HÂİN SALDIRI

YAZAR : Âdem SARAÇ ademsarac@yyu.edu.tr

a_sarac-SAYI-119

─░sl├óm g├╝ne┼či; nasipli g├Ân├╝lleri ayd─▒nlatm─▒┼č, nasiplenenler de ba┼čka nasiplilere ula┼čmak i├žin gece-g├╝nd├╝z demeden ├žal─▒┼č─▒yorlard─▒.

─░sl├óm g├╝ne┼čine s─▒rt─▒n─▒ ├ževirenler ise, s├╝rekli yeni h├óinlikler pe┼čindeydiler. Peygamberimiz -aleyhissel├óm- ve ash├ób-─▒ kir├óma kar┼č─▒ gittik├že daha kat─▒ davranmaya ba┼člad─▒klar─▒ gibi, g├╝n ge├žtik├že de kat─▒l─▒kta ┼čiddetleri art─▒yordu.

─░lk ├«m├ón edenlerden olmalar─▒ gerekirken, s├╝rekli kar┼č─▒ ├ž─▒k─▒yorlard─▒. OÔÇÖna; ┼čairlik, sihirbazl─▒k, k├óhinlik ve mecnunluk gibi, kendilerinin de inanmad─▒klar─▒ t├╝rl├╝ iftiralarda bulunarak eziyet ediyorlard─▒!

Bununla da yetinmeyen nasipsiz h├óinler; defalarca ayaktak─▒m─▒n─▒ k─▒┼čk─▒rtm─▒┼člar, Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖa sald─▒rtacak kadar ileri gitmi┼člerdi. ├ľyle ki, Peygamberimiz -aleyhissel├óm- yaralanm─▒┼čt─▒!1

─░sl├ómÔÇÖa girenleri yakal─▒yorlar, ├ž─▒plak v├╝cutlar─▒na demir g├Âmlekler giydiriyorlar, k─▒zg─▒n g├╝ne┼čin alt─▒na yat─▒r─▒yorlard─▒! Bu dayan─▒lmaz i┼čkencelere ra─čmen, bir tek m├╝sl├╝man d├Ânmedi d├«ninden.

─░l├óh├« mesaja kulak verip kurtulmak yerine, batt─▒k├ža bat─▒yorlard─▒. Her kab├«le, kendi kab├«lesinden m├╝sl├╝man olanlar─▒, ├Âzel y├Ântemlerle sindirmek i├žin her t├╝rl├╝ eziyeti yap─▒yordu.

├ľnce alay etmi┼člerdi!

Sonra horlamaya ba┼člad─▒lar!

Ard─▒ndan hakaretler geldi!

Sosyal hayattan men etmek ise, s├╝rekli ba┼čvurduklar─▒ y├Ântemdi!

Kimilerini evlerinin mahzenlerine hapsediyorlard─▒!

Kimilerini fena h├ólde d├Âv├╝yorlard─▒!

Kimilerini a├ž ve susuz b─▒rakarak, dinden d├Ânmeye zorluyorlard─▒!

MekkeÔÇÖnin en s─▒cak saatlerinde, en s─▒cak yerlerinde g├╝ne┼č alt─▒nda tutmak, g├╝ndelik i┼člerden olmu┼čtu art─▒k!

Bunca a─č─▒r i┼čkenceler kar┼č─▒s─▒nda kendinden ge├žen, bay─▒lan, g├╝nlerce kendine gelemeyen ├žok sah├ób├« vard─▒. Ama d├«ninden d├Ânen bir ki┼či bile yoktu!

Her kab├«le, kendi kab├«lesinden ─░sl├ómÔÇÖa girenleri tek tek yakal─▒yor, yapmad─▒─č─▒ eziyeti b─▒rakm─▒yordu. Hatt├ó i┼čkence ve eziyette birbirleriyle yar─▒┼čacak kadar ileri gitmi┼člerdi.

Eb├╗ T├ólib; i┼čin bu safhaya geldi─čini g├Âr├╝nce, H├ó┼čim ve Muttalib o─čullar─▒n─▒ toplay─▒p, onlar─▒, kendisinin yapt─▒─č─▒ gibi, Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒ korumaya davet etti. Bu iki kab├«le de, Eb├╗ T├ólibÔÇÖin teklifini hemen kabul ettiler ve onunla birlikte oldular. Ancak, s├╝rekli m├╝┼čriklerle beraber olan Eb├╗ Leheb; Eb├╗ T├ólibÔÇÖin bu teklifini de ┼čiddetle reddetti.2

Bir g├╝n yine m├╝┼čriklerin ├Ânde gelenleri, K├óbeÔÇÖnin Hicr diye an─▒lan yerinde toplanarak Peygamberimiz -aleyhissel├óm- aleyhinde konu┼čmaya ba┼člad─▒lar:

ÔÇôNereye varacak bu i┼čin sonu b├Âyle?

ÔÇôBizim, bu adamdan ├žekti─čimiz yeti┼čir!

ÔÇôOÔÇÖna kar┼č─▒ sabretti─čimiz de yeti┼čir!

ÔÇôBiz ┼čimdiye kadar hi├žbir ┼čeye bu ┼čekilde sabretmedik!

ÔÇôO ne yapt─▒ peki?

ÔÇôAk─▒ll─▒lar─▒m─▒z─▒ ak─▒ls─▒z sayd─▒!

ÔÇôBabalar─▒m─▒z─▒n ve atalar─▒m─▒z─▒n dal├ólette olduklar─▒n─▒ s├Âyledi!

ÔÇôPutlar─▒m─▒za hakaret etti!

ÔÇôToplulu─čumuzu b├Âl├╝p da─č─▒tt─▒!

ÔÇôBiz ne yapt─▒k?

ÔÇôOÔÇÖnun yapm─▒┼č oldu─ču bunca ┼čeye katland─▒k durduk!

ÔÇôYeter art─▒k!..

Onlar b├Âyle ileri geri konu┼čtuklar─▒ s─▒rada Peygamberimiz -aleyhissel├óm- da y├╝r├╝yerek geldi. Her zaman yapt─▒─č─▒ gibi ├Ânce Hacer├╝ÔÇÖl-EsvedÔÇÖi istil├óm ettikten sonra, K├óbeÔÇÖyi tavaf etmeye ba┼člad─▒. Tavaf esnas─▒nda yanlar─▒ndan ge├žerken, l├óf att─▒lar. ├çok a─č─▒r s├Âzler s├Âylediler.3

Peygamberimiz -aleyhissel├óm-; bu nasipsizlerin ┼čirretliklerine sabretse de, a─č─▒r s├Âzlerine k─▒zd─▒─č─▒, m├╝b├órek y├╝z├╝nden belli oluyordu!

Her ┼čeye ra─čmen Peygamberimiz -aleyhissel├óm-, K├óbeÔÇÖyi tavafa devam etti. ─░kinci ┼čavt─▒nda yanlar─▒ndan ge├žti─či s─▒rada, onlar yine ayn─▒ ┼čekilde l├óf att─▒lar, a─č─▒r s├Âzler s├Âylediler! Yine ├žok k─▒zan Peygamberimiz, onlara muhatap olmadan tav├óf─▒na devam etti. Tavaf boyunca dozu artan sata┼čma ve a─č─▒r s├Âzler, art─▒k dayan─▒lmaz bir h├óle geldi.

Tavaf─▒n─▒ bitiren Peygamberimiz -aleyhissel├óm-, bu nasipsizlerin tam ├Ânlerinde durdu. Gazapl─▒ bir ┼čekilde bakt─▒. Sonra da sert bir ┼čekilde uyard─▒ onlar─▒:

ÔÇôEy Kurey┼č toplulu─ču! ─░┼čitiyor musunuz? Varl─▒─č─▒m kudret elinde bulunan All├óhÔÇÖa yemin ederim ki, hakk─▒n─▒zda tel├ókk├« eyledi─čim hel├ók haberiyle geldim! Duydunuz mu beni?4

Ras├╗lullah -aleyhissel├óm- b├Âyle s├Âyleyince, onlar bir anda sus pus oldular. Nefesleri bile kesilir gibi olduklar─▒ yerde tutulakald─▒lar! O kibirli ba┼člar─▒ ├Ânlerine d├╝┼čt├╝. K─▒m─▒ldayamaz oldular!

Her birini ┼čiddetli bir korku sard─▒. Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖa kar┼č─▒ en ┼čiddetli olan Eb├╗ Cehil bile, bir an kendine gelemedi. Neden sonra zoraki konu┼čarak olduk├ža yumu┼čak s├Âzler kulland─▒ ve sonunu da ayn─▒ endi┼čeyle ba─člad─▒:

ÔÇôEy EbuÔÇÖl-K─üs─▒m! Ge├ž git, do─čru yolda oldu─čun h├ólde git! Vall├óhi, sen cahil bir ki┼či de─čilsin! Biz cahillik ettik!

Peygamberimiz -aleyhissel├óm- da, ba┼čka bir ┼čey demeden bu nasipsizlerin yan─▒ndan ayr─▒ld─▒.5

Bu olay─▒n ├╝zerinden sadece bir g├╝n ge├žmi┼čti. Nasipsizlerin ├Ânde gelenleri yine HicrÔÇÖde topland─▒lar. Fakat bu sefer kendilerini k─▒n─▒yorlard─▒:

ÔÇôD├╝n ne oldu ├Âyle?

ÔÇôOÔÇÖnun yapt─▒klar─▒ yan─▒na k├ór m─▒ kalacak?

ÔÇôKar┼č─▒m─▒za dikilerek en a─č─▒r s├Âzleri s├Âyledi!

ÔÇôHo┼članmad─▒─č─▒m─▒z ┼čeyleri ba┼č─▒m─▒za vurur gibi s├Âyledi!

ÔÇôBiz ne yapt─▒k peki?

ÔÇôHepimiz sus pus olduk!

ÔÇôBu b├Âyle olmamal─▒yd─▒!

Onlar─▒n b├Âyle yine ileri geri konu┼čtuklar─▒ s─▒rada, Peygamberimiz -aleyhissel├óm- ├ž─▒kageldi. OÔÇÖnu g├Âr├╝r g├Ârmez m├╝┼čriklerin hepsi yerlerinden f─▒rlad─▒lar. Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n ├ževresini sard─▒lar. D├╝nk├╝ s├Âzlerini hat─▒rlatarak, ba─č─▒rmaya ba┼člad─▒lar:

ÔÇô┼×├Âyle ┼č├Âyle s├Âyleyen Sen misin?

Peygamberimiz -aleyhissel├óm- da b├╝y├╝k bir s├╝k├╗netle cevap verdi…

ÔÇôEvet! Bunlar─▒ s├Âyleyen benim!6

Nasipsizlerden biri insan─▒n kan─▒n─▒ donduran bir k├╝stahl─▒─ča kalk─▒┼čt─▒. Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n m├╝b├órek yakas─▒na yap─▒┼čarak ┼čiddetle sarsmaya ve ba─č─▒r─▒p ├ža─č─▒rmaya ba┼člad─▒.

Bu dayan─▒lmaz manzaray─▒ g├Âren Hazret-i Eb├╗bekir -rad─▒yall├óhu anh-, y─▒ld─▒r─▒m gibi f─▒rlay─▒p, ┼čim┼ček ├žakan g├Âzlerle nasipsizin ├Ân├╝n├╝ kesti!

ÔÇôYaz─▒klar olsun size! Siz bir adam─▒ ┬źRabbim Allah!┬╗ diyor diye ├Âld├╝recek misiniz? Ne yapt─▒─č─▒n─▒z─▒n fark─▒nda m─▒s─▒n─▒z siz! Vall├óhi bizi ├Âld├╝rmedik├že OÔÇÖna asla dokunamazs─▒n─▒z, asla!7

├ç─▒kan arbede esnas─▒nda Hazret-i Eb├╗bekir -rad─▒yall├óhu anh-, kendini Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖa siper etti. Nasipsiz m├╝┼črikler, o g├╝n Hazret-i Eb├╗ BekirÔÇÖi de aralar─▒nda ├žeki┼čtirerek yaralad─▒lar. Bunca tartaklamalar─▒na ra─čmen o, Ras├╗lull├óhÔÇÖa bir ┼čey olmas─▒n diye bir ad─▒m bile geri atmad─▒.

Geri ad─▒m at─▒l─▒r m─▒yd─▒? Ras├╗lullah -aleyhissel├óm-ÔÇÖa k├╝stahl─▒k yap─▒lan yerde durulur muydu hi├ž? Peygamber EfendimizÔÇÖi ger├žekten sevenler, hayatlar─▒n─▒ OÔÇÖna adar ve s├╝rekli OÔÇÖnun yolunda olurlar ├Âyle ya!

-Sall├óll├óhu aleyhi ve sellem…-

_______________________________

1 ─░bn-i Hi┼č├óm, es-S├«ret├╝ÔÇÖn-Nebeviyye, c. 1, s. 308-309.
2 Taber├«, T├ór├«huÔÇÖl-├ťmem veÔÇÖl-M├╝l├╗k, c. 2, s. 220.
3 Beyhak├«, Del├ó├«l├╝ÔÇÖn-N├╝b├╝vve, c. 2, s. 275-276.
4 EbuÔÇÖl-Ferec ─░bn├╝ÔÇÖl-Cevz├«, el-Vef├ó bi Ahv├óliÔÇÖl-Mustaf├ó, c. 1, s. 187-188.
5 Zeheb├«, T├ór├«huÔÇÖl-─░sl├óm, s. 164-165.
6 EbuÔÇÖl-Fid├ó ─░bn-i Kes├«r, el-Bid├óye veÔÇÖn-Nih├óye, c. 3, s. 46.
7 Haleb├«, ─░ns├ón├╝ÔÇÖl-Uy├╗n f├« S├«retiÔÇÖl-Em├«niÔÇÖl-MeÔÇÖm├╗n, c. 1, s. 423.