USTAM! SAYGILAR…

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

ÔÇôYeti┼čin! Yeti┼čin! Sesimizi duyan yok mu? Allah r─▒z├ós─▒ i├žin…

ÔÇôBen duyuyorum, iyiyim yard─▒m edece─čim. Geliyorum. Sakin olun, sakin olun…

ÔÇô├ťlfet! ├çocu─čumu g├Âremiyorum. Ne olur ├Ânce onu bul!

ÔÇôHerkes ses versin! Sesleri sayaca─č─▒m! Yan─▒nda fener gibi bir ┼čeyi olan var m─▒?

ÔÇô├ťlfet! Bende ├žakmak var. Belki i┼čini g├Âr├╝r.

ÔÇôOlur olur; milletin durumunu ├Â─črenelim ona g├Âre yola ├ž─▒kar, yard─▒m isteriz. Ka├ž ki┼čiydik?

C─▒l─▒z bir ses duyuldu: ÔÇťOn be┼č ki┼čiydik…ÔÇŁ

├ťlfet; elinde ├žakmakla yaral─▒lar─▒n aras─▒nda gezmeye, say─▒ ve durum ├Â─črenmeye ├žal─▒┼č─▒yordu: ÔÇťSes verin! Ses verin!ÔÇŁ

O g├╝n ├žok yo─čun ya─čmur alan b├Âlgede heyel├ón olmu┼č ve yolun bir k─▒sm─▒ kaym─▒┼čt─▒. Birileri fark edip de uyar─▒c─▒ koymaya kalmadan el├«m bir kaza oldu. K├Ây minib├╝s├╝ ┼čarampole u├žmu┼č, ara├žtakiler etrafa sa├ž─▒lm─▒┼čt─▒.

├ťlfet a─č─▒r bir yara almam─▒┼čt─▒ ve kendini ├žabucak toparlay─▒p etraf─▒na yard─▒m etmeye ├žal─▒┼čanlardand─▒. Teker teker herkesin yan─▒na gidip durumunu kontrol ediyor ve say─▒y─▒ tamamlamaya ├žal─▒┼č─▒yordu. Durumu iyi olanlardan kendisine yard─▒m etmesini istiyordu. Ara├žtaki gen├žlerden biri day─▒ya ├žakmakla e┼člik ediyordu. Arac─▒n durdu─ču yer, derin ve yama├ž bir orman─▒n i├žiydi. Hava bulutlu oldu─ču i├žin de neredeyse zifir├« bir karanl─▒k s├Âz konusuydu.

Gen├ž:

ÔÇô├ťlfet Day─▒, tamam herh├ólde! Ben on d├Ârt sayd─▒m. Sadece ┼čof├Âr Yunus a─čabeyin durumu biraz a─č─▒r gibi… Di─čerlerinin ┼čuuru a├ž─▒k ama, k─▒r─▒k vs. ├žok gibi…

ÔÇô─░sim isim bir daha sayal─▒m! Sayabilir misin?

ÔÇôD├Ând├╝ Teyze ve iki ├žocu─ču, Rafet Day─▒ ve han─▒m─▒… ┼×of├Âr Yunus Day─▒, ben ve sen. On d├Ârt ki┼či.

ÔÇôHay─▒r, biri; ┬źOn be┼č ki┼čiydik.┬╗ demi┼čti sanki… Yusuf! Ali Osmanlar─▒n Yusuf… Onu saymad─▒n! O nerede?

ÔÇôOnu g├Âremedik sanki ama… Do─čru, Yusuf Day─▒ ├Ânde sa─čda oturuyordu. Araban─▒n oraya tekrar bakal─▒m!

Araban─▒n yan─▒na vard─▒klar─▒nda ├Ân cam─▒n k─▒r─▒ld─▒─č─▒n─▒ fark ettiler; ama Yusuf Day─▒ yoktu. Elde ├žakmakla etraf─▒ aramaya ba┼člad─▒lar. Arabadan otuz metre kadar ileride bir pazar ├žantas─▒ buldular. Onun civar─▒na yo─čunla┼čt─▒lar. ├çantadan bir on be┼č-yirmi metre kadar ileride de YusufÔÇÖu buldular.

ÔÇôYusuf Day─▒! Yusuf Day─▒!

ÔÇô…

ÔÇôYusuf Day─▒ ses vermiyor!

├ťlfet Day─▒, ahbab─▒ YusufÔÇÖun yan─▒na titrek ad─▒mlarla vard─▒. Nabz─▒n─▒ ve nefesini kontrol etti. Yusuf, aralar─▒ndan ayr─▒lm─▒┼čt─▒… ├ťlfet Day─▒n─▒n dizinin ba─č─▒ ├ž├Âz├╝ld├╝. Sesini duyan gen├žlere hemen yola ├ž─▒kmalar─▒n─▒ ve yard─▒m ├ža─č─▒rmalar─▒n─▒ s├Âyledi.

KaradenizÔÇÖin ├ódeta da─člara t─▒rmanm─▒┼č k├Âyleri hep birbirine bakard─▒. K├Âyl├╝ler ba─č─▒rarak bile ileti┼čim kurabilirlerdi. Gen├žler, g├╝r sesleriyle ba─č─▒ra ba─č─▒ra yard─▒m ├ža─č─▒rd─▒lar. En yak─▒n k├Âyden hemen ├╝├ž-d├Ârt trakt├Ârle gelenler oldu. Yola y├╝r├╝yebilecekleri y├╝r├╝terek; y├╝r├╝yemeyecek olanlar─▒ battaniye ve ├žuvallara sararak, iplerle ├žekerek yola ├ž─▒kard─▒lar. Tabi├« sesi duyan di─čer k├Âylerden de gelenler oldu. ├ťlfet Day─▒ gelenlerden birinden, kendi k├Âylerine haber vermelerini rica etti.

Kom┼ču k├Âylerden gelen trakt├Ârlerle yaral─▒lar─▒ il├žedeki hastah├óneye g├Ât├╝rd├╝ler. ├écil ekibi hemen gerekli m├╝dahaleyi yapt─▒. ├ťlfet Day─▒, ├žocukluk arkada┼č─▒ YusufÔÇÖun naa┼č─▒n─▒n ba┼č─▒ndan ayr─▒lm─▒yordu. Doktorlar, YusufÔÇÖun tetkiklerini yapt─▒ktan sonra morga ald─▒lar. ├ťlfet Day─▒y─▒ hem bu durumu hazmetmenin hem de bu ac─▒ ger├že─či ailesine s├Âylemenin zorlu─ču bekliyordu. Met├«n olmal─▒yd─▒.

Kara haber tez duyulur… ├çocuklar─▒ ve han─▒m─▒; ├ťlfet Day─▒n─▒n yan─▒na var─▒ncaya kadar, vefat haberini alm─▒┼člard─▒ bile…

Yusuf k─▒rk alt─▒ ya┼č─▒nda, ard─▒nca yedi yetim b─▒rakarak g├Â├žm├╝┼čt├╝ bu d├╝nyadan.

Han─▒m─▒ Hatice, ├ťlfet Day─▒ ile teyze ├žocuklar─▒yd─▒. Ya┼č├ža belki yak─▒nlard─▒; ama ├ťlfet a─čabeyleri, s├╝l├ólenin g├Âz bebe─či, ak─▒l hocas─▒yd─▒.

ÔÇôBa┼č─▒n sa─č olsun Hatice…

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun a─čabey. Dostlar sa─č olsun.

ÔÇôMek├ón─▒ cennet olsun, ├žok iyi biriydi. Tan─▒yan herkes onun iyili─čine ┼čah├ódet eder.

ÔÇô├ľyleydi, Allah r├óz─▒ olsun.

├ťlfet Day─▒ bir yandan ├žocuklar─▒ teskin etmeye ├žal─▒┼č─▒yor, bir yandan da bu yedi ├žocu─čun gelece─či ile al├ókal─▒ ne yapaca─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝yordu. Nasibe bak ki Hatice de ├Âks├╝z ve yetim b├╝y├╝m├╝┼čt├╝. Sahip ├ž─▒kacak bir annesi-babas─▒ yoktu. Evlendikten sonra evine-bark─▒na ├žok b├╝y├╝k bir ihtiram ile sahip ├ž─▒km─▒┼č, kocas─▒n─▒n yan─▒nda yeri geldi─činde bir erkek gibi ├žal─▒┼čm─▒┼čt─▒. HaticeÔÇÖye ├žal─▒┼čmak zor gelmezdi. Ama ard─▒nca gidece─či ┬źYusuf Efendi┬╗si art─▒k yoktu.

Ertesi g├╝n cenaze defnedildikten sonra, evde t├óziyeler kabul edildi. B├╝y├╝k o─člu H├╝seyin, evin reisli─čini ├╝stlenmi┼č, b├╝y├╝k bir met├ónetle gelenleri a─č─▒rlam─▒┼čt─▒.

Aradan bir hafta, on g├╝n ge├žince art─▒k gelen giden de kalmam─▒┼č, Hatice Han─▒m; en b├╝y├╝─č├╝ yirmi ya┼č─▒nda yedi ├žocukla kalakalm─▒┼čt─▒. ├ť├ž o─člunun en b├╝y├╝─č├╝, sanat okulunda motor b├Âl├╝m├╝n├╝ bitirmi┼č; hen├╝z bir ustan─▒n yan─▒nda i┼če ba┼člam─▒┼čt─▒. ─░kincisi Osman da bir y─▒l sonra ayn─▒ okulun elektrik b├Âl├╝m├╝nden mezun olacakt─▒. Hatice Han─▒m ikisi i├žin de; ┬źKendilerini kurtar─▒rlar┬╗ diye d├╝┼č├╝n├╝yordu. K├╝├ž├╝k o─člu MustafaÔÇÖya d├Ând├╝. ─░lkokulda okuyordu ve babas─▒n─▒n ├Âl├╝m├╝nden en ├žok etkilenendi. Peki ya o?..

B├╝y├╝k o─člu H├╝seyinÔÇÖi yan─▒na alarak ├ťlfet Day─▒lar─▒n─▒n evine vard─▒lar:

ÔÇô ├ťlfet a─čabey senden bir ricam olacakt─▒.

ÔÇôNe demek Hatice, buyur.

ÔÇôSen k├Ây├╝m├╝zde d├«n├« e─čitim alm─▒┼č tek ki┼čisin. Bizim H├╝seyin ile Osman sanat okulu okudular. D├╝nyal─▒k olarak kendi ya─člar─▒nda kavrulur giderler; ama Yusuf bu k├╝├ž├╝─č├╝n, hep senin gibi olmas─▒n─▒ isterdi. Niyeti MustafaÔÇÖm─▒ ─░mam-Hatip okuluna g├Ândermekti. ┬ź┼×ehirde senin yan─▒nda okur┬╗ diye hayal ederdi. ┬źHem okul okur hem de senden sanat ├Â─črenir┬╗ diye d├╝┼č├╝n├╝rd├╝. Ben ┼čehir hayat─▒n─▒ hi├ž bilmem de anlamam da. O─čluma sahip ├ž─▒kabilir misin? Onu ─░mam-HatipÔÇÖe g├Ânderip yan─▒nda da ┼ču ah┼čap i┼čini ├Â─čretiversen olur mu?

ÔÇôPeki, ya di─čerleri?

ÔÇôD├Ârt k─▒z─▒mla biz, birbirimize yeteriz. Hepsi ilkokulu bitirdi. Okuma yazma biliyorlar. K├Ây yerinde fazlas─▒ neyimize l├óz─▒m. Biz tarlaya, ba─ča-bah├žeye sahip ├ž─▒kar─▒z. K─▒zlar─▒m erkek gibi ├žal─▒┼č─▒rlar ├žok ┼č├╝k├╝r. ─░ki ine─čim var. Her taraf pancar, pez├╝k, galdirik… Sen bizi d├╝┼č├╝nme a─čabey. All├óhÔÇÖ─▒n izniyle YusufÔÇÖtan kalan tarlalar ile ben ├žocuklar─▒m─▒ okutur i┼č-g├╝├ž sahibi yapar─▒m. Sadece YusufÔÇÖun hayali yerine gelsin istiyorum. ┼×u an tek endi┼čem MustafaÔÇÖm…

ÔÇôTamam Hatice. O da bende… Ben onu okula kaydettiririm. Kimseye muhta├ž olmaz in┼č├óallah aslan par├žas─▒. Okuldan sonra da ben ona ah┼čap nas─▒l i┼členirmi┼č, ├Â─čretirim.

Hatice Han─▒m, te┼čekk├╝rler ederek m├╝saade ald─▒. O─člunun okuyacak olmas─▒ onu ├žok mutlu etmi┼č, y├╝rek yang─▒n─▒na bir nebze olsun su serpmi┼čti. Kolay de─čildi bu devirde erkek ├žocu─ču okutmak, yeti┼čtirmek, sahip ├ž─▒kmak.

Mustafa bir yandan ─░mam-Hatip okuluna gidiyor, bir yandan ├ťlfet Day─▒n─▒n yan─▒nda ah┼čap oymac─▒l─▒─č─▒ ├Â─čreniyordu. Zaten ├ťlfet Day─▒n─▒n yan─▒ da bir okul kadar vard─▒. M├╝tev├óz─▒ d├╝kk├ón─▒nda her g├╝n bir├žok ki┼čiye KurÔÇÖ├ón-─▒ Kerim okumay─▒ ├Â─čretiyor, sohbetler ediyordu. Ald─▒─č─▒ sipari┼čleri ne ara yeti┼čtirdi─či ise Mustafa i├žin ayr─▒ bir merak konusu idi.

O zamanlar, usta-├ž─▒rak ili┼čkisi ├žok farkl─▒ bir boyutta idi. Her usta hem i┼činin devam─▒ i├žin hem de bir ahbab─▒n─▒n ├žocu─čunu yeti┼čtirmek i├žin yan─▒nda mutlaka bir ├ž─▒rak ├žal─▒┼čt─▒r─▒r; ona hem i┼č ahl├ók─▒n─▒ hem de be┼čer├« ahl├ók─▒ ├Â─čretir, tabiri c├óizse ├ž─▒ra─č─▒n─▒ hayata kazand─▒r─▒rd─▒. ─░mk├ónlar─▒n dar oldu─ču y─▒llar… KurÔÇÖ├ón kurslar─▒ yok, ├Â─črenci yurtlar─▒ yok… Olan ├╝├ž-be┼činin de ├žok az kontenjanlar─▒ oldu─ču i├žin, kald─▒rd─▒klar─▒ y├╝k de h├óliyle bir hayli mahdut… Halk da ne yaps─▒n, kendince ├╝retti─či bu tarz ├ž├Âz├╝mlerle gen├žli─čine sahip ├ž─▒kmaya ├žal─▒┼č─▒yordu. Hatt├ó bu durum ├Âyle bir h├ól alm─▒┼čt─▒ ki; ustaya h├╝rmette kusur, babaya h├╝rmetsizlik ile m├╝s├óv├« olmu┼čtu. Aileler bazen kendi s├Âyleyemediklerini, ├žocuklar─▒n─▒n ustalar─▒na s├Âylettirir, onlar─▒ b├Âylece edep potas─▒nda eriterek yeti┼čtirirlerdi. Usta da ├ž─▒ra─č─▒n─▒ evl├ód─▒ndan ayr─▒ tutmazd─▒.

─░┼čte b├Âylesi m├╝stesn├ó bir ortamd─▒ ├ťlfet Day─▒n─▒n ah┼čap at├Âlyesi.

Mustafa, alt─▒ y─▒ll─▒k ─░mam-Hatip e─čitimi boyunca ├žok ┼čeyler ├Â─črenmi┼čti ├ťlfet ustas─▒ndan. Okul bitince de hemen ├Â─čretmenlik vazifesini alm─▒┼čt─▒. Takdire bak ki okulu, ├ťlfet Ustan─▒n at├Âlyesine bir hayli yak─▒nd─▒. Evini, okulun ve d├╝kk├ón─▒n ortas─▒ denecek bir yerden tuttu. Okul harici vakitlerini de yine bu medrese misali at├Âlyede ge├žiriyordu. Gelenlere KurÔÇÖ├ón-─▒ Kerim ├Â─čretiyor, i┼č yo─čunlu─čunda ustas─▒n─▒n y├╝k├╝n├╝ kald─▒r─▒yordu. Anac─▒─č─▒ Hatice Han─▒mÔÇÖ─▒n;

ÔÇťEvl├ód─▒m ├Âlmeden ├Ânce m├╝r├╝vvetini g├Ârmek, nasipse torunlar─▒m─▒ koklamak istiyorum!ÔÇŁ s├Âz├╝n├╝ de m├╝tev├óz─▒ bir d├╝─č├╝nle yerine getiren Mustafa, ┼čehrin parmakla g├Âsterilen bir hocas─▒ olmu┼čtu. Babas─▒n─▒n vefat etti─či kazada yan─▒nda olan k├Âyl├╝leri de bir ba┼čka destek olmu┼člar, ba─č─▒rlar─▒na basm─▒┼člard─▒. K─▒ymet bilmek gibisi var m─▒yd─▒? O da fazlas─▒yla yapt─▒ hizmetini memleketine. Ustas─▒n─▒n bir dedi─čini ikiletmedi.

Bir g├╝n ustas─▒ dedi ki:

ÔÇôGel bakal─▒m Mustafa Efendi! Art─▒k bizim bir aya─č─▒m─▒z ├žukurda, bu d├╝kk├ón senindir. Biliyorsun Rabbim benim oca─č─▒mda bir evl├ót nasip etmedi. Ben ve yengen evl├ót ve torun hasretimizi seninle giderdik. Bu hayatta bir dikili a─čac─▒m─▒z varsa o da sensin. Bu d├╝kk├óna sahip ├ž─▒k! Bereketlidir, ho┼čtur. Sen bu sanatta ├╝lkede say─▒l─▒ kimselerden oldun! Bu oca─č─▒ t├╝tt├╝r… Bak─▒yorum gelenlerin sad─▒rlar─▒na ┼čif├ó olmada beni ge├žtin. Art─▒k g├Âz├╝m a├ž─▒k gitmeyece─čim. Yorgun ayaklar─▒m ├žekmiyor art─▒k.

ÔÇô├ľyle deme ustam! Allah hay─▒rl─▒ ve uzun ├Âm├╝r versin. Senden ├Â─črenecek daha ├žok ┼čeyimiz var. Ailem, ├žocuklar─▒m seni ├žok sever. Sana ihtiyac─▒m─▒z var; aman ├Âyle deme! Ben senin tutan elin, g├Âren g├Âz├╝n, y├╝r├╝yen aya─č─▒n olurum. Ne olur elini ├žekme ├╝zerimizden!..

ÔÇôEsta─čfirullah evl├ót. Senin de ├žocuklar─▒n─▒n da bana olan sevgisinden ┼č├╝phem yok. Ben senin bana olan h├╝rmetini onlardan seyrettim y─▒llarca. Evde benden nas─▒l bahsetti─čini, eve yeni bir ┼čey ald─▒─č─▒nda onu da benim ald─▒─č─▒m─▒ s├Âyleyip, beni onlar─▒n g├Ân├╝l taht─▒na yerle┼čtirdi─čini biliyorum. ├çocuklar─▒n; ┬ź├ťlfet Dede┬╗ diye bana heyecanla ko┼čmalar─▒n─▒, o andaki heyecan─▒m─▒ tarif edemem. ─░nsanlar─▒n; evlerinde huzur kalmay─▒nca huzuru, huzurevlerinde arad─▒klar─▒ ┼ču d├Ânemde evimde huzur oldun bana… Allah senden de seni hel├ólinden b├╝y├╝ten babandan da r├óz─▒ olsun!

ÔÇôAllah senden r├óz─▒ olsun ├ťlfet Usta. Sen ba┼č─▒m─▒zda oldu─čun s├╝rece bu d├╝kk├ón nice Mustafalar yeti┼čtirecek in┼č├óallah.

ÔÇôBenim g├Ârd├╝─č├╝m bana yeter evl├ót. Nasipte varsa o da olur…

├ťlfet Ustan─▒n MustafaÔÇÖdan g├Ârd├╝─č├╝ bu ince nez├óket, onu ├žok mutlu etmi┼čti. Mustafa m├╝saade al─▒p evine gitmek ├╝zere d├╝kk├óndan ├ž─▒kt─▒ktan sonra;

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun be evl├ót! Hakikaten ba┼čkaym─▒┼čs─▒n. Rabbime ┼č├╝k├╝rler olsun ki; beni, senin gibi bir de─čerin yeti┼čmesinde memur etti. ┼×├╝k├╝rler olsun y├ó Rabb├«… ┼×├╝k├╝rler olsun…