KABAHAT KİMDE, SUÇLU KİM?

YAZAR : Hayrettin DURMU┼× hayrettin_durmus@mynet.com

Kime; ┬źbir dokunsan─▒z bin ah i┼čitiyorsunuz.┬╗ H├ólinden memnun olan yok. Aileler ├žocuklar─▒ndan ┼čik├óyet├ži; ├žocuklar ana-babalar─▒na darg─▒n; gelin, kaynanadan memnun de─čil; kaynana, gelini be─čenmiyor; ├Â─črenci, ├Â─čretmenini su├žluyor; ├Â─čretmen, talebesinden dertli. Karde┼čler aras─▒nda, fitne cirit at─▒yor. K─▒skan├žl─▒k, damarlar─▒m─▒zda ko┼čuyor d├Ârtnala. ─░nsanlar fazla tamah eder oldu, paraya pula. Ya┼čad─▒klar─▒m─▒z ziyan akla.

Akraban─▒n akrabaya yapt─▒─č─▒n─▒, akrep yapm─▒yor. K├╝sler ├žo─čal─▒yor, darg─▒nl─▒klar had safhada. ┬ź─░ncir ├žekirde─čini doldurmayan┬╗ bir mazeretle birbirine k├╝s ├Âl├╝yor insanlar. Kimi bir avu├ž toprak derdinde, kimi bir a─čac─▒n dallar─▒n─▒ say─▒yor, kimisi de hat─▒r─▒ rafa kald─▒rm─▒┼č yaln─▒zca paran─▒n sesini duyuyor; ├Âylesi de var ki, yetim mal─▒yla doyuyor. L├ófa geldi mi ├ži─č yumurta soyup, insanlar─▒n g├Âz├╝n├╝ boyuyor.

Millet patlama noktas─▒na gelmi┼č. Teti─če basmak i├žin bahane ar─▒yor. Yok; ÔÇťBana yan bakt─▒n!ÔÇŁ

Yok; ÔÇť┬źG├Âz├╝n├╝n ├╝st├╝nde ka┼č─▒n var!┬╗ dedin.ÔÇŁ

Yok ┼č├Âyle, yok b├Âyle, sonra da toplum oluyor k├Âle. Nefsine k├Âle, inad─▒na k├Âle, gururuna k├Âle… Art─▒k ne yaparsan yap n├ófile. Adam bir kere; ┬źNuh┬╗ dedi de; ┬źPeygamber┬╗ demedi mi vay h├óline… Kimler ├žare bulur acep bu derde?

Trafi─če ├ž─▒kam─▒yor insanlar. En k├╝├ž├╝k bir tart─▒┼čmada sil├óhlar konu┼čuyor… Ailede kavga, okulda kavga, ├žar┼č─▒-pazarda kavga… Adliye koridorlar─▒ndaki g├Âr├╝nt├╝ler i┼čin cabas─▒. Ne olacak bu insanlar─▒n h├óli? ─░├žinde yuvarland─▒─č─▒m─▒z bencillikten nas─▒l kurtulaca─č─▒z? Ozan─▒n diliyle;

Bendeki yaralar t├╝rl├╝d├╝r t├╝rl├╝…

Eskiden annelerimiz, ├žoluk ├žocuk kavgalar─▒na kar─▒┼čmazlard─▒. K├╝├ž├╝k bir didi┼čme olsa, herkes kendi ├žocu─čuna;

ÔÇťSus! Kabahat sendedir!ÔÇŁ derdi. ─░┼či b├╝y├╝tmezlerdi. Aileler aras─▒nda cidd├« bir kavga olursa; b├╝y├╝kler, akl─▒ erenler girerdi araya. Bar─▒┼čt─▒r─▒r, kucakla┼čt─▒r─▒rlard─▒ insanlar─▒. ┼×imdi ne s├Âz dinleyen kald─▒, ne de s├Âz├╝ dinlenen…

Say─▒l─▒ soluklar─▒m─▒z t├╝kenip, d├╝nya ├╝zerinden bizler de ge├žip gitmeyecek miyiz? ─░nsanlar─▒n g├Âz├╝n├╝ ni├žin kan b├╝r├╝r? G├Ânl├╝ ni├žin kinlenir?

ÔÇťKabahat samur k├╝rk olmu┼č, kimse al─▒p s─▒rt─▒na giymemi┼č.ÔÇŁ der atalar; as─▒rlar─▒n imbi─činden ge├žen tecr├╝beyle. Bu k├╝rk├╝ biraz da biz giysek… Kendimizi kar┼č─▒m─▒zdakinin yerine koysak… EpiktetosÔÇÖun s├Âyledi─či gibi;

ÔÇťBa┼čkalar─▒n─▒n hizmet├žisi tabak k─▒rarken ev sahibine sab─▒rl─▒ olmay─▒ tavsiye ederiz de, kendi taba─č─▒m─▒z k─▒r─▒l─▒nca ayn─▒ sabr─▒ g├Âsteremeyiz.ÔÇŁ

S├Âzgelimi ├žocu─čumuz birisini d├Âvse;

ÔÇťOh, eline sa─čl─▒k!ÔÇŁ diyece─čiz neredeyse ama bizim ├žocu─čumuza birisi fiske atsa d├╝nyay─▒ ba┼č─▒na y─▒kar─▒z alimallah! Ni├žin i─čneyi kendimize bat─▒rm─▒yoruz? Niye su├žu hep ba┼čkas─▒nda ar─▒yoruz? ┬źSu├žlu benim, herkes su├žsuzdur.┬╗ levhas─▒n─▒ ba┼čucumuza asaca─č─▒m─▒z g├╝nler gelmeyecek mi? ─░┼čaret parma─č─▒m─▒z─▒ sallayarak kar┼č─▒m─▒zdakini su├žlarken; di─čer ├╝├ž parma─č─▒m─▒z─▒n kendimizi i┼čaret etmesi bo┼čuna m─▒? V├╝cudumuzun diline de kapal─▒ kulaklar─▒m─▒z. Kendimiz i├žin istedi─čimizi karde┼čimiz i├žin de istemedik├že ├«m├ón─▒m─▒z kem├óle erer mi?

Kavga etmeye bay─▒l─▒yoruz. Ge├žinmenin bir yolu olmal─▒ dostlar. ─░nsanlarla ge├žinmenin bir kural─▒ yok mu? Y├╝celer y├╝cesi Allah; bizi tan─▒┼č─▒p kayna┼čal─▒m, dost olal─▒m diye yaratmad─▒ m─▒?

Sahi ba┼č─▒m─▒z dara d├╝┼čt├╝─č├╝nde, i├žimizi hafakanlar bas─▒p kavga edecek h├óle geldi─čimizde; All├óhÔÇÖ─▒n kutlu kel├óm─▒na m├╝racaat ediyor muyuz hi├ž? Sem├óy─▒ direksiz durduran; ┬źOl!┬╗ deyince olduran o g├Ârkl├╝ sultan bize say─▒s─▒z l├╝tufta bulunur da ge├žinmenin s─▒rr─▒n─▒ vermez mi?

A├ž─▒p bakal─▒m kitab─▒na. Kulak kabart─▒p g├Ân├╝l verelim hitab─▒na. Esirgemek, ba─č─▒┼člamak, affetmek yak─▒┼č─▒r OÔÇÖnun y├╝ce ┼č├ón─▒na. Gerisi kalm─▒┼č insan─▒n izÔÇśan─▒na, irfan─▒na…

ÔÇť─░yilikle k├Ât├╝l├╝k bir olmaz. Sen k├Ât├╝l├╝─č├╝ en g├╝zel ┼čekilde ├Ânle. O zaman seninle aranda d├╝┼čmanl─▒k bulunan kimse, sanki candan bir dost olur.ÔÇŁ (Fuss─▒let, 41/34)

─░┼čte ge├žinmenin cihan┼č├╝mul kural─▒. Bu prensibi hayat─▒m─▒za k─▒lavuz edinebilirsek; kavga biter, mutluluk g├Ânle ba─čda┼č kurar oturur. Nefret beyninden vurulur, kalpler durulur, iblis beyh├╗de yorulur, insanlar birbirine sar─▒l─▒r. All─▒ bir turnan─▒n kanad─▒nda Kaf Da─č─▒ÔÇÖna bile var─▒l─▒r.

G├Ân├╝lleri bir eyleyen, ├ólemleri nur eyleyen; ┬źAd─▒ g├╝zel, kendi g├╝zel Muhammed┬╗ bill├╗r dudaklar─▒ndan mutluluk g├╝ne┼či sa─čarak;

ÔÇťDostunla ├žok s─▒k─▒ f─▒k─▒ olma, g├╝n gelir d├╝┼čman─▒n olur. D├╝┼čman─▒na da fazla sert davranma. Bir bakars─▒n dostun olur.ÔÇŁ deyip insanlarla m├╝nasebetlerimizi d├╝zenleyen alt─▒n bir ├Âl├ž├╝ vermiyor mu bize?

┬źKarde┼čine tebess├╝m etmenin sadaka┬╗ oldu─čunu bizlere ├Â─čreten Rahmet PeygamberiÔÇÖnin izini takip edebilirsek kavga yan─▒m─▒za yakla┼čabilir mi? O kutlu yolu unutursak ┬źay dolan─▒r, y─▒llar ge├žer┬╗ ama mutluluk bize sel├óm vermez.

Kendimize ne zaman gelece─čiz acaba? Y├╗nuslar─▒ d├╝nyam─▒za ne zaman ├ža─č─▒raca─č─▒z?

Nas─▒l olsa her ┼čeyin, zamanla sonu yok mu?
├ľm├╝r dedi─čimiz ┼čey, k├╝secek kadar ├žok mu?

diye inleyen ┼čark─▒lar─▒m─▒za hi├ž kulak vermeyecek miyiz?

Her h├ólinle, her ┼čeyinle g├╝zelsin.
Hata bende, kusur bende, su├ž bende!

diyebilsek bir… Adam gibi ya┼čamak, d├╝nyay─▒ cennete ├ževirmek varken, yang─▒n─▒ k├Âr├╝klemeye, ortal─▒─č─▒ tozu dumana katmaya ne gerek var?

Kavga etmeye bay─▒l─▒yoruz. Sahi, kabahat kimde, su├žlu kim?