B─░R─░LER─░ B─░Z─░ G├ľR├ťYOR…

YAZAR : Hamza CAN

Temel, bir televizyon kanal─▒nda yar─▒┼čmaya kat─▒lm─▒┼č. ├ľd├╝l kazanm─▒┼č. ─░┼č paray─▒ almaya gelince il├ón ettikleri rakam─▒ vermemi┼čler. Eksik vermi┼čler.

Sebebini sormu┼č:

ÔÇťÔÇôHer zamanki uygulamam─▒z, vergi kesiyoruz.ÔÇŁ cevab─▒n─▒ alm─▒┼č. Ko┼čmu┼č avukat arkada┼č─▒ ─░drisÔÇÖe. O da demi┼č ki:

ÔÇťÔÇôTelevizyonu mahkemeye ver.ÔÇŁ

Aradan zaman ge├žmi┼č ─░dris, yolda TemelÔÇÖi g├Ârm├╝┼č:

ÔÇťÔÇôUla televizyonu mahkemeye verdin mi?ÔÇŁ

Temel cevaplam─▒┼č:

ÔÇťÔÇôVerdim ama ertesi g├╝n geri ald─▒m oni…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôNas─▒l yani?ÔÇŁ
ÔÇťÔÇô─░nsan ne kadar k─▒zsa da yine de televizyonsuz yapamayi!ÔÇŁ

Televizyonsuz yapam─▒yor muyuz?

Asl─▒nda yapmal─▒y─▒z, yapabilmeliyiz.

├ç├╝nk├╝ onu icat edenler bile art─▒k ona ┼ču ad─▒ veriyorlar:

APTAL KUTUSU

Televizyona ┬źaptal kutusu┬╗ diyorlar. Fakat onun programlar─▒n─▒n haz─▒rlay─▒c─▒lar─▒, kanallar─▒n─▒n sahipleri hi├ž de aptal de─čil. Toplumun alg─▒lar─▒n─▒ y├Ânetiyorlar. Milleti aptal yerine koyuyorlar.

Televizyon ile ilgili hep ┼č├Âyle d├╝┼č├╝n├╝rd├╝k:

ÔÇťGen├žlik ekranlar─▒n kar┼č─▒s─▒nda ziyan oluyor!ÔÇŁ

Seyr├« de ┼č├Âyle demi┼čti:

Da─člarda de─čil, ey baba, evlerde erozyon,
B├ózen ├žocu─čun r├╗huna hortum, televizyon!

┼×imdi gen├žlik yine birtak─▒m ekranlar─▒n kar┼č─▒s─▒nda fakat, televizyon de─čil. Televizyonun bug├╝n as─▒l zarar verdi─či kitle, ┼ča┼č─▒rt─▒c─▒ gelebilir fakat, en k├╝├ž├╝klerimiz ve en b├╝y├╝klerimiz. Y─▒llar ├Ânce bir ├Â─črencim, yak─▒nm─▒┼čt─▒:

ÔÇťK├Âydeki ya┼čl─▒ babam i├žin ├žok ├╝z├╝l├╝yorum. Gece-g├╝nd├╝z televizyon izliyor.ÔÇŁ

Ne kadar ac─▒! Eskiden camiye gidip gelen, elinde tesbih; salevatlarla, zikirlerle me┼čgul olan ihtiyar modelimizi bile elimizden ald─▒, aptal kutusu.

En k├╝├ž├╝kler de bebekler. Onlar─▒ oyalamak i├žin televizyon bire bir g├Âr├╝l├╝yor. Fakat uzmanlar bunun da zihin geli┼čimine ├žok zararl─▒ oldu─ču noktas─▒nda uyar─▒yor.

Netice, televizyon bir oyalama arac─▒. ├ľyle ki;

Bir az tefekk├╝re ayr─▒lmas─▒n dak├«ka bile…

S─▒la-i rahimin azald─▒─č─▒, b├╝y├╝k ailenin ├žat─▒rdad─▒─č─▒, herkesin yaln─▒zla┼čt─▒─č─▒ bir devirde, ├žok y├╝zl├╝, tek g├Âzl├╝ bir e─člendirici, oyalay─▒c─▒…

├éhirzaman ifsatlar─▒ var, g├Âk ve zeminde,
Eyvah bize, Deccal her evin ba┼čk├Â┼česinde!

Hatt├ó o b├╝t├╝n ┼čerrini bir noktaya y─▒─čm─▒┼č,
Her elde gezer olmu┼č o, hem her cebe s─▒─čm─▒┼č.

Tek g├Âzl├╝ bel├ó; g├Âsteriyor hakl─▒y─▒ haks─▒z,
Ger├žeklere k├╝ller d├Âk├╝yor, b├ót─▒la yald─▒z…

Cennet ona sorsan, sefahat yurdu bir âlem,
Takvâlı hayat ekrana yansırsa: Cehennem!

─░ster ki o, kar┼č─▒mda nesiller oyalans─▒n,
┼×eytan karas─▒ndan, k─▒z─▒l─▒ndan boyalans─▒n.

Bir yavru iken zihnine ┼čerler mayalans─▒n.
Gafletle, cehâletle onun nârına yansın.

Damlarda tutar ┼čeytana al├žak├ža ├žanaklar,
Antenleri Cebr├óilÔÇÖe m─▒zrak gibi sallar.

Seyrettirir, izlettirir, i┼člettirir al├žak,
Vicd├ón─▒ zehirler fakat e─člendirir al├žak. (T├ól├«)

Televizyonun b├╝y├╝kler i├žin zarar─▒ ise, fikriyat─▒nda. Reyting denen bel├ó i├žin, t├╝rl├╝ ┼čarlatanlar, dinden anlamaz hoca l├ókapl─▒lar toplan─▒yor ve zehirleri ekrandan bo┼čalt─▒l─▒yor:

Ey hocam, bir tek ilim h├óri├ž, neler ├Â─črettiler,
Kirli ekrandan bugün bir halkı vîrân ettiler!.. (Seyrî)

Tabi├« ki, televizyon b├╝t├╝n├╝yle k├Ât├╝ de─čil. Onu g├╝zel kullanan kanallar da elbette var. Fakat ekseriyetin ekside olmas─▒ insan─▒ d├╝┼č├╝nd├╝r├╝yor:

Neden nec├óseti yaymakta hep ┼ču teknoloji?
Neden rez├ólete, ┼čeyt├óna kom┼ču teknoloji? (T├ól├«)

Zaman─▒nda televizyonu anlat─▒rken bir belediye ba┼čkan─▒;

ÔÇťÔÇôBu, radyonun g├Âr├╝nt├╝l├╝s├╝d├╝r, radyoda ┼čark─▒c─▒n─▒n sesini duyuyorduk. ┼×imdi kendisini de g├Ârece─čiz.ÔÇŁ demi┼č.

Hemen bir vatanda┼č at─▒lm─▒┼č:

ÔÇťÔÇô┼×ark─▒c─▒ da bizi g├Ârecek mi?ÔÇŁ

┼×ark─▒c─▒ bizi g├Ârm├╝yor.

Fakat;

B─░R─░LER─░ KEY─░FLE ─░ZL─░YOR!

Biz televizyonun kar┼č─▒s─▒na ┼čuursuz, dikkatsiz, tedbirsiz oturduk├ža; birileri birtak─▒m toplum m├╝hendisleri bizi keyifle g├Âzl├╝yor ve ellerini ovu┼čturuyorlar.

Seyirci kalmayal─▒m.

Kal─▒rsak AzrailÔÇÖe hitab─▒m─▒z ┼čair Cengiz NUMANO─×LUÔÇÖnun ifadelerindeki gibi olur: -Allah korusun-

Ey Azr├óil ! ─░nan ki, haz─▒rl─▒─č─▒m yok daha,
Hele ┼ču din konusu, ├žok kar─▒┼č─▒k bir saha.

Baz─▒ b├╝y├╝k abiler, k├Â┼čeleri tuttular,
İrticâ diye diye, beni de korkuttular.

─░l├óhiyat ad─▒na; ekranda iki ka├ž─▒k;
Kimlerin kuklalar─▒, olduklar─▒ apa├ž─▒k…

├élim z├ólim kar─▒┼čt─▒, renkleri se├žilmiyor,
Velisiz kald─▒ sokak; deliden ge├žilmiyor.

Bu cinnet kervan─▒na, kocaba┼člar d├óhiller,
Tuz bozulmu┼č, ne yaps─▒n bizim gibi cahiller?..