EV─░M─░ZDEK─░ DEF─░NE

YAZAR : Ahmet Z─░YLAN

├çocuklu─čumun ge├žti─či bir evimiz vard─▒.

Eski Antep evi.

─░├žinde unutulmaz h├ót─▒ralar─▒m─▒z oldu─čundan dolay─▒, oray─▒ satmad─▒k. Fakat de─čerlendirilmesi maksad─▒yla bir vakfa ba─č─▒┼člad─▒k. Orada han─▒mlara hizmet ├žer├ževesinde g├╝zel bir ├žal─▒┼čma var. Bu hizmetler, 25 senedir -elhamd├╝lill├óh- devam ediyor. Orada Cuma g├╝nleri han─▒mlar toplan─▒yor; KurÔÇÖ├ón ├Â─čreniyorlar, il├óh├«ler okuyorlar, sohbetler yap─▒yorlar. Yemekler yap─▒l─▒p yeniliyor.

Muharrem ay─▒nda da b├╝y├╝k bir kazanda a┼č├╗re pi┼čirilir, ikram edilir. Bu sene be┼č y├╝z ki┼čiye ikram edilmi┼č. Bu y─▒lki a┼č├╗re ikram─▒na k─▒ymetli e┼čimi, Hac─▒ Han─▒mÔÇÖ─▒ da davet etmi┼čler. Orada bir-iki han─▒mefendi merakla Hac─▒ Han─▒mÔÇÖa demi┼čler ki:

ÔÇťÔÇôSize bir ┼čey sormak istiyoruz; do─čru mu yanl─▒┼č m─▒, sizden duymak istiyoruz…ÔÇŁ

Hac─▒ Han─▒m;

ÔÇťÔÇôBuyurun!ÔÇŁ deyince sormu┼člar:

ÔÇťÔÇôSiz bu evde oturuyormu┼čsunuz. Burada bir define bulmu┼čsunuz. ─░├ži hazine dolu kocaman bir k├╝p ├ž─▒karm─▒┼čs─▒n─▒z. Bu sayede ├žok zengin olmu┼čsunuz. Onun i├žin bu evi satmay─▒p bu vakfa h├«be etmi┼čsiniz. Do─čru mu?ÔÇŁ

Hacı Hanım da, hâliyle;

ÔÇťÔÇô├ľyle bir ┼čeyden haberim yok. Olsayd─▒, duyard─▒m.ÔÇŁ demi┼č.

Hac─▒ Han─▒m bana sordu:

ÔÇťÔÇôB├Âyle s├Âyl├╝yorlar asl─▒ var m─▒? Hayal senaryosu mu?ÔÇŁ

Ben de, bunu i┼čitince dedim ki:

ÔÇťÔÇôEvet! O evde b├╝y├╝k bir define vard─▒. ─░├ži hazine dolu kocaman bir k├╝pt├╝. Bizi son derece bahtiyar ve mutlu eden bir define idi. Fakat k├╝pteki hazine; madd├« alt─▒nlar ve m├╝cevherler de─čildi. O evde buldu─čumuz definenin parayla pulla al├ókas─▒ yoktu. Paradan, puldan, alt─▒n ve g├╝m├╝┼čten daha de─čerli bir hazineydi k├╝p├╝n i├žindeki. O hazineyi ald─▒k, ├Âm├╝r boyu kulland─▒k, kullan─▒yoruz. O k├╝pte bulunanlar, bizim ger├žek zenginli─čimizdir.

O k├╝pte; ┼č├╝k├╝r, hamd, sevgi, tev├ózu, ├Âzveri, fed├ók├órl─▒k, ├žal─▒┼čmak, payla┼čmak, dirlik ve birlik hul├ósa ahl├ók g├╝zelliklerinin uygulamal─▒ e─čitimi vard─▒. O define evin han─▒mefendisi, ├žocuklar─▒n annesi Zeliha Z─░YLAN idi. Do─čumu 1907, vefat─▒ 1990. Gaziantep Karata┼č Ertu─črul MahallesiÔÇÖnde bir cami ile ┼×ahinbey il├žesinde Anadolu K─▒z Lisesi, onun ismini ta┼č─▒yor. Allah rahmet eylesin. Bir ahl├ók definesi idi. 80 ya┼č─▒nda iken; 25-30 ki┼činin oturdu─ču bir salonda kap─▒ ├žal─▒nd─▒─č─▒ anda, ├Ânce kendisi aya─ča kalkar, kap─▒y─▒ a├žmaya y├Ânelirdi. Ona;

ÔÇťÔÇôAman annem, bu kadar gen├žler var!ÔÇŁ dedi─čimizde ┼ču cevab─▒ verirdi:

ÔÇťÔÇôEvl├ód─▒m, b├Âyle al─▒┼čm─▒┼č─▒m. Bir i┼č oldu─čunda ├Ânce ben ko┼čar─▒m, o an benden ba┼čka kimse yokmu┼č gibi davran─▒r─▒m. Ama bir g├╝zellik, yiyecek, rahatl─▒k ve oturacak h├ól oldu─čunda ise, ├Ânce sen. Bu bizim ┼či├ór─▒m─▒zd─▒r yavrum.ÔÇŁ

Sordum:

ÔÇôPekiyi, anne sana bir ┼čey sorabilir miyim?

ÔÇôSor, evl├ód─▒m.

ÔÇôKaynanalar─▒n gelinlerle aras─▒ iyi olmaz, sen gelinlerinle nas─▒ls─▒n?

ÔÇôElhamd├╝lill├óh! Gelinlerimi k─▒zlar─▒m kadar severim, onlar da beni sever. Ben, 30 sene kay─▒nv├ólidemle, 30 sene de gelinimle oturdum, hi├žbiriyle muhabbetimiz bozulmad─▒. Ama nusret ve m├órifet, muhterem Nazife kay─▒nv├ólidemde idi. Bana;

┬źÔÇôK─▒z─▒m senden hi├ž incinmedim, Allah sana da senin gibi gelin versin!┬╗ diye du├ó etti. Du├ós─▒ kabul oldu. (B├Âyle demekle; hem ├Âv├╝nmekten ka├ž─▒n─▒yor, hem de mahareti kendisine de─čil kay─▒nv├ólidesine iz├ófe ediyordu.)

ÔÇôPekiyi, hi├ž mi birbirinize sesinizi y├╝kseltmediniz?

ÔÇôO─člum, ├žok kar─▒┼čt─▒rma! Ana-k─▒z olsa bile olur; ama biz uzatmad─▒k, hemen kapatt─▒k. Derh├ól ├Âz├╝r diledik, muhabbete sebep oldu.

ÔÇôPek├ól├ó; akraba, kom┼ču-tan─▒d─▒k bunlarla hus├╗metli oldu─čunuz biri var m─▒?

On saniye d├╝┼č├╝nd├╝:

ÔÇôHi├ž yok! Hepsini seviyorum…

Zeliha Annem, i┼čte b├Âyle bir hazine!

Onun ya┼čl─▒l─▒─č─▒ b├Âyleydi.

Ya gen├žli─či?

1948 seneleri idi. Evde 4ÔÇÖ├╝ k─▒z, 2ÔÇÖsi o─član; 6 karde┼čtik. Bir de babaanne vard─▒. 2 ki┼či de anne ve baba, toplam 9 ki┼či idik. O s─▒ralar babam─▒n i┼či k─▒r─▒lm─▒┼čt─▒, evin madd├« girdisi yoktu. Bir de ├╝st├╝ne, gen├ž karde┼čim t├╝berk├╝loz hastas─▒ idi.

Kimseye derdimizi s├Âylemiyor, olanla idare ediyorduk. Annem bir g├╝n b├╝y├╝k-k├╝├ž├╝k, k─▒z-o─član hepimizi toplad─▒. Toplant─▒da babama;

ÔÇťÔÇôSen kendini ├žok ├╝z├╝yorsun. Bu g├╝nler ge├žer, fakat neredeyse kendini hasta edeceksin. Biliyorum kendine yediremiyorsun. L├ókin hi├ž ├╝z├╝lme, biz ne g├╝ne duruyoruz? Hepimiz son derece tasarruf edece─čiz. Hel├ólinden ne i┼č olursa yapaca─č─▒z!ÔÇŁ dedi.

Bu s├Âzleriyle o, hepimize hem moral hem de topyek├╗n ├žal─▒┼čma ┼čevki veriyordu. O anda 80 k├╝s├╗r ya┼č─▒ndaki babaannem (ninem) de dedi ki:

ÔÇôBen 40 senedir, t├╝t├╝n i├žerim. Bu mereti b─▒rakaca─č─▒m akl─▒mdan ge├žmezdi, ama ┼čimdi b─▒rakmaya s├Âz veriyorum. Bu kadar ├žile i├žinde bir de benim t├╝t├╝n param─▒ m─▒ vereceksiniz?

S├Âz├╝ne s├ód─▒k kald─▒, i├žmedi.

Hep birlikte evimizi bir i┼č at├Âlyesi h├óline getirdik. Evin ustaba┼č─▒s─▒ annem, patronu da babamd─▒. Avlulu bir Antep evi, her i┼č yap─▒labiliyordu. F─▒st─▒k k─▒rma, masura sarma, ┼č─▒ra, ├╝z├╝m sucu─ču, pestil, otellere yorgan, hul├ósa hel├ól ne i┼č olursa yap─▒l─▒yordu. Kazanc─▒m─▒z gayet az idi, ancak i├ó┼čemize yetiyordu. Buna ra─čmen ├ževremizden ailemizi tan─▒yanlar ve b├╝t├╝n mahalleli, ├Ânceki h├ólimiz dolay─▒s─▒yla bizi varl─▒kl─▒ olarak biliyordu. Biz de h├ólimizi kimseye s├Âylemiyorduk.

Bu ├žilelerin aras─▒nda bir de o zaman 18 ya┼č─▒ndaki abim verem hastal─▒─č─▒na yakalanm─▒┼čt─▒. Yeteri kadar il├ó├ž yoktu, iyi beslenmesi l├óz─▒md─▒. ─░yi beslenmek de, ancak madd├« imk├ónla olacak bir ┼čeydi, fakat o g├╝n i├žin o imk├ón da bizde yoktu.

Bazen bu sebepten, bazen de t─▒bb─▒n hen├╝z yeterli il├óc─▒ bulamamas─▒ndan; o devirde bu hastal─▒─ča yakalananlar─▒n ├žo─ču ├Âl├╝yordu. Ben o zaman, 12 ya┼č─▒nda bir ├žocu─čum. Yolda giderken tan─▒d─▒k iki kad─▒n beni durdurdu, sordu:

ÔÇôO─člum, abin verem mi olmu┼č?

Ben;

ÔÇťÔÇôBilmiyorum.ÔÇŁ deyince dediler ki:

ÔÇôVah vaah! Daha gencecik, ├žok da ahl├ókl─▒ bir ├žocuktu, zavall─▒ masum, ├Âl├╝p gidecek.

Kendilerince g├╝ya merhamet g├Âsteriyorlar, g├╝ya sevgilerini ifade ediyorlard─▒, fakat o anda benim k├╝├ž├╝k ci─čerimi par├žalam─▒┼člard─▒. Unutamad─▒─č─▒m bir ac─▒ h├ót─▒ra olarak y├╝re─čimde kald─▒. ┼×imdi herkese tavsiye ediyorum: Ne olur sizler b├Âyle yapmay─▒n!

Ah o Zeliha Anam. Analar─▒n anas─▒…

O g├╝nlerde nas─▒l ├ž─▒rp─▒nd─▒, ne fed├ók├órl─▒klar yapt─▒. Anlatmaya kelime bulam─▒yorum.

Nur y├╝zl├╝, yan─▒k g├Ân├╝ll├╝ anac─▒─č─▒m; o kadar i┼čin yorgunlu─čuna ra─čmen, her gece yar─▒s─▒ kalkar, ke├žilerden s├╝t sa─čard─▒. Sonra hasta karde┼čimin ba┼č─▒na gelir;

ÔÇťÔÇôUyan benim tatl─▒ o─člum, uyan. Sana ┼čimdi sa─čd─▒─č─▒m s├╝tten getirdim. Haydi besmeleyle i├živer. Sana ┼čif├ó olur in┼č├óallah!ÔÇŁ diyerek s├╝t├╝n├╝ i├žirir, du├ós─▒n─▒ yapard─▒.

O annenin g├Ânl├╝yle ve eliyle;

├ľ─čle zaman─▒ yine bir ki┼čilik ├ži─č k├Âfte yap─▒l─▒r, yine tatl─▒ s├Âzlerle a─čabeyime yedirilirdi. Bize de nefsimiz kalmas─▒n diye parmak ucu kadar verirlerdi. Sabahlar─▒ evde tavuklar─▒n yapt─▒─č─▒ yumurtalar─▒n sar─▒s─▒ da abime i├žirilir, el bebek g├╝l bebek beslenirdi.

─░┼čte bu ┼čefkatin ├óbidesi olan o anne;

Bir kere bile a─čz─▒ndan asla ┼čik├óyet, karamsarl─▒k, k├╝f├╝r, beddu├ó ├ž─▒kmayan; hep iyimser, fed├ók├ór ve ├žileke┼č olan, daima iyi bir ├Ârnek olmak i├žin elinden geleni yapan, her bak─▒mdan e─čitici, ├Â─čretici bir ana, ger├žek bir define.

─░┼čte;

B├Âyle bir anan─▒n e─čitiminden ge├žen 6 ├žocuk, 70 senedir birbirimizi incitmedik. Hasta olan o karde┼čimiz de -elhamd├╝lill├óh- iyi oldu. Y─▒llar sonra 83 ya┼č─▒nda bir trafik kazas─▒ neticesinde vefat etti.

Hâsılı o define gibi annenin yuvasında;

Hepimiz, m├ónen nice zenginliklere sahip olurken zamanla madd├« durum itibar─▒yla da bir yerlere geldik. ┼×imdi 6 karde┼čten 3ÔÇÖ├╝ vefat etmi┼č durumda, 3ÔÇÖ├╝ hayatta. Aram─▒zdaki sevgi ve sayg─▒, o g├╝nk├╝ gibi taptaze devam ediyor, hi├ž ┼č├╝phesiz Hazret-i Mevl├óÔÇÖm─▒n yard─▒m─▒ ile. Y├╝ce Allah ├ók─▒betimizi hay─▒r eylesin.

Yeri gelmi┼čken o define anadan akl─▒m─▒zda kalan baz─▒ cevherleri sizlerde de payla┼čmak isterim. Derdi ki anac─▒─č─▒m:

─░nsan;

├çal─▒┼čmayla g├╝├žlenir, kalaylan─▒r, s─▒hhat olur.

─░┼čini iyi yapmakla; itibar kazan─▒r, marka olur.

M├╝tev├óz─▒ olduk├ža, sevilen olur.

┼×ik├óyet etmezse; mutlu olur, ├žare bulur.

Sevince, herkesin sevgilisi olur,

Fedâkâr olan, kıymetli olur.

Kanaat, ganîmet olur.

─░nsan sevdi─čini ├╝zmez, ├╝z├╝lmesini de istemez.

Dirlik olunca birlik olur, birlik olunca devlet olur.

İbâdetlerini eksiksiz yapar; rahat, huzurlu olur.

Payla┼čan c├Âmert olur; Allah kar┼č─▒l─▒─č─▒n─▒ verir, varl─▒kl─▒ olur.

├ľfkede ak─▒l kalmaz, ahmak olur…

─░nsan─▒; maddeyle, parayla ve pulla olamayaca─č─▒ kadar ├žok mutlu eden form├╝llerdi bunlar. ─░┼čte biz, bunlarla mutlu olduk.

A├ž─▒k├ža ifade ediyoruz ki:

D├╝nya ve ├óhirette insanlar─▒n as─▒l zenginli─či; yani ger├žek mutlulu─ču, daha do─črusu fakirli─če hi├žbir zaman d├╝┼č├╝rmeyen yeg├óne kanaati, ┼č├╝kr├╝, hamdi, ├žal─▒┼čmay─▒, tedbirde kusur yapmamay─▒ hep o evdeki o m├╝stesn├ó defineden ├Â─črenmi┼čtik. O evde i┼čte o define sayesinde b├╝t├╝n bunlar vard─▒.

Hâsılı;

G├╝zel ahl├óka, m├ónev├« de─čerlerimize, fizik├« g├╝zellikten, madd├« zenginlikten daha fazla de─čer vermeliyiz.

Sevginin, sayg─▒n─▒n, kanaatin, huzurun ve sa├ódetin, madd├« her ┼čeyden daha k─▒ymetli oldu─čunu idrak etmeliyiz.

Bug├╝n maalesef baz─▒ evlerde incir ├žekirde─čini doldurmayacak bir ┼čey, da─člardan a─č─▒r bir probleme d├Ân├╝┼č├╝yor bir iki l├ók─▒rd─▒ etraf─▒nda.

─░┼čte bu y├╝zden;

B├╝t├╝n nasihatler, tecr├╝beler, do─črular ve ger├žekler, ancak anlayana ve anlay─▒p da ri├óyet edene!

─░┼čte o zaman;

Herkes kendi evinde nice defineler bulacak. Kendilerini ├Âm├╝r boyu mutlu eden, o i├ži hazineler dolu k├╝pleri bulacak.

Kimse unutmas─▒n!

O defineler ve hazine k├╝pleri; d─▒┼čar─▒larda de─čil, ancak evlerimizde vard─▒r. Onlar evin han─▒m─▒, evin yap─▒c─▒s─▒ ┬źanne┬╗lerdir. Peygamberimiz;

┬źCennet annelerin aya─č─▒ alt─▒ndad─▒r.┬╗ (S├╝y├╗t├«, el-C├ómiuÔÇÖs-Sa─č├«r, I, 125) buyurmu┼čtur. O annelerin k─▒ymetini bilmek l├óz─▒m. Annelerin de yap─▒c─▒ olmas─▒, y─▒k─▒c─▒ olmamas─▒ l├óz─▒m. Evin babalar─▒n─▒n da hel├ól kazan├ž getirmesi l├óz─▒m. Han─▒mlar─▒n da; ┬źAz olsun fakat hel├ól olsun!┬╗ deyip beyine yard─▒mc─▒ olmas─▒ l├óz─▒m.

Hulâsa;

O e┼čsiz define; sokaklarda, caddelerde, internetlerde, yaban ellerde ve yabanc─▒ a─č─▒zlarda de─čil, kendi ├Âz h├ónelerimizde, ├Âz ├«m├ón─▒m─▒zda, ├Âz ahl├ók─▒m─▒zda, yani KurÔÇÖ├ónÔÇÖ─▒m─▒zda ve PeygamberimizÔÇÖde. Bu noktada hangi evin kap─▒s─▒ tekrar cennete a├ž─▒lmaya ba┼člam─▒┼čsa, o evde bu defineleri bulmak tekrar m├╝mk├╝n olacakt─▒r. Hi├ž ┼č├╝pheniz olmas─▒n.

Rabbim; bu zenginli─či iki d├╝nyada da b├╝t├╝n karde┼člerimize, neslimize, evl├ótlar─▒m─▒za ve torunlar─▒m─▒za nasip eylesin!

├ém├«n…