GEÇER BİLE!

┼×A─░R : SEYR├Ä (M. Ali E┼×MEL─░)

Eller ekin zam├ón─▒ ekerken bi├žer bile,
Gelmez denen, bir anda gelirken ge├žer bile…

Var sanma, beklemek diye bir ┼čey cihanda, yok;
Kerv├ón─▒m─▒z devaml─▒, konarken g├Â├žer bile…

Bilmem zam├ón─▒, ├Ânce ne, ├óhir nedir? Sebep;
G├╝nler evimde perde kaparken a├žar bile…

Kim derse ├žok s├╝rer, sonu varken ┼ču zulmeti,
Aydan g├╝ne┼č ziy├óy─▒ al─▒rken sa├žar bile…

Her ┼čey bu s─▒r i├žinde olur; zor mu anlamak?
Ku┼člar, yumurtadan ├ž─▒k─▒yorken u├žar bile…

G├Âz g├Âz sorup da kevseri, ├ž├Âllerde ey susuz,
├érif g├Ân├╝l nas├«bi bulurken i├žer bile…

Zannetme hep nefis gibi k├Ârd├╝r bu ├ólemi,
G├Âz var ki hayr─▒ ┼čerri, uyurken se├žer bile…

Mah┼čer dinarlar─▒yla pazar yapt─▒r omzuna,
En son nefes, hes├ób─▒ keserken bi├žer bile…

Seyrî, bu ayrılıkta yanıp sabrederse can,
Cennet buyur eder de cehennem ka├žar bile…

vezni: mefÔÇÖ├╗l├╝ / f├óil├ót├╝ / mef├ó├«l├╝ / f├óil├╝n