KINALI ELLER─░N N├ŤRU

YAZAR : Dr. Çetin DEMİRCAN

Ak┼čamlar─▒m─▒z; k─▒nal─▒ ellerin n├╗ru ile ayd─▒nl─▒kt─▒, g├╝nd├╝z gibiydi, s─▒cac─▒kt─▒.

Sabahlar─▒m─▒z; k─▒nal─▒ ellerin n├╗ru ile parlakt─▒, p─▒r─▒l p─▒r─▒ld─▒…

Sonra o ellere, nurlu ve onurlu olmayan ba┼čka i┼čler y├╝klediler.

O eller nas─▒rla┼čt─▒.

Karard─▒.

N├╗runu yitirdi.

Ne i├žin?

H├ólbuki hayat─▒n ├žileli yollar─▒nda, erke─čine yolda┼čl─▒k edecek kad─▒n─▒n, yapaca─č─▒ en b├╝y├╝k destek; kendi f─▒trat─▒na da uygun d├╝┼čen, kendi mesÔÇś├╗liyetleri ├žer├ževesinde hareket etmesidir ki, bu sayede evlilik payla┼č─▒m─▒nda, ─░sl├ómÔÇÖ─▒n koydu─ču terazi dengede kals─▒n.

Yoksa sabah─▒n k├Âr├╝nde ├žocu─čuna makam ┼čof├Ârl├╝─č├╝ yap─▒p a─člayan ├žocu─čunu zorla kre┼če ya da okula b─▒rakt─▒ktan sonra i┼čine giden, ak┼čamleyin yine ├žocuk yuvas─▒na ya da okula u─čray─▒p ├žocu─čunu alan, yorgun arg─▒n eve gelen; bir de evde ├žama┼č─▒r, bula┼č─▒k, yemek, ├╝t├╝ gibi i┼člerle u─čra┼čan; ald─▒─č─▒ maa┼č─▒ kre┼č paras─▒, giyim-ku┼čam paras─▒, kuaf├Âr masraf─▒na giden zavall─▒ bir annenin; kahvalt─▒s─▒n─▒ bile ├žocuk yuvas─▒nda yapan, anne-baba, sevgi, ilgi ve ┼čefkatinden mahrum ├žocuklar─▒ndan hay─▒rl─▒ bir nesil olmalar─▒ beklenebilir mi?

Her ne kadar bir e─čitim kurumuysa da, ayakta durmak i├žin ticar├« kayg─▒larla ├žal─▒┼čan bir kre┼č, ├žocu─ča belki sevgi ile yakla┼čabilir ya da ilgili davranabilir ancak anne kalbindeki ┼čefkati g├Âsterebilir mi?

Maalesef kad─▒nlar, vah┼č├« kapitalizmin dayatmalar─▒yla modern hayat ad─▒ alt─▒nda bir yandan ┬ź├žok kazan ├žok harca┬╗ felsefesiyle, erkek ile ayn─▒ yar─▒┼ča sokulup, kad─▒n-erkek e┼čitli─či yaygaras─▒yla kar┼č─▒ kar┼č─▒ya getirilmekte; bir yandan da kad─▒n haklar─▒ndan ve ├Âzg├╝rl├╝klerinden dem vurularak, moda, sanat ve cinsel ├Âzg├╝rl├╝k gibi s├╝sl├╝ ifadelerle bir met├ó h├óline d├Ân├╝┼čt├╝r├╝lmektedir.

Ayr─▒ca i┼č hayat─▒nda y├╝kselmek i├žin ┬źerkek de─čerlerinin┬╗ benimsenmesi ve bu durumun baz─▒ ├ževrelerce istismar edilmesinden dolay─▒, toplumda kad─▒n─▒n de─čeri ve sayg─▒nl─▒─č─▒ azalmaktad─▒r.

Oysa sabah e┼čiyle birlikte erkenden kalk─▒p ona kahvalt─▒ haz─▒rlayan, ak┼čam i┼čten eve d├Ând├╝─č├╝nde, onu kar┼č─▒lay─▒p aya─č─▒na terliklerini uzatan, mis gibi yemek kokular─▒n─▒n yay─▒ld─▒─č─▒, mutlu ├žocuk c─▒v─▒lt─▒lar─▒n─▒n ┼čak─▒d─▒─č─▒ bir ailenin s─▒rt─▒ yere gelir mi? Annelerimiz, babalar─▒m─▒z, ninelerimiz, dedelerimiz bizleri b├Âyle b├╝y├╝tmediler mi?

Elbette ki kad─▒n doktorlar, hem┼čireler gibi baz─▒ istisn├ó├« meslek gruplar─▒ olabilir, ancak atalar─▒m─▒z─▒n binlerce y─▒ll─▒k tecr├╝belerinden s├╝z├╝len ifadelerden biri olarak; ÔÇť─░stisn├ólar kaideyi bozmaz.ÔÇŁ s├Âz├╝ bu durumun toplumun genelini yans─▒tmad─▒─č─▒ ger├že─čini b├╝t├╝n a├ž─▒kl─▒─č─▒yla ortaya koymaktad─▒r. Nitekim kad─▒n─▒n, ─░sl├ómÔÇÖ─▒n belirledi─či ├žer├ževede, evinin d─▒┼č─▒nda yapabilece─či i┼čler de mahduttur.

Bununla birlikte kad─▒n─▒n, kad─▒n─▒ kad─▒n yapan de─čerleri koruyacak ┼čekilde ya┼čamas─▒ ne kadar do─čruysa, kad─▒n─▒n r─▒zk─▒ sanki erke─če ba─čl─▒ym─▒┼č├žas─▒na ona h├╝kmetmeye kalk─▒p haks─▒z muamelelerde bulunmak da erkek i├žin bir o kadar yanl─▒┼č olur. Ad├óletteki bu ├žatla─č─▒n temel ├ž├Âz├╝m├╝nde erke─čin mesÔÇÖ├╗liyeti bellidir, ancak a─č─▒rl─▒k merkezi k─▒nal─▒ ellerin n├╗runa d├╝┼čmektedir.

Yine atalar─▒m─▒z─▒n dedi─či gibi; ÔÇťYuvay─▒ yapan di┼či ku┼čtur.ÔÇŁ

Cennete benzeyen bu yuvalarda, o k─▒nal─▒ ellerin n├╗ru ile nurlanacak ├žocuklar, o k─▒nal─▒ ayaklar alt─▒ndaki cennete ula┼čmak i├žin, o ├Âp├╝lesi ellere muhta├žt─▒r.

Bu itibarla s├óliha bir kad─▒n─▒n k─▒nal─▒ ellerinin, ev d─▒┼č─▒ndaki kap─▒larda bereketinin ka├žmamas─▒, evine d├Ânene kadar elinin n├╗runun s├Ânmemesi ve bu n├╗run yeni nesillerin, mutlu evl├ótlar─▒n─▒n ilgi, sevgi ve ┼čefkat ─▒┼č─▒─č─▒ olmas─▒ dile─čiyle.

Sa─čl─▒cakla kal─▒n.