B─░R D─░RHEM MUTLULU─×A HASRET…

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

ÔÇôHaydi gen├žler. Sel├ómetle gidiniz. Ailelerinize ├žok ├žok sel├óm s├Âyleyin!

ÔÇôAleyk├╝m sel├óm Hasan Amca. Ver elini ├Âpeyim. ┼×imdiden bayram─▒n m├╝b├órek olsun.

ÔÇôEsta─čfirullah aslanlar. Sizin de bayram─▒n─▒z m├╝b├órek olsun. Bu fakiri de du├ólar─▒n─▒zda unutmay─▒n.

ÔÇôHasan Amca ben gelirken senin sevdi─čin tur┼čudan getirece─čim.

ÔÇôAmca benim de annem yaprak basm─▒┼č, ben de onu getirece─čim. Sen bize ┼č├Âyle g├╝zel bir sarma yapars─▒n, afiyetle yeriz.

Bir tanesi a┼č├ž─▒ HasanÔÇÖ─▒n kula─č─▒na yakla┼čarak:

ÔÇôHasan Amca aram─▒zda kals─▒n, senin yemeklerin annemin yemeklerinden daha g├╝zel!

A┼č├ž─▒ HasanÔÇÖ─▒n g├Âzleri dolu dolu oldu. ┬ź├çocukca─č─▒z ne bilsin; evdeki yokluktan, imk├óns─▒zl─▒ktan haberi yok ki…┬╗ diye ge├žirdi g├Ânl├╝nden.

ÔÇôEsta─čfirullah aslan─▒m. Ayn─▒ malzeme annenin eline ge├žse, emin ol daha g├╝zelini yapar. Devlet g├Ânderiyor, biz de elimizle kar─▒┼čt─▒r─▒p bir ┼čeyler yapmaya ├žal─▒┼č─▒yoruz.

A┼č├ž─▒ Hasan Amcan─▒n en b├╝y├╝k zevki, ├žocuklar─▒n izin heyecanlar─▒n─▒ payla┼čmakt─▒. Elinden geldi─čince de her seferinde hepsini u─čurlar, hay─▒r du├ólarla yolcu ederdi.

Yine b├Âyle bir g├╝nd├╝. B├Âlge yat─▒l─▒ okulunun ├Â─črencilerinin bayram iznine ├ž─▒k─▒┼č─▒ vard─▒. Her birini torunu gibi sever, g├Ân├╝llerini al─▒c─▒ ho┼č ifadelerini eksik etmezdi. Yine hay─▒r du├ólarla hepsini u─čurlamaya ├ž─▒km─▒┼čt─▒.

Yaln─▒z bir ┼čey dikkatini ├žekti. Gidenler aras─▒nda Kurukavakl─▒ RamazanÔÇÖ─▒ g├Âremedi. ┼×├Âyle dikkatlice tekrar bakt─▒:

ÔÇôGen├žler, Ramazan erken mi ├ž─▒kt─▒? G├Âremedim! Bana sel├óm vermeden gitmezdi…

Civar─▒n tek b├Âlge yat─▒l─▒ ortaokulu oldu─ču i├žin, farkl─▒ k├Âylerden bir├žok ├Â─črencinin bulundu─ču m├╝tev├óz─▒ bir okuldu buras─▒. O y├╝zden ├Â─črenciler aras─▒ndaki ├╝nsiyet normal okullara g├Âre bir hayli ilerideydi. A┼č├ž─▒ Hasan da bu ├╝nsiyetin vazge├žilmez par├žalar─▒ndan biriydi. ├çocuklar onu dedeleri gibi, han─▒m─▒ Safiye Teyzeyi de bir babaanneleri gibi severlerdi.

A┼č├ž─▒ HasanÔÇÖ─▒n sorusu ├žocuklar aras─▒nda anl─▒k bir sessizlik olu┼čturdu. Hepsi birbirine bakarak bilmediklerini s├Âylediler. A┼č├ž─▒ Hasan bozuntuya vermedi:

ÔÇôBelki m├╝d├╝r├╝n haberi vard─▒r; ger├ži onun da han─▒m─▒ hastaland─▒, ├ócil ├ž─▒kmalar─▒ gerekti. Neyse ben bir ┼čekilde ├Â─črenirim. Haydi kal─▒n sa─čl─▒cakla…

├çocuklar─▒ g├Ânderdikten sonra, kendilerini uzaktan seyreden han─▒m─▒na seslendi:

ÔÇôHan─▒m, bu Ramazan izne ├ž─▒kmad─▒ galiba. Yoksa asla benimle g├Âr├╝┼čmeden gitmezdi. ┼×u okulu g├╝zelce bir arayal─▒m…

ÔÇôNeden b├Âyle bir ┼čey yaps─▒n ki?

ÔÇôSorma! Derdi b├╝y├╝k garibimin… Anlat─▒r─▒m sonra. Hemence buluverelim…

A┼č├ž─▒ Hasan ve e┼či Safiye Han─▒m seri hareketlerle ├╝st kata ├ž─▒kt─▒lar. RamazanÔÇÖ─▒ ikinci kattaki b├╝y├╝k cam─▒n ├Ân├╝ne oturmu┼č, izine giden arkada┼člar─▒n─▒ seyreder vaziyette buldular. G├Âzya┼člar─▒ i├žerisinde Hasan Amcas─▒ ve Safiye Teyzesine ├Âylece bak─▒yordu. Boncuk boncuk g├Âzlerinden d├Âk├╝len iri g├Âzya┼člar─▒ Safiye Han─▒mÔÇÖ─▒ pek merak i├žinde b─▒rakm─▒┼čt─▒.

Ramazan, g├Âzya┼člar─▒n─▒ koluyla sildi:

ÔÇôDo─čru dedin Hasan Amca. Asla seninle g├Âr├╝┼čmeden gitmem!

ÔÇôHay─▒rd─▒r aslan─▒m, sen neden izne gitmedin?

RamazanÔÇÖ─▒n bo─čaz─▒na yumruk kadar bir ┼čey oturmu┼č├žas─▒na yutkunmaya ├žal─▒┼čt─▒; ama s├Âyleyeceklerine yol veremedi. Ba┼č─▒n─▒ Hasan Amcas─▒n─▒n dizlerine koydu ve bir m├╝ddet ├Âylece a─člad─▒. Ne oldu─čuna hen├╝z bir m├ón├ó veremeyen Safiye Han─▒m da g├Âzya┼člar─▒ i├žerisinde olanlara ┼čahitlik ediyordu.

A─člamaktan iyice i├ži ge├žen delikanl─▒:

ÔÇôHasan Amca, ben bu bayram burada kalsam olmaz m─▒?

ÔÇôKuzum benim, g├Âzya┼člar─▒na k─▒yamam senin; ama benim buna yetkim yok! Hem ben seni burada b─▒rakmam. Yaln─▒z, m├╝d├╝r beye s├Âylememiz l├óz─▒m. Onun bilgisi olmadan olmaz.

ÔÇôSize y├╝k olmak istemem! Ben burada kal─▒r─▒m, sen sadece kimseye ├žakt─▒rma ne olur…

ÔÇôNas─▒l olacakm─▒┼č bakal─▒m o i┼č? Ne yiyip ne i├žeceksin? En az on g├╝n!

ÔÇôBen onu ayarlad─▒m. Bu k├Âydeki arkada┼člar var ya onlardan d├Ârt tanesi beni d├Ârt g├╝n ak┼čam yeme─čine davet etti. Di─čer g├╝nler de bakkal amcadan ekmek aras─▒ alaca─č─▒m. Bursum yeni geldi. Har├žl─▒─č─▒m var… ┼×imdi m├╝d├╝r izin vermez. Hemen annemi babam─▒ arar!

ÔÇôAh benim koca y├╝rekli evl├ód─▒m! Kendince pl├ón─▒n─▒ yapm─▒┼čs─▒n; ama ben asla m├╝d├╝r beyden habersiz b├Âyle bir ┼čey yapamam! Gel seninle anla┼čal─▒m! Ben ┼čimdi m├╝d├╝r├╝ aray─▒p durumu anlatay─▒m. O m├╝saade ederse sen de bu bayram bizim misafirimiz ol. Benim torunlarla kayna┼č─▒r, arkada┼čl─▒k edersin…

Ramazan iki elini birle┼čtirdi ve omuzlar─▒n─▒ ├Âne do─čru uzat─▒p ba┼č─▒n─▒ g├Â─čs├╝ne do─čru indirdi. Bir m├╝ddet d├╝┼č├╝nd├╝ ve ┼č├Âyle dedi:

ÔÇôAma size y├╝k olduktan sonra k─▒ymeti yok! Bunu kabul edemem. E─čer okulda kalamazsam eve giderim o zaman; sizin de planlar─▒n─▒z, gelen-gideniniz olacakt─▒r.

Safiye Han─▒m ├žatlamak ├╝zereydi. Kocas─▒ bir ka┼č-g├Âz i┼čareti ile biraz daha beklemesini tembihledi.

A┼č├ž─▒ Hasan, yava┼č├ža do─čruldu ve cep telefonundan m├╝d├╝r beyi arad─▒:

ÔÇôAloo m├╝d├╝r├╝m. Sel├óm├╝n aleyk├╝m. Kusura bakma biliyorum hastah├ónedesiniz, rahats─▒z ettim ya hakk─▒n─▒ hel├ól et!

ÔÇôAleyk├╝m sel├óm. Esta─čfirullah Hasan A─čabey, buyur!

ÔÇôYenge nas─▒l oldu?

ÔÇôDurum biraz kritik. Sand─▒─č─▒m─▒zdan k├Ât├╝. Bir m├╝ddet hastah├ónede yatmas─▒ gerekiyormu┼č.

ÔÇô├çocuklar─▒ bize b─▒raksayd─▒n biz bakard─▒k. Sefil olmas─▒nlar orada…

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun, bug├╝n idare ederim. Yar─▒n sabaha da babamlar memleketten gelecekler. ─░n┼č├óallah hallediyoruz. ─░lgin i├žin te┼čekk├╝r ederim!

ÔÇôEsta─čfirullah m├╝d├╝r├╝m. Ne demek? Senin de ├╝zerimizde eme─čin ├žok. Bize evl├ótlar─▒m─▒z─▒ aratmad─▒n y─▒llarca. M├╝saitsen bir durum var, onu s├Âyleyecektim amma…

ÔÇôBuyur! Buyur!

ÔÇôYahu bizim Ramazan var ya…

ÔÇôKurukavakl─▒!

ÔÇôEvet. Bu yavrucak herkes izne giderken bir kenarda beklemi┼č, izne gitmek istemiyormu┼č. Okulda kalmak istiyormu┼č.

ÔÇôH─▒mm… Anlad─▒m. Tahmin etmek ├žok zor de─čil. Yan─▒ndaysa telefona verir misin a─čabey?

A┼č├ž─▒ Hasan, telefonu RamazanÔÇÖa uzatt─▒:

ÔÇôAlo hocam buyurun.

ÔÇôRamazanÔÇÖ─▒m nas─▒ls─▒n aslan─▒m?

ÔÇô─░yiyim hocam.

ÔÇôBen annenle konu┼čtum, seni o alacakt─▒. Gelir birazdan, bekle istersen. Hemen g├Ân├╝l koyma!

ÔÇôGelmeyecek hocam!

ÔÇôNeden?

ÔÇôAnneme; ┬źbu bayram babam─▒n yan─▒nda kalmak istedi─čimi┬╗ s├Âyledim.

ÔÇôO zaman babana haber verdin mi?

ÔÇôOnu da arad─▒m. Ona da; ┬źannemin yan─▒nda kalmak istedi─čimi┬╗ s├Âyledim.

ÔÇôPeki, neden b├Âyle bir ┼čey yapt─▒n?

RamazanÔÇÖ─▒n g├Âzlerinden d├Âk├╝len ya┼člar nohut tanesi kadar olmu┼čtu. O titrek sesiyle ┼čunlar─▒ s├Âyledi:

ÔÇôHocam! Ben son olanlar─▒ size anlatmad─▒m, sizi ├╝zmek istemedim. Han─▒m─▒n─▒z─▒n ├žok hasta oldu─čunu biliyordum. Sizi bir de kendi derdimle me┼čgul etmek istemedim…

ÔÇôOlur mu ├Âyle ┼čey aslan─▒m? Ne oldu hay─▒rd─▒r?

ÔÇôHocam! Annem bir ba┼čka adamla evlendi. Babam da bir ba┼čka kad─▒nla evlendi. ─░kisini de anlamaya ├žal─▒┼č─▒yorum. Birine g├Âlge l├óz─▒m, di─čerine de evi bir ├žekip ├ževiren… Ama ben art─▒k iki eve de yabanc─▒y─▒m hocam. Kendimi ait hissetti─čim tek yer, buras─▒… ─░kisinin de evlendi─či ki┼čilerin ba┼čka ├žocuklar─▒ var…

Müdür bey tarafında derin bir sessizlik hâkimdi:

ÔÇôPeki aslan─▒m, bu ne zamana kadar b├Âyle gidebilecek?

ÔÇôHocam! Bu seneyi bir atlatay─▒m, daha gerisini d├╝┼č├╝nmedim.

ÔÇôAslan─▒m, ben bu dedi─čini bir ┼čartla kabul ederim.

ÔÇôNedir ┼čart─▒n─▒z?

ÔÇôOkulda yaln─▒z kalamazs─▒n! Bayram─▒n bir k─▒sm─▒n─▒ Hasan Amcanlarda di─čer k─▒sm─▒n─▒ bizde ge├žireceksin!

Ramazan boynunu b├╝kt├╝:

ÔÇôTamam hocam, kabul ettim!

ÔÇôO zaman telefonu Hasan Amcana ver bakal─▒m!

ÔÇôAlo Hasan A─čabey! Sana zahmet, bu delikanl─▒ birka├ž g├╝n sizde kals─▒n. Bizimkiler memleketten gelince, geri kalan k─▒sm─▒n─▒ bizde ge├žirir! Sizin i├žin bir problem olur mu?

ÔÇôNe problemi hocam! Ba┼č─▒m─▒z-g├Âz├╝m├╝z ├╝st├╝ne. Di─čer bayramlar Allah Kerim, ├Âlmez sa─č kal─▒rsam. Her bayram a─č─▒rlamak isterim.

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun a─čabey. ├çok te┼čekk├╝r ederim. Ke┼čke b├Âyle ┼čeyler olmasa, bu yavrucaklar b├Âyle mahzun kalmasa… Ama gel g├Âr ki geldi─čimiz durum, maalesef i├žler ac─▒s─▒…

ÔÇôEskiden; ┬źK─▒z─▒m bu evden bir beyazla ├ž─▒kar, ├Âb├╝r beyazla girersin!┬╗ derdi anas─▒-babas─▒. ┼×imdi ise; ┬źAman k─▒z─▒m kendini ezdirme! En ufak bir ┼čey olursa hemen gel!┬╗ deyiveriyorlar. K─▒zlar gittikleri yerleri benimsemez, sahiplenmez oldular. Erkekler de; ┬źBir vurmaya duvara resim ├ž─▒kar─▒r; g├Âz├╝n├╝n ya┼č─▒na bakmaz…┬╗ oldular. ┼×imdi ├Âyle elli-altm─▒┼č y─▒ll─▒k evlilere millet hayranl─▒kla bak─▒p r├Âportaj yapmaya ba┼člad─▒lar. Neymi┼č! ┬źNas─▒l bu kadar evli kalabilmi┼člermi┼č?┬╗ Bunda ┼ča┼č─▒lacak ne var?

ÔÇô├ľyle deme Hasan A─čabey! Bug├╝n hakikaten ├Âyle uzun y─▒llar evli kalmak, ayr─▒ bir meziyet oldu. Hakk─▒n─▒ vermek l├óz─▒m.

ÔÇôM├╝d├╝r├╝m! Bu ├žocuk bana em├ónet. Sen ne zaman gelirsen art─▒k, o zaman al─▒rs─▒n em├ónetini…

ÔÇôTamam a─čabey arayaca─č─▒m seni. Haydi kal sa─čl─▒cakla…

Safiye Han─▒m─▒n h├óli, p├╝r-mel├óldi. Kocas─▒, RamazanÔÇÖ─▒n e┼čyalar─▒n─▒ al─▒p gelinceye kadar zor toparlad─▒ kendini. Nas─▒l davranmas─▒ gerekti─činin fark─▒ndayd─▒. Gece olup da RamazanÔÇÖ─▒ yat─▒r─▒nca ├žocukca─č─▒z─▒n yan─▒ ba┼č─▒nda oturdu ve sabaha kadar du├ólar etti:

ÔÇôY├ó Rabb├«! Ne olur, sen insan─▒m─▒za ak─▒l-fikir-izÔÇśan ver… Ne olur art─▒k birbirinden g├╝zel kuzucuklar koca bir hi├ž u─čruna, incir ├žekirde─čini doldurmayacak sebepler u─čruna anas─▒ndan-babas─▒ndan ayr─▒ kalmas─▒n. Sen ├╝mmet-i MuhammedÔÇÖin yuvalar─▒na ├╝nsiyet ver, muhabbet ver, d├óreyn sa├ódeti nasip eyle… Yar─▒nlar─▒m─▒z─▒ em├ónet edece─čimiz nesillerimizi huzurlu aile yuvalar─▒nda yeti┼čtirmeyi nasip eyle… Bizi bir an olsun ┼čeytan ve nefis ile ba┼č ba┼ča b─▒rakma… Onlar─▒n dolduru┼čuna gelerek, d├Ân├╝┼č├╝ ve pi┼čmanl─▒─č─▒ olmayan b├╝y├╝k s├Âzler ettirme… ├çocuklar─▒m─▒z─▒ Peygamber EfendimizÔÇÖin y├╝z├╝ suyu h├╝rmetine yuvalar─▒m─▒za ba─č─▒┼čla y├ó Rabb├«… ├ém├«n…