BED─░RÔÇÖDEN DUMLUPINARÔÇÖA ZAFER DU├éLARI

YAZAR : Hayrettin DURMU┼× hayrettindurmus@gmail.com

hayrettin_durmus-yuzakidergisi-agustos2015

Yer, g├Âk du├ó ile durur da; du├ós─▒z zafer olur mu? Bayra─č─▒ elden, du├óy─▒ dilden, a┼čk─▒ g├Ân├╝lden b─▒rakmad─▒─č─▒m─▒z i├žin g├╝l├╝mser zafer bize. Diller peltekle┼čmez, eller kar─▒ncalanmazsa tad─▒ m─▒ olur zaferin? Kendimizi en g├╝├žl├╝ sand─▒─č─▒m─▒z an yuvarlan─▒r─▒z gurur tepelerinden. Zay─▒fl─▒─č─▒m─▒z─▒n fark─▒na varmak kav├« k─▒lar y├╝re─čimizi, b├╝k├╝lmez eyler bile─čimizi. A┼čkla, hasretle y├╝re─čimizden katarland─▒ m─▒ niyazlar, ─▒┼č─▒l ─▒┼č─▒l turnalar gibi; O, bizi duyar ve ┼čerefli kat─▒ndan zaferler g├Ânderir.

BEDİR SEMÂLARINDA YANKILANAN SES

Bedir ├Ânlerinde ├╝├ž y├╝z on ├╝├ž yi─čit, bin ki┼čilik kalabal─▒k bir orduyu bekliyordu. Say─▒ca kalabal─▒k, sil├óh├ža ├╝st├╝n olan bin ki┼či k├╝├ž├╝ms├╝yordu ├╝├ž y├╝z kahraman─▒. Er diliyorlard─▒ kar┼č─▒lar─▒na. Er dilemek ├ódetti. L├ókin;

┬źBiz asil sava┼č├ž─▒lar─▒z. Kimse kar┼č─▒m─▒za ├ž─▒kamaz.┬╗ diye d├╝┼č├╝n├╝yor ve ├žokluklar─▒na g├╝veniyorlard─▒.

Bedir, ay y├╝zl├╝lerin beldesiydi. Dolunay ─▒┼č─▒klar─▒ sa├žan y├╝z├╝n├╝n ┼čavk─▒, ellerinde balk─▒yordu ┼čim┼ček ─▒┼č─▒─č─▒ gibi. Y├╝z├╝ ak, d├óv├ós─▒ hak, y├╝re─či pak olan G├╝zeller G├╝zeliÔÇÖnin s├Âz├╝ kanatlan─▒yordu en y├╝ce makama:

ÔÇťAll├óhÔÇÖ─▒m! Onlar yaya ve yal─▒nayakt─▒rlar. Sen onlara binit ver. All├óhÔÇÖ─▒m! Onlar a├ž─▒k ve ├ž─▒plakt─▒rlar. Sen onlar─▒ giyindir. All├óhÔÇÖ─▒m! Onlar a├žt─▒rlar. Sen onlar─▒ doyur… All├óhÔÇÖ─▒m! Sen; ┼ču bir avu├ž m├╝sl├╝man─▒ hel├ók edersen, yery├╝z├╝nde Sana ib├ódet eden kalmaz. Sen bize zafer ver y├ó Hayy, y├ó Kayy├╗m!ÔÇŁ

Ayd─▒nl─▒k ├ža─člar─▒n m├╝jdesiydi sanki Bedir. G├╝l dudaklardan kanatlanan dilek├žeye cevaplar─▒n en g├╝zeli gelmi┼čti Y├╝celer Y├╝cesiÔÇÖnden. G├╝├žs├╝zd├╝ler ama hakl─▒yd─▒lar. Onun i├žin hak ettikleri zafer yank─▒lanm─▒┼čt─▒ BedirÔÇÖde ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ b├╝t├╝n ├ža─člara salarak.

ANADOLUÔÇÖYU VATAN YAPAN DU├é

BedirÔÇÖde ma─čl├╗p olsayd─▒; tarihin e┼čine rastlayamayaca─č─▒ kahramanlar─▒, belki de ni┼čan─▒ silinecekti hil├ólin. Malazgirt de T├╝rk milletinin BedirÔÇÖiydi bir bak─▒ma. T├╝rk milletini Orta Asya bozk─▒rlar─▒na s├╝rmeye yeminli iki y├╝z bin ┬źkara donlu k├ófir┬╗ kar┼č─▒s─▒na elli bin yi─čitle ├ž─▒kt─▒ Alparslan.

Beyaz kefenine b├╝r├╝nen sultan Alparslan GaziÔÇÖnin AnadoluÔÇÖyu T├╝rkÔÇÖe vatan yapan du├ós─▒ ├ž─▒nl─▒yordu Malazgirt Ovas─▒ÔÇÖnda:

ÔÇťY├ó Rabb├«! SenÔÇÖi kendime vekil yap─▒yorum. Azametin kar┼č─▒s─▒nda y├╝z├╝m├╝ yere s├╝r├╝yor ve SenÔÇÖin u─črunda sava┼č─▒yorum. Ey All├óhÔÇÖ─▒m! Niyetim h├ólistir. Bana yard─▒m et. S├Âzlerimde hil├óf varsa beni kahret. E─čer i├žim d─▒┼č─▒ma uygun d├╝┼č├╝yorsa d├╝┼čmanlara kar┼č─▒ cih├ód─▒mda bana yard─▒m et. Beni muzaffer bir sultan k─▒l. Senin s├ólih kullar─▒na kefil olan bu ├óciz kulundan merhametini esirgeme. Burada AllahÔÇÖtan ba┼čka sultan yoktur. Emir ve kader SenÔÇÖin elindedir. Y├ó Rabb├«! Bu SenÔÇÖin ordundur, bu SenÔÇÖin ordundur. Bizi muzaffer k─▒l!ÔÇŁ

Malazgirt, ilham─▒n─▒ BedirÔÇÖden ald─▒. Anadolu vatan oldu; ta┼č─▒na-topra─č─▒na ┼čehidlerin kan─▒, gazilerin du├ós─▒ doldu.

MOHA├çÔÇÖTA DUAYLA GELEN ZAFER

Moha├ž Ovas─▒ tarihin en k─▒sa sava┼č─▒na sahne olmu┼čtu. ─░ki saatte koskoca bir ordunun bozguna u─črat─▒lmas─▒ bir rekordu. Sava┼č dedi─čin g├Âz a├ž─▒p kapay─▒ncaya kadar olup bitmeliydi. G├╝├žl├╝ olmas─▒na g├╝├žl├╝yd├╝ Osmanl─▒ ordusu. Ba┼člar─▒nda ┬źMuhte┼čem S├╝leyman┬╗ Kanun├« Sultan S├╝leyman Han… S├╝var├«lerin ├ževikli─či, askerlerin g├╝c├╝, topu-t├╝fe─či her ┼čeyi vard─▒ ama; Kanun├« aczini itiraf etti cihan sultan─▒yken. G├╝c├╝ne de─čil, All├óhÔÇÖa g├╝vendi. ─░ndi at─▒ndan ve a├žt─▒ ellerini Muhibb├«:

ÔÇť─░l├óh├«! G├╝├ž ve kudret SenÔÇÖindir. Kerem ve m├╝r├╝vvet SenÔÇÖindir. Bir b├Âl├╝k ├╝mmet-i Muhammed fukar├ós─▒n─▒ yerindirme ve bir nice kuvvetli pazu sahibi d├╝┼čmanlara kendilerini savunma f─▒rsat─▒ verme!ÔÇŁ

Kanun├«ÔÇÖnin du├ós─▒n─▒n kabul oldu─ču sava┼č─▒n sonucundan belli de─čil mi? Ordular─▒m─▒z g├╝├žl├╝, komutanlar─▒m─▒z bas├«retliydi, tedbir tamamd─▒; ama zafer AllahÔÇÖtan isteniyordu. Kul ├žaresizli─čini bilir, aczini idrak ederse ge├žebilirdi ummanlar─▒n kap─▒s─▒ndan. Bunu bilenler TunaÔÇÖda ald─▒klar─▒ abdestle Viyana ├Ânlerinde namaz k─▒labilirlerdi. Y├╝kseklerde ├ža─člayan sular da topraktan f─▒┼čk─▒r─▒rd─▒ ├ž├╝nk├╝. Biliriz ki ay g├Âkte do─čar ama y├╝rekte konaklar…

M─░LL├Ä M├ťCADELEM─░Z─░N ZAFER─░

Kara bulutlar kaplam─▒┼čt─▒ ufuklar─▒. Belli ki doluya tutulacakt─▒ memleket; ama yedi d├╝velin hesaba katmad─▒─č─▒, ak─▒l s─▒r erdiremedi─či bir ┼čey vard─▒. Herkes, kopacak Mehmet├žik tufan─▒ndan habersizdi. Gecenin en karanl─▒k ├ón─▒ zannediyorlard─▒ g├╝ne┼čin do─ču┼čunu bilmeyenler. Yahya Kemal hayk─▒r─▒yordu hepimizin yerine:

┼×u kopan f─▒rt─▒na T├╝rk ordusudur y├ó Rabb├«!
SenÔÇÖin u─črunda ├Âlen ordu budur y├ó Rabb├«!
Tâ ki yükselsin ezanlarla müeyyed nâmın,
G─ülip et, ├ž├╝nk├╝ bu son ordusudur ─░sl├ómÔÇÖ─▒n!

Tarih 26 A─čustos 1922 idi. Dumlup─▒nar ├Ânlerinde yeni bir destan yaz─▒l─▒yordu. MalazgirtÔÇÖte ├žakan ┼čim┼ček Dumlup─▒narÔÇÖdayd─▒. ├çi├žeklerin bak─▒┼č─▒, ─▒rmaklar─▒n ak─▒┼č─▒ zaferdi. Zifir├« karanl─▒k par├žalanm─▒┼čt─▒. Yarasalar ba┼čka mesken bulacaklard─▒ kendilerine.

AnadoluÔÇÖyu vatan yapan da, kurtaran da ayn─▒ t─▒ls─▒md─▒. Dilimizden bir yol uzan─▒yordu y├╝celere. O yolu y├╝re─čimizle y├╝r├╝d├╝k biz. Kalbimizin dili ├ž├Âz├╝ld├╝─č├╝nde dudaklar─▒m─▒zdan d├Âk├╝len m├╝b├órek kelimeler a┼čk─▒na ┼čerefli kat─▒ndan bizlere zafer g├Ânder y├ó Rab!

Bayrak y├╝rekli ┼čair ├érif Nihat ASYAÔÇÖn─▒n dedi─či gibi:

ÔÇťBizi sen sevgisiz, susuz, havas─▒z ve vatans─▒z b─▒rakma All├óhÔÇÖ─▒m!ÔÇŁ