┼čm─▒yorum, biliyor musun?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇô┼×u d├╝nyaya bir daha gelsem var ya…ÔÇŁ

HakanÔÇÖ─▒n bu c├╝mleleri uzunca bir m├╝ddet yank─▒land─▒ kulaklar─▒nda. E┼čref, arkada┼č─▒n─▒ k─▒rmak istemiyordu. Asl─▒nda hat─▒r─▒ say─▒l─▒r bir maa┼č─▒ ve mevkii, kendisini seven ehl-i namaz bir e┼či, iki tane g├Âz n├╗ru evl├ód─▒ vard─▒. Bunlar─▒ fark ettirerek pozisyonunu ┼č├╝k├╝r h├óline ├ževirmeliydi; ama nas─▒l?

Hakan, talebeli─činden beri uzun uzun nasihat dinlemeyi pek sevmezdi. Bir hatas─▒ oldu─čunda k─▒saca uyar─▒p ge├žersen anlar, bir daha yapmazd─▒. L├óf─▒, nasihati uzat─▒rsan o da i┼či inada bindirir, aksi y├Ânde tav─▒r al─▒rd─▒. Huyunu iyi biliyordu. Bir seyr-i tabi├« olu┼čturup derli-toplu, az-├Âz yapmal─▒yd─▒ ne yapacaksa…

D├╝┼č├╝n├╝p dururken g├Âz├╝ takvime tak─▒ld─▒. Ertesi g├╝n rahmetli babas─▒n─▒n vefat y─▒l d├Ân├╝m├╝ ve Per┼čembe g├╝n├╝ oluyordu. Akl─▒na bir fikir geldi. Yerinde tav─▒rlar g├Âsterebilirse ├žok iyi bir netice elde edebilirdi. ┬źHaydi bakal─▒m! Sabah ola hayrola…┬╗ dedi kendi kendine…

ÔÇôAlo! E┼čref karde┼čim, bu ak┼čam m├╝saitseniz sizde kalmak istiyoruz in┼č├óallah. Bileti erteledim!

ÔÇôBu ├žok g├╝zel bir haber karde┼čim. Buyur gel. Ba┼č─▒m─▒n ├╝zerinde yerin var!

ÔÇôYaln─▒z; gelmi┼čken biraz ziyaret biraz ticaret, anca iftara gelebilece─čim, hakk─▒n─▒ hel├ól et!

ÔÇôTamam, olur. Sen yeter ki gel!

ÔÇôEyvallah devrem. All├óhÔÇÖa em├ónet…

─░ftar vakti Hakan, ailesi ile geldi. Sofralara buyurdular ve iftar vakti tatl─▒ bir heyecan ile beklenmeye ba┼čland─▒. E┼črefÔÇÖin han─▒m─▒ yemekleri getirece─či zaman odan─▒n cam─▒na t─▒kl─▒yor, yemekleri b├╝y├╝k bir h├╝rmet ile kocas─▒na teslim ediyor, o da ├žok sessiz ve ser├« bir ┼čekilde sofraya yerle┼čtiriyordu. M├╝tev├óz─▒ iftar sofras─▒, ezan vaktinde her ┼čeyi ile tastamam olmu┼čtu. E┼čref, han─▒m─▒ ile anla┼čm─▒┼čt─▒. Hem ihtil├ót ortam─▒ olu┼čmayacakt─▒ hem de Hakan ile ba┼č ba┼ča kalarak k├╝├ž├╝k dokunu┼člar yapabilece─či bir sohbet olacakt─▒. Pl├ónlad─▒klar─▒ gibi de oldu.

Han─▒mlar ├žok iyi anla┼čm─▒┼člar, kendi aralar─▒ndaki sohbet iyice koyula┼čm─▒┼čt─▒. E┼čref de muhabbeti ak┼čamki konular etraf─▒na yava┼č yava┼č getirmi┼čti.

Hakan ayn─▒ h─▒zla gidiyordu. E┼čref, HakanÔÇÖ─▒n ifadelerinin anl─▒k de─čil bir hayli yerle┼čmi┼č fikirler oldu─čundan emin olmu┼čtu art─▒k. ─░ftar bitmi┼čti.

ÔÇôHakan karde┼čim hakk─▒n─▒ hel├ól et. Ben d├╝n seni davet ederken unutmu┼čum. Bug├╝n babam─▒n vefat y─▒l d├Ân├╝m├╝. Ben her sene babam i├žin bir hatim okurum ve o g├╝n gelince yats─▒ namaz─▒ndan ├Ânce gider kabri ba┼č─▒nda bir Y├ós├«n okur ve du├ó ederim. Kusura bakmazsan bu sene beraber gitsek olur mu? Hem seni ter├óvih namaz─▒ i├žin g├Ât├╝rmek istedi─čim bir cami var. Yeni a├ž─▒ld─▒, ben de oraya cemaat olmaya ├žal─▒┼č─▒yorum. Yol ├╝st├╝…

ÔÇô├ľyle mi karde┼čim? Hakk─▒n─▒ hel├ól et. Ben unutmu┼čtum. Ba┼č─▒n sa─č olsun. Ben yurt d─▒┼č─▒nda idim cenazeye de gelemedim. ├çok iyi olur. Bir Y├ós├«n S├╗resi de ben okurum Muhammed Amcam i├žin.

Gece vakti mezarl─▒─ča gitmek, Hakan i├žin biraz tedirgin edici olsa da cenazeye gelememi┼č olman─▒n mahcubiyetiyle sesini ├ž─▒karmad─▒. Mezarl─▒─ča vard─▒klar─▒nda E┼čref; babas─▒n─▒n kabri ba┼č─▒nda diz ├ž├Âkt├╝, g├Âzlerini kapad─▒ ve ezberden Y├ós├«n S├╗resiÔÇÖni okumaya ba┼člad─▒. Hakan da cep telefonundaki KurÔÇÖ├ón-─▒ Kerim program─▒ndan okumaya ba┼člad─▒. Gecenin sessizli─či, mezarl─▒─č─▒n sessizli─či ile bulu┼čmu┼čtu. M├╝thi┼č bir sessizlik… Arada bir mezarl─▒─č─▒n alt taraf─▒ndan ge├žen birka├ž araba hari├ž ├ž─▒t ├ž─▒km─▒yordu. ─░kisi de be┼činci sayfaya kadar gelmi┼člerdi ki ├žok yak─▒nlar─▒nda bir mezar─▒n ba┼č─▒nda biri, kocaman bir ┼či┼če k─▒rd─▒. Y├╝ksek sesle ve ├Âfkeyle ba─č─▒rmaya ba┼člad─▒:

ÔÇôGeberdin gittin! Be┼č kuru┼č para da b─▒rakmad─▒n! ├ťst├╝me b─▒rak─▒p gitti─čin bor├žlar da cabas─▒… L├ónet olsun senin gibi babaya! Baba m─▒s─▒n d├╝┼čman m─▒s─▒n be!

─░kisi de ├žok korkmu┼čtu.

E┼čref bir ┼čeyler pl├ónlam─▒┼čt─▒; ama asla bu de─čildi… Kendisi bir seyr-i tabi├« olu┼čturmak isterken, kendisini bir seyr-i tabi├«nin i├žinde bulmu┼čtu. Sesin geldi─či tarafa bak─▒nca elinde k─▒r─▒k bir i├žki ┼či┼česi ile ayakta durmakta g├╝├žl├╝k ├žeken, her h├ólinden sarho┼č oldu─ču anla┼č─▒lan birini g├Ârd├╝. Adam ayn─▒ h─▒zla devam ediyordu:

ÔÇôHayattayken de ba┼č bel├ós─▒ idin ┼čimdi de be! Bi d├╝┼čmedin yakamdan ba┼č bel├ós─▒ adam. Senin gibi bir babam olaca─č─▒na hi├ž olmasayd─▒! Geberdin gittin! Ne oldu ┼čimdi? Olan gene bana oldu…

Adam─▒n l├óf anlayacak h├ólde olmad─▒─č─▒ ├ó┼čik├órd─▒. E┼čref, sessizce HakanÔÇÖa cep telefonun sesini k─▒smas─▒n─▒ ve ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ s├Ând├╝rmesini i┼čaret etti, kendi de kapatt─▒. En iyisi hi├ž bula┼čmamakt─▒. Bir s├╝re gizlice beklediler. Sarho┼č geldi─či gibi s├Âylene s├Âylene gitti. Adam gider gitmez Hakan;

ÔÇôDevrem ko┼č ko┼č! Geri kalan─▒n─▒ bu senelik camide tamamlay─▒ver. Bu kadar heyecan bu ak┼čaml─▒k yeter. Ko┼č camiye ko┼č…

E┼čref bir yandan ser├« ad─▒mlarla mezarl─▒ktan ├ž─▒kmaya ├žal─▒┼č─▒yor, bir yandan da g├╝l├╝ms├╝yordu. Bir kendi pl├ón─▒na bak─▒yor bir de as─▒l pl├ónlar sahibinin pl├ón─▒na…

Mezarl─▒ktan d─▒┼čar─▒ ├ž─▒k─▒p da arabaya binince Hakan nefes nefese;

ÔÇôO neydi ├Âyle ya? ├ľd├╝m koptu arkada┼č! Adam ┼ča┼č─▒r─▒p da bizim kafam─▒zda k─▒rmad─▒ ya i├žki ┼či┼česini… Ne ara geldi? Hi├ž fark etmedim! Oh vall├óhi ├žok ┼č├╝k├╝r! ─░yi kurtulduk…

ÔÇôBen de hi├ž fark etmedim yahu!

ÔÇôSen nas─▒l fark edecektin? G├Âz├╝n├╝ bir kapatt─▒n ba┼člad─▒n okumaya, hi├ž a├žmad─▒n ki… T├Âvbe esta─čfirullah, sanki ├Âzel benim i├žin pl├ónlanm─▒┼č bir ┼čey gibiydi. Arkada┼č, ne zamand─▒r neyden ┼čik├óyet ediyorsam hepsinin cevab─▒n─▒ ald─▒m. Sendrom mendrom kalmad─▒!

ÔÇôHangi sendrom devrem?

ÔÇôAk┼čam dedim ya; ┬źOtuz ya┼č sendromu falan…┬╗ i┼čte onlar…

ÔÇôH─▒m! Onlar m─▒? Unutmu┼čum da…

ÔÇôVall├óhi sarho┼č iyi hat─▒rlatt─▒ ben de unutmu┼čtum. Bak gene talebeli─čimizdeki gibi oldu. Ben ├ór─▒za ├ž─▒kar─▒rd─▒m; sen nasihat mi ederdin l├óf m─▒ sokard─▒n ben anlamazd─▒m. Bir ┼čey s├Âyler ge├žerdin. Ben ba┼čkas─▒n─▒n nasihatine tahamm├╝l edemezdim; ama nas─▒l olursa olurdu ve senin dedi─čini yap─▒nca ├ór─▒za giderdi. Bu sefer s─▒ra sana gelmeden alaca─č─▒m─▒z─▒ ald─▒k.

ÔÇôEsta─čfirullah karde┼čim. Ben ├žok mahcup oldum. K─▒r─▒k y─▒l─▒n ba┼č─▒ gelmi┼č misafirim olmu┼čsun, s─▒rf ben istedim diye mezarl─▒─ča geldin. Ya┼čatt─▒─č─▒m ┼čeyler i├žin ├žok ├Âz├╝r dilerim. Hakk─▒n─▒ hel├ól et!

ÔÇôYok be devrem ├Âyle demek istemedim. Ama ben bunu hak ettim. Ben biliyorum kendimi… Seninle al├ókas─▒ yok. Sen yapman gerekeni yapt─▒n. M├ó┼č├óallah sen hay─▒rl─▒ evl├óts─▒n. Baksana ┼čahit olduklar─▒m─▒za; adam─▒n o─člu geldi ve mezar ta┼č─▒nda i├žki ┼či┼česi k─▒rd─▒. Demedi─čini b─▒rakmad─▒. Ben asla ├Âyle olmak istemiyorum. Haydi, bana bir ┼čey s├Âyle ve ge├ž karde┼čim. Yine y─▒llar ├Ânceki gibi…

ÔÇôEsta─čfirullah HakanÔÇÖ─▒m ne al├ókas─▒ var? Sen zaten namaz─▒nda, niyaz─▒nda, hel├ól r─▒z─▒k pe┼činde bir adams─▒n. Daha ne olsun?

ÔÇôAma mutsuzum be karde┼čim! ┼×u son iki g├╝ne bir bakt─▒m da hep ben konu┼čtum, onun da yar─▒s─▒ ┼čik├óyet. Sana konu┼čma f─▒rsat─▒ bile vermedim. Ama sendeki ve evindeki huzurun s─▒rr─▒n─▒ merak ediyorum be karde┼čim. ├çok huzurlu bir ortam─▒n vard─▒. Son y─▒llar─▒n en k─▒ymetli iftar─▒ oldu benim i├žin…

ÔÇô─░n┼č├óallah g├Ârd├╝─č├╝n gibidir karde┼čim. Rabbim s├Âylediklerine l├óy─▒k eylesin. Ama senden bir fark─▒m yok; sadece iki ┼čey s├Âylemek isterim. O da ├žok i├žten ve yan─▒k konu┼čtun. Ci─čerimi deldin, ne diyeyim?

Hayat─▒mda uygulamaya ├žal─▒┼čt─▒─č─▒m en ├Ânemli iki ┼čey var:

Bir; ┼č├╝kretmeye ├žal─▒┼č─▒yorum. Her ┼čeye… ├ç├╝nk├╝ kuluz. Yarat─▒ld─▒ isek, mutlaka bir imtihan─▒n muhatab─▒y─▒z. Ve bu asla kul i├žin de─či┼čmeyen bir ger├žek. Ne gelirse OÔÇÖndan gelir, r─▒z├ó g├Âsterebilir de o imtihanlar─▒ bir misafir gibi kar┼č─▒layabilirsek ne mutlu…

─░ki; yapmaktan mutluluk duydu─čum ┼čey: Gizli gizli hay─▒r hasenat yapmak veya yard─▒mda bulunmak. Bir ihtiyaca ┼čahit olduysam; g├╝c├╝m yetiyorsa madd├« olarak, yetmiyorsa ihtiya├ž sahibi i├žin g─▒y├ób─▒nda du├ó ederek yard─▒mda bulunmaya ├žal─▒┼č─▒yorum. Sevdiklerimin ard─▒nca gizli gizli du├ó ediyorum. Ve bir s├╝re sonra o ihtiyac─▒n veya s─▒k─▒nt─▒n─▒n hay─▒rl─▒s─▒yla bir neticeye ula┼čt─▒─č─▒n─▒ g├Ârmek bana ├žok huzur veriyor.

ÔÇôPeki, sonu hep mutlulukla m─▒ bitiyor?

ÔÇôElbette ├Âyle de─čil. Bazen ilk ba┼čta ├žok ├╝z├╝ld├╝─č├╝m veya hikmetini kavrayamad─▒─č─▒m ┼čeyler oluyor. Ama devam─▒nda ve neticeye bak─▒ld─▒─č─▒nda hep ┼čunu s├Âylemekten kendimi alam─▒yorum:

ÔÇťY├ó Rabbi! Sen ne kadar g├╝zelsin ve kullar─▒n i├žin ne kadar g├╝zel bir kader yazm─▒┼čs─▒n! Me─čer Sen, bu imtihanlar─▒n i├žine ne incelikler s─▒─čd─▒rm─▒┼čs─▒n da biz fark edememi┼čiz. Sana kul olmak ne g├╝zel…ÔÇŁ

ÔÇôAynen ├Âyle de─čil mi? Hat─▒rlar m─▒s─▒n? Ali Hoca bir sohbetinde anlatm─▒┼čt─▒: ÔÇťMah┼čer g├╝n├╝ Allah Te├ól├ó s├ólih kullar─▒na s─▒rr-─▒ kaderi a├žacak ve g├Âsterecekmi┼č. O s├ólih kullar da; ┬źY├ó Rabb├«! Sen ne g├╝zel bir kader yazm─▒┼čs─▒n!┬╗ diyeceklermi┼č.ÔÇŁ

ÔÇôEvet, i┼čte ben onu hi├ž unutmamaya ├žal─▒┼čt─▒m. Biraz huzuruma ┼čahit oldu isen karde┼čim s─▒rr─▒ i┼čte bu iki ┼čeydir…

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun karde┼čim. ─░yi ki beni davet etmi┼čsin. ├çok iyi geldi. Me─čer ne ├žok ihtiyac─▒m varm─▒┼č.

ÔÇôO zaman buyur ter├óvih namaz─▒na!..

ÔÇôElbette karde┼čim. Haydi Bismill├óh!..