O -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- Ne ├ľ─čretti, Nas─▒l ├ľ─čretti ? -4

YAZAR : Osman N├╗ri TOPBA┼× Hocaefendi

Unutmamal─▒ ki;

G├Âzler, OÔÇÖnun muhasebe aynas─▒nda g├Âr├╝yor nice g├Âze ├žarpmayan ger├žekleri. ├ľzler, OÔÇÖnun muhasebe aynas─▒nda fark ediyor nice hakikatleri.

Kezâ;

Ancak OÔÇÖnun muhasebe aynas─▒nda neler neler tem├ó┼č├ó ediyoruz. ─░┼čte bug├╝n, OÔÇÖnun aynas─▒ndan tefekk├╝r├╝m├╝ze yans─▒yan m├ónidar ger├žekler:

├ľRF ve ├éDETLER─░M─░ZDE UNUTULAN DE─×ERLER─░M─░Z

G├╝n├╝m├╝zde demirin, madenlerin ve teknolojinin terakk├«si medeniyet zannedilmektedir. H├ólbuki medeniyet ins├ón├« de─čerlerde olur. Teknik ve teknolojik terakk├«ler ise, ins├ón├« meziyetleri geli┼čtirmemi┼č, bil├ókis insan f─▒trat─▒n─▒n asl├« yap─▒s─▒n─▒ menf├« y├Ânde de─či┼čtirmi┼čtir. T─▒pk─▒ hormonlu meyveler ve sebzelerde oldu─ču gibi.

Neticede;

ÔÇó─░nsanlar─▒ hodg├ómla┼čt─▒rm─▒┼č, bencille┼čtirmi┼čtir. Sadece kendini d├╝┼č├╝n├╝r h├óle getirmi┼čtir.

ÔÇó├éhireti unutturmu┼čtur.

ÔÇóHay├ó, iffet, g├╝zel ahl├ók, mahremiyet gibi haslet ve hus├╗siyetleri zay─▒flatm─▒┼čt─▒r.

Devrimizde internet ve cep telefonlar─▒n─▒n hayat─▒n her ├ón─▒na girmesi ve televizyonlardan s├╝rekli bat─▒ hayat tarz─▒n─▒n empoze edilmesinin, ─░sl├óm ├ód├ób─▒ ve ahl├ók─▒ndan bir├žok de─čerin unutulmas─▒na sebebiyet verdi─či ├ó┼čik├órd─▒r.

Bilhassa cep telefonlar─▒ a┼č─▒r─▒ bir tiryakilik (ba─č─▒ml─▒l─▒k) h├óline gelmi┼čtir. B├╝t├╝n g├╝n, g├Âzler o ekranlar─▒n esiri h├óline gelmektedir. Madd├« ve m├ónev├« kazalara sebebiyet vermekte, aile ve arkada┼čl─▒k m├╝nasebetlerini bozmaktad─▒r.

Ak─▒ll─▒ ve iradeli bir insan; bu cihazlar─▒ ihtiya├ž seviyesinde kullanmal─▒, di─čer i├žtim├ó├« hayat─▒n─▒ aksatmamal─▒d─▒r.

Payla┼čmak m─▒ ba┼čkala┼čmak m─▒?

Mesel├ó; bir m├╝sl├╝man l├╝ks bir mek├ónda yemek yedi─či aile sofras─▒n─▒n resmini, internette nas─▒l ne┼čredebilir?

B├Âyle davran─▒┼člarda; hem aile mahremiyeti ihl├ól edilmekte hem de ├žok ├žirkin bir en├óniyet ve tef├óhur manzaras─▒ zuh├╗r etmektedir. Di─čer taraftan da mahrumlar─▒n kem nazarlar─▒ tahrik edilmektedir.

Niyetler ne olursa olsun; ortaya ├ž─▒kan manzara, ─░sl├óm terbiye ve edep ger├že─čine uymamaktad─▒r.

E─čer;

┬źNe var bunda?┬╗ denilebiliyorsa; maalesef bug├╝n, g├Ân├╝l d├╝nyalar─▒m─▒zda, iffet, hay├ó, gayret ve ─▒rz hass├ósiyetlerinde ├žok derin yaralar a├ž─▒lm─▒┼č demektir. Necip Faz─▒l, bu yaralar─▒ ┼č├Âyle ifade etmi┼čti:

Utan─▒rd─▒ burnunu g├Âstermeye s├╝tninem,
K─▒z─▒m─▒n g├Âsterdi─či, kefen bezine mahrem!

Bu ifadeler ne kadar hazindir:

├ľnceki annelerimiz bir iffet ├óbidesiydi. L├ókin zaman i├žinde yani bug├╝nlere gelindi─činde; o annelerdeki iffet ve edep, baz─▒lar─▒nda ├ódet├ó dum├╗ra u─črad─▒. Bunun sebebi;

Kad─▒nlar─▒ de┼čifre ederek onlara yap─▒lacak tacizlere zemin olu┼čturacak zararl─▒ ve nisbetsiz bir e┼čitlik; vir├╝sl├╝ bir h├╝rriyet ve g├╝nahlara ├žeken bir serbestlik yolunda yap─▒lan t├╝rl├╝ t├╝rl├╝ aldatmacalard─▒r.

Maalesef;

G├╝n├╝m├╝zde; tesett├╝re ri├óyet eden insanlarda dah├«, internet hus├╗sunda bir gev┼čeklik meydana geldi─či ifade edilmektedir.

Hâlbuki bunlar ailenin rûhâniyetine zehir serper. Saâdeti zedeler.

Ki┼či;

┬źBen sadece mahremim olan birka├ž ki┼čiye g├Ânderiyorum.┬╗ zannetse dah├«, kullan─▒lan vas─▒talar─▒n teknik altyap─▒s─▒n─▒n tamamen ecneb├«lerin elinde oldu─ču hat─▒rdan ├ž─▒kar─▒lmamal─▒d─▒r. Bu, aile mahremiyetini zedelemektedir.

─░nternet ├╝zerinde k├Ât├╝ niyetli resimlerle montajlar ve ┼čantajlar yap─▒ld─▒─č─▒, yine kredi kartlar─▒ vs. ├╝zerinden soygunlar yap─▒ld─▒─č─▒ da bilinmektedir.

En do─črusu, internet gibi tehlikeli sahalarda ihtiyatl─▒ davranmakt─▒r.

Tef├óhur / ├ľv├╝nme

─░┼čin tef├óhur, b├Âb├╝rlenme ve caka satma taraf─▒ da ─░sl├óm ├ód├ób─▒na uymaz. Yedi─či-i├žti─či pahal─▒ mek├ón─▒n, koltu─čuna kuruldu─ču l├╝ks otomobilinin, gitti─či tatil yerinin ve benzeri ┼čeylerin foto─čraflar─▒n─▒ payla┼čarak ├Âv├╝nmek; All├óhÔÇÖ─▒n ve Peygamber EfendimizÔÇÖin r├óz─▒ olmayaca─č─▒ pek ├žirkin davran─▒┼člard─▒r.

Medeniyetimizde en muvaffak, en zirve insanlar─▒m─▒z bile en m├╝kemmel eserlerinde; ┬źBen┬╗ diyemez, ancak; ┬źFakir, bendeniz, abd-i ├óciz, el-fak├«ruÔÇÖl-hak├«r…┬╗ diyerek kendilerinden bahsedebilirlerdi. Fatih Sultan Mehmed Han da kendi vakfiyesinde ├žekti─či tu─čray─▒; ┬źabd-i ├óciz┬╗ olarak yazm─▒┼čt─▒r.

ÔÇťÔÇôBu ev sizin mi?ÔÇŁ diye soranlara;

ÔÇťÔÇôEm├ónet├žiyiz.ÔÇŁ diye cevap verirlerdi.

Çünkü Peygamber Efendimiz de, kapıda dahî;

┬źÔÇôKim o?┬╗ su├óline;

┬źÔÇôBen!┬╗ diye cevap verilmesini do─čru bulmam─▒┼č, isim s├Âylenmesini tavsiye etmi┼člerdi. Kendileri insanl─▒─č─▒n zirvesi, peygamberlerin seyyidi olduklar─▒ h├ólde, bunlar─▒ ifade mecburiyetinde kald─▒klar─▒nda; ÔÇť┘ä┘Äěž ┘ü┘Äě«┘ĺě▒┘Ä: ├ľv├╝nmek i├žin s├Âylemiyorum!ÔÇŁ kayd─▒yla beyan buyurabilmi┼člerdi.

D├╝─č├╝nler

D├╝─č├╝nlerimiz, nik├óh─▒n halka ├«l├ón─▒d─▒r. PeygamberimizÔÇÖin s├╝nneti olan ┬źvel├«me: ─░kram┬╗ vazifesinin ed├ós─▒d─▒r. Bu ├«l├ón ve ikram, o kadar m├óneviyat ve r├╗h├óniyet i├žinde ger├žekle┼čtirilmelidir ki, kurulan evlilik i├žin huzur ve sa├ódet nas├«b olsun.

Fakat maalesef g├╝n├╝m├╝zde;

Tef├óhur / ├Âv├╝nme, maddiy├ót─▒yla g├╝├ž ve g├Âvde g├Âsterisi yapman─▒n ├žirkin bir sahas─▒ da d├╝─č├╝nler olmu┼čtur.

M├╝sl├╝man d├╝─č├╝nlerine yak─▒┼čmayan h├óller:

Ô×óFakir-fukar├ón─▒n u─čramad─▒─č─▒ sadece elit tabakan─▒n davet edildi─či l├╝ks mek├ónlar…

Had├«s-i ┼čerifte buyurulur:

ÔÇťNe k├Ât├╝ bir d├╝─č├╝nd├╝r ki oraya varl─▒kl─▒lar, imk├ónl─▒lar ├ža─č─▒r─▒l─▒r; garipler, yaln─▒zlar, kimsesizler ├ža─č─▒r─▒lmaz.ÔÇŁ (Buh├ór├«, Nik├óh, 72)

Ô×ó─░sraf ve debdebe i├žinde yiyip-i├žme yar─▒┼č─▒…

Ô×óMahremiyetlerin ├ži─čnendi─či, ├ódet├ó defileye d├Ând├╝r├╝len; ihtil├ótlar, kar─▒┼č─▒kl─▒klar, nefs├ón├« m├╝zik ve e─členceler…

Bunlar─▒ icr├ó edenlerin bir bahanesi de; ┬źEfendim, protokol gelecek!┬╗ ┼čeklindeki bir gaflettir. Allah r─▒z├ós─▒n─▒n m├╝him oldu─ču yerde bir ba┼čka ehemmiyet yer almaz.

ÔÇťProtokol m├╝, All├óhÔÇÖ─▒n r─▒z├ós─▒ m─▒ m├╝him?ÔÇŁ Bunu iyi d├╝┼č├╝nmek gerekir.

Ayr─▒ca tarihimizde cihan padi┼čahlar─▒n─▒n d├╝zenledikleri en muazzam d├╝─č├╝n merasimlerinde dah├«, fukar├ó ve garipler ihmal edilmemi┼čtir. Bilhassa onlar─▒n g├Ân├╝lleri al─▒nm─▒┼čt─▒r.

H├ólbuki d├╝─č├╝nler; bir aile yuvas─▒n─▒n, ikramlarla, hay─▒rl─▒ du├ólarla, m├ónev├« bir ortamda ├«l├ón─▒d─▒r. Oraya;

ÔÇóS─▒n─▒f fark─▒ olmaks─▒z─▒n; e┼č, dost, kom┼ču ve akraba davet edilmelidir.

ÔÇóBilhassa a─čz─▒ du├ól─▒ garipler ihmal edilmemeli, bizzat davet edilmelidir.

ÔÇóYenilip i├žilenler, israf ve debdebe i├žinde olmamal─▒, g├Ân├╝lden bir ikr├óm olmal─▒d─▒r.

ÔÇóF├ós─▒klar─▒n u─črak yerleri; ba┼čka zamanlarda menhiyy├ót─▒n i┼člendi─či, l├╝ks ve ┼č├ó┼čaal─▒ yerler de─čil; m├ónev├« ve r├╗h├ón├« ted├ó├«lerin oldu─ču mek├ónlar tercih olunmal─▒d─▒r.

ÔÇó─░htil├óttan ka├ž─▒n─▒lmal─▒, ┼čerÔÇś├« hudutlara dikkat edilmelidir.

ÔÇóD├╝─č├╝nlerde elbette sevin├ž ve ne┼če olacakt─▒r. L├ókin ┬źbize yara┼č─▒r┬╗ tarzda olmal─▒d─▒r. D├╝─č├╝nler, bir ┬źziynet defilesi┬╗ icr├ó edercesine g├Âsteri┼č sahas─▒ h├óline de getirilmemelidir.

─░sl├óm, hayat─▒n hi├žbir safhas─▒nda unutulmamal─▒d─▒r.

Hele bir ailenin te┼čkili gibi, m├ónev├« ve r├╗h├ón├« bir besmelenin ├žok zar├╗r├« oldu─ču bir noktada; nefs├ón├« bir ba┼člang─▒├ž yapmak, m├ónen ne kadar d├╝┼č├╝ncesizce bir gaflet sergilemek olur…

Yemek âdâbı

ÔÇóPeygamber Efendimiz -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-; yemek yerken hu┼č├╗a dikkat ederek, All├óhÔÇÖ─▒n verdi─či nimetleri tefekk├╝r i├žerisinde yemek yemeyi t├ólim etmi┼čtir. Peygamber Efendimiz, oturarak yemek yemi┼čtir. Bir yere yaslanarak yemek yemeyi mekruh g├Ârm├╝┼čt├╝r. Oburluk, ash├ób─▒n tan─▒mad─▒─č─▒ ve ondan uzak oldu─ču bir yemek tarz─▒d─▒r.

Sofraya ac─▒kmadan oturmamak, doymadan kalkmak tavsiye edilmi┼čtir.

ÔŚćG├╝n├╝m├╝zde sergilenen ayakta at─▒┼čt─▒rma ┼čeklinde yemek veya yatarcas─▒na keyif h├ólinde yemek de ─░sl├óm ├ód├ób─▒na ve s─▒hhate ayk─▒r─▒d─▒r.

ÔÇóPeygamberimiz; yemek se├žmemi┼č sadece so─čan-sar─▒msak gibi kokulu yemekleri, meleklerle g├Âr├╝┼čt├╝─č├╝ i├žin yememi┼č, cemaate b├Âyle kokulu vaziyette gelinmemesini emretmi┼čtir.

ÔŚćKokulu yiyecekleri, yats─▒ namaz─▒ndan sonraya tehir etmeli yahut kokuyu giderecek karanfil vb. tedbirler almal─▒d─▒r. Zira ─░sl├óm, zar├ófettir, nez├ókettir ve inceliktir.

ÔÇóEfendimiz; yeme─čin toplu olarak yenilmesinin, bereketi art─▒raca─č─▒n─▒ bildirmi┼čtir. Yemek ikr├óm─▒ d├«nimizde ├žok tavsiye edilen bir hay─▒r ve hasenatt─▒r.

ÔŚćG├╝n├╝m├╝zde, lezzetli yiyecekler; a├ž─▒kta, fakirlerin, yetimlerin nazarlar─▒n─▒n tak─▒l─▒ kalaca─č─▒ ┼čekilde sat─▒lmakta ve yenilmektedir. B├Âyle nazarlar─▒n tak─▒l─▒ kald─▒─č─▒ yiyecekler, yiyenlerde m├ónev├« s─▒k─▒nt─▒lara sebebiyet vermektedir. Bu da bizim faz├«letler medeniyetimizde g├Âr├╝lmeyen bir hodg├óml─▒kt─▒r.

Tarihimizde lokantalarda yiyecekler, d─▒┼čar─▒dan g├Âr├╝lmeyecek ┼čekilde bir ├Ârt├╝ ile perdelenirdi. F─▒r─▒nlara pi┼čirilmek ├╝zere g├Ât├╝r├╝len b├Ârek tarz─▒ g─▒d├ólardan;

┬źKokusunu ald─▒, hak ge├žer.┬╗ diye, mutlaka pi┼čirene ikr├óm edilirdi. Yine sokakta, ├╝st├╝ ├Ârt├╝l├╝ olarak g├Ât├╝r├╝l├╝rd├╝.

Al─▒┼čveri┼čte file ve ┼čeffaf po┼četler o zaman yoktu. Mahrumlar─▒n dikkatini ├žekmemesi arzusuyla, i├žini g├Âstermeyen torbalar─▒n kullan─▒lmas─▒na dikkat edilirdi.

ÔÇóPeygamberimiz; yemekte, sa─č elini kullanm─▒┼č ve sol el ile yemek yemeyi uygun bulmam─▒┼čt─▒r.

Ô×óG├╝n├╝m├╝zde, baz─▒ sofralarda; bat─▒dan gelen servis d├╝zeninin ├«c├ób─▒ denilerek, ├žatal, sol el hizas─▒na konulmaktad─▒r.

ÔÇóPeygamberimiz; yeme─če besmeleyle ba┼člamay─▒, ├Ân├╝nden yemeyi, israf etmemeyi, hamd, ┼č├╝k├╝r ve du├ó ile bitirmeyi ash├ób─▒na ve terbiyesinde yeti┼čen evl├ótlar─▒na t├ólim buyurmu┼čtur.

Ô×óG├╝n├╝m├╝zde bilhassa g─▒d├ó maddelerinde isr├óf─▒n had safhada oldu─ču, ehlince ifade edilmektedir. Her g├╝n nice fakiri doyurabilecek ekmekler, maalesef ├ž├Âpe at─▒lmaktad─▒r. Bu h├ól, a├žlar─▒ hissetmemenin ve vicdanlar─▒n dum├╗ra u─čramas─▒n─▒n ac─▒ bir neticesidir.

Bir yanda Afrika, Suriye, Arakan vb. yerlerde a├žl─▒ktan ─▒zd─▒rap ├žeken ve ├Âlen insanlar varken, bu israfa mutlaka m├óni olmak ve bol bol inf├ók etmek ├«c├ób eder.

Bu yolda g├╝zel gayret edenlere ne mutlu!

┼×u mis├óli isim vermeden zikretmek isterim:

Gaziantepli bir ahbab─▒m─▒z; her g├╝n kapan─▒┼č vakitlerinde lokantalar─▒ dola┼č─▒p kalan yemekleri ve ekmekleri toplamakta, onlar─▒ fakirlere ve gariplere da─č─▒tmaktad─▒r. B├Âylece hem israfa engel olmakta hem de muhta├žlar─▒ sevindirmektedir. Bug├╝n b├Âyle faz├«letli gayretler, m├╝sl├╝manlar─▒n ├╝zerine d├╝┼čen m├╝him bir vec├«be ve vicd├ón├« bir zar├╗rettir.

Unutmamal─▒ ki;

Hazret-i ├ľmer -rad─▒yall├óhu anh- ve Zeynel├óbid├«n -rahmetull├óhi aleyh- Hazretleri gibi z├ótlar, gece karanl─▒─č─▒nda fakir-fukar├ó evlerinin kap─▒lar─▒na un ├žuvallar─▒ b─▒rak─▒r ve sessizce ayr─▒l─▒rlard─▒.

Zira;

├éyet-i ker├«mede de inf├ók ederken, iffetlerinden dolay─▒ insanlardan bir ┼čey isteyemeyen fakirlerin tercih edilmesine i┼čaret edilmi┼č, onlar istemese de, bizim onlar─▒ aray─▒p bulmam─▒za i┼čaret edilerek;

ÔÇťSen onlar─▒ s├«m├ólar─▒ndan tan─▒rs─▒n!ÔÇŁ buyurulmu┼čtur. (Bkz. el-Bakara, 273)

─░nsanlar─▒n gariplerini g├Âzetirken mahl├╗k─üt─▒n garipleri de unutulmamal─▒d─▒r. ├ç├╝nk├╝ orman kenarlar─▒nda ves├óir metruk yerlerde, kedisinden k├Âpe─čine nice a├ž mahl├╗kat her zaman mevcuttur. Gelip ge├ženlerden h├ól lis├ón─▒ ile merhamet dilenmektedir. Onlara da ┼čefkat elini uzatmak ve hepsine H├ól─▒kÔÇÖ─▒n nazar─▒yla bakarak ikramlarda bulunmak, en g├╝zel merhamet tez├óh├╝rlerindendir.

Unutmamal─▒ ki;

Bir kimsenin; fed├ók├órl─▒k edip de ├óciz bir k├Âpe─če su verdi─či i├žin, cennete n├óil oldu─čunu bizzat Hazret-i Peygamber beyan buyurmu┼člard─▒r. Bu ┼čah─▒s, susuz k├Âpe─či g├Âr├╝nce hi├ž ├╝┼čenmemi┼čtir. Elinde su verecek kap olmad─▒─č─▒ i├žin kuyuya ayakkab─▒s─▒yla inmi┼č, ona su doldurmu┼č ve susuz k├Âpe─če onunla su i├žirmi┼čtir. (Bkz. M├╝slim, Sel├óm, 151-153)

Bu h├ól, H├ól─▒kÔÇÖ─▒n nazar─▒yla mahl├╗k─üta bak─▒┼č tarz─▒d─▒r ve Hak dostlar─▒n─▒n da f├órik vas─▒flar─▒ndand─▒r.

Bunun i├žindir ki;

B├╝y├╝k Allah dostu Bah├óeddin Nak┼čibend Hazretleri de; y─▒llarca k├Âpeklere ve hastal─▒kl─▒ hayvanlara hizmet etmi┼č, mahl├╗k─üt─▒n ge├žece─či yollar─▒ temizlemi┼č, kimsesiz gariplerin d├óim├ó yan─▒ ba┼č─▒nda bulunmu┼čtur. Bu hizmetleri dolay─▒s─▒yla da nice feyizlere mazhar oldu─čunu ifade etmi┼čtir.

O g├╝zel kullar─▒n ne┼čvesiyle yeti┼čen merhum Hulusi BAYBAL da, arkada┼člar─▒na ┼ču tavsiyede bulunurmu┼č:

ÔÇĺBu kar-k─▒┼č-k─▒y├ómette hayvanca─č─▒zlar a├ž kalmas─▒n. Arabalar─▒n bagajlar─▒na bu─čday doldurun, onlar─▒ uygun yerlere serpi┼čtirin de zavall─▒ ku┼člar g─▒d├ólans─▒nlar.

Velhâsıl;

Bir m├╝sl├╝man─▒n g├Ânl├╝ derg├óh olmal─▒d─▒r. B├╝t├╝n muhta├ž mahl├╗kat da bu derg├óh─▒n i├žinde olacak ve o derg├óh ├ódet├ó bir ┼čefkat mah┼čeri gibi l├╝tuf ve ihsan ile kaynayacak. H├ós─▒l─▒;

├érif bir m├╝ÔÇÖmin; yery├╝z├╝ sofras─▒nda b├Âyle bir merhameti ve ┼čefkati sergileyecek, elinde ne varsa onu payla┼čarak d├óim├ó bir inf├ók i├žinde ya┼čayacak ve rahmet insan─▒ olacak.

├ç├╝nk├╝ Peygamber Efendimiz, bir a├ž kar┼č─▒s─▒nda kendi a├žl─▒─č─▒n─▒ unuturdu. Elindekini inf├ók etmeden g├Âz├╝ne uyku girmezdi. Ancak Allah i├žin verdik├že huzur bulurdu.

Peygamber EfendimizÔÇÖin ailesi bir koyun kesmi┼čti. Efendimiz -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- onun etini fakir-fukar├óya da─č─▒tt─▒rd─▒. Sonra ├éi┼če AnnemizÔÇÖe sordu:

ÔÇťÔÇôOndan geriye ne kald─▒?ÔÇŁ

Hazret-i ├éi┼če -rad─▒yall├óhu anh├ó-;

ÔÇťÔÇôSadece bir k├╝rek kemi─či kald─▒.ÔÇŁ cevab─▒n─▒ verdi.

Bunun üzerine Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem-;

ÔÇťÔÇôDesene bir k├╝rek kemi─či h├óri├ž, hepsi duruyor! (Hepsi bizim oldu.)ÔÇŁ buyurdu. (Tirmiz├«, K─▒y├ómet, 33)

Me┼čhur k─▒ssad─▒r:

D├óv├╗d-i T├ó├«ÔÇÖye bir talebesi et yeme─či ikr├óm eder. Hazret, yeme─če bakar;

ÔÇťÔÇôFil├ón yetimlerden ne haber var?ÔÇŁ diye su├ól eder.

Talebesi boynunu b├╝k├╝p;

ÔÇťÔÇôBildi─činiz gibi efendim.ÔÇŁ der.

ÔÇťÔÇôO h├ólde, ikr├óm─▒ onlara g├Ât├╝r├╝ver.ÔÇŁ deyince, m├╝r├«di;

ÔÇťÔÇôEfendim, siz de ne zamand─▒r et yemediniz…ÔÇŁ diye ─▒srarc─▒ olur.

Bunun ├╝zerine D├óv├╗d-i T├ó├« -kuddise sirruh├╗- ┼č├Âyle buyurur:

ÔÇťÔÇôBu eti biz yersek, bir m├╝ddet sonra d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kar. L├ókin yetimlere ikr├óm edersek, Ar┼č-─▒ ├ól├óya ├ž─▒kar!..ÔÇŁ

Bug├╝n Suriyeli, Arakanl─▒, Filistinli ve Afrikal─▒ karde┼člerimize yapt─▒─č─▒m─▒z ikramlar bu m├óhiyettedir. Onlara ikramlar─▒m─▒z, Ar┼č-─▒ ├ól├óya ├ž─▒kacak bir ib├ódet makam─▒ndad─▒r.

R─▒z─▒kland─▒─č─▒m─▒z nimetlerden nefsimize ay─▒rd─▒─č─▒m─▒z k─▒s─▒m, kif├óyet miktar─▒n─▒ a┼čt─▒─č─▒ takdirde; israf i├žindeyiz, h├╝sran i├žindeyiz. ─░kr├óm etti─čimiz m├╝ddet├že, inf├ók etti─čimiz m├╝ddet├že; in┼č├óallah kazanan bizler oluruz…

─░sraf, All├óhÔÇÖ─▒n verdi─či nimetlere kar┼č─▒ bir nevi nank├Ârl├╝kt├╝r. Zira israf, a┼ča─č─▒l─▒k duygusunu malla bast─▒rma davran─▒┼č─▒d─▒r. Cimrilik ise kendine biriktirmektir. ─░sraf da cimrilik de hodg├óml─▒kt─▒r, bencilce davran─▒┼člard─▒r. ─░sl├óm ise, hodg├óm de─čil di─čerg├óm olmay─▒ telkin eder.

─░┼čte bu edep ├žer├ževesinde;

Evlerimizdeki sofralarda ├«tin├ól─▒ olup her ├ód├óba ri├óyet etmeli, besmele ve du├óy─▒ ihmal etmemeliyiz. Hel├ólinden kazan─▒lan ve ├ód├ób─▒yla yenilen g─▒d├ó, m├óneviy├óta kuvvet olur. Haram ve ┼č├╝pheli yerden gelen ve gafletle yenen lokmalar ise yiyen ki┼čiyi haram ve yanl─▒┼č i┼člere sevk eder.

K─▒l─▒k k─▒yafet

─░sl├ómiyet, insan─▒ ├ž─▒plakl─▒─č─▒n ├žirkinli─činden men eder ve ┼čahsiyete uygun ┼čekilde giyinmesini emreder.

Buna g├Âre m├╝sl├╝man─▒n k─▒yafeti, kendi inan├ž ve medeniyetiyle m├╝ten├ósip olmal─▒d─▒r.

ÔÇóYabanc─▒ ├Âzentisi k─▒yafetler olmamal─▒d─▒r.

ÔÇóErkek, kad─▒n ve ├žocuk herkesin k─▒yafetleri bol olmal─▒d─▒r. Dar ve v├╝cut hatlar─▒n─▒ belli edecek ┼čekilde olmamal─▒d─▒r. Dar giysiler hem s─▒hhat bak─▒m─▒ndan hem de edep bak─▒m─▒ndan uygun de─čildir. Zira v├╝cudu de┼čifre etmektedir.

ÔÇóBilhassa ├žocuklar;

┬źNas─▒l olsa ya┼člar─▒ k├╝├ž├╝k…┬╗, ┬źHevesini als─▒n!┬╗ gibi yanl─▒┼č telkinlerle uygun olmayan k─▒yafetlere ├Âzendirilmemelidir. ├ç├╝nk├╝ zamanla onun bu h├óli, sigara gibi bir tiryakilik ve k├Ât├╝ al─▒┼čkanl─▒k meydana getirir.

ÔÇóKad─▒nlar erkeklerin, erkekler de kad─▒nlar─▒n k─▒yafetlerini giymemelidir. Kad─▒n ve erkek kendi ┼čahsiyetine yak─▒┼č─▒r ┼čekilde giyinmelidir. ┼×ahsiyet ve karakterler, herc ├╝ merc olmamal─▒d─▒r. ├ç├╝nk├╝ erkek ve kad─▒n─▒n v├╝cut hatlar─▒ birbirinden farkl─▒d─▒r. Allah Ras├╗l├╝ -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- Efendimiz; ┬źkad─▒na benzemeye ├žal─▒┼čan erke─čin ve erke─če benzemeye ├žal─▒┼čan kad─▒n─▒n, All├óhÔÇÖ─▒n rahmetinden uzak oldu─čunu┬╗ bildirmi┼čtir. (Buh├ór├«, Lib├ós, 61)

ÔÇóErkeklere ipek giymek ve alt─▒n tak─▒ takmak haramd─▒r. Zira bunlar han─▒mlara mahsus ziynetlerdir.

ÔÇóHan─▒mlar; tesett├╝re uygun k─▒yafetin ├╝zerine, sokakta ayr─▒ca cilbab, manto yahut fer├óce tarz─▒ bir d─▒┼č k─▒yafet de giymelidirler. Bu d─▒┼č k─▒yafetin, dikkat ├žekici tarzda olmamas─▒ ├«c├ób eder. G├╝n├╝m├╝zde maalesef bu hususta gev┼čeklik zuh├╗r etmektedir.

Nâmahrem kadın-erkek münasebetleri

D├«nimiz ferdin ve toplumun huzuru i├žin, ailelerin sa├ódeti i├žin belirli nizamlar getirmi┼čtir.

Aslolan; han─▒mlar─▒n, aile ve nesil hizmetlerinde yani evlerinin huzur ve r├╗h├óniyet d├╝nyas─▒nda bulunmalar─▒d─▒r. L├ókin feminizm, madd├« ihtiya├žlar─▒n kabart─▒lmas─▒ vb. telkinlerle kad─▒nlar da erkekler gibi d─▒┼č d├╝nyada ├žal─▒┼čmaya sevk edilmektedir. Bu durumda; han─▒mlar─▒n evlerinde deruhte etmeleri gereken aile, evl├ót ve nesil hizmetleri de i├žtim├ó├« birer problem h├óline gelmektedir.

Bir han─▒m ├žal─▒┼čacak ise, ancak han─▒mlara mahsus ┼čartlar─▒n tanzim edildi─či mek├ónlarda ├žal─▒┼čabilir. Han─▒mlara mahsus mektepler, terziler, do─čumh├óneler vb. yerlerde hizmet etmeleri daha uygundur.

─░htil├ót h├ólindeki bir m├╝essesede bir han─▒m─▒n da bir erke─čin de ├žal─▒┼čmas─▒ do─čru de─čildir. Esas─▒nda gerekli tedbirleri almak zor de─čildir. L├ókin nefs├óniyete ho┼č geldi─či i├žin, bu t├╝r tedbirleri teklif edenlere dah├« itiraz edilmektedir.

Maalesef devrimizde bu tedbirler, m├╝tedeyyin insanlar taraf─▒ndan y├╝r├╝t├╝len baz─▒ m├╝esseselerde dah├« bir tarafa at─▒lm─▒┼č vaziyettedir. Sanki d├«nimizin b├Âyle bir emri yokmu┼č gibi davran─▒lmaktad─▒r.

Ancak fert, aile ve toplumda bu ihmallerin ac─▒ neticeleri ya┼čanmaktad─▒r. Bo┼čanmalar ├žo─čalmakta, kad─▒na ┼čiddet h├ódiseleri t─▒rmanmakta ve kad─▒nlara bir han─▒mefendi gibi de─čil, bir erkek gibi davran─▒lmaktad─▒r.

Mahalleyi kaybettik

Bu de─čerlerin unutulmas─▒n─▒n arkas─▒nda, bu faz├«letlerin ya┼čand─▒─č─▒ zeminin kaybedilmesi vard─▒r. Bizim i├žtim├ó├« b├╝nyemizin esas─▒ mahalle idi.

Mahallede merhamet vard─▒. Herkes birbirinin teminat─▒ idi. Bilhassa dul ve yetimlere b├╝t├╝n mahalle sahip ├ž─▒kard─▒. Bu sahip ├ž─▒kma, gidip yetime bir gofret vermekten ibaret de─čildi. Erkek ise, o yetimin ─░sl├óm ┼čahsiyetiyle yeti┼čtirilmesi, d├╝r├╝st bir meslek sahibi k─▒l─▒nmas─▒; k─▒z ise, ├žeyizinin haz─▒rlanmas─▒, m├╝nasip bir namzet ile evlendirilmesine var─▒ncaya kadar sahip ├ž─▒k─▒l─▒rd─▒. ├ç├╝nk├╝ sahip ├ž─▒k─▒lmad─▒─č─▒nda; toplumun madd├« bak─▒mdan zay─▒f halkalar─▒, m├ónev├« bak─▒mdan da zay─▒f h├óle gelir ve -Allah korusun- ┼čeytan─▒n oyunca─č─▒ olur, k├Ât├╝ yollara d├╝┼čerler. Kald─▒r─▒m kenarlar─▒ndaki c─▒l─▒z ├ži├žekler gibi ayaklar alt─▒nda ezilmeye mahk├╗m olurlar.

Mahallede tev├ózu vard─▒. ┼×imdiki sitelerde oldu─ču gibi s─▒n─▒f fark─▒ olmazd─▒. Zengin ve fakir; kom┼čuluk m├╝nasebetleri h├ólinde ya┼čar, camide de ayn─▒ hizada namaza dururdu. G├╝n├╝m├╝zde ise maalesef bir kast sistemi meydana geldi.

Mahallede ┬źib├ódull├óh┬╗─▒ istihkar yoktu, All├óhÔÇÖ─▒n kullar─▒na muhabbet ve h├╝rmet vard─▒. Ak─▒l ve sinirden rahats─▒z kimselere dah├«, ├žirkin ve k─▒r─▒c─▒ s─▒fatlar kullan─▒lmaz, ┬źmuhterem ├ócizler┬╗ denirdi.

S├ómi Efendi Hazretleri ihv├ón─▒ndan ve kendisinin g├Âr├╝┼čt├╝─č├╝, FatihÔÇÖte oturan S├óime Han─▒m Teyze vard─▒. All├óhÔÇÖ─▒n vel├«ye kullar─▒ndan idi. Muhterem v├ólidem de, onu ziyaret ederdi. Ben de ├žocukken g├Ârm├╝┼čt├╝m. Annemden dinlemi┼čtim; anneme ┼č├Âyle demi┼č:

ÔÇťÔÇôK─▒z─▒m Feride! Herkesin hor g├Ârd├╝─č├╝, alay etti─či, ┼čuurdan muhtel kimseler vard─▒r. Sen onlara b├Âyle davranma, onlara al├óka g├Âster, iltifat et!..ÔÇŁ

Zira g├╝nahlar─▒n ve haramlar─▒n b├╝y├╝klerinden biri de ┬źib├ódull├óh┬╗─▒ istihkar etmektir. ├éyet-i ker├«mede buyurulur:

ÔÇť(┬ź─░b├ódull├óh┬╗─▒ istihkar ederek arkalar─▒ndan) k├Ât├╝ s├Âz ile ├žeki┼čtiren, ka┼č-g├Âz hareketleriyle alay eden herkese yaz─▒klar olsun! / Onlar─▒n vay h├óline!..ÔÇŁ (el-H├╝meze, 1)

Di─čer taraftan All├óhÔÇÖ─▒n her kulunda ayr─▒ bir s─▒r oldu─ču unutulmamal─▒d─▒r. Nitekim b├Âyle ki┼čilerden bazen nice hikmetli s├Âzler de s├ód─▒r olur.

Mahallede c├Âmertlik vard─▒, payla┼čmak vard─▒. S├óilleri reddetmek;

┬źAllah versin!┬╗ diye geri ├ževirmek yoktu. ─░stism├ór etti─či d├╝┼č├╝n├╝lebilecek ki┼čiler dah├« incitilmez, az da olsa ikr├óm edilerek g├Ân├╝lleri al─▒n─▒rd─▒.

Mahallede kanaat ve iktisat vard─▒. Zengin ve fakir, ├ómir ve memur insanlar─▒n hayat standartlar─▒ aras─▒nda ├žok c├╝zÔÇś├« fark olurdu. Mesel├ó ikisinde de ayn─▒ sedir olurdu da, fark olursa ancak kuma┼č─▒n kalitesinde olurdu. Yeme, i├žme, k─▒l─▒k-k─▒yafet hi├žbir sahada; l├╝ks, israf ve m├╝bal├ó─ča g├Âr├╝lmezdi. ─░mk├ón─▒ olanlar da yapmazd─▒. ├ç├╝nk├╝ hem imk├ón─▒ olmayanlar─▒ d├╝┼č├╝n├╝rlerdi hem de b├Âyle tav─▒rlar─▒ hafiflik addederlerdi. ┼×ahsiyet zaaf─▒ olarak g├Âr├╝rlerdi.

Bug├╝n ise mahalleyi ve onun faz├«let ├Âl├ž├╝lerini kaybettik. Onlar─▒n yerini yabandan, ecneb├« ├ólemlerden gelen modalar almakta!..

Modalar

Modalar, insanlara yapamayacaklar─▒ ├žirkin ┼čeyleri yapt─▒rman─▒n yolu olmu┼čtur. KurÔÇÖ├ónÔÇÖ─▒n ifadesiyle; ┬źK├Ât├╝ ve ├žirkin i┼čler, moda yoluyla s├╝sl├╝ g├Âsterilmekte┬╗dir.

Bir insan─▒n pantolonu y─▒rt─▒lsa; derh├ól evine d├Ân├╝p, bir ├žare bulup onu de─či┼čtirir. L├ókin; moda diye bug├╝n birtak─▒m gafil insanlar─▒m─▒z, y─▒rt─▒k pantolonu sat─▒n almakta onunla soka─ča ├ž─▒kabilmektedir.

Bu ├žirkin vaziyet, insan─▒n ┼čahsiyetinin ayaklar alt─▒na al─▒nmas─▒d─▒r. Robotla┼čmas─▒d─▒r. Mill├« ve m├ónev├« has─▒mlar─▒ taraf─▒ndan uzaktan idare edilmesidir.

┬źHerkes yap─▒yor.┬╗ s├Âz├╝ de asl─▒nda do─čru de─čildir. Ba┼čta kimse yapmazken; k├Ât├╝ bir ├ž─▒─č─▒r a├žan bir ki┼či taraf─▒ndan o i┼č ba┼člat─▒lm─▒┼č, onun ard─▒ndan giden herkes o yanl─▒┼č─▒ yapmaya ba┼člam─▒┼čt─▒r. Fakat yapmayanlar, uzak duranlar her zaman vard─▒r. Bizim ├Âl├ž├╝m├╝z ┬źherkes┬╗ de─čildir. Bizim ├Âl├ž├╝m├╝z; Peygamber EfendimizÔÇÖdir, ash├ób-─▒ kiramd─▒r, istikamet ├╝zere olan ecd├ód─▒m─▒zd─▒r, istikamet ├╝zere olan insanlard─▒r.

G├╝├žl├╝ bir ┼čahsiyet, kalp ve ruh d├╝nyas─▒nda kendi de─čerleriyle hareket eder ve uzaktan kumanda edilmez. Kalabal─▒klara kap─▒l─▒p gitmez. Allah Ras├╗l├╝ -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- Efendimiz buyurur:

ÔÇť─░nsanlar iyilik yaparsa biz de (onlarla beraber) iyilik yapar─▒z, ┼čayet zulmederlerse biz de (onlarla beraber) zulmederiz; diyerek her hususta ba┼čkalar─▒n─▒ taklit eden ┼čahsiyetsiz, iradesiz, karars─▒z ki┼čiler olmay─▒n!

L├ókin kendinizi, insanlar iyilik yaparsa iyilik yapmaya, k├Ât├╝l├╝k yaparlarsa zulmetmemeye (k├Ât├╝l├╝klerinden uzak durmaya) al─▒┼čt─▒r─▒n!ÔÇŁ (Tirmiz├«, Birr, 63/2007; Taber├ón├«, Keb├«r, IX, 166, 167; Buh├ór├«, et-T├ór├«huÔÇÖl-Keb├«r, IV, 367)

Unutulmamal─▒d─▒r ki;

Modalara uymak ve en├óniyet ifade eden, b├Âb├╝rlenici davran─▒┼člara kap─▒lmak; ┼čahsiyetteki kusur ve gedikleri b├Âyle bo┼č ve m├ón├ós─▒z fantezilerle tel├ófi etmeye ├žal─▒┼čmakt─▒r. Bir m├╝ÔÇÖmin, kendi ┼čahsiyetini; ─░sl├óm ahl├ók─▒yla, ilim ve irf├ón ile, takv├ó ve ihl├ós ile in┼č├ó etmelidir. Bu in┼č├ó ve ihy├ó gayretinde, ├Ârnek alaca─č─▒ ki┼či de ├╝sve-i hasene olan Efendimiz ve ash├ób-─▒ kir├óm olmal─▒d─▒r.

De─čerlerimiz ve hass├ósiyetlerimiz unutulduk├ža, yerlerini; bat─▒dan, ehl-i k├╝f├╝rden gelen b├ót─▒llar doldurmaktad─▒r.

Peygamber Efendimiz; c├óhiliyye ├Ârf├╝n├╝n yanl─▒┼člar─▒n─▒, hur├ófelerini, n├ódanl─▒klar─▒n─▒ birer birer temizlemi┼čti. Onlar─▒n yerine s├╝nnet-i seniyyelerini ik─üme etmi┼čti.

Bug├╝n de m├╝ÔÇÖminlerin yapmas─▒ gereken budur.

├ľrf, ├ódet ve al─▒┼čkanl─▒klar; ─░sl├óm ahk├óm─▒ ve ├ód├ób─▒n─▒n s├╝zgecinden ge├žirilir. ─░sl├ómÔÇÖ─▒n has┬şs├ósiyetlerine uymayanlar d─▒┼čar─▒da kal─▒r. Bizim g├Ân├╝l g├╝mr├╝klerimizden i├žeri giremez!..

Bug├╝n modern c├óhiliyye; kendi k├╝lt├╝r├╝n├╝, internet ve televizyon imk├ónlar─▒yla b├╝t├╝n d├╝nyaya yaymaya ├žal─▒┼čmaktad─▒r. Mesel├ó ┬źdo─čum g├╝n├╝┬╗ ├ódeti, bizim k├╝lt├╝r├╝m├╝zde yoktu. Zaten bizim medeniyetimiz takvim olarak dah├« g├╝ne┼č takvimi kullanmaz. Fakat bunu d├╝nyan─▒n her yerine yay─▒yorlar.

Bu propagandalar neticesinde, insanlar;

┬źSevdi─čimiz insanlara de─čer veriyorsak, onun do─čum g├╝n├╝n├╝ kutlamal─▒y─▒z…┬╗ diye d├╝┼č├╝n├╝yor. Bunun i├žin d─▒┼čar─▒da bir mek├óna g├Ât├╝r├╝yor, herkesin nazarlar─▒ alt─▒nda yemek / pasta ─▒smarl─▒yor yiyor, sonra resmini ├žekip internette payla┼č─▒yor. B├Âylece her ┼čeyiyle bize yabanc─▒, her ┼čeyiyle bizim de─čerlerimize ters bir tatbikat, bizim ├Ârf├╝m├╝ze zorla sokulmu┼č oluyor.

Sevdi─čine de─čer vermek bu mudur? Herkese te┼čhir etmek midir? Rekl├óm etmek midir?

Bunu yapmak istemeyen bir ki┼či de su├žlan─▒yor, bask─▒ alt─▒nda kal─▒yor. Belki evl├ót ve yak─▒nlar─▒;

┬źSen bizi sevmiyor musun?┬╗ diyor.

Bunlara alternatif olarak; bayramlar─▒m─▒z, kandillerimiz, cuma g├╝n├╝ gibi m├╝b├órek zamanlar─▒m─▒z de─čerlendirilmelidir. Ayr─▒ca hediyele┼čmek i├žin belirli bir zaman beklenmesine gerek yoktur. ┬źHediyele┼čmek┬╗ g├╝zel bir s├╝nnettir. Aileye ikram sevapt─▒r.

Yine batıdan gelen modalar hâlinde;

┬źAnneler G├╝n├╝┬╗, ┬źBabalar G├╝n├╝┬╗ ├«cat ediliyor ki; t├╝ketim ve israf ekonomisi, senede bir g├╝n onu bahane ederek mal sats─▒n. H├ólbuki ─░sl├ómÔÇÖda her g├╝n annelerimize h├╝rmet, muhabbet ve hizmet g├╝n├╝d├╝r. Her g├╝n babalar─▒m─▒za ihtiram, ihsan ve itaat g├╝n├╝d├╝r. Bir vesile aran─▒yorsa da, yine bizim medeniyetimizdeki bayramlar, kandiller, cumalar de─čerlendirilmelidir.

┬źSevgililer G├╝n├╝┬╗ ├«cat ettiler. Fuh┼čiy├ót─▒, nik├óhs─▒z beraberlikleri; fl├Ârt├╝, yani zin├óy─▒, ┬źsevgi┬╗ ad─▒ alt─▒nda tervi├ž etmeye ├žal─▒┼č─▒yorlar. ├çocuklara dah├«;

┬źO g├╝n bir sevgilin olmas─▒ l├óz─▒m!┬╗ diye ahl├óks─▒z m├╝nasebetler a┼č─▒lanmaya ├žal─▒┼č─▒l─▒yor.

H├ólbuki ┼čehev├« duygular─▒n sevgi ile al├ókas─▒ yoktur. Hazret-i Mevl├ón├ó bir rub├ó├«sinde der ki:

ÔÇť─░ns├óf et; a┼čk g├╝zel (bir ├ób-─▒ hayat)t─▒r. Onu zedeleyen (onu zehirleyen) ise senin (nefs├ón├« ve) k├Ât├╝ huylar─▒nd─▒r. Sen, ┼čehvete a┼čk ad─▒n─▒ koymu┼čsun. ├éh bir bilsen, ┼čehvetle a┼čk aras─▒nda ne uzun bir mesafe var!ÔÇŁ

Evli olanlara da, bu bahaneyle t├╝ketim ve israf ekonomisine g├╝├ž ve kuvvet verebilmek i├žin;

┬źSevdi─čine ┼ču tarihte hediye alman l├óz─▒m; onu l├╝ks, ┼č├ó┼čaal─▒ mek├ónlara g├Ât├╝rmen l├óz─▒m!┬╗ propagandas─▒ yap─▒lmakta.

H├ólbuki muhabbet, Ved├╗d olan Allah Te├ól├óÔÇÖn─▒n bir s─▒fat─▒d─▒r. B├╝t├╝n sevgiler, ┬źmuhabbetull├óh┬╗a basamak ve merhale h├óline getirilebilirse k─▒ymetli olur. Aksi h├ólde, s├╝fl├«, f├ón├« ve m├ón├ós─▒z olur. Hazret-i D├óv├╗dÔÇÖun du├ós─▒ ne kadar m├ónidard─▒r:

ěž┘Ä┘ä┘ä┘Ĺ┘░┘ç┘Ć┘ů┘Ĺ┘Ä ěž┘É┘ć┘Ĺ█¬┘ë ěú┘Äě│┘ĺěú┘Ä┘ä┘Ć┘â┘Ä ěş┘ĆěĘ┘Ĺ┘Ä┘â┘Ä ┘ł┘Äěş┘ĆěĘ┘Ĺ┘Ä ┘ů┘Ä┘ć┘ĺ ┘Ő┘Ćěş┘ÉěĘ┘Ĺ┘Ć┘â┘Ä ┘ł┘Äěž┘ä┘ĺě╣┘Ä┘ů┘Ä┘ä┘Ä ěž┘ä┘Ĺ┘Äě░┘É┘ë ┘Ő┘ĆěĘ┘Ä┘ä┘Ĺ┘Éě║┘Ć┘ć█¬┘ë ěş┘ĆěĘ┘Ĺ┘Ä┘â┘Äěî

ěž┘Ä┘ä┘ä┘Ĺ┘░┘ç┘Ć┘ů┘Ĺ┘Ä ěžěČ┘ĺě╣┘Ä┘ä┘ĺ ěş┘ĆěĘ┘Ĺ┘Ä┘â┘Ä ěž┘Äěş┘ÄěĘ┘Ĺ┘Ä ěž┘É┘ä┘Ä┘ë┘Ĺ┘Ä ┘ů┘É┘ć┘ĺ ┘ć┘Ä┘ü┘ĺě│█¬┘ë ┘ł┘Äěž┘Ä┘ç┘ĺ┘ä█¬┘ë ┘ł┘Ä┘ů┘É┘ć┘Ä ěž┘ä┘ĺ┘ů┘Äěžěí┘É ěž┘ä┘ĺěĘ┘Äěžě▒┘Éě»┘É

ÔÇťAll├óhÔÇÖ─▒m! SenÔÇÖden SenÔÇÖin muhabbetini, SenÔÇÖi sevenlerin muhabbetini ve beni SenÔÇÖin muhabbetine ula┼čt─▒racak (s├ólih) amel(ler)i niy├óz ederim.

All├óhÔÇÖ─▒m! SenÔÇÖin muhabbetini; bana kendimden, ailemden ve so─čuk sudan daha sevimli eyle!ÔÇŁ (Tirmiz├«, Deav├ót, 72)

Modalar; zarars─▒z, ehemmiyetsiz ┼čeylermi┼č gibi g├Âr├╝n├╝r. Fakat ad─▒m ad─▒m yabanc─▒la┼čmaya g├Ât├╝r├╝r. Y─▒lba┼č─▒, ┼ču y─▒ld├Ân├╝m├╝, bu sene-i devriyesi… bunlar bizim hakik├« medeniyetimizde yoktur. ├ç├╝nk├╝ F├ótiha S├╗resiÔÇÖnde gazaba u─čram─▒┼člar ve dal├ólettekiler diye ifade edilen ─░sl├óm d─▒┼č─▒ kimselere ve onlar─▒n ya┼čay─▒┼člar─▒na ├Âzenmek ve kap─▒lmak, -Allah muhafaza- onlarla ayn─▒ ├ók─▒bete s├╝r├╝kler. Had├«s-i ┼čerifte de buyurulur:

ÔÇťBir kavme benzeyen, onlardan olur.ÔÇŁ (Eb├╗ D├óv├╗d, Lib├ós, 4/4031)

Bir v├╝cudun s─▒hhati, yabanc─▒ maddeleri d─▒┼čar─▒ atma kuvvetiyle muhafaza edilir.

Tefekk├╝r edelim:

Bug├╝nk├╝ do─ču dinlerine bakal─▒m. ─░├žinde ├žok garip hur├ófeler, ak─▒l almaz, vicdan kabul etmez tatbikatlar vard─▒r.

Belki de bu dinler, zaman─▒nda bir peygamber taraf─▒ndan tesis edilmi┼č idi. L├ókin nefs├óniyet, en├óniyet ve yabanc─▒lar─▒ taklit gibi hastal─▒klarla bu h├óle geldi. Bozula bozula inhiraflarla b├ót─▒l bir yol oldular.

Efendimiz -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- zaman─▒ndaki c├óhiliyye de b├Âyleydi. Hazret-i ─░brahim ve ─░smailÔÇÖin kurdu─ču nizam, i├žten ve d─▒┼čtan tahrip edilmi┼čti. Tevhid binas─▒na putlar doldurulmu┼čtu. Ferd├« ve i├žtim├ó├« hayata; t├╝rl├╝ t├╝rl├╝ ├žirkinlikler, hur├ófeler, b├ót─▒l inan├žlar ve zul├╝mler, ├Ârf ve ├ódet ad─▒ alt─▒nda s─▒zm─▒┼č ve yerle┼čmi┼čti.

Resme tâzim olmaz!..

Mesel├ó; yukar─▒da bahsetti─čimiz teknolojik geli┼čmeler sebebiyle, g├Âr├╝yoruz ki baz─▒lar─▒, Hak dostlar─▒n─▒n resimlerini, foto─čraflar─▒n─▒ duvarlara as─▒yor, telefonunda vs. t├ózim duygusuyla yan─▒nda ta┼č─▒yor.

Bizim yolumuzda; duvarlara, telefon ekranlar─▒na ves├óir yerlere m├╝r┼čidin foto─čraf─▒n─▒ koymak yoktur. Bunlar sonradan ├ž─▒kar─▒lm─▒┼č k├Ât├╝ bidÔÇśatlerdir.

Pederim Musa Efendi -rahmetull├óhi aleyh- bir yere gitti─čimizde S├ómi Efendi HazretleriÔÇÖnin yahut kendisinin resimlerinin duvara as─▒ld─▒─č─▒n─▒ g├Âr├╝nce ┼č├Âyle ├«k─üz ederlerdi:

ÔÇťAman evl├ód─▒m, bu resimleri kald─▒r─▒n! Bunlar bidÔÇśattir. Ash├ób-─▒ kiramda b├Âyle ┼čeyler yoktu. Onlar birbirlerini g├╝zel ahl├óklar─▒ ile hat─▒rlarlard─▒. Bizim yolumuzda r├ób─▒ta g├Ân├╝ller aras─▒ndad─▒r, foto─čraflarda de─čil.ÔÇŁ

Peygamberimiz resim ve heykel yapt─▒rmad─▒. Sah├óbenin hi├žbiri resim yapt─▒rmad─▒. O zaman da ressamlar, heykelt─▒ra┼člar vard─▒. ─░steseler yapt─▒rabilirlerdi fakat hus├╗sen uzak durdular, hatt├ó men ettiler.

BidÔÇśat denilen ┼čey i┼čte budur…

Çünkü tarihte okuyoruz ki;

─░dris -aleyhissel├óm- zaman─▒nda, vefat etmi┼č birtak─▒m s├ólih kimselerin kabirleri ziyaret edilirdi. Sonra ┼čeytan─▒n i─čv├ós─▒yla g├╝ya onlar─▒ hat─▒rlamak i├žin onlar─▒n resimleri ve heykelleri yap─▒ld─▒, o kabirlere kondu. Sonra onlar putlar h├óline geldi. O ┼čahsiyetler ve onlar─▒n g├╝zel hasletleri unutuldu fakat s├╗retlerine tap─▒lmaya ba┼čland─▒.

KurÔÇÖ├ón-─▒ KerimÔÇÖde zikredilen ┬źVedd┬╗, ┬źYa─č├╗s┬╗ gibi putlar─▒n bid├óyette b├Âyle s├ólih insanlar i├žin yap─▒lm─▒┼č heykeller oldu─čunu ├ólimler bildirmektedir. Yani bu hususta iyi niyetli olmak fayda vermez.

Sâlih insanları resim ile hatırlamak bizim dînimizde yoktur. Râbıta, kalbî muhabbetteki beraberlikle olur. Kalbî beraberlik; takvâ, ibâdet, güzel ahlâk gibi vasıflarda beraberliktir.

Kalb├« beraberli─čin zirvesi, Ras├╗lullah -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- ile Hazret-i Eb├╗bekir aras─▒ndaki muhabbet ve r├ób─▒tad─▒r. Ayn─▒ fizikteki birle┼čik kaplar gibi. Zira muhabbet, iki kalp aras─▒nda bir cereyan hatt─▒d─▒r.

R├ób─▒tada s─▒n─▒r─▒ a┼čmak, r├ób─▒ta edilene bir kudsiyet iz├ófe etmek, -Allah korusun- ┼čirke ve k├╝fre kap─▒ aralar.

Bilmeli ki;

Bizim medeniyetimiz, i┼čin s├╗ret ve z├óhirine de─čil, ├Âz├╝ne ve b├ót─▒n─▒na e─čilir.

Bug├╝n h─▒ristiyanlar her yere; Hazret-i ─░saÔÇÖn─▒n, Hazret-i MeryemÔÇÖin resim ve heykellerini dikiyorlar. L├ókin o m├╝b├órek z├ótlar─▒n; sahih ├«man, All├óhÔÇÖa kulluk, ihl├ós, iffet, tevekk├╝l vb. hakikatlerinden tamamen habersizler. Resim ve heykel hi├žbir i┼če yaram─▒yor!.. Hatt├ó h─▒ristiyanlar;

┬źHazret-i ─░saÔÇÖy─▒ temsil ediyor.┬╗ dedikleri ha├ž─▒ bayrakla┼čt─▒r─▒p, as─▒rlarca Hazret-i ─░saÔÇÖya da ger├žekten ├«m├ón eden y├╝z binlerce m├╝sl├╝man katlettiler. ─░┼čte ┼čeytan─▒n hilesi…

Bu sebeple;

─░sl├ómiyetÔÇÖin, ├Âz├╝n├╝ muhafaza etmek i├žin ald─▒─č─▒ tedbirler vard─▒r:

TEDB─░RLER

ÔÇóD├«nimizde bidÔÇśatlere kar┼č─▒, s├╝nnet hass├ósiyeti vard─▒r. Unutulan s├╝nnetleri ihy├ó edenlere, ┼čehid sevab─▒ vard─▒r.

ÔÇóHaramlara kar┼č─▒ dikkatten daha geni┼č, ┼č├╝pheli ┼čeylerden ka├ž─▒nma tavr─▒ vard─▒r.

ÔÇóK├Ât├╝l├╝─če giden yollar─▒ kapama prensibi vard─▒r.

ÔÇóK├Ât├╝l├╝─č├╝ gidermeyi, menfaat elde etmekten ├Ânde tutma d├╝sturu vard─▒r. (┬źDefÔÇś-i mef├ósid, celb-i men├óf├«┬╗den evl├ód─▒r.)

ÔÇóBilhassa; k├ófire, ehl-i kit├óba benzememe ve m├╝nkirlerin ├ódetlerine muhalefet etme esast─▒r.

ÔÇó├ľrf-├ódetleri, Kitap ve S├╝nnetÔÇÖe g├Âre yeniden de─čerlendirme hakikati vard─▒r.

ÔÇóD├«nimiz; hayat─▒n her safhas─▒n─▒, prensiplerle ku┼čatm─▒┼čt─▒r. Bo┼čluk b─▒rakmam─▒┼čt─▒r. Mubah olan ┼čeylerde de belirli prensipler vard─▒r.

Sünnet-i seniyyeyi ihyâ etmeli; hayatımıza batıdan, bâtıldan gelen modaların girmesine müsaade etmemeliyiz.

─░m├óm-─▒ Gaz├ól├«ÔÇÖnin buyurdu─ču gibi;

K├ófir, f├ós─▒k ve gafil insanlarla z├óhir├« ve ┼čekl├« beraberlik zamanla zihn├« beraberli─če, zihn├« beraberlik de bir m├╝ddet sonra kalb├« beraberli─če d├Ân├╝┼č├╝r. Bu ise, insan─▒n m├ónev├« bak─▒mdan ad─▒m ad─▒m hel├óke s├╝r├╝klenmesi demektir.

─░mam ┼×├ófi├« -rahmetull├óhi aleyh- ne g├╝zel s├Âyler:

ÔÇťKendini hak ile me┼čgul etmezsen, b├ót─▒l seni i┼čgal eder.ÔÇŁ

Yâ Rabbî!..

Hayat─▒m─▒z─▒n her safhas─▒n─▒, amel defterimizin her sayfas─▒n─▒, r─▒z├óna muv├óf─▒k, Kit├ób─▒n ve Ras├╗l├╝ÔÇÖn├╝n s├╝nnetine mut├ób─▒k amellerle tezyin eylememize yard─▒m eyle!..

Bizleri b├ót─▒ldan, mefsedetten, sevmedi─čin huylardan ve amellerden muhafaza buyur!..

Âmîn!..