ASLIMIZ AS─░LD─░R!

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

fatih_garcan_yuzakidergisi_temmuz2016
ÔÇôO─člum bir torba odunu haz─▒rlad─▒m. Ge├žerken almay─▒ unutma!

ÔÇôTamam anne.

ÔÇô├ľ─čretmenine de peyniri vermeyi unutma!

ÔÇôO da tamam anne. ├çantama koydun ya…

ÔÇôAman o─člum unutmayas─▒n diye s├Âyledim. Garibin kimi kimsesi yok, ne zamand─▒r ben de bir ┼čey g├Ânderemedim. O da kesseler s├Âylemez: ┬ź┼×una ihtiyac─▒m var.┬╗ diye.

Hasan, beline kadar y├╝kselmi┼č karlara bata-├ž─▒ka okul yolunu tuttu. K├Ây yeriydi. ─░mk├ónlar mahdut, k─▒┼č ├žetindi.

K├Ây├╝n okulu tek katl─▒, tek s─▒n─▒fl─▒, tek ├Â─čretmenli, bir o kadar m├╝tev├óz─▒ ┼čartlarla te├žhizatl─▒ bir okul idi. Bir s─▒n─▒fta, ilkokulun her s─▒n─▒f─▒n─▒n ├Â─črencileri gruplar ┼čeklinde ders g├Âr├╝rd├╝. K├Ây├╝n yeg├óne ├Â─čretmeni; o gruplar aras─▒nda ├ódeta mekik dokur, bir ┼čeyler ├Â─čretmek i├žin ├ž─▒rp─▒n─▒rd─▒.

Murat ├ľ─čretmen; y─▒llard─▒r ├Â─čretmen y├╝z├╝ g├Ârmeyen bu k├Âye kendini adam─▒┼č, k├Âyl├╝n├╝n de tevecc├╝h├╝n├╝ kazanm─▒┼č, evl├ód─▒ olmu┼čtu. K├Ây halk─▒, ellerinden geldi─čince t├╝m ihtiya├žlar─▒na destek olmaya gayret ediyordu.

K├Ây; ├Âzellikle k─▒┼č d├Âneminde, ├žok zor ┼čartlar alt─▒nda idi. O kadar ki buraya tayini ├ž─▒kan ├Â─čretmenler, gerekirse haklar─▒ndan vazge├žmeyi g├Âze al─▒p, gelmeyi kabul etmemi┼člerdi. Herkes, Murat ├ľ─čretmenin de di─čerleri gibi olaca─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝yordu.

Okul ise, e─čitime kesinlikle elveri┼čli de─čildi; ama Murat ├ľ─čretmen, b├╝t├╝n bahanelerini okulu maksad─▒na uygun hizmet etmesi yolunda sarf ediyordu.

K├Ây├╝n ileri gelenleri;

ÔÇťTa┼č─▒ma us├╗l├╝ de olsa e─čitim devam ediyor. Bu kadar kasmaya gerek yok!ÔÇŁ dediyse de o vazge├žmedi. A┼čk─▒n─▒, g├Ânl├╝n├╝ ortaya koydu. Bir s├╝re sonra k├Ây halk─▒ da onun bu samimiyetine ikna olunca, k├Ây├╝n gen├žlerine g├╝n do─čdu. ├ç├╝nk├╝ k─▒┼č aylar─▒nda k├Ây yolu kapand─▒─č─▒ i├žin kar kalk─▒p da yollar a├ž─▒l─▒ncaya kadar e─čitimlerine ara vermek zorunda kal─▒yorlard─▒.

Murat ├ľ─čretmen s├Âz ald─▒ ve;

ÔÇťÔÇôG├╝c├╝m yetti─čince okulda, vazifemin ba┼č─▒nda olaca─č─▒m. Ya─čmur, kar fark etmez. Ben de sizin bir evl├ód─▒n─▒z─▒m. E─čer siz aran─▒zda pay edip her g├╝n okula yeteri kadar odun g├Ânderir de sobam─▒z─▒ s─▒cak tutabilirseniz, All├óhÔÇÖ─▒n izniyle a┼čamayaca─č─▒m─▒z ┼čey yok. Bir de kar ya─čd─▒─č─▒nda el birli─či ile okula kadar bir y├╝r├╝me yolu yapabilirsek bu i┼č tamamd─▒r.ÔÇŁ dedi.

K├Ây halk─▒ aray─▒p da bulamad─▒─č─▒ ├Â─čretmenine kavu┼čmu┼čtu. Daha ne istesinler, onlar zaten d├╝nden r├óz─▒ idiler bu denilenleri yapmaya…

Okul, bu dertli g├Ân├╝ller sayesinde ne┼česine kavu┼čmu┼čtu. G├╝n geldi Murat ├ľ─čretmen hasta oldu; ama o g├╝n bile battaniyesine sar─▒l─▒p vazifesine ko┼čarak nas─▒l bir r├╗ha sahip oldu─čunu herkese g├Âsterdi. ─░┼čte bu tertemiz niyetlerin mahs├╗l├╝, m├╝tev├óz─▒ s─▒n─▒f─▒n iki d├óim ├╝yesiydi Hasan ile Orhan.

Hasan, k├Ây├╝n kad├«m s├╝l├ólelerinden bir ailenin ├žocu─ču idi. Orhan ise, ortak├ž─▒ bir ailenin ├žocu─ču idi. Babas─▒, k├╝├ž├╝k ya┼čta yetim kalm─▒┼č bir garipti. ├çok becerikli idi. Onun bu h├ólini g├Âren k├Ây├╝n hat─▒r─▒ say─▒l─▒r kimselerinden olan Yakup Beyin ─▒srar─▒ ile bu k├Âye gelmi┼č ve onun ad─▒na hayvanlar─▒n ve tarlalar─▒n bak─▒m─▒n─▒ ├╝stlenmi┼čti. Yakup Bey de hat─▒r-g├Ân├╝l bilen insand─▒. OrhanÔÇÖa sahip ├ž─▒km─▒┼č, kendi torunlar─▒ndan ay─▒rmam─▒┼čt─▒.

Takdir, Hasan ile OrhanÔÇÖ─▒ ayn─▒ s─▒rada bulu┼čturmu┼čtu. G├╝n ge├žtik├že bu iki s─▒ra arkada┼č─▒n─▒n dostluklar─▒ peki┼čmi┼č; okulun hem ba┼čar─▒da, hem gayrette bayraktar─▒ olmu┼člard─▒. Ya┼čad─▒klar─▒ zorluklar, onlar─▒ y─▒ld─▒rmam─▒┼č, samimiyetlerini daha da per├žinlemi┼čti.

Aradan iki sene kadar ge├žmi┼čti. Bazen her ┼čey pl├ónland─▒─č─▒ gibi gitmeyebiliyordu. Yakup Beyin ya┼č─▒ bir hayli ilerlemi┼čti ve yakaland─▒─č─▒ amans─▒z bir hastal─▒k onun d├╝nyas─▒n─▒ de─či┼čtirmesine sebep olmu┼čtu. ─░┼čler de─či┼čmi┼čti. Yakup Beyin t├╝m mal─▒; evl├ótlar─▒ aras─▒nda pay edilince, Orhan ve ailesine yol g├Âr├╝nm├╝┼čt├╝. Bu durum Hasan ve OrhanÔÇÖ─▒ ├žok ├╝zd├╝yse de birbirlerini asla unutmamak ├╝zere s├Âzle┼čtiler.

Hasan, OrhanÔÇÖ─▒n gidi┼čine ├žok zor al─▒┼čm─▒┼čt─▒. ─░lkokulu bitirdikten sonra babas─▒ onu ortaokul ve lise okumak ├╝zere ┼čehirdeki b├╝y├╝k a─čabeyinin yan─▒na g├Ânderdi.

Y─▒llar, y─▒llar─▒ kovalad─▒.

Hasan ├╝niversite ├╝├ž├╝nc├╝ s─▒n─▒fa gelmi┼čti. Arkada┼člar─▒ ile fak├╝ltenin bah├žesinde oturmu┼č muhabbet ediyorlard─▒. Ayn─▒ anda hemen s─▒rt taraflar─▒na denk gelen yerde de bir ba┼čka grup sohbet h├ólinde idi. Yaln─▒z aralar─▒ndaki muhabbet HasanÔÇÖ─▒ ├žok rahats─▒z etmi┼čti:

ÔÇôSen ├Âld├╝kten sonras─▒na inan─▒yor musun?

ÔÇôHay─▒r! Bence benim gibi d├╝┼č├╝nenler de ├žo─čunlukta. Ne varsa burada var. Gez, co┼č… Kopmak l├óz─▒m, tak─▒lmamak l├óz─▒m bu tarz ┼čeylere…

ÔÇôOoo iyiymi┼č. Herkes ko┼čsun, co┼čsun, kopsun o zaman. Peki fakir, fukaraya ne diyeceksin? Onlar da kendilerine bu hayat─▒ All├óhÔÇÖ─▒n takdir etti─čini d├╝┼č├╝n├╝yorlar, ├Âb├╝r d├╝nyada ebed├« mutlulu─ča ula┼čmak i├žin bug├╝n sabretmeleri gerekti─čine inan─▒yorlar.

ÔÇôAl├ókas─▒ yok bence. Bizim k├╝lt├╝r├╝m├╝zde biraz gelenek h├ólini alm─▒┼č d├╝┼č├╝nceler bunlar. ├çok ├žal─▒┼čacaks─▒n karde┼čim. ├çal─▒┼č─▒rsan olur. ├ľb├╝r taraf, z├╝─č├╝rt tesellisi sadece. Yok ├Âyle bir ┼čey… Hani bir daha gelecek olsalar hangisi ister bu hayat─▒? Sor bakal─▒m, ne cevap alacaks─▒n?

ÔÇôO zaman sence cennet veya cehennem diye bir ┼čeyin anlam─▒ yok.

ÔÇôNiye olsun, inanm─▒yorum ki? Ben hakk─▒m olan─▒ al─▒r─▒m. Kimseye bakmam da b─▒rakmam da… G├╝c├╝ yetmeyenin ba┼čka ├žaresi olmad─▒─č─▒ i├žin, s├Âz├╝m ona b─▒rak─▒yor ├Âb├╝r tarafa.

Hasan ├ž─▒ld─▒rmak ├╝zereydi:

┬źT├Âvbe esta─čfirullah, ┼čimdi alaca─č─▒m ayaklar─▒m─▒n alt─▒na!┬╗

Arkada┼č─▒ Yusuf, HasanÔÇÖ─▒ tuttu;

ÔÇôSakin ol bakal─▒m. ─░├žlerinden bir tanesi birka├ž ├žapraz soru soruyor. Az bekle bakal─▒m, nereye varacak? Sonra beraber ne gerekiyorsa yapar─▒z.

Hasan d├Ânen muhabbete ├žok ├╝z├╝lm├╝┼čt├╝. Hayat asl─▒nda o kadar z─▒t kutbu nas─▒l da bir arada bar─▒nd─▒rabiliyordu?

Yan taraftaki muhabbet devam ediyordu:

ÔÇôMesel├ó sen cennete inan─▒yorsan, bug├╝n cennete gitmek i├žin ne yapt─▒n?

ÔÇôBira i├žtim!

ÔÇôHa ha ha!.. Peki sen ne yapt─▒n?

ÔÇôBen inanm─▒yorum. Varsa da kesin cehennemli─čimdir.

ÔÇôHa ha ha!.. Ya sen?

ÔÇôBen bir k─▒z sevdim. H├ól├ó seviyorum…

ÔÇôHa ha ha… Ya sen ne yapt─▒n?

Son sordu─ču ki┼čide i┼čin rengi de─či┼čmi┼čti:

ÔÇôOrhan sen var ya sap─▒ks─▒n! Bence kafay─▒ yemi┼čsin, herkese dinsizlik a┼č─▒l─▒yorsun?

ÔÇôHay─▒r, hi├ž de ├Âyle de─čil! Ben inanm─▒yorum, dinsiz de─čil ateistim. ─░steyen inan─▒r, isteyen inanmaz!

ÔÇôO─člum nerelisin sen? Yurdumun neresinden ├ž─▒k─▒yor senin gibileri merak ettim do─črusu.

ÔÇôBizde mek├ón yok. Doydu─čum yer benim memleketim.

Hasan; ┬źOrhan┬╗ ismini duyunca birden ├╝rperdi ve muhabbetin devam─▒na kulak kesildi:

ÔÇôMilletin din sand─▒─č─▒ bizim geleneklerimiz. Bak ba┼čka ├╝lkelere, ka├ž─▒n─▒ din y├Ânetiyor? Herkes kendince bir yol bulmu┼č. Yoksa dinci tayfa yolunu nereden bulacakt─▒? Hatt├ó bir sekt├Âr bence…

Hasan dayanamam─▒┼čt─▒. Yerinden bir ok gibi f─▒rlay─▒p muhabbetin y├Ân├╝n├╝ ├ževiren gencin yakas─▒na yap─▒┼čt─▒:

ÔÇôSen neler s├Âyledi─činin fark─▒nda m─▒s─▒n be adam? Din bu milletin mayas─▒n─▒n hamurudur. Din bu milleti ayakta tutan, bizi biz yapan de─čerdir. Din bir ya┼čay─▒┼č bi├žimidir. Hayat─▒n ta kendisidir…

ÔÇôSen de kimsin be? ├çek o pis ellerini yakamdan. Hem sana ne?

ÔÇôNe demek bana ne? Ka├ž saattir burada insanlar─▒ zehirliyorsun! Bak h├óllerinden belli ├žo─ču daha yeni ba┼člam─▒┼č okula. Ne diyeceklerini bilmedikleri i├žin ay─▒p olmas─▒n diye dinliyorlar seni. Sen de meydan─▒ bo┼č buldun vara-yo─ča at─▒yorsun tabi├«…

ÔÇôBir kere onlar benim arkada┼člar─▒m ve ben kimseyi zehirlemiyorum!

ÔÇôO zaman sen ge├ž ba┼člad─▒n okula! B├╝y├╝ks├╝n bunlardan belli. Ne oldu yard─▒m edenin olmad─▒ m─▒ yoksa? Hani inanm─▒yormu┼čsun ya!

ÔÇôSana ne be adam! Nereden ├ž─▒kt─▒n sen?

ÔÇôBak aslan─▒m, a─č─▒r ol bakal─▒m. Buras─▒ m├╝sl├╝man bir ├╝lke bir kere. E─čer sen bu memleketin bir evl├ód─▒ isen, bunu pek├ól├ó bilirsin. De─čilsen, bo┼čuna u─čra┼čma. Bu bo┼č l├óflar─▒na anca senin gibi ┼čuursuzlar inan─▒r!

ÔÇôSen bana engel olamazs─▒n! ─░stedi─čimi s├Âylemekte ├Âzg├╝r├╝m!

ÔÇôSakin ol pa┼čam. Ne oldu, karizma ├žizilince az ├Ânceki entelekt├╝el tip gitti. ├ľzg├╝rl├╝kse ben de ├Âzg├╝r├╝m ve senin s├Âylediklerine kar┼č─▒y─▒m. Ben de fikrimi a├ž─▒k├ža s├Âyl├╝yorum ne var bunda? Sana engel oldu─čumu da nereden ├ž─▒kard─▒n?

ÔÇôL├ónet olsun! Bir daha kar┼č─▒ma ├ž─▒kma, bir dahakine bu kadar anlay─▒┼čl─▒ olmam bilesin!

ÔÇôO dedi─čin nas─▒l olacakm─▒┼č bakal─▒m?

ÔÇôHangisi?

ÔÇôL├ónet.

ÔÇôL├ónet olsun i┼čte senin gibi adama. Kar┼č─▒ma ├ž─▒kt─▒n ve b├╝t├╝n moralimi bozdun. Kahretsin i┼čte…

ÔÇôL├ónet edecek olan kim? Veya bu l├ónet nereden geliyor, kim g├Ânderiyor? Kim kahrediyor? Hani sen ateisttin? Ne oldu?

Orhan sinirli bir ┼čekilde kendi kendine bir ┼čeyler s├Âyledi. Yar─▒m a─č─▒zla s├Âyledi─či s├Âzlerden birini Hasan ├žok iyi anlam─▒┼čt─▒. Bu s├Âz kendi y├Ârelerinde bir insan─▒ a┼ča─č─▒lamak i├žin s├Âylenen bir s├Âzd├╝ ve o k├╝lt├╝re ait olmayan birinin bunu anlamas─▒ m├╝mk├╝n de─čildi. Hasan, OrhanÔÇÖ─▒n kolundan s─▒k─▒ca tuttu:

ÔÇôNe s├Âyledi─čini ├žok iyi duydum ve ne anlama geldi─čini ├žok iyi biliyorum. Kaportada bir-iki de─či┼čiklik yapm─▒┼čs─▒n; ama yetmemi┼č. Sen ortak├ž─▒ Hakk─▒ A─čabeyin o─člu Orhan olmayas─▒n!

Orhan ┼čok olmu┼čtu. G├Âzleri, yuvalar─▒ndan f─▒rlayacakt─▒. Kar┼č─▒s─▒ndakinin rastgele bu ifadeleri kullanmas─▒ m├╝mk├╝n de─čildi. Ne diyece─čini bilemedi. Ne desin? Kar┼č─▒s─▒ndaki kendisini azarlamad─▒ bile… Yine de karizmay─▒ kurtarmak i├žin bo┼č durmad─▒:

ÔÇôEvet o Orhan benim, ne olacak?

Hasan, gayet olgun bir tav─▒r ve ses tonuyla ┼č├Âyle dedi:

ÔÇôBak ka├ž dakikad─▒r seninle kar┼č─▒l─▒kl─▒ konu┼čuyoruz. Hi├žbir arkada┼č─▒n sana sahip ├ž─▒kamad─▒. Niye? ├ç├╝nk├╝ insan benimsedi─čine sahip ├ž─▒kar. Bak ├Âylece bak─▒yorlar. Belli ki bu dediklerin onlara ├žok uzak ┼čeyler. Her biri bu vatan─▒n evl├ód─▒. ─░nsanlar─▒n zihinlerini buland─▒rarak bir ┼čey elde edemezsin! Ve sen de ├Âyle bir aileye mensup biri de─čilsin, yapma bunu!

Hasan sonra OrhanÔÇÖ─▒n ├ževresindekilere d├Ân├╝p;

ÔÇťArkada┼člar, siz de baz─▒ ┼čeylerden biraz haberdar olun ve de─čerlerinize sahip ├ž─▒kmay─▒ bilin. Hayat─▒n bundan sonraki k─▒sm─▒nda ├žok ihtiyac─▒n─▒z olacak.ÔÇŁ dedi.

Hasan daha sonra OrhanÔÇÖ─▒n koluna girdi ve ┼č├Âyle dedi:

ÔÇôOrhan karde┼čim ben Hasan. Ye┼čiltepe K├Ây├╝ÔÇÖnden s─▒r arkada┼č─▒n Hasan.

ÔÇôEvet sonradan tan─▒d─▒m. Ama sana olan ├Âfkem ge├žmi┼č de─čil. Bu, beni rezil etti─čin ger├že─čini de─či┼čtirmez!

ÔÇôBil├ókis, sana l├óy─▒k oldu─čun de─čeri hat─▒rlatt─▒m; ama y─▒llar sonra seni b├Âyle dinsiz ve… donsuz g├Ârece─čim akl─▒ma gelmezdi.

HasanÔÇÖ─▒n arkada┼člar─▒ g├╝l├╝┼čmelerini gizlemeye ├žal─▒┼č─▒yorlard─▒. Hasan bir el i┼čareti ile onlar─▒ uyard─▒ ve devam etti:

ÔÇô├çok iyi biliyorum ki senin bu h├ólinden ailenin haberi yok. Garibim Hakk─▒ Amca seni b├Âyle g├Ârse elindeki k├╝rekle dalard─▒ sana. Her ne oldu ise belli ki bu d├╝┼č├╝ncelerin bask─▒n oldu─ču ortamlarda kalm─▒┼čs─▒n. Gel, asl─▒na d├Ân. G├╝zel bir ├ževre olal─▒m sana. Hem nas─▒l s├Âzle┼čmi┼čtik hat─▒rlasana. Ne olur uzatt─▒─č─▒m bu eli geri ├ževirme!

OrhanÔÇÖ─▒n g├Âzleri kan ├žana─č─▒na d├Ânm├╝┼čt├╝;

ÔÇťBir daha kar┼č─▒ma ├ž─▒kma!ÔÇŁ diyerek ayr─▒ld─▒ yanlar─▒ndan.

Aradan birka├ž g├╝n ge├žmi┼čti. Hasan, fak├╝lte camisinin bah├žesinde otururken omzunda bir el hissetti:

ÔÇôM├╝saade var m─▒?

Gelen OrhanÔÇÖd─▒.

ÔÇôTabi├« ki karde┼čim buyur, otur. Ne demek?

OrhanÔÇÖ─▒n ├Ânceki h├ólinden eser yoktu.

ÔÇôSeni burada bulaca─č─▒m─▒ biliyordum. Ke┼čke babam bug├╝n gelse de k├╝rekle dalsa bana. Onu kaybedince her ┼čey de─či┼čti zaten. Biliyorsun ba┼čka karde┼čim olmad─▒. Annem de beni okuyay─▒m diye g├Ânderdi; ama ben de anlamad─▒m. Acayip ortamlarda buldum kendimi. ─░nsan yad─▒rganmay─▒nca ve o yoz ortamlara al─▒┼č─▒nca bir m├╝ddet sonra o elbiseye b├╝r├╝n├╝veriyor. Bir de b├Âyle konu┼čunca herkesin ilgisini ├žekti─čimi d├╝┼č├╝n├╝yordum. Asl─▒nda ├žekmiyor de─čilim…

ÔÇôBo┼č ver bu yalan ilgileri. Saman alevi gibi gelip ge├žer. Merhum baban─▒n kemiklerini daha fazla s─▒zlatma! Ben ve arkada┼člar─▒m sana bu i┼čin bir gelenek olmad─▒─č─▒n─▒ anlatal─▒m ve ┼čuurlu bir m├╝sl├╝man ol. O g├╝n s├Âylediklerine senin de inanmad─▒─č─▒n belli…

Orhan bi├žilmi┼č ekin gibi kendini b─▒rakt─▒ HasanÔÇÖ─▒n omuzlar─▒na:

ÔÇô─░nan Hasan, ben de hi├ž memnun de─čilim bu hayattan. Kurtulur muyum dersin? G├╝nahlar─▒m pe┼čimi b─▒rak─▒r m─▒?

ÔÇôElbette kurtulursun. T├Âvbe kap─▒s─▒ ├Âlene kadar a├ž─▒k. Yeter ki edeple o kap─▒ya varmay─▒ bil. Asla vazge├žme!

ÔÇôAsl─▒nda bu vazge├žmemeyi ben o k├Âydeki Murat ├ľ─čretmenden ├Â─črendim ve hedeflerimden hi├ž vazge├žmedim.

ÔÇôAma hayata en bak─▒lmayacak a├ž─▒dan bakm─▒┼čs─▒n. Murat ├ľ─čretmen, koskoca g├Ânl├╝ ile kazand─▒rd─▒─č─▒ o g├╝zelliklerin b├Âyle hunharca harcand─▒─č─▒n─▒ g├Ârse ├╝z├╝lmez mi? Hat─▒rlamaz m─▒s─▒n, ne kadar inan├žl─▒ bir insand─▒. ─░nsan hi├ž inanmasa o kadar zorlu─ča tahamm├╝l edebilir mi? Bir insan; kadere ve ├óhirete inanmasa, fed├ók├órl─▒klar─▒n─▒n ecrini bir g├╝n alaca─č─▒n─▒ bilmese, ka├ž g├╝n dayanabilir?

ÔÇôHakl─▒s─▒n. O zaman bana s├Âz ver, beni bir daha yaln─▒z b─▒rakmayaca─č─▒na. Bana, seni sen yapan de─čerleri ├Â─čretece─čine…

ÔÇôS├Âz karde┼čim. Bilirsin s├Âz├╝m├╝ tutar─▒m…