ESAS BAYRAM SON NEFES BAYRAMIDIR

M. Ali E┼×MEL─░ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com

Sâlih bir müezzin vardı.

├ľ─čle namaz─▒nda vazifesini yapm─▒┼čt─▒. Huzur i├žinde bir Allah dostunun sohbetine gidiyordu. Yolda kendisine ye┼čil ─▒┼č─▒k yan─▒nca; ┬źBismill├óh!┬╗ deyip caddenin kar┼č─▒s─▒na do─čru ad─▒m att─▒. Tam yolun yar─▒s─▒ndayken k─▒rm─▒z─▒ ─▒┼č─▒k ihl├óli yapan s├╝ratli bir araba ona ┼čiddetle ├žarpt─▒. Bu ├žarp─▒┼č, onu havaya f─▒rlatt─▒. Yere d├╝┼čerken herkes tek bir ses duydu ondan:

ÔÇôSana geliyorum, Rabbim!

Son c├╝mlesi bu oldu.

Normalde ecelle ├žok sanc─▒l─▒ bir ┼čekilde kar┼č─▒ kar┼č─▒ya gelen kimselerin eyvahlar dolu ├╝z├╝nt├╝ ve kah─▒rla feryat edece─či a─č─▒r bir tabloda o, sanki sevin├ž ve huzur i├žinde co┼čmu┼čtu:

ÔÇôSana geliyorum, Rabbim!

Ne g├╝zel bir yolculuk!

Misaller ├žok:

A─č─▒r bir hastal─▒─č─▒n hid├óyet ve tesl├«miyete b├╝r├╝nd├╝ren ahl├ók─▒ ├╝zere ├óhirete ad─▒m atan bir k─▒zca─č─▒z─▒n kelime-i ┼čah├ódetle birlikte ard─▒ndakilere s├Âyledi─či ┼ču c├╝mle de, ne kadar m├ónidar:

ÔÇôDoktoruma s├Âyleyin; Azr├óil, onun bana anlatt─▒─č─▒ndan daha g├╝zelmi┼č!

Gazâlî Hazretleri anlatıyor:

Erenlerden s├ód─▒k bir z├ót vard─▒. Bir ak┼čam, kendisine birtak─▒m ┼čah─▒slar geldi ve kom┼ču mahallede hay─▒rl─▒ bir cemiyetleri oldu─čunu haber verip onu davet ettiler. O da ic├óbet etti. Beraber ├ž─▒kt─▒lar, bahsedilen mahalleye vard─▒lar. M├╝b├órek ┼čah─▒s, ┼ča┼čk─▒nla┼čt─▒. Oturdu─ču semtte b├Âyle bir mahallenin varl─▒─č─▒ndan hi├ž haberdar olmam─▒┼čt─▒. ├ça─čr─▒lan h├óneye girdiler, oras─▒ da bamba┼čka idi. O evdeki misafirler de kez├ó. Tarifsiz bir huzur ile gerekli vazifeler icr├ó edildikten sonra mal├╗m z├ót, kendisini buraya getirenlere dedi ki:

ÔÇôHayli ge├ž oldu; evden merak ederler, ben art─▒k m├╝saade alsam…

Onlar, tatl─▒ tatl─▒ tebess├╝m ettiler:

ÔÇôEfendim, oraya geri d├Ânemezsiniz. ├ç├╝nk├╝ siz, art─▒k d├╝nyan─▒z─▒ de─či┼čtirdiniz.

ÔÇôNas─▒l yani, ben ┼čimdi ├Âld├╝m m├╝?

ÔÇôEvet l├ókin bu h├ól, sizin i├žin f├ón├« bir ├ólemden ebed├« bir iklime ├žok g├╝zel ve m├╝stesn├ó bir hicretten ibaret oldu.

Hakikaten;

Ey fasıl âlemi dünyâ, ne büyükler geldi,
Bakt─▒lar her ┼čeye l├ó, d├Ând├╝ler ill├ó dediler. (Seyr├«)

Onlar;

├édeta cenneti seyrederek huz├╗ra g├Â├žt├╝ler. Onlar, ebed├« ├óleme ┼čevkle kanatland─▒lar.

├ç├╝nk├╝ Peygamberler Sultan─▒ Hazret-i Muhammed Mustaf├ó -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-, yeg├óne bir a┼čk ve i┼čtiyak i├žinde;

┬źÔÇôEy All├óhÔÇÖ─▒m ref├«k-─▒ ├ól├ó! Beni en y├╝ce dosta kavu┼čtur y├ó Rabb├«!┬╗ diye yalvarm─▒┼č ve ├╝mmetine bu minvalde ├Ârnek olmu┼čtu.

Bu itibarla;

Peygamber EfendimizÔÇÖin yolunu a┼čk ve seb├ót ile takip edenlerin hayat defterlerinde son sayfalar─▒n─▒n son c├╝mlesi veya c├╝mleleri, daima muhte┼čem ve m├╝stesn├ó oldu. ├ç├╝nk├╝ onlar idr├ók ettiler ki:

Cen├ób-─▒ Hak, kullar─▒n─▒n cennete gitmesini istiyor. ├ľyle istiyor ki, gitmeyenlere cehennem gibi bir deh┼četli ├ók─▒beti g├Âsteriyor. E─čer cennetten b├«haber kalanlar oraya gitmekten gafil olurlarsa, cehennemi g├Ârs├╝nler de cennete mecbur olduklar─▒n─▒ anlayarak do─čru karar versinler diye.

Onlar idrâk ettiler ki:

Defter belli, yaz─▒lmas─▒ gerekenler belli. Gerekenlerin d─▒┼č─▒nda heveslerine kap─▒larak ba┼čka ba┼čka ┼čeyler yazanlar, maalesef cennetten ba┼čka bir yere, yani ate┼čin ortas─▒na d├╝┼čmektedir.

Onlar g├Ârd├╝ler ki;

Bu hayat, birine be┼čik di─čerine tabut denilen iki kundak aras─▒nda f├ón├« bir koridor… Uyand─▒lar… Sadece b├ók├« olana r├óm oldular ve;

┬źÔÇôHayat nedir?┬╗ su├ólinin yeg├óne cevab─▒n─▒, mezarl─▒klar─▒n sessiz ve rutubetli ta┼člar─▒ndan okudular.

Onlar fark ettiler ki:

F├ón├« hayat ├žar┼č─▒s─▒n─▒n en asil giysisi olan kefen, b├╝t├╝n f├ón├« al─▒┼čveri┼člerin ve ihtiraslar─▒n iptal noktas─▒d─▒r.

Onlar anlad─▒lar ki;

Bu gurbet yolculu─čunda en b├╝y├╝k miras, yeti┼čmi┼č nesillerdir.

Çünkü onlar;

Be┼čikten mezara y├╝ce bir irfan ile doldular ve ellerindeki ├Âm├╝r defterini ancak;

┬źÔÇôAllah!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

┬źÔÇô├émenn├ó!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

┬źÔÇôLebbeyk!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

Yerde ve g├Âkte adlar─▒n─▒ ├órifler ve s├ód─▒klar listesine yazd─▒rd─▒lar.

Çünkü onlar, o defteri;

┬źÔÇôH├╗!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

┬źÔÇôHay!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

┬źÔÇĺCan fed├ó!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

Namlar─▒n─▒; ancak ihl├ós ve takv├ó ile yo─črulmu┼č, yaln─▒z HakkÔÇÖa kurban olmu┼č s├ólihler, ├ó┼č─▒klar ve ┼čehidler kervan─▒na yazd─▒rd─▒lar.

├ç├╝nk├╝ onlar; ├Âmr├╝n imtihan yollar─▒nda nice darl─▒k, ├žile, zahmet, ─▒st─▒rap ve mus├«bet k─▒skac─▒nda kalsalar da daima en g├╝zel sab─▒r ve en y├╝ce seb├ót ile hareket ettiler ve o defteri;

┬źÔÇôHasb├╝nallah!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

├ç├╝nk├╝ onlar her nefes; ┬źNas─▒l ya┼čarsan─▒z ├Âyle ├Âl├╝rs├╝n├╝z, nas─▒l ├Âl├╝rseniz ├Âyle dirilirsiniz!..┬╗ (M├╝n├óv├«, Feyz├╝ÔÇÖl-Kad├«r, V, 663) ger├že─či etraf─▒nda en do─čru hid├óyet ve istikamet ├╝zere oldular da o defteri;

┬źÔÇôHak din ─░sl├óm!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

┬źÔÇôKit├ób─▒m─▒z KurÔÇÖ├ón-─▒ Az├«m├╝┼č┼č├ón!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

┬źÔÇôNeb├«miz Muhammed Mustaf├ó j!┬╗ dediler yazd─▒lar.

Onlar o defteri;

┬źÔÇôS├╝bh├ónallah!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

┬źÔÇôElhamd├╝lill├óh!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

┬źÔÇôAll├óhu ekber!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

Gece-g├╝nd├╝z her hayra;

┬źÔÇôBismill├óh!┬╗ dediler, yazd─▒lar.

B├Âylece d├╝nyada ve ├óhirette kendilerini cennetlik olarak yazd─▒rd─▒lar.

Çünkü onlar;

Omuzlar─▒ndaki hayat defterinin son sayfas─▒n─▒, son c├╝mle olarak c├ón u g├Ân├╝lden ├žekilen bir kelime-i ┼čah├ódet ile m├╝h├╝rlediler ve sadece;

┬źÔÇôNe g├╝zel kul!┬╗ diye yazd─▒rd─▒lar.

Dolay─▒s─▒yla;

Onlar i├žin d├╝nyan─▒n biti┼či ebed├« bir ba┼člang─▒├ž oldu.

Çünkü onlar;

Ecel gelince ├Âlmediler, ├ódeta do─čdular.

Çünkü onlar;

Kaybetmediler, yedi kat g├Âklerde kazand─▒lar.

Çünkü onlar;

Bedenleri itibar─▒yla solsalar da ruhlar─▒ itibar─▒yla hi├ž solmad─▒lar, ye┼čerdik├že ye┼čerdiler.

├ç├╝nk├╝ onlar f├ón├« cesetlerini belki topra─ča g├Âmd├╝ler, l├ókin kalb├« ┼čahsiyetlerini hi├žbir zaman bu ├žamur devr├óna kapt─▒rmad─▒lar ve r├╗hen bir ├žukura g├Âm├╝lmediler.

Yani onlar;

Ecel e┼či─činde sadece elbise de─či┼čtirdiler. D├╝nyan─▒n y─▒pranm─▒┼č elbisesini ├ž─▒kar─▒p ├óhiretin hi├ž eskimeyen cennet elbisesini giydiler.

Zaten;

En g├╝zel bayram da i┼čte bu de─čil mi?

Bundan daha g├╝zel bir bayram olabilir mi?

─░┼čte Hazret-i Mevl├ón├óÔÇÖn─▒n ┼čeb-i ar├╗s / d├╝─č├╝n gecesi dedi─či son nefes bayram─▒.

Nas─▒l ki bayramda eskiler ├ž─▒kar─▒l─▒r, yeni ve temiz elbiseler giyilir. Son nefeste de b├Âyledir. O an kendileri i├žin bayram olanlar da ayn─▒ ┼čekilde bir mazhariyet ile sadece elbise de─či┼čtirmi┼č olurlar. D├╝nya penceresinden bakanlara g├Âre ya┼čan─▒lan ┼čey belki ├Âl├╝md├╝r, fakat ├óhiret penceresinden bak─▒ld─▒─č─▒nda ise ya┼čan─▒lan ┼čey ger├žek bir bayramd─▒r… Muhte┼čem bir bayram…

Unutmamal─▒ ki;

Son nefes, ├Âm├╝r boyu al─▒n─▒p verilen t├╝m nefeslerinin ├Âzeti. Do─čumdan o ├óna kadar b├╝t├╝n nefesler hangi y├Ânde kullan─▒lm─▒┼čsa son nefes de o y├Ânde en net hul├ósa ve en berrak ayna. Hem ya┼čan─▒lan hayat─▒ hem de ya┼čan─▒lacak sonsuzlu─čun nas─▒l olaca─č─▒n─▒ seyrettiren bir ayna.

Son nefes;

Gafil g├Âzlere son derece korkun├ž ve ├╝rk├╝t├╝c├╝ olan me├žhul bir ge├žit, ├órif olan ├Âzlere ise son derece huzur ve ferahl─▒k veren bir vuslat e┼či─či.

Bu y├╝zden;

Son nefes vaktinde kalbi ├óg├óh olanlar─▒n y├╝zleri ve g├Âzleri ─▒┼č─▒lday─▒p da i├žleri de d─▒┼člar─▒ da g├Âr├╝lmemi┼č bir tebess├╝mle dolarken; gaflet erb├ób─▒n─▒n h├óli, i─čreti ve as─▒k bir suratla g├Âzleri yuvalar─▒ndan ├ž─▒kacak ┼čekilde bir eyvaha mahk├╗miyettir.

Lise y─▒llar─▒mda dersimize gelen tecr├╝be dery├ós─▒ bir hocam─▒z anlatm─▒┼čt─▒:

ÔÇťGafil ve bedbaht bir kom┼čumuz vard─▒. Say─▒l─▒ nefesleri bitmi┼č, seker├ót h├óline haline gelmi┼č. Beni ├ža─č─▒rd─▒lar. Bir an teredd├╝t ettim, ├ž├╝nk├╝ bir z─▒nd─▒─ča son nefeste yap─▒lacak bir ┼čey yoktu. Fakat ─▒srarlar ├╝zerine kom┼čuluk ├žer├ževesinde nez├óketen de olsa gittim. Bakt─▒m; adam simsiyah kesilmi┼č, bo─čuluyordu ├ódeta. A─čz─▒ndan k├Âp├╝kler ├ž─▒k─▒yor, kapana k─▒s─▒lm─▒┼č bir kuduz gibi ├ž─▒rp─▒n─▒yordu. Hafif sesle s├Âyledim:

ÔÇôAmca, e┼čhed├╝…

Adam hi├ž oral─▒ bile olmad─▒. Tekrar tekrar s├Âyledimse de n├ófile. ├ťstelik kendini s─▒kt─▒, s─▒kt─▒, son bir hamleyle bana h─▒┼č─▒mla patlad─▒:

ÔÇôSen ne deyip duruyorsun ba┼č─▒mda? G├Ârm├╝yor musun can─▒mla u─čra┼č─▒yorum! Kes sesini!

Dondum kald─▒m. Biraz sonra o da dondu kald─▒. Berbat bir ┼čekilde ├Âl├╝p gitti…ÔÇŁ

Demek ki;

Son nefeste z├ólimlere bayram yok! Son nefeste ├ós├«lere bayram yok. Son nefeste merhametsizlere, vicdans─▒zlara ve ├«mans─▒zlara bayram yok! D├╝nyay─▒ fel├ókete ├ževirenlere son nefeste bayram yok! ─░nsanl─▒─č─▒ peri┼čan edenlere son nefeste bayram yok! ├ťlkeleri harabeye ├ževirenlere son nefeste bayram yok!

Demek ki;

Son nefes bayram─▒, sadece m├╝ÔÇÖminlere. ├ç├Âlleri g├╝listana ├ževirenlere!

Son nefeste bayram, merhametli y├╝reklere! ─░nsanl─▒─č─▒n kurtulu┼ču i├žin ├ž─▒rp─▒nanlara!

Çünkü;

Son nefes, ├Âm├╝r boyu kullu─ču ve gidi┼č├ót─▒ g├╝zel olanlara e┼čsiz bir bayram.

Lâkin;

Bu i┼čin s─▒rr─▒ makbuliyettir. ├ç├╝nk├╝ ya┼čay─▒┼č─▒m─▒z─▒ olu┼čturan b├╝t├╝n amelleri; hem g├╝zel hem s├ólih hem takv├ó ├Âl├ž├╝leriyle yapmak bir yana, bilhassa onlar─▒ y├╝ce huzurda kabul olacak ┼čekilde ed├ó etmek ┼čartt─▒r. Zira da─člar kadar ameller i┼čleyip de makbuliyet m├╝hr├╝ne mazhar olmayanlar, hi├ž yapmam─▒┼č gibi olurlar. Bu durumda ihl├ósla i┼členen ve makbuliyet m├╝hr├╝ne mazhar olan az─▒c─▒k bir amel, da─člar kadar amellerden daha de─čerlidir.

Onun i├žin her ne yapsak vazge├žilmez ┼ču iki d├╝stur elzemdir:

ÔÇôS├ólih ve do─čru ameller i┼člemek,

ÔÇôKabul├╝ terazisini esas almak.

Mal├╗m;

Namaz ├žok k─▒ymetli bir ib├ódet, fakat ed├ós─▒ y├╝ce terazide kabul olacak k─▒vamdaysa g├╝zel.

Bu bak─▒mdan ├Âm├╝r boyu ├Ânce, en ├Ânce sormal─▒:

ÔÇôNeler makbul?

ÔÇôNas─▒l makbul?

├ç├╝nk├╝ ancak bunlara g├Âre ri├óyetler etraf─▒nda ya┼čanan bir ├Âmr├╝n son nefesi bayram.

Ne mutlu o bayrama nâil olanlara!

Yâ Rab,
Nasîb et!
Âmîn!..