ALAYCILARIN ALAYI

YAZAR : Âdem SARAÇ ademsarac@yyu.edu.tr

Peygamberimiz -aleyhissel├óm-; ├ževresinde kenetlenen ash├ób-─▒ kiram ile beraber, her ge├žen g├╝n geni┼čleyen halkas─▒yla ├žal─▒┼čmalar─▒n─▒ s├╝rd├╝r├╝yordu. Her g├╝n bu nurlu halkaya yenileri kat─▒l─▒yor; ─░sl├óm, b├╝t├╝n ayd─▒nl─▒─č─▒ ile ayd─▒nlatmaya devam ediyordu. KurÔÇÖ├ón n├╗ru ile ayd─▒nlanan her sah├ób├« de, hemen bir ba┼čkas─▒na ula┼čman─▒n yollar─▒n─▒ ar─▒yordu. ├ľyle ki; bu ayd─▒nlanma ve ayd─▒nlatma s├╝recinde, Mekke ve ├ževresi cidd├« bir ┼čekilde ayd─▒nlanmaya ba┼člam─▒┼čt─▒.

Fakat bundan rahats─▒z olan karanl─▒k ruhlu m├╝┼črikler; karanl─▒k kuytularda yeni karanl─▒k kararlar al─▒yorlar, bu gidi┼če; ┬źDur!┬╗ diyecek ├žareler ar─▒yorlard─▒.

Tevhid d├óv├ós─▒n─▒ engellemek i├žin neler yapabilecekleri konusunda kara kara d├╝┼č├╝nmeye, kendi aralar─▒nda ate┼čli tart─▒┼čmalar yapmaya ba┼člad─▒lar. Sonunda da; ba┼čta Peygamberimiz -aleyhissel├óm- olmak ├╝zere, m├╝sl├╝manlarla alay etmeye karar verdiler.

M├╝sl├╝manlarla alay ederek, Ras├╗lullah -aleyhissel├óm- ve sah├óbe-i kir├óm─▒ rencide edip, k├Ât├╝ bir duruma d├╝┼č├╝rerek, morallerini bozacaklard─▒. Psikolojik sava┼č a├ž─▒yorlard─▒ yani.

Ras├╗lullah -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒ g├Ârd├╝klerinde hemen etraf─▒na toplan─▒p alay etmeye ve nereye varaca─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝nemedikleri ├žirkin s├Âzler s├Âylemeye ba┼člad─▒lar:

ÔÇô─░┼čte sihirlenmi┼č adam!

ÔÇôCinlenmi┼č ┼čair!

ÔÇôKendisine ┼čeytan─▒n geldi─či k├óhin!

ÔÇôYalanc─▒, sihirbaz ve uydurmac─▒!1

├élemlere rahmet olarak g├Ânderilen ─░ki Cihan G├╝ne┼či i├žin b├Âyle diyecek kadar ileri gitmi┼člerdi! Bu yetmiyormu┼č gibi OÔÇÖnu her gidip gelirken g├Ârd├╝klerinde, ├Âfkeden kudurmu┼ča d├Ân├╝yorlar, a─č─▒zlar─▒na geleni s├Âylemekten ├žekinmiyorlard─▒!2

Allah Te├ól├ó Hazretleri, o nasipsiz m├╝┼čriklerin bu h├ólini ┼č├Âyle tasvir ediyor:

ÔÇťO ink├ór edenler ZikrÔÇÖi (KurÔÇÖ├ónÔÇÖ─▒) i┼čittikleri zaman, neredeyse SenÔÇÖi g├Âzleriyle devireceklerdi. H├ól├ó da (├Âfke, kin ve hasetlerinden); ┬źHi├ž ┼č├╝phe yok O bir delidir.┬╗ derler! Oysa o (KurÔÇÖ├ón) ├ólemler i├žin ancak bir ├Â─č├╝tt├╝r.ÔÇŁ (el-Kalem, 51-52)

├éyet-i ker├«meler kendilerine tebli─č edildi─či zaman; bunlar─▒ d├╝┼č├╝n├╝p ibret alarak toparlanacaklar─▒ yerde, azg─▒nl─▒kta daha da ileri gidiyorlard─▒. Ras├╗lullah -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒ her g├Ârd├╝kleri yerde hakaret ile beraber, k├╝├ž├╝mseyerek a─č─▒zlar─▒na geleni s├Âyl├╝yorlard─▒:

ÔÇôBak─▒n yolunu ┼ča┼č─▒rm─▒┼č ┼ča┼čk─▒n ge├žiyor!

ÔÇôPutlar─▒m─▒z─▒ diline dolayan bu mudur?

ÔÇô─░┼čte putlar─▒m─▒z─▒n ├žarpt─▒─č─▒ adam!3

B├╝t├╝n bunlar sadece Peygamberimiz -aleyhissel├óm-ÔÇÖa yap─▒lm─▒yordu. Sah├óbe-i kiram da ayn─▒ s─▒k─▒nt─▒ i├žindeydi. Herhangi bir sah├ób├«yi g├Ârseler hi├ž s─▒k─▒lmadan l├óf at─▒yorlard─▒:

ÔÇôBak─▒n kimler geliyor!

ÔÇôBak─▒n krallar geliyor!

ÔÇôKrallar geliyor, krallar!

ÔÇôAram─▒zdan All├óhÔÇÖ─▒n kendilerine ihsanda bulundu─ču kimseler bunlar m─▒d─▒r?

ÔÇôBunlar aram─▒zdaki en ak─▒ll─▒lar ha!

ÔÇô┼×unlara da bak─▒n!

ÔÇôHah, hah, hah!4

Allah Te├ól├ó Hazretleri, onlar─▒n bu h├óllerini de ┼ču ┼čekilde tasvir ediyor:

ÔÇťHi├ž ┼č├╝phesiz m├╝crimler (g├╝nahk├órlar), (d├╝nyada) ├«m├ón edenlere g├╝lerlerdi. Onlarla kar┼č─▒la┼čt─▒klar─▒nda ka┼č-g├Âz hareketiyle alay ederlerdi. Kendi adamlar─▒n─▒n yan─▒na d├Ând├╝klerinde, (alaylar─▒ndan dolay─▒) keyiflenerek d├Ânerlerdi. M├╝ÔÇÖminleri g├Ârd├╝klerinde; ┬ź┼×├╝phesiz bunlar yanl─▒┼č yola girip sap─▒tm─▒┼člar.┬╗ derlerdi! H├ólbuki onlar, m├╝ÔÇÖminleri denetleyici olarak g├Ânderilmediler. ─░┼čte o g├╝n (├óhirette) de ├«m├ón edenler k├ófirlere g├╝lerler. Koltuklar ├╝zerinde etrafa bakarlar! K├ófirler yapt─▒klar─▒n─▒n cezas─▒n─▒ buldular m─▒ (elbette buldular)!ÔÇŁ (el-Mutaffif├«n, 29-36)

H├óin m├╝┼črikler, alaylar─▒n─▒n dozunu her ge├žen g├╝n art─▒rd─▒lar. Hatt├ó o kadar ileri gittiler ki; sadece sah├óbe-i kir├óm─▒n de─čil, Ras├╗lullah -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n dah├« g├Â─čs├╝ darald─▒! ├çok b├╝y├╝k s─▒k─▒nt─▒lar ├žekti. Ne kadar tahamm├╝l etse de, alay ederken kullan─▒lan o ├žirkin s├Âzler dayan─▒lacak gibi de─čildi!

Hi├ž ┼č├╝phe yok ki, Allah Te├ól├ó Hazretleri her ┼čeyi g├Âren, i┼čiten ve bilendi. Elbette ki Ras├╗l├╝ÔÇÖn├╝ sahipsiz b─▒rakmayacakt─▒! Sab─▒r dikenli─činden g├╝l dev┼čiren Peygamberimiz -aleyhissel├óm- ve sah├óbe-i kir├óm, bu i┼čin ne kadar zor oldu─čunu biliyorlard─▒. Gelen vahiy ile yeni bir ufuk ├žiziliyordu:

ÔÇť(SenÔÇÖinle) alay edenlere kar┼č─▒ Biz Sana yeteriz. Onlar Allah ile beraber ba┼čka bir tanr─▒ edinenlerdir. (Kimin do─čru oldu─čunu) yak─▒nda bilecekler! Onlar─▒n s├Âyledikleri ┼čeyler y├╝z├╝nden SenÔÇÖin can─▒n─▒n s─▒k─▒ld─▒─č─▒n─▒ (g├Â─čs├╝n├╝n darald─▒─č─▒n─▒) andolsun ki biliyoruz. Sen ┼čimdi Rabbini hamd ile tesbih et ve secde edenlerden ol! Ve Sana yak├«n (├Âl├╝m) gelinceye kadar Rabbine ib├ódet et!ÔÇŁ (el-Hicr, 95-99)

Peygamberimiz -aleyhissel├óm- ve sah├óbe-i kiram; yeni gelen bu ├óyetlerle yeniden soluklan─▒p kendilerini yenilerken, gelece─če ili┼čkin m├╝jdelerle de bir hayli rahatlam─▒┼č oluyorlard─▒. Bu arada ge├žmi┼č peygamberler hakk─▒nda da vahiy geliyordu:

ÔÇťSenÔÇÖden ├Ânceki peygamberlerle de alay edilmi┼č, o y├╝zden maskaral─▒k edenleri alay ettikleri ┼čey (azap, bir anda hepsini) ku┼čat─▒vermi┼čti!ÔÇŁ (el-EnÔÇś├óm, 10)

Evet. Allah Te├ól├ó HazretleriÔÇÖnin takdiri buydu.

B├╝y├╝k d├óv├óy─▒ b├╝y├╝k insanlar omuzlard─▒! Peygamber -aleyhissel├óm- ve OÔÇÖnun yeti┼čtirdi─či sah├óbe-i kiram, bu b├╝y├╝k d├óv├ón─▒n ├Ânc├╝leriydi. Daha ├Ânce g├Ânderilen peygamberler de ├Âyleydi!

Ama bu kolay de─čildi tabi├«! Zor bir i┼čti. Zorlu da─člar─▒ da yi─čitler a┼čard─▒ ancak!

Rabbimiz bunu istiyordu.

Nasipsizler ne derlerse desinler, yola devam edilecekti!

Yolcu yolunda olacakt─▒.

Peygamber Efendimiz en g├╝zel ├Ârnekti ├ž├╝nk├╝.

-Sall├óll├óhu aleyhi ve sellem…-
_____________

1 ─░bn-i Hi┼č├óm, es-S├«ret├╝ÔÇÖn-Nebeviyye, c. 2, s. 50-51.
2 ─░bn-i ─░sh├ók, Kit├óbuÔÇÖl-M├╝bted├ó veÔÇÖl-MebÔÇśas, s. 359.
3 Eb├╗ Nuaym el-─░sfah├ón├«, Del├ó├«l├╝ÔÇÖn-N├╝b├╝vve, c. 1, s. 268.
4 ─░bn-i Seyyid├╝ÔÇÖn-N├ós, Uy├╗n├╝ÔÇÖl-Eser f├« F├╝n├╗niÔÇÖl-Megaz├« veÔÇÖs-Siyer, c. 1, s. 113.