YOL ARKADA┼×IM

YAZAR : Fatih ZEYREK efhescan@hotmail.com

─░smini neden sormam─▒┼čt─▒m? Sordum ve s├Âyledi de ben mi unutmu┼čtum? Hay─▒r, b├Âyle bir ┼čeye ihtimal vermiyorum. Sorsam mutlak s├╗retle s├Âylerdi ve ben de asla unutmazd─▒m.

─░sim m├╝himdir. Yoksa muhatab─▒n─▒za nas─▒l hitap edersiniz? Bir d├╝┼č├╝n├╝n: Akraban─▒z, bir dostunuz veya aran─▒zda hen├╝z yeni ├╝lfet peyd├ó olmu┼č bir yabanc─▒ya hitaben; ┬ź┼×ey┬╗ mi diyeceksiniz? Ya da beyefendi mi? Beyefendi hem mesafeli bir hitapt─▒r hem de so─čuk gelmi┼čtir bana. Belki hatt├ó kesinlikle bir fever├ón ├ón─▒nda s├Âylenebilecek bir hitapt─▒r o. Efendim yahut bir ba┼čkas─▒… Bak─▒n, hi├žbiri bir ismin yerini tutmuyor.

Bir insana ismi ile hitap etmek ona hem k─▒ymet verdi─činizin hem de ehemmiyet atfetti─činizin delilidir.

O g├╝n mesaimi bitirip evime d├Ânmek i├žin yola ├ž─▒km─▒┼čt─▒m. Her g├╝n evim ile i┼čim aras─▒ndaki bir saati a┼čk─▒n yolu gider, gelirim. Bazen husus├« arac─▒mla bazen m├╝ctem├«. O g├╝n hus├╗sen gitti─čim g├╝nlerden bir g├╝nd├╝.

Vas─▒tam; kasaban─▒n dar, bozuk ve intizams─▒z ┼čosesini ├ž─▒km─▒┼č, ana yola hen├╝z d├Ânm├╝┼čt├╝ ki yolun sa─č taraf─▒ndan birinin el etti─čini g├Ârd├╝m. Mutlak s├╗retle toplu ta┼č─▒ma vas─▒talar─▒na para vermek istemeyen, nas─▒l olsa bir ge├žen bulunur ├╝midiyle bekleyen biri olmal─▒yd─▒. B├Âylelerinin daha m├╝tevekkil oldu─čunu d├╝┼č├╝nm├╝┼č├╝md├╝r.

Arac─▒mla onu epeyce ge├žmi┼č oldu─čum h├ólde; sonradan akl─▒m─▒ me┼čgul edecek, zihnimi ziyadece yoracak, vicdan─▒m─▒ sarsacak suallere m├óni olmak i├žin ├ón├« bir frenle durdum. Belki de bu ge├ž saatte benden ba┼čka bir vas─▒ta bulamama ve orada kalma ihtimaline bin├óen durdum. Ve vas─▒tam─▒n dikiz aynas─▒ndan ona bakt─▒m.

Y├╝z├╝ndeki benim durmamamdan m├╝tevellit yeis ans─▒z─▒n sevince d├Ând├╝. ┼×imdi s─▒rt─▒ndaki ├žanta, att─▒─č─▒ ad─▒mlarla m├╝s├óv├« ba┼č─▒n─▒n ├╝zerinde bir g├Âr├╝n├╝p bir kayboluyordu. Nihayet bir ├žeyrek dakika sonra ├Ân kap─▒y─▒ a├žt─▒ ve temenn├ó ederek, h├╝rmetle, tahsis etti─čim koltu─ča oturdu.

Ona ayr─▒lan yeri ziyadece dolduran bu iri v├╝cudun teneff├╝s├╝, seyrini buluncaya kadar sustuk. Az evvel s─▒rt─▒nda bir sa─ča-bir sola, k├óh a┼ča─č─▒-k├óh yukar─▒ seyreden ├žantas─▒ ┼čimdi kuca─č─▒ndayd─▒. S├Âze umdu─čum gibi o ba┼člad─▒…

Esasen yolculu─ča bir ba┼č─▒na ├ž─▒kmay─▒ seven bir adam─▒m. Z├óhiren ├ž─▒k─▒lan seyahatlerin de insan─▒ der├╗na, hayat─▒n esr├ór─▒na s├╝r├╝kledi─čine inan─▒r─▒m. Tabiat─▒n insan─▒ celp eden bir yan─▒ vard─▒r. Huzur mu dersiniz siz buna bilmem ama ben ├Âyle oldu─čunu d├╝┼č├╝n├╝r├╝m. A─č─▒r seyreden bir vas─▒tada, a├ž─▒k bir pencereden teneff├╝s etti─činiz temiz hava, g├Âze canl─▒ bin bir rengi lutfeden tabiat muhakkak dinlendirecektir sizi. Elbette bu sakin ve dingin, ├ós├╗de yolculu─ču; bilhassa kesif ve yorucu ge├žen bir mesainin ard─▒ndan birinin m├╝tem├ódiyen konu┼čmas─▒na fed├ó etmek istemezsiniz.

H├ólin b├Âyle olmas─▒na mukabil; yol kenarlar─▒nda piyade olan birilerinin vas─▒tama el kald─▒rmalar─▒, onlar─▒ yan─▒ma almad─▒─č─▒m vakitlerde muttas─▒l rahats─▒z etmi┼čtir beni.

Yol arkada┼č─▒m─▒n birbiri ard─▒nca s─▒ralad─▒─č─▒ te┼čekk├╝r├╝n├╝ ifade eden c├╝mlelerinden sonra, ben de ona mukabele etmeye ba┼člam─▒┼čt─▒m.

Bizim buralar─▒n ├ódetidir, evvelen memleket sorulur. Adanal─▒ym─▒┼č, yol arkada┼č─▒m. Ama y─▒llar var gitmemi┼č memleketine. Neden gitmedi─čini sordum:

ÔÇťÔÇô─░┼č…ÔÇŁ dedi. ÔÇťDo─čdu─čun yer mi, doydu─čun yer mi a─čabey?ÔÇŁ dedi. ÔÇťKazanc─▒n hel├ólinden olsun da…ÔÇŁ dedi. ÔÇťS─▒k s─▒k bu kasabaya gelirim, bunlar─▒ satmak i├žin…ÔÇŁ dedi. Derken kuca─č─▒ndaki ├žantay─▒ g├Âsterdi;

ÔÇťÔÇôNe var ├žantanda?ÔÇŁ dedim.

ÔÇťÔÇôUfak tefek s├╝s e┼čyas─▒ falan, fil├ón…ÔÇŁ dedi.

Yava┼č yava┼č sohbeti daha samim├« bir ├╝sl├╗ba ink─▒l├ób ettirmi┼čtik. Hatt├ó ben sormadan akl─▒mdaki bir├žok su├óle de cevap verdi.

Sesinde mahcubiyetle kar─▒┼č─▒k bir m├╝l├óyemet vard─▒. O ces├ómeti, ham├ós├« v├╝cudu; bu ├╝sl├╗buna tezat te┼čkil ediyordu.

ÔÇťBug├╝n ev kiras─▒n─▒ denkle┼čtirdim a─čabey.ÔÇŁ dedi. ÔÇťPolisler olmasayd─▒ birka├ž g├╝n daha kal─▒r, belki di─čer ay─▒n kiras─▒n─▒ da denklerdim ama; ┬źBir daha g├Ârmeyelim seni buralarda!┬╗ dediler. Devlete kar┼č─▒ durulur mu a─čabey? ┼×├╝k├╝r kazanc─▒ma dokunmad─▒lar. Kolay i┼č de─čil ki a─čabey. D├╝nyan─▒n bin t├╝rl├╝ h├óli, insan─▒n her t├╝rl├╝s├╝yle kar┼č─▒la┼č─▒yorsun. Anam─▒n-babam─▒n yan─▒ndayken zor de─čildi hayat bu kadar…ÔÇŁ dedi.

ÔÇťÔÇôNe oldu, ├Âld├╝ler mi yoksa?ÔÇŁ dedim.

ÔÇťÔÇôAllah ge├žinden versin a─čabey!ÔÇŁ dedi. ÔÇťEvlendi─čim ilk sene onlar─▒n evinde beraber kald─▒k. Ama benim han─▒m─▒ bir t├╝rl├╝ kabullenmediler, istemediler. Han─▒m bu a─čabey; sevmi┼č, g├Ân├╝l vermi┼čiz. Senin anlayaca─č─▒n; ┬źEv bulun kendinize.┬╗ dedi babam. Ama olsun, insan─▒n bir defa babas─▒ olur a─čabey, bir defa gelir d├╝nyaya.ÔÇŁ dedi. Bir m├╝ddet sustu. Bu s├╝k├╗netinden buldu─čum f─▒rsatla bakt─▒m ona. Bu bak─▒┼č, takriben yar─▒m saati bulan yol arkada┼čl─▒─č─▒m─▒zda ona detayl─▒ olarak ilk bak─▒┼č─▒md─▒.

Bahad─▒r, ces├ómetli bir v├╝cuda sahipti. Dolgun yanaklar─▒ ve aln─▒n─▒ ├Ârten k─▒v─▒rc─▒k sa├žlar─▒ vard─▒. Ya─čl─▒ teni esmerdi.

ÔÇťTek g├Âz bir ev buldum.ÔÇŁ dedi. ÔÇťGe├žilmez a─čabey, ne anadan ge├žilir ne y├órdan. ─░ki ├žocuk var ellerinden ├Âperler. Okula gidecek seneye o─član.ÔÇŁ dedi. ÔÇťK─▒z daha iki ayl─▒k…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôBabanlarla gelip gitmiyor musunuz?ÔÇŁ dedim.

ÔÇťÔÇôBiz gidiyoruz arada a─čabey.ÔÇŁ dedi. ÔÇťHan─▒m do─čumdan sonra bir m├╝ddet kalkamad─▒; il├ó├ž, tedavi… Gariban─▒n dostu bir AllahÔÇÖt─▒r a─čabey.ÔÇŁ dedi. ÔÇťAma Allah r├óz─▒ olsun, mahalleli de arka ├ž─▒kt─▒. Anlad─▒lar h├ólden. Derken ayakland─▒ han─▒m, ├žok ┼č├╝k├╝r!ÔÇŁ

ÔÇťDedim a a─čabey, anamgil istemedi han─▒m─▒. Ama Allah ondan r├óz─▒ olsun, hel├ól s├╝t emmi┼č. G─▒k─▒ ├ž─▒kmaz. ┬źGel!┬╗ derim gelir; ┬źGit!┬╗ derim gider. Onca l├óf i┼čitti de bir k├Ât├╝ kel├óm ├ž─▒kmad─▒ a─čz─▒ndan…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôHel├ól olsun.ÔÇŁ dedim. ÔÇťSahip ├ž─▒k ailene.ÔÇŁ S├Âzlerinin aras─▒nda s├╝rekli du├ó ediyor, taltif eden s├Âzler s├Âyl├╝yordu. Mesle─či icab─▒ bir a─č─▒z al─▒┼čkanl─▒─č─▒ m─▒yd─▒ yoksa vaziyetinden m├╝tevellit mahcubiyet mi, bilemedim.

Bir m├╝ddet sustuk. Yaln─▒z d─▒┼čar─▒dan vas─▒tan─▒n motor sesi ile kar─▒┼č─▒k bir r├╝zg├ór duyuluyordu. Bir ├žeyrek saatlik s├╝k├╗tun ard─▒ndan bundan rahats─▒zl─▒k m─▒ duydu bilmem, hareketlerinde bir tedirginlik h├ós─▒l oldu.

Bir derdi, sanc─▒s─▒ olan bir insan─▒n teredd├╝d├╝n├╝ sezdim onda. Yar─▒m saat evvelki rahatl─▒─č─▒ gitmi┼č, el-an ellerini dah├« nereye koyaca─č─▒n─▒ bilemeyen bir insan─▒n tedirginli─či gelmi┼čti.

Bu h├ólinden -ne yalan s├Âyleyeyim- bir miktar para isteyecek sand─▒m. Kendisi i├žin de─čildi elbet. Ailesi i├žindi. Hem bu kadar dil d├Âkmesi, f├ócias─▒n─▒, maceras─▒n─▒ anlatmas─▒ beyh├╗de de─čildi. Y├╝re─čime gelen m├╝l├óyimlik neredeyse g├Âzlerime sir├óyet edecekti. S├Âzleri olduk├ža tesirliydi, itiraf ediyorum.

ÔÇťÔÇôAcaba?..ÔÇŁ dedim. B├╝t├╝n bunlar; ailesi, hel├ól s├╝t emmi┼č han─▒m─▒, mini mini iki yavru, zalim ana-baba, evin iki ayl─▒k kiras─▒, ├žal─▒┼č─▒p didinmeler il├ó nihaye… Ondaki tedirginlik ┼čimdi bana ge├žmi┼čti. Az evvelki h├ókimiyetimi bir nebze kaybetmeye ba┼člam─▒┼čt─▒m. Birden ┼čof├Âr mahalli ile yolcu koltu─ču aras─▒na koydu─čum ve i├žinde c├╝zdan─▒m─▒n bulundu─ču ├žantam akl─▒ma geldi. Acaba h├ól├ó orada m─▒yd─▒? ├çantam─▒, yola ├ž─▒kmadan evvel -bu ├«tiy├ód─▒md─▒r benim- iki koltu─čun aras─▒na koymu┼čtum. ┼×imdi ├žantam─▒ koydu─čum yere ne g├Âzlerimi kayd─▒rabiliyor ne de direksiyonu tutan ellerimi k─▒m─▒ldatabiliyordum ├žantamdan yana. Akl─▒mdaki ih├ónet ┼č├╝phesi, gittik├že tahkim olan bir h├ól ald─▒. Neredeyse bundan hi├žbir ┼č├╝phe etmeyecek h├óle gelmi┼čtim ki ans─▒z─▒n bir ┼čey oldu.

ÔÇťÔÇôA─čabey!ÔÇŁ dedi. O m├╝tereddit h├ólinden hi├ž beklemedi─čim bir ├ževiklikle kuca─č─▒ndaki ├žantan─▒n fermuar─▒n─▒ a├žt─▒ ve bir ┼čeyler ├ž─▒kard─▒.

Nihayet g├Âzlerimi yoldan ay─▒rabilmi┼č ve elleri aras─▒nda tuttu─ču ┼čeye bakabilmi┼čtim. Bunlar irili ufakl─▒ birka├ž kitapt─▒.

ÔÇťKap─▒ kap─▒ dola┼č─▒p satt─▒─č─▒m kitaplar bunlar.ÔÇŁ dedi. ÔÇťBenden sana ikram olsun, ├žok bir ┼čey de─čil senin iyili─činin yan─▒nda, l├╝tfen kabul et a─čabey!ÔÇŁ

Bana kitaplar─▒ ikram edi┼činden birka├ž dakika sonra m├╝sait bir yerde inmek istedi. ─░ni┼či de vas─▒tama bini┼či gibi ziyadece h├╝rmetk├órd─▒. Temenn├ó ede ede g├Âzden kayboluncaya kadar te┼čy├« etti beni.

┼×imdi arac─▒m─▒n ├Ân cebinde hediye etti─či birka├ž kitap yan yat─▒yordu. Ondan geriye kalan bo┼čluk yutmak ├╝zereydi beni. Arac─▒ kullanamayacak h├óle geldim. Bir kenara ├žektim. Bilmem hayat─▒n bize ├Â─čretti─či ├Ân yarg─▒ya, bilmem y├╝re─čimde peyd├ó olan emniyetsizli─če, insanlar─▒n vurdumduymazl─▒─č─▒na h├╝ng├╝r h├╝ng├╝r a─člad─▒m…