├ľL├ťM├ťM

┼×A─░R : VARO─×LU (Mehmet Ali VAR) varoglu5@gmail.com

G├╝z├╝n, so─čuk bir gece yat─▒yorken odamda,
Beyazlar i├žinde bir melek belirir camda.
Der ki: ┬źEy r├╗h! Rabbinin izniyle usulca ├ž─▒k!┬╗
Ya┼čl─▒ g├Âzlerim bakar sem├óya yar─▒ a├ž─▒k.
Art─▒k gelmez ku┼č gibi ├ž─▒rp─▒nan kalbimden ses,
T├╝kenir bu d├╝nyadan beklenen b├╝t├╝n heves.
├çocuklar─▒m ba┼člarlar h├╝z├╝nle a─člamaya,
Yaln─▒zl─▒k ac─▒s─▒yla y├╝rekler da─člamaya.
Hayli sonra ak─▒llar gelince biraz ba┼ča,
Defin i├žin ba┼člarlar tan─▒d─▒klar tel├ó┼ča.
Misafir odas─▒na koyup cans─▒z n├ó┼č─▒m─▒,
Ayaklar─▒ ba─člay─▒p y├╝kseltirler ba┼č─▒m─▒.
Uzar kal─▒r bedenim; solgun, kat─▒, nefessiz,
Sararm─▒┼č duvarlardan daha donuk ve hissiz.
O zavallı mevtâya, o gece son gecedir,
├ľl├╝m; hesab─▒ ├žetin, kar─▒┼č─▒k bilmecedir.

Dostlara haber versin heyecanlı bir salâ,
S├ód─▒klar h├╝rmetine belki ba─č─▒┼člar Mevl├ó.
Merdivenden ├Âzenle indirin cen├ózemi,
Ba┼č─▒ y─▒kay─▒p, sa─čdan devam edin e mi?!.
G├╝zelce guslettikten sonra abdest ald─▒r─▒n,
Kefene sarmaya d├Ârt ki┼či birden kald─▒r─▒n.
Kamis, izar, lifâfe giydirip, edin tekfin,
─░┼čler d├╝zenli gitsin, noksan olmas─▒n defin.
Kapat─▒n tabutuma ye┼čil tahta bir kapak,
Omuzlarda y├╝kselsin cismimle dolu kundak.
Ayr─▒l─▒rken evimden gayr─▒ y├╝kselir feryat,
Bu ac─▒ manzarayla y─▒k─▒l─▒r t├╝m hissiyat.

Musall├óda g├Âr├╝l├╝r d├╝nyan─▒n son hesab─▒,
Burada ba┼člar bitmez sorular─▒n cevab─▒.
Uzun, kutlu seferin sonu hangi adrestir?
├ľl├╝m, ukb├óy─▒ haber veren sessiz bir sestir.
H├╝ner, ten kafesinden ├«manla u├žabilmek;
Sonsuzluk diyar─▒na, az─▒kla g├Â├žebilmek.
├ľl├╝mle ruh al─▒n─▒r BerzahÔÇÖta em├ónete,
Bek─ü ┼čerbeti i├žip, kavu┼čur s├╝k├╗nete.
─░nsan, nas─▒l ya┼čarsa ├Âyle olur hep sonu,
Yapt─▒klar─▒ kar┼č─▒lar mah┼čer yerinde onu.
├ľ─čleden sonra saf saf k─▒l─▒nmadan cen├óze,
Ahret i├žin istenir inananlardan vize;
Avluda deyin dostlar: ┬źHakk─▒m─▒z hel├ól olsun!┬╗
├ľmr├╝mde g├╝lmeyen baht, orada bari g├╝ls├╝n.
Er ki┼či niyetiyle durun a┼čkla namaza,
B├╝y├╝k-k├╝├ž├╝k el a├ž─▒n Rabbimize niyaza.

Namaz sonu giderken tabutum yava┼č yava┼č,
Amelim, son ved├óda candan bana arkada┼č.
Bu h├╝z├╝nl├╝ seferin yolcusu ne de ├žoktur,
Gidenler kalabal─▒k, ama d├Ânenler yoktur.
─░bretle seyrederler ge├žti─čim t├╝m sokaklar,
Mîzanda belli olur günah, karayla aklar.
Yeni mezarl─▒─ča ├╝st yoldan son bir ge├žeyim,
├çamlar─▒n g├Âlgesinden serin huzur i├žeyim.
Alt tarafta dedeme yak─▒n kaz─▒ls─▒n yerim,
Olsun her ziyaret├ži akrabadan haberim.
Yavrular─▒m k─▒bleye do─čru yat─▒rs─▒n kabre,
Ba┼člas─▒n mah┼čere dek s├╝ren ebed├« devre.
Makber; ya cennet ba─č─▒, ya karanl─▒k bir ├žukur,
Kimi kalkmaz uykudan, kimi bulamaz huzur.
M├╝nker-Nekir sorunca: ┬źKimi belledin il├óh?┬╗
Co┼čkuyla diyece─čim: ┬źRabbim Hazret-i Allah!┬╗
Res├╗lÔÇÖ├╝n n├╗rundan halk olmu┼č t├╝m be┼čeriyet,
┼×├╝krederim olduysam can MuhammedÔÇÖe ├╝mmet.
Mezhebim Hanef├«lik, m├╝r┼čidim hayruÔÇÖl-halef,
Do─čru yolu izlemek m├╝ÔÇÖmine b├╝y├╝k ┼čeref.
Ahbâbım, bırakmayın beni fazla merakta,
Ziyaret edin, hasret ya┼čamay─▒m toprakta.
Varo─člu, sevenlerin okursa sana KurÔÇÖ├ón,
├éhirette g├Âr├╝rs├╝n YaratanÔÇÖdan hep gufran.
10 Ekim 2013, Vezirk├Âpr├╝