YALNIZLIKLAR ├çA─×INDA ─░NSAN

YAZAR : Hayrettin DURMU┼× hayrettindurmus@gmail.com

├ça─č─▒m─▒z insan─▒ ne b├╝y├╝k yaln─▒zl─▒klar ya┼č─▒yor. G├Âkdelenler, ak─▒ll─▒ evler, rezidanslar derken… her t├╝rl├╝ l├╝ks├╝n bulundu─ču, be┼č y─▒ld─▒zl─▒ otel konforunda hayatlar─▒n ya┼čand─▒─č─▒, her ┼čeyin oldu─ču ama huzurun bulunmad─▒─č─▒ bir ├ža─čday─▒z…

├çocukluk g├╝nlerimizde kalan o b├╝y├╝k ailedeki ne┼čeyi, her g├╝n├╝n ┼čenlik havas─▒nda ya┼čand─▒─č─▒ mutlu g├╝nleri bulmak zor art─▒k. Her apartman bir k├Ây b├╝y├╝kl├╝─č├╝nde ama kimse kimseyi tan─▒m─▒yor. Kap─▒ kom┼čunuzla bile sel├ómla┼čmak neredeyse merasime t├ób├«.

Kimse helvadan putlar yapm─▒yor art─▒k. Kimsenin koynunda ta┼č─▒d─▒─č─▒ heykelcik yok. Putlarla dolu mek├ón kalmad─▒ neredeyse. Oysa ne ├žok putumuz oldu. Ak─▒ll─▒ telefonlar, tabletler, bize hizmet etmesi gerekirken esiri oldu─čumuz teknoloji; bizi insanl─▒─č─▒m─▒zdan ├ž─▒karm─▒yor mu?

Sabah uyan─▒r uyanmaz ilk i┼čimiz; facebook, twitter hesab─▒m─▒z─▒ kontrol etmek. Ak─▒ll─▒ telefonla oynamak, oyalanmak. Yata─ča girmeden ├Ânceki son i┼čimiz de bu. Neredeyse uykular─▒m─▒z─▒ b├Âlece─čiz bunlar i├žin. Tabi├« ki gece uyuyanlar i├žin bu durum s├Âz konusu. Bir de t├╝m gece ekran─▒n k├Âlesi, bilgisayar─▒n tutsa─č─▒ olanlar─▒m─▒z var.

K├ótip arz-─▒ h├ólim yaz y├óre b├Âyle

diyordu t├╝rk├╝m├╝z. H├ól b├Âyle b├Âyle… Bir├žoklar─▒m─▒z fark─▒nda olmasak da bize dayat─▒lan bu hayat tarz─▒ her ge├žen g├╝n bizi yok ediyor, birbirimize yabanc─▒la┼čt─▒r─▒yor. Kimse kimseyi tan─▒m─▒yor. Birimizin derdi hepimizin derdi de─čil art─▒k. ─░nsan kendi yaln─▒zl─▒─č─▒nda kayboluyor. Bunal─▒yoruz, i├žimiz daral─▒yor, hafakanlar bas─▒yor hepimizi…

Bir derdin varsa kimseye s├Âyleyemiyorsun. Anton ├çehovÔÇÖun hik├óyelerindeki at arabac─▒s─▒ gibiyiz. Bizim konu┼čacak at─▒m─▒z da yok. ├çocu─čun askere mi gidiyor, yaln─▒z… Ba┼čka ┼čehirde okul mu kazand─▒, yaln─▒z… D├╝─č├╝n dernek mi kuruyorsun, s─▒n─▒rl─▒ say─▒da davetli… Cenaze mi kald─▒r─▒yorsun, bir avu├ž insan… Mutlulu─ču payla┼čam─▒yor, ac─▒y─▒ b├Âl├╝┼čemiyorsun. G├Âz├╝m├╝z├╝n ├Ân├╝ndeki ├Âl├╝mler, yang─▒nlar uyand─▒rm─▒yor bizi…

Sosyalle┼čiyoruz, daha do─črusu sosyalle┼čti─čimizi zannediyoruz asosyalle┼čirken. Listemizde y├╝zlerce, binlerce arkada┼č─▒m─▒z var. S├Âzler g├╝zel, mesajlar etkili ama yapmac─▒k. Kalabal─▒klar aras─▒nda kayboluyorsun. Kimi, ni├žin listene ekledi─čin bile belli de─čil. ├ço─čald─▒k├ža azal─▒yor, kalabal─▒kla┼čt─▒k├ža yaln─▒zla┼č─▒yoruz. Tebess├╝m├╝n bile insanlara iyilik oldu─čunu anlatan y├╝celiklere sahipken, kalbimiz zay─▒flam─▒yor mu? Birazc─▒k da olsa k├Ârelmiyor mu ├«m├ón─▒m─▒z? S├ólih amel kaybolmuyor mu?

All├óhÔÇÖ─▒n rahmetinin cemaat ├╝zerine oldu─čunu ne zaman hat─▒rlayaca─č─▒z? Kurdun, ku┼čun e┼čiyle oldu─čunu; her canl─▒n─▒n kendi toplulu─ču i├žinde bir k─▒ymetinin bulundu─čunu ne zaman fark edece─čiz? Topluluk h├ólinde yap─▒lan ib├ódetin, tek ba┼č─▒na yap─▒lan ib├ódetten daha de─čerli olmas─▒n─▒n hikmetini ne zaman kavrayaca─č─▒z? Bir elin sesinin ├ž─▒kmayaca─č─▒n─▒, tek kanatl─▒ ku┼čun u├žamayaca─č─▒n─▒ ne zaman hat─▒rlayaca─č─▒z? Yaln─▒z kald─▒─č─▒m─▒z zamanlarda bile yaln─▒z olmad─▒─č─▒m─▒z─▒n idrakine ne zaman erece─čiz?

Sizin olsun verdi─činiz ne varsa! ├ľlmesin insanl─▒k, kaybolmas─▒n g├╝len y├╝zler…