NAS─░B─░N SEN─░ BULUR!

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

ÔÇôAbi dur! ┼×of├Âr abi dur!

ÔÇôBeyefendi, ┼ču ┼čof├Âre bir el et de dursun!

Nihayet ┼čof├Âr, HikmetÔÇÖi fark etti ve otob├╝s├╝ durdurdu.

Hikmet, e─čer otob├╝s├╝ ka├ž─▒rsayd─▒ belki de hayat─▒n─▒n en ├Ânemli randevular─▒ndan birine ge├ž kalm─▒┼č olacakt─▒. Neyse ki yeti┼čebilmi┼čti.

Kan-ter i├žinde bindi otob├╝se. Otob├╝s k├Âr├╝kl├╝ ve yer yer bo┼čluklar─▒ olan bir otob├╝st├╝. Yani, ┼ču anki durumu bile bir gan├«met mes├óbesinde idi. ┼×├Âyle g├╝zel bir cam kenar─▒ kestirdi g├Âz├╝ne, kurulurcas─▒na oturdu ve tayin i┼člemlerinde yard─▒m isteyece─či ki┼činin kar┼č─▒s─▒nda s├Âyleyece─či s├Âzleri i├žinden tekrar etmeye ba┼člad─▒.

Yaln─▒z ters giden bir ┼čeyler vard─▒; otob├╝s├╝n bir taraf─▒ndan ├Âb├╝r taraf─▒na ko┼čturan ├žocuklar, konsantre olmas─▒na engel oluyordu. ─░lk ba┼čta kar─▒┼čmak istemediyse de dayanamad─▒. Bu arada ├žocuklar─▒n ┼čen-┼čakrak ko┼čturmaca seslerinden rahats─▒z olanlar─▒n homurtular─▒ da y├╝kselmeye ba┼člam─▒┼čt─▒. Hikmet, tam kendisine muhatap ararken, bir ba┼čkas─▒ ├žok sert bir dille ├žocuklar─▒n dedesini azarlad─▒:

ÔÇôBe adam! Madem sahip ├ž─▒kmayacakt─▒n, niye ald─▒n torunlar─▒n─▒ yan─▒na? B─▒rak otursunlar analar─▒n─▒n dizinin dibinde!..

├çocuklar─▒n dedesi, ac─▒ bir bak─▒┼č att─▒ adama. Sonra da hi├žbir ┼čey s├Âylemeden ba┼č─▒n─▒ ├Ân├╝ne e─čdi. Adamca─č─▒z─▒n bu hareketi HikmetÔÇÖin dikkatinden ka├žmad─▒; ama ├Âb├╝r adam sinirinden bu ya┼čl─▒ adamca─č─▒z─▒n h├ólinden anlayacak vaziyette de─čildi:

ÔÇôNe duruyorsun? ┼×unlara sahip olsana!..

Adamca─č─▒z, s├Âzlerini zor toparlad─▒ ve sanki koca bir lokmay─▒ yutarm─▒┼č├žas─▒na yutkundu. Bembeyaz sakallar─▒ ve k─▒pk─▒rm─▒z─▒ yanaklar─▒; kav├« bir ├«m├ón─▒n t├╝m hal├óvetini sergiliyordu. Yava┼č├ža yerinden kalkt─▒ ve kendine ba─č─▒ran adam─▒n yan─▒na gitti:

ÔÇôHakk─▒n─▒ hel├ól et, beyefendi karde┼čim. Bu ├žocuklar─▒n anas─▒, d├╝n hastah├ónede do─čum yaparken ├Âld├╝. Babas─▒ da bu haberi al─▒nca hastah├óneye yeti┼čece─čim diye biraz s├╝rat yapm─▒┼č, ├žok a─č─▒r bir kaza ge├žirdi, o da ┼ču an komada… Ve bu ├žocuklar, bu iki ac─▒ haberden de habersiz ├Âylece oynuyorlar. Dizinin dibinde oturacaklar─▒ bir analar─▒ yok… ┼×imdi beyefendi s├Âyler misin bana, ben nas─▒l k─▒zay─▒m bu ├žocuklara?

H├ódiseye ┼čahit olanlar─▒n a─čz─▒n─▒ b─▒├žak a├žm─▒yordu. O, ├Âfkesinden g├Âz├╝ d├Ânen adamdan eser yoktu. ├çok mahcup bir ┼čekilde durumu tel├ófi etmeye ├žal─▒┼čt─▒:

ÔÇôAs─▒l sen hakk─▒n─▒ hel├ól et hac─▒ a─čabey, biz hi├ž b├Âyle bir ┼čey olabilece─čini d├╝┼č├╝nmeden s├╗-i zanda bulunduk. Tekrar tekrar ├Âz├╝r diliyorum.

ÔÇôEsta─čfirullah karde┼č, durumunu fark etti─čim i├žin alttan ald─▒m ben de…

ÔÇôHac─▒ a─čabey… Yapabilece─čim bir ┼čey var m─▒?

ÔÇôDu├ó et karde┼čim… ┼×imdi takd├«re r─▒z├ó g├Âstermenin, sabr-─▒ cem├«lin tam zaman─▒.

Hikmet, bu ibretli tablo kar┼č─▒s─▒nda ├Âylece kalakalm─▒┼čt─▒. O ya┼čl─▒ adamca─č─▒z─▒n ├želik gibi iradesi, bamba┼čka bir tesir b─▒rakm─▒┼čt─▒ kendisinde. Ne g├╝zel bir neticeye ba─člam─▒┼čt─▒ meseleyi!.. ─░ki kelime yetmi┼čti, ├«m├ón─▒n─▒n ispat─▒na… Takd├«re r─▒z├ó…

Hikmet, gen├ž bir imam-hatip aday─▒ idi. Vazife almak istedi─či yere puan─▒ yetmedi─či i├žin, hat─▒r─▒ say─▒l─▒r bir tan─▒d─▒─č─▒n─▒n yan─▒na; ÔÇťBu meselede yard─▒m alabilir miyim?ÔÇŁ niyetiyle gidiyordu. Asl─▒nda ├žok masumca gelen bu niyet, ┼čahit oldu─ču ┼ču h├ódiseden sonra kendisine pek sevimsiz gelmi┼čti.

Kendi vicdan─▒na hayk─▒r─▒rcas─▒na s├Âylendi:

ÔÇťBen b├Âylesi mukaddes bir vazife i├žin nas─▒l b├Âyle ucuz bir yola tevess├╝l edebilirim?!.

Mihrab, peygamber makam─▒… Bu makama, hele ki daha besmele safhas─▒nda b├Âyle bir leke s├╝r├╝lmez.

Hem diyelim ki pl├ón─▒m tuttu ve ben istedi─čim camide vazifeye ba┼člad─▒m. Ben insanlara nas─▒l anlataca─č─▒m do─čru ve d├╝r├╝st olmay─▒? ┬źBen yapt─▒m; ama siz yapmay─▒n!┬╗ m─▒ diyece─čim?

Hak yiyerek elde etti─čim bir memuriyetten bir ├Âm├╝r nas─▒l ekmek yerim? Ben, alaca─č─▒m ├╝├ž kuru┼č da olsa; huzurla yemek, g├Ân├╝l rahatl─▒─č─▒yla ├žoluk-├žocu─čuma yedirmek istiyorum. Ba┼čkalar─▒n─▒n dolduru┼čuyla bir hamle yapt─▒k; ama bu b├Âyle olmaz!

Temeli yamuk niyetle at─▒lan bir ├žal─▒┼čman─▒n neticesinde bereket aran─▒r m─▒?ÔÇŁ

Hikmet, kendi nefsiyle al─▒p-verirken otob├╝s inece─či dura─ča varm─▒┼čt─▒. Otob├╝s├╝n ini┼č kap─▒s─▒na y├Âneldi. O edep ├óbidesi amcayla g├Âz g├Âze geldi. ├çok k─▒sa bir and─▒ bu, ├žok k─▒sa… ├Äm├ón─▒, iliklerine kadar i┼člemi┼č amca; tatl─▒ bir bak─▒┼čla ├Âyle ┼čeyler s─▒─čd─▒rd─▒ ki o ├óna… Kav├« bir iradenin ├óbidele┼čmi┼č h├óli olan o amca, HikmetÔÇÖe k─▒sac─▒k bir otob├╝s yolcu─čunda ├Âyle g├╝zel hasletler sergilemi┼čti ki…

Hikmet, ziyaret edece─či yerin kap─▒s─▒na gelmi┼čti, elinde cep telefonu, ├Âylece bekliyordu. Nefsi ve r├╗hu cidd├« bir ├žat─▒┼čma h├ólinde idi;

ÔÇťAcaba hi├ž yan─▒na girmesem mi? ┬źBir problem oldu daha sonra…┬╗ derim. Fakat bu sefer de yalan s├Âylemi┼č olurum. Bu da olmaz… Zaten; ┬źM├╝saitseniz, ziyaret edece─čim.┬╗ demi┼čtim. Ziyaret eder, ├ž─▒kar─▒m.ÔÇŁ

Hikmet, karar─▒n─▒ vermi┼č bir ┼čekilde dald─▒ i├žeri, yaln─▒z birden durdu:

ÔÇťÔÇôYa nefsim galip gelir de, bir anda say─▒p d├Âkersem yamuk talebimi… O zaman ne olacak?ÔÇŁ

Hikmet, bir an kendine g├╝venemedi. ├ç├╝nk├╝ geldi─či ki┼či, bu i┼či halledebilecek ├žapta biri idi. Tam o s─▒rada, otob├╝steki ya┼čl─▒ adam geldi g├Âzlerinin ├Ân├╝ne. Onun o samim├« h├ólde takd├«re r─▒z├ós─▒ geldi… O adam, ─░sl├ómÔÇÖ─▒ her h├óliyle ya┼čad─▒─č─▒ i├žin bu kadar tesirliydi.

Hikmet; ┬źTakdir etti─čim o hareketi ben de sergilemek istiyorum!┬╗ dedi ve; ┬źBismill├óh!┬╗ deyip girdi i├žeri.

ÔÇôSel├óm├╝n aleyk├╝m.

ÔÇôAleyk├╝m sel├óm. Gel bakal─▒m. Sen, bizim muhtar R─▒fat Day─▒n─▒n o─čluydun de─čil mi?

ÔÇôEvet efendim.

ÔÇô┼×u kadife sesli h├óf─▒z…

ÔÇôEsta─čfirullah efendim.

ÔÇôVaktim biraz yo─čun aslan─▒m, neydi senin ┼ču mesele?

ÔÇôZiyaret efendim.

ÔÇôTamam o─člum, onu anlad─▒k. Bir tayin mi varm─▒┼č, neymi┼č? Nedir senin durumun ┼čimdi?

Hikmet, ├žok sakindi ve nefsinin ipini eline almaya ├žal─▒┼č─▒yordu;

ÔÇôEfendim sebeb-i ziyaretim, sadece ziyaret… H├ólinizi, hat─▒r─▒n─▒z─▒ sormak… Babam─▒n sel├óm─▒n─▒ iletmek…

ÔÇôO─člum senin tayinin olmayacak m─▒? Tayin beklemiyor musun?

ÔÇôBekliyordum efendim de o i┼č sizi a┼čar.

ÔÇôNe demek a┼čar o─člum?

ÔÇôEfendim, benim pozisyonum istedi─čim yere yetmiyor. O y├╝zden bundan sonras─▒ takd├«re r─▒z├ó… Sizden ┼ču durumda bir yard─▒m talebim yok. S├Âz verdi─čim i├žin geldim.

ÔÇôEvl├ód─▒m karar─▒n kesin mi? Bana bu mevzu, daha farkl─▒ intikal etmi┼čti…

ÔÇôEvet efendim, kesin. Ben bu vazife i├žin hakikaten ├žal─▒┼čt─▒m. ┬źNasibim ┼čimdilik bu kadarm─▒┼č┬╗ diyorum. Cen├ób-─▒ Hak elbet hakk─▒mda hay─▒rl─▒ olan─▒ nasip eder. Vazifemi; hak ederek, g├Ân├╝l huzuruyla yapmak istiyorum. Vaktinizi ald─▒m, hakk─▒n─▒z─▒ hel├ól ediniz.

ÔÇôEvl├ód─▒m, niyetin hakikaten buysa, biz seninle tekrar kar┼č─▒la┼čaca─č─▒z. Aferin! Sen ┼čimdi nasibinin pe┼čine git! Niyetini buland─▒rmak istemiyorum… Var-git evl├ót. Allah yard─▒mc─▒n olsun…

ÔÇôAnlay─▒┼čla kar┼č─▒lad─▒─č─▒n─▒z i├žin te┼čekk├╝r ederim.

ÔÇôEsta─čfirullah evl├ót, babana sel├óm s├Âyle…

Hikmet, d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kt─▒─č─▒nda kendisini ku┼č gibi hissediyordu. Telefonunun sesini a├žmak i├žin eline ald─▒─č─▒nda samim├« bir arkada┼č─▒n─▒n kendisini aram─▒┼č oldu─čunu fark etti. Hemen cevaplad─▒:

ÔÇôKarde┼čim, sel├óm├╝n aleyk├╝m.

ÔÇôAleyk├╝m sel├óm.

ÔÇôBeni aram─▒┼čs─▒n, bir ziyaretteydim. Buyur?..

ÔÇôNe oldu? Ne yapt─▒n? Bir netice var m─▒?

ÔÇô┼×imdilik bir ┼čey yok. Aynen devam…

ÔÇô├ľyleyse karde┼čim, bir yer var. Senin pozisyonuna da uygun… ├çok merkez├« de─čil ama… Ne dersin? Seni yazd─▒ray─▒m m─▒?

Hikmet, derin bir nefes ald─▒: ┬ź─░┼čte nasibim…┬╗

ÔÇôYazd─▒r karde┼čim, hem de c├ón u g├Ân├╝lden…

Aradan d├Ârt-be┼č sene kadar ge├žmi┼čti. Bir yats─▒ namaz─▒ sonras─▒yd─▒. Hikmet Hoca, t├╝m cemaatin g├Ân├╝llerini ok┼čarcas─▒na bir mihr├óbiye okudu. O kadife sesi, cemaati pek m├╝teessir etmi┼čti. Namazdan sonra hocayla mus├ófaha ediliyordu. Devlet ric├ólinden oldu─ču her h├ólinden belli olan biri, kem├ól-i edeple hocaya yakla┼čt─▒;

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun Hikmet Hoca! Bu ak┼čamki KurÔÇÖ├ón ziyafeti, benim i├žin ├žok ├Âzel bir anlam ta┼č─▒yordu. A├ž─▒k├žas─▒ b├Âylesi m├╝stesn├ó bir camiye, sizin gibi birinin gelmesi isabet olmu┼č. Anlad─▒m ki takd├«re r├óz─▒ olanlar, hak etti─či yere Hak taraf─▒ndan getirilirmi┼č. Allah senden r├óz─▒ olsun. Memleketimizden yeti┼čmi┼č bir h├óf─▒z─▒ bu mihrabda g├Ârmek bizim i├žin iftihar vesilesi. Gayretin bol olsun evl├ót!

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun efendim. Du├ódan unutmay─▒n…